Reklama

Niedziela Małopolska

Jest już Hymn V Synodu

Trzy lata ma potrwać V Synod Diecezji Tarnowskiej – zdecydował bp Andrzej Jeż. To ważne wydarzenie dla Kościoła tarnowskiego rozpocznie się 21 kwietnia 2018 r.

Niedziela małopolska 53/2017, str. IV

[ TEMATY ]

synod

hymn

Ks. Marian Kostrzewa Portal Diecezji Tarnowskiej

Prawykonanie hymnu „Za Chrystusem” miało miejsce w kościele w Sowlinach, a chór utworzyli śpiewacy ziemi limanowskiej

Prawykonanie hymnu „Za Chrystusem” miało miejsce w kościele w Sowlinach, a chór utworzyli śpiewacy ziemi limanowskiej

Każdy rok będzie skoncentrowany w sposób szczególny na jednej dziedzinie życia Kościoła. – Zatem rok 2018/2019 zostanie poświęcony rodzinie. Kolejny parafiom, a trzeci rok podejmie zadanie bardzo szeroko rozumianej ewangelizacji. Nie oznacza to, że inne zagadnienia nie będą poruszane podczas synodu – informuje rzecznik Komisji Przygotowawczej ks. Andrzej Dudek. Tematy liturgii, duszpasterstwa małżeństw i rodzin, a także młodzieży i katechizacji najczęściej są zgłaszane do sekretariatu Synodu. Pojawiły się ponadto w trakcie dyskusji z kapłanami, podczas spotkań w dekanatach.

Jak powstawał?

Przez kilka miesięcy trwały też prace nad synodalnym hymnem. Jeszcze przed wakacjami na spotkaniach Komisji Przygotowawczej dyskutowano nad tekstami trzech propozycji hymnu, jakie wpłynęły do sekretariatu Komisji Przygotowawczej Synodu. Natomiast biskup tarnowski Andrzej Jeż, po wysłuchaniu wielu opinii i zasięgnięciu rady Diecezjalnej Komisji Muzycznej, zdecydował, że to słowa utworu „Za Chrystusem” najlepiej odpowiadają duchowi zwołanego przez niego w diecezji V Synodu. Choć tekst i dwie różne melodie – jedna Sebastiana Szymańskiego, a druga Piotra Pałki – były gotowe już w kwietniu, to od września do listopada trwały jeszcze prace nad ostateczną redakcją tekstu.

Reklama

Słowa zostały napisane przez klaryskę ze Starego Sącza s. Teresę Annę Izworską, która wyznaje: – To była dla mnie niespodzianka. Synod to poważna sprawa, więc należało to wszystko przemodlić i przemyśleć. Kilkakrotnie przestudiowałam tekst listu pasterskiego bp. Jeża, zapowiadającego V Synod Diecezji Tarnowskiej. Poszłam z kartką przed Najświętszy Sakrament. Natchnienia przychodziły przez kolejne dni. Z radością to pisałam. To taka moja cegiełka. Cieszę się, że mogę się zaangażować w synod. Niech to będzie na chwałę Bożą – mówi klaryska, która nie opuszcza murów klasztoru klauzurowego.

Kto zaśpiewał po raz pierwszy?

Melodia została skomponowana przez Sebastiana Szymańskiego z Limanowej. Kompozytor stwierdza: – Ten utwór pisałem bez zastanawiania się. Nie bez koncepcji oczywiście, ale bez analizowania teorii sztuki muzycznej. Chciałem napisać to, co czuję. Udało się to zrealizować dość szybko. Oprócz pracy muzycznej najbardziej istotna jest praca życiowa nad sobą. Poprzez modlitwę mogą powstawać melodie i nie ma piękniejszego połączenia w moim przekonaniu od sztuki i teologii – zapewnia kompozytor. Prawykonanie hymnu „Za Chrystusem” miało miejsce w kościele w Sowlinach, a chór utworzyli śpiewacy z ziemi limanowskiej. – Utwór robi wrażenie. To nasza cegiełka do nieba. Śpiewanie hymnu to wielbienie Boga – opowiadają wykonawcy.

Ks. Andrzej Dudek, rzecznik Komisji Przygotowawczej informuje, że już teraz hymn może być wykonywany w liturgii jako pieśń na wejście albo, ze względu na swój charakter, także na uwielbienie po Komunii św. i to nie tylko w niedziele synodalne. I podkreśla: – Bp Andrzej Jeż wyraża nadzieję, że hymn będzie śpiewany w każdej parafii i w ten sposób nasza modlitwa w intencji V Synodu będzie jeszcze bardziej intensywna.

Jakie są plany?

Reklama

Wszystkie nagrania zainteresowani znajdą na stronie www.synodtarnow.pl Można tam pobrać plik z tekstem, partytury z nutami oraz komentarz do hymnu. Tam także zostały umieszczone nagrania i partytury z melodią Piotra Pałki, tak aby organiści, dyrygenci chórów mogli wybrać tę melodię, której będą w stanie nauczyć wiernych w swoich parafiach. Czasu jest jeszcze sporo, bo uroczysta inauguracja V Synodu pod hasłem „Kościół na wzór Chrystusa” odbędzie się w sobotę 21 kwietnia 2018 r.

Synod diecezjalny zwoływany jest i kierowany przez biskupa dla dobra Kościoła lokalnego. Wezmą w nim udział duchowni oraz zakonnicy i wierni świeccy. Dzięki temu wszyscy diecezjanie reprezentowani będą przez swoich przedstawicieli. W parafiach już niedługo będą musiały zostać utworzone zespoły synodalne, aby ich członkowie mogli wziąć udział w uroczystej inauguracji V Synodu na wiosnę przyszłego roku. Kolejną okazją, by diecezjanie dowiedzieli się o synodzie, będzie wizyta duszpasterska. Kapłani, którzy odwiedzają po kolędzie swoich parafian, wręczą im obrazki synodalne. Są na nich wizerunki świętych i błogosławionych diecezji tarnowskiej. Wytłumaczono także symbolikę logo V Synodu Diecezji Tarnowskiej. Będzie to też okazja, by porozmawiać z ludźmi o znaczeniu synodu i uświadomić parafianom, że każdy może się włączyć w dyskusję o przyszłości Kościoła tarnowskiego.

2017-12-27 11:10

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

MEN: Ponad 16 tys. szkół przystąpiło do akcji „Szkoła do hymnu” (komunikat)

2020-11-10 15:11

[ TEMATY ]

hymn

materiały prasowe

Ponad 16 tys. szkół, przedszkoli i placówek oświatowych oraz ponad 134 placówki polonijne wzięły udział w akcji MEN „Szkoła do hymnu”. Punktualnie o godz. 11:11 uczniowie i nauczyciele z całego kraju odśpiewali „Mazurka Dąbrowskiego”, łącząc się ze sobą za pomocą różnych komunikatorów. W akcję włączyli się także członkowie kierownictwa MEN i MNiSW, którzy w sposób wirtualny zaśpiewali hymn narodowy z uczniami Szkoły Podstawowej nr 7 z Oddziałami Integracyjnymi im. Adama Mickiewicza w Zamościu.

Wspólne śpiewanie hymnu

– Hymn to wielki symbol naszego narodu, wielki symbol naszej państwowości, naszej niepodległości. To taki bukiet kwiatów dla naszej niepodległości – powiedział minister Przemysław Czarnek po wspólnym odśpiewaniu hymnu narodowego przez członków kierownictwa MEN i MNiSW oraz uczniów ze Szkoły Podstawowej nr 7 z Oddziałami Integracyjnymi im. Adama Mickiewicza w Zamościu.

Minister Edukacji i Nauki podkreślił, że w tym trudnym i niecodziennym czasie potrzebne jest przypominanie o symbolach i tradycji narodowej.

– Tym bardziej jest to wzruszające, tym bardziej jest to potrzebne na dzień przed kolejną rocznicą odzyskania niepodległości – zaznaczył minister Przemysław Czarnek. – Bardzo wszystkim za ten udział dziękuję, nauczycielom, uczniom i życzę dobrego, spokojnego, bezpiecznego, zdrowego świętowania – dodał.

W sposób szczególny Minister Edukacji i Nauki pozdrowił społeczność szkolną Szkoły Podstawowej nr 7 z Oddziałami Integracyjnymi im. Adama Mickiewicza w Zamościu, z którą połączył się on-line.

We wspólnym śpiewaniu hymnu uczestniczyli także członkowie kierownictwa Ministerstwa Edukacji Narodowej oraz Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego – wiceministrowie Dariusz Piontkowski, Marzena Machałek, Maciej Kopeć, Włodzimierz Bernacki i Grzegorz Wrochna oraz dyrektor generalny MEN Sławomir Adamiec.

„Szkoła do hymnu” 2020 – podsumowanie

Ze względu na ograniczenia wynikające ze stanu epidemii tegoroczna akcja „Szkoła do hymnu” miała nieco odmienny charakter. Uczniowie i nauczyciele śpiewali hymn przede wszystkim w sposób wirtualny, łącząc się ze sobą za pomocą różnych komunikatorów. Niektórzy uczniowie z klas I-III szkoły podstawowej zaśpiewali wspólnie hymn narodowy jeszcze w ubiegłym tygodniu podczas tradycyjnych lekcji w szkołach.

Łącznie do akcji „Szkoła do hymnu” przyłączyło się w 2020 r. 16 269 szkół, przedszkoli i placówek oświatowych z całego kraju. Najwięcej z województw: mazowieckiego (2 219), śląskiego (1 875), małopolskiego (1 770), wielkopolskiego (1 540), podkarpackiego (1 157) i lubelskiego (1 083).

W każdym z pozostałych w województw w akcji uczestniczyło po kilkaset szkół, przedszkoli i placówek oświatowych. Oto statystyki: łódzkie – 943, dolnośląskie – 875, pomorskie – 842, kujawsko-pomorskie – 758, warmińsko-mazurskie – 709, świętokrzyskie – 672, zachodniopomorskie – 555, podlaskie – 449, opolskie – 442, lubuskie – 380.

Cieszymy się, że do akcji śpiewania hymnu narodowego przystąpiły 134 placówki polonijne. Są to szkoły polskie m.in. z: Wielkiej Brytanii, Francji, Austrii, Belgii, USA, Kanady, Australii, Ukrainy, Litwy i Białorusi.

Szkoły, przedszkola i placówki oświatowe zamieszczały w mediach społecznościowych zaproszenia dla uczniów i nauczycieli oraz relacje ze wspólnego śpiewania hymnu z oznaczeniem #SzkołaDoHymnu. Niektóre placówki dodawały także zdjęcia z przygotowań do Narodowego Święta Niepodległości.

Wspólne śpiewanie hymnu w ubiegłych latach

„Szkoła do hymnu” to kontynuacja akcji MEN z 2019 r. i 2018 r. („Rekord dla Niepodległej”). W ubiegłych latach inicjatywy cieszyły się równie ogromnym zainteresowaniem, zarówno ze strony uczniów, jak i nauczycieli.

Dziękujemy wszystkim za udział w akcji i wspólne odśpiewanie „Mazurka Dąbrowskiego”. Cieszymy się, że w ten sposób społeczności szkolne włączyły się w obchody Narodowego Święta Niepodległości.

CZYTAJ DALEJ

Częstochowa: Jest decyzja w sprawie ks. Daniela Galusa

2020-11-18 12:33

[ TEMATY ]

o. Daniel Galus

Archiwum Wspólnoty Miłość i Miłosierdzie Jezusa

Kuria Archidiecezji Częstochowskiej opublikowała Komunikat w sprawie ks. Daniela Galusa i działalności zgromadzonej wokół niego grupy wiernych "Wspólnoty Miłość i Miłosierdzie Jezusa"

Prezentujemy całość Komunikatu

Częstochowa, 18 listopada 2020 r.

KOMUNIKAT

W dniu 17 listopada 2020 r. w siedzibie Kurii Metropolitalnej w Częstochowie, odbyło się spotkanie J.E. Księdza Arcybiskupa Wacława DEPO, Metropolity Częstochowskiego z ks. Danielem GALUSEM, prezbiterem Archidiecezji Częstochowskiej, przebywającym na terenie tzw. Pustelni w miejscowości Czatachowa, gdzie gromadzi się skupiona wokół niego grupa wiernych określająca się jako „Wspólnota Miłość i Miłosierdzie Jezusa”. W spotkaniu tym uczestniczył również J.E. Ksiądz Biskup Andrzej PRZYBYLSKI, biskup pomocniczy i wikariusz generalny Archidiecezji Częstochowskiej.

W związku z okazywaną przez Ks. GALUSA postawą nieposłuszeństwa, braku reakcji na udzieloną mu naganę i wywoływanym tym samym zamętem i zgorszeniem wśród wiernych, a także wobec niepokojących zjawisk coraz mocniej dotykających kierowaną przez niego grupę, podczas wspomnianego spotkania Ks. GALUSOWI zakomunikowano decyzję o nakazie odbycia półrocznego (od 29 listopada 2020 r. do 29 maja 2021 r.) czasu rekolekcyjnego odosobnienia, czyli podjęcia samotnej modlitwy i pokuty za Kościół i wspólnotę, rozeznania swojej drogi w dalszej posłudze duszpasterskiej, opuszczenia Pustelni w Czatachowej (będącej w całości własnością Archidiecezji Częstochowskiej) oraz przebywania we wskazanym mu miejscu. Ponadto otrzymał polecenie powstrzymania się od publicznego sprawowania swoich kapłańskich funkcji, zarówno dla samej wspólnoty, jak i poza nią.

Także członkowie kierowanej przez niego grupy, która nie posiada dotąd żadnego zatwierdzenia kościelnego, mimo zaoferowanej jej przez Kurię Metropolitalną w Częstochowie wszelkiej koniecznej pomocy, winni przyjąć ten czas jako sposobność do uspokojenia emocji, ale nade wszystko w modlitwie rozeznać swoją drogę i wierność Kościołowi. Jeśli zostaną spełnione powyższe warunki, podjęte zostaną wspólne kroki na drodze uregulowania sytuacji samego Ks. GALUSA, jak również wspólnoty.

ks. Mariusz BAKALARZ

rzecznik prasowy Archidiecezji Częstochowskiej

CZYTAJ DALEJ

List działaczy "Solidarności" w sprawie kardynała Gulbinowicza

2020-11-23 23:00

Episkopat.pl

“Domagamy się przedstawienia dowodów, opartych o jednoznaczne fakty a nie domniemania czy pomówienia. Dopiero wówczas będziemy w stanie przekonać się o zasadności wyroku – powziętego zaocznie i wydanego bez uzasadnienia – gdy dowiemy się, jaka była jego podstawa prawna w świetle prawa kościelnego, a także czy Kardynał Gulbinowicz miał możliwość odniesienia się do stawianych mu zarzutów i skorzystania z procedury odwoławczej - czytamy w liście otwartym skierowanym m.in. do Nuncjusza Apostolskiego w Polsce.

Działacze “Solidarności” związani z Wrocławiem napisali list w obronie kardynała Henryka Gulbinowicza. Kierują go m.in. do abp. Salvatore, Nuncjusza Apostolskiego w Polsce, Prymasa Polski, abp. Wojciecha Polaka, Przewodniczącego KEP - abp. Stanisława Gądeckiego oraz Metropolity Wrocławskiego - abp. Józefa Kupnego.

Autorzy listu uważają, że uznanie kardynała Gulbinowicza za współpracownika SB jest “kłamliwym nonsensem”. Ponadto przypominają o zasługach hierarchy i jego działalności w latach 80-tych, kiedy rodziła się i rozwijała “Solidarność”. Zauważając, że stanowisko Stolicy Apostolskiej było “lakoniczne” i “ogólnikowe”, sygnatariusze listu domagają się dokładnych wyjaśnień w sprawie oskarżonego kardynała Gulbinowicza.

Treść listu:

Ekscelencje, Czcigodni Księża Arcybiskupi,

20 listopada 2020 roku Kardynał Henryk Gulbinowicz mocą decyzji radnych pozbawiony został tytułu Honorowego Obywatela Wrocławia. Decyzja ta była efektem stanowiska Stolicy Apostolskiej, wyrażonego w lakonicznym i ogólnikowym komunikacie. Na Księdza Kardynała nałożone zostały surowe, bezprecedensowe kary. Sformułowano też niezwykle ciężkie oskarżenia o czyny niegodne i o współpracę z byłą Służbą Bezpieczeństwa.

Stwierdzenie o współpracy z SB jest kłamliwym nonsensem.

W takim kształcie, w jakim funkcjonuje ono w przestrzeni medialnej, nie znajduje żadnego potwierdzenia w stanie badań.

W przypadku kwestii o charakterze obyczajowym w przestrzeni publicznej, poza jednostkowym świadectwem o wątpliwej wiarygodności, brak jest jakichkolwiek konkretów.

Domagamy się zatem przedstawienia dowodów, opartych o jednoznaczne fakty a nie domniemania czy pomówienia. Dopiero wówczas będziemy w stanie przekonać się o zasadności wyroku – powziętego zaocznie i wydanego bez uzasadnienia – gdy dowiemy się, jaka była jego podstawa prawna w świetle prawa kościelnego, a także czy Kardynał Gulbinowicz miał możliwość odniesienia się do stawianych mu zarzutów i skorzystania z procedury odwoławczej.

Nasz stanowczy sprzeciw budzi zarzut o współpracę śp. Księdza Kardynała z SB. Ze zgromadzonej i dostępnej w zasobach IPN dokumentacji wynika tylko i wyłącznie, że z księdzem, biskupem, a następnie arcybiskupem Henrykiem Gulbinowiczem prowadzony był jedynie tzw. dialog operacyjny, zaś On sam nigdy nie był „osobowym

źródłem informacji”. Wszelkie oparte o tę dokumentację sugestie, pojawiające się głównie w mediach, a wskazujące na delatorski charakter tych kontaktów czy osiąganie dzięki nim osobistych korzyści (z nominacją na wrocławską stolicę arcybiskupią włącznie) nie są zatem niczym innym, jak niedopuszczalnym przekroczeniem obowiązujących w nauce granic dowolności interpretacyjnej i nadużyciem propagandowym.

Dzisiaj, gdy z zadziwiającą łatwością formułuje się gołosłowne oskarżenia i feruje „kapturowe”, jak w czasach komunistycznych, wyroki, warto zatem przypomnieć raz jeszcze kwestie oczywiste.

Czujemy się zobowiązani, jako uczestnicy, a zarazem świadkowie tamtych czasów, przypomnieć to, co wiąże się z wrocławskim Kardynałem – jego ogromne, wymierne wsparcie dla idei „Solidarności” i ludzi „Solidarności”. Był z nami od początku ruchu, od sierpniowego strajku. To On udzielił błogosławieństwa strajkującym w sierpniu 1980 roku, a potem poświęcił lokal związkowy przy ówczesnym pl. Czerwonym, wspierając dobrą radą ludzi kierujących „Solidarnością”. To On, nie ograniczając się do symbolicznych gestów, jednoznacznie wspierał niezależny Związek podczas obrad Episkopatu. To Jego postawa przenosiła się na dolnośląskich proboszczów i wikarych, biorących udział w formowaniu niezależnych postaw. To u Niego, jako rzeczywistej opoki, znalazły schronienie fundusze związkowe, owe słynne „80 milionów”. To On otoczył troską internowanych oraz ich rodziny, wspierając, również materialnie, represjonowanych. To On, poprzez tradycyjny, wigilijny opłatek, integrował środowisko akademickie. To On był protektorem Arcybiskupiego Komitetu Charytatywnego, inspiratorem „Tygodni Kultury Chrześcijańskiej”, opiekunem najrozmaitszych niezależnych inicjatyw – od społecznych po artystyczne.

Domagamy się wyjaśnień, i mamy do nich prawo, bo nie kierują nami, sygnującymi to przypomnienie, doraźne, utylitarne względy. Jedynie poczucie, że w chwilach trudnych należy dać świadectwo prawdzie. Pozostać przyzwoitym. Bo choć reprezentujemy dzisiaj różne, czasami odległe, polityczne i światopoglądowe opcje, to doskonale wiemy, kim był dla nas Kardynał Henryk Gulbinowicz.

List podpisali:

Władysław Frasyniuk, przywódca dolnośląskiej „Solidarności”, przewodniczący ZR, RKS i RKW (1981–1989), pseud. więzienny Maolat

Bogdan Zdrojewski, działacz NZS (1980–1985), przewodniczący NZS Uniwersytetu Wrocławskiego (1982–1984), Prezydent Wrocławia (1990–2001), Minister Kultury (2007–2014), senator RP

Stanisław Huskowski, rzecznik Zarządu Regionu Dolnośląskiego NSZZ Solidarność (1981), Prezydent Wrocławia (2001–2002)

Dr Rafał Dutkiewicz, współpracownik RKS w stanie wojennym, pseud. Borys, sekretarz a następnie przewodniczący Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” we Wrocławiu, prezydent m. Wrocławia (2002–2018)

Dr inż. prof. hc Wojciech Myślecki, współzałożyciel Solidarności Walczącej, członek Komitetu Wykonawczego, pseud. Jerzy Lubicz

Barbara Zdrojewska, działaczka „Solidarności” Uniwersytetu Wrocławskiego, przewodnicząca Rady Miejskiej Wrocławia (2006–2010) i Sejmiku Województwa Dolnośląskiego (2014–2015), senator RP

Anna Janicka (secundo voto Dutkiewicz), kierowała pracami Arcybiskupiego Komitetu Charytatywnego we Wrocławiu w stanie wojennym

Józef Pinior, przewodniczący RKS „Solidarność” (1982–1983), pseud. Tezeusz

Prof. Roman Duda, OKNO (Dolnośląskie Porozumienie Społecznych Komitetów Nauki, Kultury, Oświaty i Zdrowia), współpracownik „Biuletynu Dolnośląskiego”, pseud. Światowid

Prof. Włodzimierz Suleja, współpracownik RKS i RKW „Solidarność” (1982–1989), pseud. Stanisław Stefański, dyr. Oddziału IPN we Wrocławiu (2000–2013), dyr. BBH IPN (2018–IX. 2020)

Prof. Krzysztof Kawalec, współpracownik „Solidarności” podziemnej, publicysta (1982–1989), pseud. K.M-ski, naczelnik Delegatury IPN Opole (2007–2016), dyr. Oddziału IPN we Wrocławiu (2016–2018)

Prof. Tadeusz Wolsza, współorganizator NZS w Instytucie Nauk Politycznych Uniwersytetu Wrocławskiego (1980–1981), red. nacz. „Dziejów Najnowszych” (od 2007), członek Rady i Kolegium IPN (od 2011)

Dr Kazimierz Jerie, skarbnik RKS „Solidarność” (1982–1983), pseud. Kajetan Maria Wanke-Jerie, współpracownik RKS „Solidarność” (1982–1983)

Prof. Aleksander Labuda, członek prezydium ZR Dolny Śląsk NSZZ „Solidarność”, delegat na I KZD, współpracownik RKS i RKW (1983–1989)

Prof. Ludwik Turko, przewodniczący „Solidarności” Uniwersytetu Wrocławskiego (1980–1991), członek Ogólnopolskiej Sekcji Nauki „S” (1981–1989).

Jerzy Dul, przewodniczący TKZ „Solidarność” Kolejarzy Węzła Wrocław (1984–1989)

Rafał Bubnicki, dziennikarz „Z Dnia na Dzień” (1982) i „Obecności” (1986–1989), pseud. Marek Zaborowski

Jerzy Malinowski, członek RKS Dolny Śląsk, Przew. MKK Grabiszynek (1983-1990), red. naczelny „Victorii”, pseud. Czarny, Grzegorz

Kazimierz Kimso, uczestnik strajku sierpniowego 1980 roku, koordynator zakładowych struktur podziemnych, przew. ZR NSZZ „Solidarność” Dolny Śląsk (od 2010)

Przemysław Bogusławski, przewodniczący TKZ NSZZ „Solidarność” w „Polarze” (1981–1989), członek RKS (1983)

Tadeusz Świerczewski, członek RKS (1981–1982), współzałożyciel Solidarności Walczącej, organizator Komisji Zakładowych na Dolnym Śląsku odpowiedzialny za kolportaż prasy, aprowizację, bezpieczeństwo głównych drukarń RKS, pseud. Rustejko

Prof. dr. hc multi. Andrzej Wiszniewski, doradca szefa RKS „Solidarność” (1983–1989), pseud. Stanisław El

Jan Winnik, wiceprzewodniczący ZR NSZZ „Solidarność”(1981), członek Solidarności Walczącej, pseud. Bronek

Prof. Jan Sobczyk, red. naczelny „Z Dnia na Dzień” (do 13 XII 1981)

Stanisław Skotny, członek „Solidarności”, internowany (XII 1981–VII 1982), kolporter pism podziemnych, autor tekstów

Prof. Andrzej Kisielewicz, działacz Solidarności Walczącej (1982–1989) i współpracownik RKS „Solidarność” (1986–1987), pseud. Jan Mak.

Maria Peisert-Kisielewicz, współpracownik Solidarności Walczącej (1982–1989) i RKS „Solidarność” (1986–1987)

Dr Tadeusz Kozar, współpracownik podziemnej „Solidarności”, szef podziemnego Radia RKS „Solidarność” (1982–1984), pseud. Leon, Ignacy

Małgorzata Calińska-Mayer, wieloletnia przewodnicząca NSZZ „Solidarność” Polar Wrocław, działacz zakładowych struktur podziemnych

Jan Brandenburg, przewodniczący „Solidarności” w Pilmecie, internowany, współpracownik RKS „Solidarność”

Barbara Tomaszewska, NSZZ „Solidarność” Polar, internowana (XII 1981 – VII 1982), współpracownik RKS „Solidarność”

dr Paweł Tomaszewski, członek NSZZ „Solidarność” Instytutu Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych PAN, współpracownik RKS, wolontariusz w Arcybiskupim Komitecie Charytatywnym

Jerzy Langer, wiceprzewodniczący RKW „Solidarność” Województwa Wałbrzyskiego (1988–1989)

Jan Koziar, założyciel Rady Oświaty Niezależnej przy RKS NSZZ “Solidarność” Regionu Dolny Śląsk, pomysłodawca „Biblioteczki Ucznia” i „Biblioteczki Pracownika”, doradca RKW “Solidarność” Dolny Śląsk i Wrocławskiego Forum Samorządów Pracowniczych, pseud. Andrzej Sadowski

Dr Maria Elżbieta Dębowska, członek Tajnej Kancelarii RKS „Solidarność” (XII 1981–X 1982), pseud. Puma, Ela

Dr inż. Antoni Goraz, doradca ZR RKS i RKW „Solidarność”, współautor „wrocławskiego” programu gospodarczego I Zjazdu NSZZ „Solidarność”, pseud. ABC, Baca, Ekonomista

Marek Jakubiec, członek Komisji Interwencji i Praworządności NSZZ „Solidarność”, pseud. Czarny

Ewa Bartkowiak-Jakubiec, członek Komisji Interwencji i Praworządności NSZZ „Solidarność” Krzysztof Tenerowicz, członek Solidarności Walczącej, pseud. Korek

Zbigniew Razik, członek NSZZ „Solidarność” zakładów Zbożowych Bolesławiec, więziony za działalność związkową (II 1982 – IV 1982), współpracownik RKS

Zbigniew Jakubiec, członek Arcybiskupiego Komitetu Charytatywnego we Wrocławiu

Włodzimierz Mękarski, więzień polityczny (1981–1984), członek RKW NSZZ „Solidarność” Dolny Śląsk (1987–1989), pseud. Wowa

Jarosław Broda, redaktor naczelny tygodnika „Solidarność Dolnośląska” (1980–1981) w stanie wojennym działacz „Solidarności” i Solidarności Walczącej

Anna Morawiecka, działaczka „Solidarności” i Solidarności Walczącej, dziennikarka Wschodnioeuropejskiej Agencji Informacyjnej

Mieczysław Perlak, członek Solidarności Walczącej, kolporter i drukarz (Robotnicze Wydawnictwo „Feniks”)

Joanna Turkowska z domu Szlachta, rzecznik SKS Wrocław, współpracownik KOR, internowana (1981–1982)

Krzysztof Turkowski, współpracownik KSS KOR, członek KSS, współorganizator strajku w sierpniu 1980 roku we Wrocławiu, wiceprzewodniczący MKZ NSZZ „Solidarność” działacz Duszpasterstw Ludzi Pracy, publicysta pism podziemnych, wiceprezydent Wrocławia (1990–1994)

Małgorzata Dobrowolska, współpracownik RKS, redaktor „Z Dnia na Dzień” (1988–1989)

Jacek Ossowski, członek „Solidarności”, przewodniczący Rady Miejskiej m. Wrocławia (2014–2018)

Jan Rogala, członek „Solidarności” (1980–1989), internowany, represjonowany

CZYTAJ DALEJ
Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję