Reklama

Niedziela Wrocławska

Rozmowy z Niedzielą

Dorośli chcą Ducha Świętego

Sakramentu bierzmowania na ogół udziela się dorastającej młodzieży, która może już samodzielnie opowiedzieć się za Chrystusem i Kościołem. Ale to nie reguła. Są osoby, które decydują się na przyjęcie sakramentu dopiero w dorosłym życiu. W przygotowaniu pomaga im Centralny Ośrodek Przygotowania Osób Dorosłych do Sakramentu Bierzmowania. O jego pracy opowiada ks. Zbigniew Kowal, duszpasterz odpowiedzialny za ośrodek

2019-02-27 11:01

Niedziela wrocławska 9/2019, str. IV

[ TEMATY ]

wywiad

bierzmowanie

dorośli

Anna Majowicz

Ks. Zbigniew Kowal

Anna Majowicz: – Centralny Ośrodek Przygotowania Osób Dorosłych do Sakramentu Bierzmowania w Archidiecezji Wrocławskiej utworzył 15 stycznia 2013 r. abp Marian Gołębiewski. Na czym polega jego działanie?

Ks. Zbigniew Kowal: – Działanie ośrodka polega na organizowaniu kursów przygotowujących osoby dorosłe do przyjęcia sakramentu bierzmowania. Na zakończenie kursu uczestnicy mają możliwość przyjęcia tego sakramentu razem z grupą, w której przeżywali czas przygotowań. Do udziału w kursie zapraszamy osoby, które ukończyły 19 rok życia i zakończyły naukę w szkole ponadgimnazjalnej.

– Gdzie mieści się siedziba ośrodka?

– W budynku Centrum Duszpasterskiego Archidiecezji Wrocławskiej przy ul. Katedralnej 4 we Wrocławiu.

– W jaki sposób przeprowadzany jest kurs?

– Kurs zazwyczaj trwa ok. 14 tygodni. Ważnym jego elementem jest niedzielna Eucharystia. Dla wielu uczestników taka praktyka pomaga w odkryciu, że Msza św. jest spotkaniem z żywym Bogiem i z żywym Kościołem, który jest w drodze. Po Eucharystii odbywają się spotkania w małych, ok. 10-osobowych grupach. Uczestnicy rozważają słowa Pisma Świętego, rozmawiają o wierze i ją odkrywają. Jak sami mówią, cenne jest dla nich, że przygotowań nie prowadzi tylko ksiądz, ale także osoby wierzące, które chcą wspomagać kapłana, dzielić się swoim doświadczeniem i towarzyszyć kandydatom w ich drodze wiary.

– Ile jest takich osób?

– Zależy to od wielkości grupy, która przygotowuje się do sakramentu. Najczęściej jest to jakaś wspólnota, która angażuje się w poszczególne posługi; wśród nich są animatorzy małych grup, osoby odpowiedzialne za liturgię, diakonia muzyczna. Każda mała grupa ma przynajmniej 2 animatorów. W każdy kurs zaangażowanych jest ok. 20 osób. Przy tej okazji zapraszam tych, którzy chcieliby wesprzeć to dzieło np. przez posługę w diakonii muzycznej czy poprzez modlitwę.

– Wspomniał Ksiądz o liczbie uczestników kursu. Czy ilość miejsc jest ograniczona?

– Jedyne, co nas ogranicza, to pomieszczenia Centrum Duszpasterskiego, w których się spotykamy. Do tej pory nie zdarzyła nam się sytuacja, abyśmy musieli odmówić kursantom. Warunek jest taki, że uczestnicy zgłaszają się na początku kursu, a nie w trakcie jego trwania. W przypadku takiej sytuacji zapraszamy kandydata na kolejny kurs.

– Kiedy rozpoczynają się zapisy na kolejną edycję kursu?

– Kolejna, 13. edycja kursu rozpocznie się w niedzielę 10 marca o godz. 17.30, a zakończenie przewidziane jest na 9 czerwca, czyli na Niedzielę Zesłania Ducha Świętego.

– W jaki sposób można zgłaszać swoją kandydaturę?

– Zapisy możliwe są drogą elektroniczną, poprzez wypełnienie formularza zamieszczonego na stronie www.cdaw.archidiecezja.wroc.pl. Formularz znajduje się w zakładce Bierzmowanie dorosłych. Można także przyjść z wymaganymi dokumentami i zapisać się w dniu rozpoczęcia kursu.

– Jakie to dokumenty?

– Przede wszystkim potrzebny jest akt chrztu św. (z parafii, gdzie chrzest był udzielany) oraz skierowanie na kurs od swojego księdza proboszcza (do pobrania na stronie Centrum).

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kolęda

Termin calendae w starożytnym Rzymie oznaczał pierwszy dzień miesiąca. Najbardziej zaś uroczyście obchodzono calendae styczniowe (festum Calendarium), które rozpoczynały nowy rok. Wtedy to odwiedzano się po domach, obdarowywano podarkami i składano sobie życzenia. Podobnie czyniono w całej Europie w wiekach późniejszych, łącząc już ów zwyczaj ściśle ze świętami Bożego Narodzenia.
Tymczasem w Polsce dawnej 1 stycznia kapłani rozpoczynali odwiedziny duszpasterskie, które określano właśnie mianem kolędy. Trwała ona do 2 lutego - Święta Ofiarowania Pańskiego (Matki Bożej Gromnicznej). Najdawniejsza wzmianka o tej praktyce pochodzi z 1607 r. Wtedy to na synodzie prowincjonalnym w Piotrkowie polecono, aby plebani według starożytnego zwyczaju nawiedzali swoich wiernych po domach, uczyli ich pacierza, prawd wiary i by wchodzili w szczegóły życia, czy jest ono prawdziwie chrześcijańskie. Polecano także, by strapionych pocieszali, a ubogich wspomagali. Z kolei synod chełmski (1624 r.) zachęcał, aby proboszczowie spisywali swoich parafian i zachęcali do częstego korzystania z sakramentów. Owa wizyta miała wpłynąć na ożywienie życia religijnego i moralnego parafii.
Dla wielu rodzin kolęda jest bardzo ważnym wydarzeniem. Już od samego rana trwają w mieszkaniach przygotowania do przyjęcia kapłana. Wizyta duszpasterza jest doskonałą okazją do wspólnej modlitwy, do wyproszenia Bożego błogosławieństwa dla domowników, ale także okazją do szczerej rozmowy.
Jak należy przeżyć wizytę duszpasterską kapłana? Przede wszystkim należy się przygotować duchowo. Najlepiej uczynimy to, przystępując w czasie świąt do Komunii św., a także biorąc czynny udział w modlitwie. Nie wolno też zapomnieć o zewnętrznym przygotowaniu samego miejsca spotkania. Stół należy nakryć białym obrusem, postawić na nim krzyż, zapalone świeczki, Pismo Święte i wodę święconą. Przy tak przygotowanym stole winna zgromadzić się cała rodzina. Obrzęd kolędy nie jest wcale skomplikowany i na pewno sprzyja serdecznemu spotkaniu duszpasterza ze swoimi parafianami. Z jednej strony kapłan ma doskonałą okazję nie tylko poznać swoich wiernych, ale i wgłębić się w ich konkretną sytuację życiową, poznać jej radości, smutki i wyjść naprzeciw z konkretnym działaniem. Z drugiej strony i parafianie mają możliwość bliżej zainteresować się życiem parafii - życiem wspólnoty lokalnego Kościoła.
Jak wygląda kolęda? Zgodnie z wielowiekową tradycją kolęda w Polsce ma następujący przebieg: przed wejściem (bądź w trakcie wchodzenia) do mieszkania (domu) ministranci wraz z domownikami śpiewają kolędę, a w tym czasie jeden z chłopców kreśli na drzwiach napis: C + M + B + bieżący rok, co oznacza: Christus manisionem benedicat ("Niech Chrystus mieszkanie błogosławi"). Następnie kapłan wchodzi do mieszkania i pozdrawia obecnych słowami: "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!" (odpowiadamy: "Na wieki wieków. Amen"). Kapłan może również zacząć od słów: "Pokój temu domowi" (tym razem odpowiemy: "I wszystkim jego mieszkańcom"). Następnie wszyscy - jak jedna rodzina, zgromadzona przy jednym stole odmawiają modlitwę, którą nauczył nas Jezus Chrystus (tzn. Ojcze nasz). Po niej kapłan, wypraszając Boże błogosławieństwo dla domowników, modli się następującymi lub podobnymi słowami: "Pobłogosław + Panie, Boże Wszechmogący, to mieszkanie (ten dom), aby w nim trwały: zdrowie i czystość, dobroć i łagodność oraz wierność w wypełnianiu Twoich przykazań; aby zawsze składano Ci dzięki. A błogosławieństwo Twoje niech pozostanie na tym miejscu i nad jego mieszkańcami teraz i na zawsze. Amen". Po czym następuje końcowe błogosławieństwo: "Niech to mieszkanie i wszystkich w nim mieszkających błogosławi Bóg Ojciec i Syn + i Duch Święty. Amen". Pięknym zwyczajem jest, gdy duszpasterz teraz weźmie ze stołu krzyż stanowiący własność rodziny i poda każdemu do ucałowania. Po tym dopiero kropi mieszkanie i domowników wodą święconą i stosownie do potrzeby duszpasterskiej nawiązuje rozmowę, której zawsze powinna towarzyszyć roztropność, delikatność i chrześcijańska zasada miłości.

CZYTAJ DALEJ

Podnieś rękę, Boże Dziecię, błogosław Ojczyznę miłą

2020-01-20 20:42

[ TEMATY ]

śpiew

stevepb/pixabay.com

Podzielenie się opłatkiem oraz Wieczór wspólnego śpiewania kolęd tradycyjnych i ocalonych od zapomnienia kolęd patriotycznych: legionowych, harcerskich, partyzanckich, kresowych, kolęd Orląt Lwowskich i Powstańców Warszawskich, kolęd z niemieckich i sowieckich łagrów, z komunistycznych więzień, kolęd stanu wojennego.

Obrazy Kazimierza i Aleksandra Markowskich

Wieczór pod honorowym patronatem poseł do Parlamentu Europejskiego Jadwigi Wiśniewskiej

22 stycznia 2020 r. o godz. 16. 30 w kościele pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego w Częstochowie przy ul. St. Starzyńskiego 11.

Śpiewniki w cenie 20 zł

Zapraszają:

ks. Gabriel Maciejewski i Aleksander Markowski – tel. (34) 322 05 29

Koło Przyjaciół Prawdy i Ocalonych od Zapomnienia Polskich Pieśni

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję