Reklama

Niedziela Sandomierska

Wchodząc w Wielki Post

Przeżyliśmy Środę Popielcową, co nieuchronnie przypomniało nam, że rozpoczęliśmy kolejny w naszym życiu czterdziestodniowy czas Wielkiego Postu przygotowujący nas do Świąt Paschalnych. Dziś popatrzmy jak najowocniej przeżyć ten czas nawrócenia i pokuty, jak nie zmarnować Bożego czasu. Popatrzmy, jakie propozycje diecezjalne, regionalne, miejskie czy parafialne są do nas skierowane

Niedziela sandomierska 7/2018, str. IV

[ TEMATY ]

Wielki Post

Ks. Adam Stachowicz

Środa Popielcowa w katedrze

Środa Popielcowa w katedrze

Ze Środą Popielcową nierozerwalnie kojarzy się obrzęd posypania głów popiołem na znak rozpoczęcia czasu osobistego nawrócenia i pokuty. Kapłani w homiliach zwracali uwagę na powszechność grzechu, który dotyka każdego z nas. Na drodze do prawdziwego nawrócenia pomocne są praktyki pokutne, modlitwa i dobre uczynki. Ważne jest również, aby w tym czasie oczyścić swoje serce z grzechu. Na to wskazywał w ubiegłym roku bp Krzysztof Nitkiewicz: – Przy okazji spowiedzi kapłan wyznacza penitentowi pokutę w formie modlitwy lub określonego zadania. Nie można podchodzić do niej w sposób powierzchowny, niemal mechaniczny. Odnosi się to zarówno do spowiednika, jak i penitenta, gdyż odgrywa ona istotną rolę. Niezależnie od tego sami możemy nałożyć sobie pokutę za popełnioną winę. Jej znakiem jest również obrzęd posypania popiołem. Pokuta podoba się Bogu, gdyż oznacza dostrzeżenie zła, jakie niesie grzech, oraz potrzebę zadośćuczynienia za popełnioną winę. Jest jednocześnie pomocna w leczeniu skutków grzechu. One są niestety długotrwałe, dotkliwe i niebezpieczne: osłabienie woli, rozbudzone pożądania, niewłaściwe nawyki. Jeśli je zlekceważymy, będą niczym pasożyty wyczerpywały siły i wprowadzały do serca smutek, stając się korzeniem nowego zła. Praktykowanie pokuty pozwoli nam jednocześnie zrozumieć konieczność naprawienia zewnętrznych skutków naszego grzechu.

Wielkopostne propozycje

Na każdej parafii w okresie Wielkiego Postu organizowane są rekolekcje z sakramentem pokuty i pojednania. Również różnego typu rekolekcje czy dni skupienia organizują poszczególne duszpasterstwa. Będą więc branżowe rekolekcje i dni skupienia dla Służby Zdrowia, członków Akcji Katolickiej, Legionu Maryi czy Grup Modlitwy św. Ojca Pio. Duszpasterstwo katechetów i nauczycieli zaprasza pedagogów do Diecezjalnego Ośrodka Rekolekcyjnego „Augustianum” w Radomyślu nad Sanem na rekolekcje w dniach 9-11 marca. Jeszcze jedna tura odbędzie się już w okresie wielkanocnym w dniach 20-22 kwietnia. W tym miejscu warto jeszcze zaprosić na Jubileusz Nauczycieli, który odbędzie się 3 marca o godz.10 w Katedrze Sandomierskiej.

Reklama

Nie możemy zapomnieć o doradcach życia rodzinnego. Do kościoła św. Barbary w Tarnobrzegu na dzień skupienia 24 lutego od godz. 10 zaproszeni są doradcy z rejonu Tarnobrzega i Sandomierza.

Inną formą propozycji wielkopostnych są licznie organizowane misteria. Najczęściej wystawiane są w świątyniach. Czasami w domach kultury czy szkołach, ale są i tacy, którzy porywają się na „występy” plenerowe.

Co dla młodzieży?

W dniach 16-17 marca przewidywane jest spotkanie w ramach Diecezjalnej Szkoły Ceremoniarza i Animatora. Spotkanie odbędzie się w Radomyślu nad Sanem. Ważne dla młodych jest spotkanie w ramach Niedzieli Palmowej w Sandomierzu. Wtedy to 25 marca przeprowadzony będzie Diecezjalny Konkurs Palm. Następnie 29 marca w Wielki Czwartek do Sandomierza zaproszeni są młodzi z Liturgicznej Służby Ołtarza na doroczną pielgrzymkę rozpoczynającą się o godz. 10 Mszą Krzyżma w katedrze i kontynuowaną w Wyższym Seminarium Duchownym.

Reklama

Maturzyści wielkopostne spotkanie będą tradycyjnie przeżywać na Jasnej Górze. 22 marca pielgrzymuje młodzież z dekanatów: Gorzyce, Janów Lubelski, Klimontów, Koprzywnica, Modliborzyce, Nisko, Opatów, Ostrowiec Świętokrzyski, Ożarów, Połaniec i Staszów. Natomiast w kolejnym dniu z dekanatów: Rudnik nad Sanem, Sandomierz, Stalowa Wola, Nowa Dęba, Tarnobrzeg, Zaklików, Zawichost. W programie po rejestracji na placu przed Domem Pielgrzyma od godz. 10.30 będzie spotkanie z „ciekawym człowiekiem” w sali Ojca Kordeckiego o godz. 11.30, a po nim Różaniec w kaplicy Cudownego Obrazu. Eucharystia jest przewidziana na godz. 14. Organizatorzy proszą o zgłoszenie uczestnictwa do 15 marca na adres mailowy: duszpasterstwo.mlodziezy@vp.pl .

Legionowy Wielki Post

Większość wielkopostnych akcji Legionu Maryi odbywa się na poziomie prezydiów, czyli wspólnot parafialnych. – Każde prezydium Legionu Maryi ma poprowadzić przynajmniej jedną Drogę Krzyżową w parafii. W ramach pomocy przedświątecznej legioniści organizują akcję pomocy dla ubogich. W naszych wspólnotach będzie miała miejsce Godzina Święta, „Nowenna Pompejańska” (rozpoczęta od 2 lutego i trwająca do 27 marca), Nowenna do św. Józefa (od 10 do 19 marca), Duchowa adopcja dziecka poczętego (25 marca), Apostolat „Margaretka” czy Apostolat trzeźwościowy – szczególnie w Wielki Piątek. Warto podkreślić to, że w tak ważny dzień legioniści odwiedzają knajpy, karczmy czy bary i rozmawiają o wierze, zapraszają na nabożeństwa wielkopiątkowe i adoracje. Cały czas trwa roczna akcja „Różaniec za Ojczyznę” z okazji 100-lecia odzyskania niepodległości. W każdej z 10 kurii odbędzie się ACIES, czyli odnowienie przyrzeczeń członków czynnych i wspierających danej kurii. 25 marca legioniści zapraszają do Radomyśla nad Sanem na Przebłagalną Drogę Krzyżową. I na koniec wyjątkowa akcja na rok 2018: „Oplećmy Bożym Miłosierdziem naszą Diecezję”, czyli codzienna Koronka do Bożego Miłosierdzia za diecezję – informuje ks. Rafał Cudziło.

Drogi Krzyżowe

Droga Krzyżowa jest rozważaniem męki i śmierci Jezusa Chrystusa. Nie tylko przypomina nam o wydarzeniu sprzed dwóch tysięcy lat, ale pozwala w nim w sposób duchowy uczestniczyć. Forma przygotowania może być różna. Od rozważań poprzez misteria do ulicznych manifestacji wiary. Nabożeństwom towarzyszyć będzie recytacja, śpiew czy pokazy multimedialne. Ale nie może braknąć czasu na medytację i rozważanie męki Chrystusa. Można przeżyć Drogę Krzyżową w kościele, siedząc w ławce i słuchając rozważań – można na stojąco, siedząco, w samotności lub w tłumie ludzi. Każdy sposób jest inny, nie ma lepszych czy gorszych.

Nową formą, która znajduje wielu chętnych do podejmowania trudu rozważania Męki Pańskiej są coraz częstsze Ekstremalne Drogi Krzyżowe. Ideą akcji jest osobiste przeżycie misterium Drogi Krzyżowej w czasie nocnego marszu i spotkanie z Bogiem podczas medytacji. Wielokilometrową trasę można przejść pojedynczo lub w grupie. Jak zauważają pomysłodawcy, nie jest ona pielgrzymką. Celem jest przejście Drogą Krzyżową z medytacją. Indywidualna walka z własnymi słabościami i zmęczeniem ma prowadzić do umocnienia w wierze oraz zbliżenia do Boga. Podczas drogi obowiązuje milczenie, z wyjątkiem wspólnego odczytywania rozważań i modlitwy przy stacjach.

Od kilku lat w większych miastach na terenie diecezji odbywają się Stacyjne Drogi Krzyżowe. Wzorem kościołów Wiecznego Miasta mieszkańcy diecezji sandomierskiej w każdy piątek Wielkiego Postu będą gromadzić się na stacyjnych modlitwach co tydzień w innej parafii danego miasta. Taką formę medytacji pasyjnej w 2010 r. wprowadził bp Krzysztof Nitkiewicz, najpierw w Sandomierzu, a następnie w kolejnych latach duszpasterze podjęli tę inicjatywę w innych miastach. Wszystkich wiernych w danym mieście oraz tych, którzy zechcą wziąć udział, serdecznie zapraszamy.

Szczegóły odnośnie do Ekstremalnych Dróg Krzyżowych i Stacyjnych Dróg Krzyżowych podamy w następnych tygodniach.

Jałmużna wielkopostna

Podobnie jak w latach ubiegłych Caritas Diecezji Sandomierskiej przyłącza się do akcji organizowanej przez Caritas Polska pod nazwą „Jałmużna Wielkopostna”. Jałmużna to wsparcie, pomoc udzielona komuś potrzebującemu. Jałmużna jest realnym znakiem miłości chrześcijańskiej wyrażanej w stosunku do drugiego człowieka. Przez cały okres Wielkiego Postu rodziny lub indywidualne osoby składają dobrowolne ofiary pieniężne. Skarbonki rozprowadzane są w poszczególnych parafiach i szkołach. Ofiary z tych skarbonek są przeznaczone na działalność charytatywną w parafii i w diecezji. Skarbonki przekazane zostaną Parafialnym Zespołom Caritas. Są one symbolem Wielkiego Postu, w którym w sposób szczególny uczymy dzielenia się z innymi tym, co posiadamy. Gest złożenia nawet najdrobniejszego datku ma przypominać o konieczności niesienia pomocy bliźnim.

– Podejmowana przez Caritas akcja „Jałmużna Wielkopostna” ma każdego roku określony cel. Jałmużna jest szczególnym wyrazem pomocy oraz poczucia obowiązku wobec drugiego człowieka. W tym roku poprzez zgromadzone środki chcemy pomóc osobom starszym. Zakończenie akcji odbywa się wraz z końcem okresu Wielkiego Postu. Wówczas wierni przynoszą do Kościołów w swojej parafii skarbonki wypełnione jałmużną wielkopostną. Podobnie jak w ubiegłych latach także teraz przygotowano do wydania baranki wielkanocne z białej czekolady. Dochód ze sprzedaży dzielony jest podobnie jak w przypadku skarbonek na dwie części – jedna wraca do Caritas, zaś druga zostaje przeznaczona na potrzeby parafii – informuje Monika Bownik z diecezjalnej Caritas.

2018-02-14 11:10

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Praktyki pobożne: Gorzkie żale

[ TEMATY ]

Wielki Post

Gorzkie żale

męka pańska

Stanisław Wywioł

Określane są jako symbol narodowej pobożności. Gorzkie Żale to jedno z najbardziej popularnych nabożeństw pasyjnych odprawianych niemal we wszystkich świątyniach w okresie Wielkiego Postu.

Pobożność pasyjna

Począwszy od średniowiecza zaczęto w różnoraki sposób kultywować i rozważać mękę Pańską. Liczne misteria męki Pańskiej wyrosły na gruncie dramatu liturgicznego rozpowszechnionego w Europie w XII w. W Polsce najbardziej znanym przykładem była średniowieczna Historyja o chwalebnym Zmartwychwstaniu Pańskim ułożona przez Mikołaja z Wilkowiecka. Z początku XVII w. zachowały się dwa scenariusze widowisk przeznaczonych do Kalwarii Zebrzydowskiej. Z czasem ta praktyka zanikła. W wyniku podejmowanych działań kontrreformacyjnych powstaje wiele nabożeństw ubogacających liturgię, rozwija się kult świętych, pobożność ludowa poszukuje nowych form. W 1707 r. ukazuje się drukiem zbiór pieśni o Męce Pańskiej pod tytułem „Snopek Mirry z Ogrodu Gethsemańskiego, albo żałosne Gorzkiej Męki Syna Bożego […] rozpamiętywanie”. Autorem tekstu jest prawdopodobnie ks. Wawrzyniec Bienik ze Zgromadzenia Księży Misjonarzy świętego Wincentego a' Paulo – nowego zakonu powstałego w 1625 r. Misjonarze przybyli do Polski na zaproszenie królowej Marii Ludwiki Gonzagi, która ofiarowała im drewniany domek i kapliczkę w okolicy dzisiejszego kościoła św. Krzyża w Warszawie. Po wybudowaniu kościoła zakonnicy założyli szpital św. Rocha, którym opiekowało się zakonne Bractwo Miłosierdzia św. Rocha.

Zakonna rywalizacja

Bractwo Miłosierdzia św. Rocha zaczęło rywalizować z dominikańskim Bractwem Różańcowym o pierwszeństwo podczas uroczystych procesji. By zapobiec zgorszeniu ks. Bartłomiej Tarło, proboszcz parafii św. Krzyża, zabronił członkom swojego Bractwa uczestniczenia w procesjach różańcowych. To zmobilizowało misjonarzy to opracowania własnego nabożeństwa. Ma ono strukturę zaczerpniętą z dawnej Jutrzni. Składa się z trzech części. Rozpoczyna się Zachętą (lub Pobudką – analogia do współczesnego Wezwania) i wzbudzeniem intencji (czytanie). W każdej części znajduje się hymn i dwie pieśni (dziś w Jutrzni są dwa psalmy i pieśń ze Starego Testamentu). Gorzkie Żale dzieli się na Zachętę i trzy części. W każdą niedzielę Wielkiego Postu odprawia się jedną część: pierwszą w I i IV niedzielę Wielkiego Postu, drugą w II i V niedzielę Wielkiego Postu, a trzecią w III i Niedzielę Palmową Męki Pańskiej. Melodie do rozważanych tekstów Gorzkich Żalów są oryginalne i nawiązują do wcześniejszych pieśni.

Współczesne inicjatywy

Gorzkie Żale to nie tylko nabożeństwo wielkopostne, które zapowiada pasję Jezusa, ale także nazwa festiwalu. W tym roku odbyła się już VII edycja tego międzynarodowego festiwalu Gorzkie Żale/Nowe Epifanie. Ideą festiwalu jest poszukiwanie nowych, współczesnych epifanii piękna oraz inicjowanie twórczego dialogu artystów z tradycyjną sztuką religijną w duchu Listu do artystów Jana Pawła II. Festiwal Gorzkie Żale organizowany jest przez Centrum Myśli Jana Pawła II.

Nabożna praktyka

Nabożeństwo Gorzkich Żalów to jedna z form mających na celu przybliżyć się do cierpiącego Chrystusa, który za nas umarł i zmartwychwstał. Niemiecka mistyczka średniowieczna, św. Mechrylda podczas jednego ze swych licznych objawień Pana Jezusa, usłyszała słowa: „Ilekroć przy nabożnych rozpamiętywaniu męki Mojej serdecznie kto westchnie, tylekroć wdzięcznie łagodzi rany Moje. W tejże też chwili wypuszczam strzałę miłości w serce jego. Zaprawdę powiadam, że kto by z nabożeństwa ku męce Mojej choćby jedną łezkę uronił, tak mi jest miłym, jak gdyby za mnie podjął męczeństwo”. – Uczestnicząc w tym wyjątkowym wydarzeniu i rozważając Mękę Jezusa sercem przenoszę się do czasu, kiedy to wszystko się działo. Idę z Jezusem na śmierć, by wraz z nim zmartwychwstać – opowiada Alicja Demczyńska z Dąbrowy Górniczej.

CZYTAJ DALEJ

Nowe cuda świętego stygmatyka

2020-09-23 09:43

Niedziela Ogólnopolska 39/2020, str. 12-13

[ TEMATY ]

O. Pio

pl.wikipedia.org

Jeszcze za swojego życia Ojciec Pio wzbudzał zarówno podziw, jak i kontrowersje. Przede wszystkim jednak pociągał wiernych do większej pobożności. Czy jego przesłanie jest nadal aktualne? 
Jakie cuda dzieją się obecnie za jego wstawiennictwem? Zapytaliśmy o to br. Romana Ruska, kapucyna, który niemal na co dzień spotyka się z ludźmi doznającymi łask za wstawiennictwem św. Ojca Pio.

Ireneusz Korpyś: Od śmierci Ojca Pio minęły 52 lata, a nadal mówi się o nim tak, jakby żył. Czy Brat dostrzega wpływ tego świętego na nasze życie?

Brat Roman Rusek, kapucyn: Ojciec Pio daje konkretne znaki swej obecności wśród ludzi. Sam kiedyś powiedział, że gdy Jezus wezwie go do siebie, on poprosi Boga, aby zostawił go na świecie, gdyż jako ojciec chce prowadzić do raju każdego, kto się do niego zwróci. Często bywam w San Giovanni Rotondo, prowadzę pielgrzymki do tego świętego stygmatyka i widzę, jak ludzie opuszczają to sanktuarium – są poruszeni, odmienieni. Mówią, że to miejsce zostawia niezatarty ślad w ich sercach; niektórzy czują zapach kwiatów, wielu doświadcza Bożego działania – i to są fakty.

CZYTAJ DALEJ

Bierzmowanie w Polskiej Misji Katolickiej w Munster

2020-09-28 00:12

ks. kan. Marian Wagner

Młodzież z Polskiej Misji Katolickiej w Munster, przyjęła z rąk Ks. Abpa Józefa Kupnego, metropolity wrocławskiego, sakrament bierzmowania. Uroczystość ta połączona była z poświęceniem sztandaru misyjnego z wizerunkiem św. Jana Pawła II.

Na początku liturgii proboszcz parafii, młodzież oraz rodzice poprosili ks. Abpa o udzielenie sakramentu zgromadzonej młodzieży.

Podczas homilii, metropolita wrocławski przywołując sakrament Chrztu i I Komunii świętej zachęcił młodych, aby nie bali się otworzyć na działanie Ducha Świętego. Przykładem mogą być Apostołowie, którzy oczekiwali na Zesłanie Ducha Świętego.

Na zakończenie Liturgii Ks. Arcybiskup poświęcił sztandar misyjny ufundowany przez rodziców Szkoły Misyjnej oraz PMK.

ks. kan Marian Wagner

Poświęcenie sztandaru

Poświęcenie sztandaru


CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję