Reklama

Aspekty

Perła Wschowy

Dojeżdżając do Wschowy, właściwie od każdej strony można zobaczyć wyniosłą wieżę tamtejszego kościoła pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika, która – jak twierdzą niektórzy – jest najwyższa w diecezji. Jednak nie tylko z tego powodu wschowska fara jest symbolem i wizytówką miasta

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 4/2019, str. IV

[ TEMATY ]

fara

Karolina Krasowska

Kościół farny we Wschowie

Z historią świątyni, jak i samego miasta związane były znane osobistości oraz ważne nie tylko dla regionu, ale również dla naszej Ojczyzny wydarzenia.

Odrobina historii

Źródła wspominają kościół parafialny pw. św. Stanisława Biskupa Męczennika i Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w 1435 r. Jednak już przeszło sto lat wcześniej w 1326 r. pojawia się informacja o kościele parafialnym pw. Matki Bożej we Wschowie, którego proboszczem miał być niejaki Jordan. Zatem, jak twierdzi Przemysław Kuchcicki, autor niewielkiej publikacji poświęconej dziejom Kościoła katolickiego we Wschowie i parafiach dekanatu wschowskiego do czasów reformacji, nie można całkowicie wykluczyć, że nie chodzi o ten sam kościół, który w czasach późniejszych otrzymał drugi tytuł. Kościół parafialny we Wschowie powstał prawdopodobnie wraz z lokacją miasta ok. 1248 r., bądź też między rokiem 1248 a 1273. Jego fundatorzy nie są znani. Pierwotnie kościół był poświęcony Matce Bożej. Dopiero później jako drugiego patrona przyjął św. Stanisława Biskupa, o którym mowa już w 1435 r. Kościół był dwukrotnie palony. Łączy w sobie trzy style – gotyk, renesans i barok. Ciekawostką jest, że pracował przy nim Pompeo Ferrari, jeden z najwybitniejszych architektów późnego baroku pracujących w Polsce.

Ze wschowską farą związane były znane osoby i wydarzenia. W 1365 r. król Kazimierz Wielki zawarł tu ślub z księżniczką żagańską Jadwigą. We wschodniej elewacji świątyni znajdowała się brama królewska – wejście królów Augusta II i Augusta III. W latach 1777-87 proboszczem parafii był ks. Józef Rogaliński herbu Łodzia, autor pierwszego podręcznika do fizyki w języku polskim. W 1793 r. w farze dokonano konsekracji biskupiej Ignacego Raczyńskiego, późniejszego arcybiskupa gnieźnieńskiego. Proboszczem fary w latach 30. XVIII wieku był paulin o. Konstanty Moszyński, pięciokrotny prowincjał Zakonu na Jasnej Górze, zasłużony dla koronacji obrazu Matki Bożej Częstochowskiej w 1717 r. W 1733 r. mianowany biskupem inflanckim na stałe rezydował we Wschowie. Tu też w 1737 r. podpisał konkordat ze Stolicą Apostolską.

Reklama

Warto wspomnieć także o cichej bohaterce Wschowy s. Iwonie Król. W 1939 r. trafiła do niemieckiej wówczas Wschowy, gdzie elżbietanki prowadziły sierociniec i przedszkole. Siostra posługiwała wśród chorych. Jej pacjentami byli zarówno Polacy, jak i Niemcy. Zakonnica już po wycofaniu się Niemców i wkroczeniu wojsk radzieckich wyniosła z kościoła farnego bombę zegarową i uratowała zabytkowe kielichy liturgiczne. Prawdopodobnie będzie otwarty jej proces beatyfikacyjny.

Dachówka w kolorach

Ostatnio wschowska fara przeszła remont poszycia dachowego. Potrzebę wymiany dachu dopełnił orkan Ksawery, który przeszedł nad miastem w sierpniu 2017 r. – W październiku 2017 r. wystąpiliśmy z wnioskiem do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Okazało się, że remont trzeba zacząć od dachu, bo powstała wielka dziura. Akurat Ministerstwo ogłosiło nabór na składanie wniosków o dotacje na remont zabytków. Złożyliśmy wniosek i otrzymaliśmy środki w wysokości 500 tys. zł. W związku z tym kosztorys ostatecznie oparł się na kwocie ponad 800 tys. zł. Trzeba dodać, że wsparła nas również Fundacja „Polska Miedź” – wyjaśnia księgowa Halina Drgas. – Okazało się, że więźba dachowa jest zdrowa, więc nie trzeba było jej ruszać. Dlatego pozostało załatwić materiał związany z opierzeniem i dachówką. Pani konserwator zaproponowała, abyśmy wykonali pokrycie dachowe w trzech kolorach – brązie, czerwieni i miedzi – mówi proboszcz ks. Dariusz Ludwikowski. Prace przy wymianie dachu trwały ok. dwa miesiące – od końca października do 17 grudnia 2018 r. Konserwacji i restauracji wymagał również ołtarz Aniołów Stróżów. Środki na ten cel także pochodzą z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Remont bardzo życzliwie przyjęli parafianie, dla których wymiana dachu w parafialnej świątyni to także powód do radości. – Fara to główny kościół, który – podobnie jak katedra jest perłą dla diecezji – jest perłą dla danej miejscowości. Jest tym miejscem, gdzie odbywają się główne uroczystości i wydarzenia. Jest to centralny punkt w mieście – mówi ks. Dariusz Ludwikowski. – Jak człowiek zawierzy i odda te sprawy Panu Bogu, to wszystko się pięknie układa. Jesteśmy zadowoleni, bo to motywuje, żeby robić więcej – kończy ksiądz proboszcz.

2019-01-23 11:50

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Trwa wymiana dachu sulechowskiej fary

[ TEMATY ]

remont

fara

sulechów

dach

Wiktorai Dmytruk

Przeciekający dach sulechowskiego kościoła nie mógł dłużej czekać. Jednak nie chodzi tylko o zabezpieczenie zabytku. Remont dachu ma także inny wymiar, o czym opowiada ksiądz Andrzej Szkwarek, proboszcz parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Sulechowie.

Wiktoria Dmytruk: - Ostatnio rozmawialiśmy o remoncie dachu, na który zbierano w parafii środki. Teraz zauważyliśmy, że prace ruszyły. Kiedy właściwie się to zaczęło?

Zobacz zdjęcia: Remont dachu fary w Sulechowie

Ksiądz Andrzej Szkwarek: - Przygotowanie do tego „wydarzenia”, bo tak trzeba byłoby to ująć, zaczęły się już w ubiegłym roku. Wtedy były podjęte pierwsze prace naprawcze, jednak nie zdały one egzaminu. Stąd decyzja pani konserwator o remoncie poszycia dachowego naszej świątyni. Nie było to łatwe. Jest to bardzo duże i kosztowne przedsięwzięcia, aczkolwiek była taka potrzeba. Woda zaczęła wlewać się do środka kościoła. Poczyniono pewne zabezpieczenia, jednak to było tylko tymczasowe.

Obecna sytuacja w Polsce i na świecie nie sprzyjała takiej decyzji. Koronawirus sprawił, że zaczęliśmy się zastanawiać, czy to podjęcie remontu będzie w ogóle realne. To tak, patrząc w wymiarze czysto ludzkim. Trzeba było rozważać, czy może w przyszłym roku, czy za dwa lata. Po dłuższym namyśle, podeszliśmy do tego z zaufaniem, że jeśli to jest sprawa Boża, to ona się ostoi. Prace na dachu rozpoczęły się 5 maja 2020. Trwają, posuwają się i liczę na to, że z Bożą pomocą zostaną zakończone pozytywnie, czy też opatrznościowo – jak kto woli to określić.

Z drugiej strony, jest też ważne przygotowanie duchowe. Ktoś może zapytać: ale co to ma wspólnego z remontem? Bardzo dużo. Zawierzyliśmy to przedsięwzięcie Matce Bożej Fatimskiej. To stało się przed podjęciem decyzji o faktycznym remoncie dachu naszej świątyni. Zaufaliśmy, że Ona patronuje, że nasze modlitwy są pomostem pomiędzy parafią a Jej wstawiennictwem. Dlatego z większym spokojem można było podjąć tę decyzję. Ponadto, patronat modlitewny podjęła nasza parafialna grupa fatimska oraz członkowie Żywego Różańca. Sam prosiłem parafian, aby podjęli się odmówienia w tej intencji jednego „Zdrowaś Mario” dziennie. To nie jest dużo, ale w perspektywie całej parafii – tworzy się szturm modlitewny.

Zdaję sobie sprawę, że intencji w ostatnim czasie w Kościele jest bardzo dużo – chociażby newralgiczna sytuacja spowodowana przez COVID-19. Jednak wiemy, że modlitwa to moc ludzi wierzących, więc decyzja o remoncie dachu była podjęta również w oparciu o wymiar duchowy. Jestem ogromnie wdzięczny, że wiele osób poleca tę sprawę w swoich modlitwach.

- W związku z pracami została zamknięta część terenu przy kościele. Czy przeprowadzany remont wpływa w jakiś sposób na uczestnictwo wiernych w nabożeństwach, co już teraz w pewien sposób ograniczone jest regulacjami związanymi z pandemią?

- Jest wiadomą rzeczą, że musza być wprowadzone pewne zabezpieczenia. Firma, która wygrała przetarg, odpowiada za bezpieczeństwo swoich pracowników, ale też ludzi, którzy przychodzą do kościoła czy też przechodzą obok niego. Nie wpływa to jednak na przebywanie w świątyni, gdyż mamy sporo drzwi wejściowych. Niekoniecznie używamy wejścia głównego, ale są jeszcze pozostałe.

Przy dzisiejszych obostrzeniach związanych z koronawirusem wchodzimy i wychodzimy z kościoła w bezpiecznych odległościach. Po poluzowaniu przepisów, aktualnie może przebywać wewnątrz 85 osób.

- A czy pandemia wpływa na przeprowadzanie remontu?

- Dzięki Bożej Opatrzności i profesjonalizmie ludzi, którzy podjęli się tego zadania, w zasadzie nie było przykrych, nadzwyczajnych sytuacji, które uniemożliwiłyby prace. Nie ukrywam, że trzeba było wiele przemodlić, przemyśleć, ale i przedyskutować z różnymi osobami. Nie mogliśmy dopuścić do sytuacji, w której coś rozpoczynamy i tego nie kończymy. Otrzymałem zapewnienia, po których mogliśmy podjąć się tego wyzwania.

Prędzej czy później i tak musiało to nastąpić, gdyż są kolejne prace, które czekają. Ta wymiana dachu, właściwie, nie była jakiś czas temu w planie. W tym roku mieliśmy odnowić wnętrze świątyni, ale trzeba było to zostawić. Nie można odnawiać wnętrza, kiedy występują zacieki...

- Na kiedy przewidziane jest zakończenie remontu?

- Wszystkie takie prace mają swoje umowy. Jest to zapisane, nie robimy niczego na słowo. Nad całością czuwa pani konserwator, która kontroluje przebieg. Według umowy, prace mają zakończyć się do końca czerwca tego roku. Jest to bliski termin, gdyż zakres prac obejmuje wymianę dużej powierzchni - pokrycie nawy głównej to prawie 700 m2. Na razie wszystko idzie zgodnie z planem i mamy nadzieję, że zostanie to zrealizowane.

Ktoś może powiedzieć, że nie jest to taka istotna sprawa. To prawda, że obecnie wiele osób boryka się z różnymi trudnościami, chociażby zdrowotnymi… Jednak nie zapominajmy, że takie prace, podjęte w świątyni, to także odpowiedzialność względem społeczności, użytkującej ten kościół. My jesteśmy jego spadkobiercami. My go przecież nie budowaliśmy, ale przez 7 wieków poszczególne pokolenia o dbały o ten kościół. Pamiętajmy, że nasza świątynia ma początki wraz z grodem Sulechowa. Przeobrażenia, które następowały w przeciągu 700 lat to spuścizna, jaką otrzymaliśmy w darze od ludzi wierzących tamtych wieków. Naszą odpowiedzialnością jest przekazanie tego kolejnym pokoleniom.

Jest to także wyznanie wiary – są takie sytuacje, gdy ludzie z innych parafii przychodzą i przynoszą ofiary. Mówią, że w tej świątyni byli chrzczeni, zawierali sakrament małżeństwa. Teraz mieszkają gdzie indziej, ale mają świadomość, że to było istotne na drodze ich życia. To jest nie tylko kwestia wymiany dachu. Dbanie o ten kościół ma o wiele szerszy wymiar, szczególnie duchowy. Ten kościół to nie tylko pomnik historii Sulechowa – to odpowiedź ludzi na wiarę, ich świadectwo wiary, które trwa przez lata.

CZYTAJ DALEJ

Modlitwa odpocznienia

[ TEMATY ]

modlitwa

Adobe Stock

W czasie wakacji warto przypomnieć, że modlitwa może być też duchowym odpoczynkiem. Trzeba powiedzieć, że istnieje także modlitwa, którą św. Teresa z Avili nazywa po prostu modlitwą odpocznienia. Jest to oczywiście jedna z form modlitwy, obok modlitwy uwielbienia, prośby, dziękczynienia czy przebłagania. W modlitwie odpocznienia – jak z samej nazwy to wynika – trzeba po prostu odpoczywać. Jak to zrobić? Oto kilka wskazówek św. Teresy.

Modlitwa odpocznienia to modlitwa przyjmowania

W tym rodzaju modlitwy człowiek musi pozwolić duszy odpocząć w Bogu. Nie potrzeba w niej żadnego wysiłku, żadnych dociekań. Głównym zadaniem człowieka jest wtedy, aby otworzył się na przyjmowanie. W modlitwie odpocznienia wszystko połączone jest z niezmiernie wielką pociechą, a z tak małą pracą, że rozmyślanie nikogo nie zmęczy i nie znuży. Kiedy Bóg daje człowiekowi odpoczywać na modlitwie nie powinno się burzyć tego odpoczynku przez intelektualne rozmyślanie albo przez szukanie słów. W takiej modlitwie człowiek ma zachować ciszę i nie robić hałasu. Hałasem w tym przypadku jest silenie się rozumu na znalezienie myśli i wielu słów, na dziękczynienie Bogu za wszelkie dobrodziejstwa. Hałasem jest także gromadzenie w pamięci własnych grzechów i przewinień w poczuciu winy, że się nie zasłużyło na łaskę pokoju, która płynie z tej modlitwy. W modlitwie odpocznienia masz przyjmować wszelkie Boże smaki i nie próbować się za nie odwdzięczać Bogu. Żeby odpocząć na modlitwie, pozwól Bogu na obdarowywanie siebie i nie szukaj na siłę sposobów odwzajemnienia się. W tej modlitwie mamy zapomnieć o sobie i z wdzięcznością przyjmować to, co jest nam dane.

Możesz dodać tylko kilka swoich „ździebełek słomy”

Kiedy Bóg daje ci łaskę modlitwy odpocznienia, nie oznacza to jednak twojej całkowitej bierności. Możesz do tej łaski Boga dołożyć kilka swoich „ździebełek słomy”. Z wyczuciem zacznij kołysać się na falach Bożego prowadzenia. Jeśli czujesz potrzebę skierowania do Boga kilku słów, zrób to. Nie należy w modlitwie odpocznienia zaniechać całkowicie modlitwy wewnętrznej albo niekiedy i ustnej. Jeśli dusza chce i może, pozwól jej wypowiedzieć kilka słów miłości wobec Boga. W modlitwie odpocznienia mamy być spokojni i czuć się dobrze. Kiedy wypowiadamy jakieś słowo, to tylko wtedy, gdy czujemy taką spontaniczną potrzebę. Najważniejsze jest poddawanie się wewnętrznym impulsom.
Trzeba też pamiętać, że przyjście i odejście modlitwy odpocznienia nie jest w naszej możności. Dusza po prostu pozwala od początku do końca prowadzić się Bogu. Zachowuje się tutaj jak celnik, spuszczając oczy z pokorą. Spróbuj więc skosztować w te letnie, wakacyjne dni, jak wspaniały odpoczynek może ci dać Bóg, kiedy zaczniesz się do Niego modlić.

CZYTAJ DALEJ

Tour de Pologne - Pedersen: dedykuję zwycięstwo Jakobsenowi

2020-08-06 20:50

[ TEMATY ]

kolarstwo

Tour de Pologne

PAP

Duńczyk Mads Pedersen

Pierwszy na mecie drugiego etapu Tour de Pologne w Zabrzu Duńczyk Mads Pedersen z ekipy Trek-Segafredo zadedykował zwycięstwo Holendrowi Fabio Jakobsenowi, który po kraksie w środę na finiszu pierwszego odcinka przebywa w stanie ciężkim w szpitalu w Sosnowcu.

„Przede wszystkim chcę dedykować zwycięstwo Fabio, życzę mu szybkiego powrotu do życia i do kolarstwa. Moja ekipa wykonała dziś świetną pracę, pomagając mi wygrać. W tym roku nie ma wielu okazji do ścigania, dlatego trzeba walczyć wszędzie” – powiedział Jakobsen, który w Zabrzu odniósł pierwszy triumf jadąc w zdobytej w zeszłym roku tęczowej koszulce mistrza świata.

Koszulkę najaktywniejszego praktycznie zapewnił sobie Maciej Paterski z reprezentacji Polski. Dzień po dniu uczestniczył w ucieczce i wygrał wszystkie pięć lotnych premii, w tym dwie na czwartkowym etapie.

„Czułem się lepiej niż wczoraj. Współpraca z Juliusem van den Bergiem (towarzyszem ucieczki - PAP) układała się bardzo dobrze. Koszulkę muszę jeszcze dowieźć do Krakowa, co nie będzie łatwe, bo od jutra zaczynają się góry. Wyścig jest ciężki i wymaga dużo sił” – ocenił kolarz ścigający się na co dzień w grupie Wibatech.

Dyrektor sportowy reprezentacji Polski Andrzej Domin jest przekonany, że jego podopieczny utrzyma ciemnoniebieską koszulkę do końca wyścigu.

„Cieszymy się, że zdobyliśmy tę koszulkę. Taki mieliśmy plan na dwa pierwsze dni wyścigu. Teraz liderem naszej drużyny będzie Piotr Brożyna. Wszyscy zawodnicy będą mu pomagać na górskich odcinkach. Wierzymy, że stać go na miejsce w pierwszej dziesiątce klasyfikacji generalnej” – skomentował Domin.

Dyrektor Tour de Pologne Czesław Lang cieszył się przede wszystkim z dobrych wiadomości ze szpitala w Sosnowcu, gdzie przebywa Jakobsen. W kraksie w Katowicach Holender bardzo ucierpiał, ale na szczęście nie doznał urazu mózgu ani kręgosłupa, ale pozostaje w śpiączce farmakologicznej, z której ma być wybudzony w piątek.

„Była wielka niewiadoma, czy Jakobsen przeżyje. Dzięki Bogu, że przeżył i jego stan zdrowia powinien się poprawiać. Dziękuję wszystkim służbom medycznym, bo wykonały wspaniałą pracę. W takich trudnych sytuacjach sprawdzają się ludzie. Wszyscy stanęli na wysokości zadania” – podkreślił.

W piątek kolarze wystartują z Wadowic, rodzinnego miasta Świętego Jana Pawła II, którego setna rocznica urodzin wypadła 18 maja. Lang zdradził w TVP Sport, że honorowym starterem ma być wieloletni osobisty sekretarz Papieża Polaka, kardynał Stanisław Dziwisz. (PAP)

af/ co/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję