Reklama

Dla zagrożonych uzależnieniem

2019-06-12 09:02

Krzysztof Zaremba
Edycja świdnicka 24/2019, str. 1, 4-5

Katarzyna Bialasiewicz / Photographee.eu

– W swojej bezsilności, bezradności, niemocy prosimy o uwolnienie naszych dzieci z więzów uzależnienia, o wiarę, odwagę, siłę, nadzieję, miłość i wsparcie Matki Bożej – mówi Dorota Bednarek z parafii pw. św. Franciszka z Asyżu w Wałbrzychu

W kościele pw. św. Franciszka z Asyżu w Wałbrzychu-Podgórzu odprawiona została Msza św. z okazji pierwszej rocznicy utworzenia pierwszej na terenie diecezji świdnickiej róży będącej częścią Światowej Róży Różańca Rodziców Dzieci Uzależnionych, Rodzin i Osób Uzależnionych, która swoją siedzibę ma w Warszawie. Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył i kazanie wygłosił pallotyn ks. Paweł Rosik, opiekun Światowej Róży Różańca, której założycielki również gościły tego dnia w pallotyńskiej wspólnocie na Podgórzu.

Podczas kazania ks. Paweł nawiązywał do działalności Stowarzyszenia Katolicki Ruch Antynarkotyczny KARAN, mówił o celach, codziennych wyzwaniach, przed którymi staje i pomocy udzielanej osobom dotkniętym różnymi formami uzależnień. Swoje świadectwa przedstawiły również założycielki Światowej Róży Różańca Rodziców Dzieci Uzależnionych, Rodzin i Osób Uzależnionych.

Potęga modlitwy

Dorota Bednarek, działająca w parafii pw. św. Franciszka z Asyżu, opowiada: „10 czerwca 2018 r. w Wałbrzychu zawiązała się Róża pw. św. Franciszka z Asyżu i działa ona jako 21. Róża Różańca Rodziców Dzieci Uzależnionych, Rodzin i Osób Uzależnionych. Należą do niej bardzo różni ludzie, nie tylko rodzice i rodziny dzieci borykających się z różnego rodzaju uzależnieniami. Są wśród nas i takie osoby, których w żaden sposób nie dotyka tematyka uzależnień, ale chcą być z nami i wspomagać modlitewnie w zmaganiach chorej młodzieży i ich rodzin oraz modlą się za całe dzieło KARANU – jego założycieli, pacjentów, pracowników i współpracowników. Modlą się również w intencjach swoich rodzin, modlitwy nigdy dosyć, a we wspólnej modlitwie jest ogromna moc – jestem o tym przekonana. – Generalnie w naszej Róży są ludzie z Wałbrzycha i okolic. Działamy u księży pallotynów w parafii św. Franciszka przy ulicy Poznańskiej 7 w Wałbrzychu – dzięki życzliwości tutejszego proboszcza ks. Piotra Kopery SAC. Wsparcie mamy praktycznie od całej wspólnoty księży pallotynów z Podgórza. Obecnie naszym opiekunem jest ks. Wiesław Rychter SAC. Trzeba tu też powiedzieć, że początki naszej działalności w Wałbrzychu nie były wcale łatwe, ale gorliwa modlitwa naprawdę sprawia cuda! Misją Światowej Róży Różańca Rodzin i Rodziców Dzieci Uzależnionych jest modlitwa do Matki Bożej, która najlepiej rozumie nas, rodziców chorych dzieci. Każdy z nas dojrzewa do modlitwy. Różaniec to potęga modlitwy, to ofiarowanie Matce Bożej najpiękniejszego kwiatu, jakim jest róża. Nikt inny bardziej niż Matka Pana Jezusa nie rozumie nas, rodziców chorych dzieci. W swojej bezsilności, bezradności, niemocy prosimy o uwolnienie naszych dzieci z więzów uzależnienia, o wiarę, odwagę, siłę, nadzieję, miłość i wsparcie Matki Bożej. Modlimy się również w intencji rodzin, małżeństw w kryzysie, związków niesakramentalnych, osób uzależnionych i współuzależnionych, neofitów, osób samotnych, wszystkich doświadczających trudności, potrzebujących pomocy i wsparcia. Prosimy ponadto o Boże błogosławieństwo dla wszystkich księży uczestniczących w tym dziele, wszystkich terapeutów, pracowników stowarzyszenia KARAN” – podsumowała Dorota Bednarek.

Reklama

Karan

Ruch KARAN zapoczątkowany został w 1987 r. Stowarzyszenie Katolicki Ruch Antynarkotyczny KARAN, zarejestrowane w 1992 r., to kontynuacja i rozszerzenie działań Ruchu. Obie inicjatywy podjął ks. dr Bronisław Paweł Rosik SAC. Stowarzyszenie KARAN jest organizacją pożytku publicznego, zajmującą się promocją zdrowego stylu życia, przeciwdziałaniem występowaniu różnego rodzaju dysfunkcji społecznych w środowisku dzieci i młodzieży, w tym głównie w uzależnieniu od różnego rodzaju środków zmieniających świadomość. Stowarzyszenie jest pierwszą i największą organizacją pozarządową o profilu katolickim, nastawioną na wszechstronną i systemową pomoc osobom uzależnionym od środków zmieniających świadomość, a także dzieciom i członkom rodzin w kryzysie, niewydolnych wychowawczo.

Praca na rzecz osób dotkniętych problemem uzależnienia i zachowań jest bardzo ważna. Uzależnienia są dziś bardzo dużym problemem społecznym. Młodzi ludzie coraz częściej sięgają po narkotyki, nie zdając sobie często w pełni sprawy z bolesnych konsekwencji. Celem Stowarzyszenia KARAN jest przestrzeganie przed uzależnieniem, a także udzielanie pomocy w wyjściu z nałogu, wspieranie potrzebujących oraz poszerzanie wiedzy, świadomości i motywowanie do zmiany jakości życia.

Główne cele organizacji: ograniczenie rozprzestrzeniania się patologii społecznych, w tym zwalczanie uzależnień, przestępczości, przemocy skierowanej ku dzieciom; korekcja i kompensacja braków emocjonalnych, osobowościowych i fizycznych związanych z sytuacją społeczną dzieci i młodzieży; promocja zdrowia i przeciwdziałanie uzależnieniom; rehabilitacja i resocjalizacja osób uzależnionych; edukacja w zakresie profilaktyki osób uzależnionych; integracja międzypokoleniowa; promowanie duchowości w leczeniu uzależnień.

Misją Stowarzyszenia KARAN jest niesienie pomocy terapeutycznej i psychologicznej, socjalnej, moralnej i duchowej oraz promowanie zdrowego stylu życia w stosunku do osób znajdujących się w trudnej sytuacji psychicznej i życiowej – dzieci, młodzieży, rodzin i osób starszych, a w szczególności do osób uzależnionych od środków zmieniających świadomość, narażonych na przemoc, agresję, dyskryminację i wykluczenie społeczne.

Osoby z Wałbrzycha i okolic, które potrzebują pomocy i wsparcia, bo dotyczy ich problem różnego rodzaju uzależnienia ich dzieci, mogą się zgłaszać do parafii św. Franciszka z Asyżu na Podgórzu. Oprócz wsparcia modlitewnego otrzymają informacje o pomocy, jakiej może udzielić Stowarzyszenie KARAN.

Tagi:
uzależnienia wsparcie Karan

Reklama

Boże Ciało i wianki

Kalina Wielicka
Edycja łowicka 21/2005

Boże Ciało, zwane od czasów Soboru Watykańskiego II Uroczystością Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, jest liturgicznym świętem wdzięczności za dar wiecznej obecności Jezusa na ziemi. Chrześcijanie od początków Kościoła zbierali się na łamaniu Chleba, sławiąc Boga ukrytego w ziemskim chlebie. Święto jest przedłużeniem Wielkiego Czwartku, czyli pamiątki ustanowienia Eucharystii. A z tego wynika, że uroczystość ta skryta jest w cieniu Golgoty, w misterium męki i śmierci Jezusa.

www.swietarodzina.pila.pl

Historia święta Bożego Ciała sięga XIII wieku. W klasztorze w Mont Cornillon, w pobliżu Liege we Francji, przebywała zakonnica Julianna, która wielokrotnie miała wizję koła na wzór księżyca, a na nim widoczną plamę koloru czarnego. Nie rozumiała tego, więc zwróciła się do przełożonej. Gdy ta ją wyśmiała, Julianna zaczęła się modlić i pewnego razu usłyszała głos, oznajmiający, że czarny pas na tarczy księżyca oznacza brak osobnego święta ku czci Eucharystii, które ma umocnić wiarę, osłabioną przez różne herezje.
Władze kościelne sceptycznie odnosiły się do widzeń prostej Zakonnicy. Jednak kolejne niezwykłe wydarzenie dało im wiele do myślenia. W 1263 r. w Bolsenie, niedaleko Rzymu, kapłan odprawiający Mszę św. zaczął mieć wątpliwości, czy to możliwe, aby kruchy opłatek był Ciałem Pańskim. I oto, gdy nastąpił moment przełamania Hostii, zauważył, że sączy się z niej krew i spada na białe płótno korporału na ołtarzu. Papież Urban IV nie miał już wątpliwości, że to sam Bóg domaga się święta Eucharystii i rok po tym wydarzeniu wprowadził je w Rzymie, a papież Jan XXII (1334 r.) nakazał obchodzić je w całym Kościele. Do dziś korporał z plamami krwi znajduje się we wspaniałej katedrze w Orvieto, niedaleko Bolseny. Wybudowano ją specjalnie dla tej relikwii.
W Polsce po raz pierwszy święcono Boże Ciało w 1320 r., za biskupa Nankera, który przewodził diecezji krakowskiej. Nie było jednak jeszcze tak bogatych procesji, jak dziś. Dopiero wiek XVI przyniósł rozbudowane obchody święta Bożego Ciała, zwłaszcza w Krakowie, który był wówczas stolicą. Podczas procesji krakowskich prezentowały się proporce z orłami na szkarłacie, obecne było całe otoczenie dworu, szlachta, mieszczanie oraz prosty lud z podkrakowskich wsi.
W czasie procesji Bożego Ciała urządzano widowiska obrzędowe lub ściśle teatralne, aby przybliżyć ich uczestnikom różne aspekty obecności Eucharystii w życiu. Nasiliło się to zwłaszcza pod koniec XVI wieku, kiedy przechodzenie na protestantyzm znacznie się nasiliło i potrzebna była zachęta do oddania czci Eucharystii.
W okresie rozbiorów religijnemu charakterowi procesji Bożego Ciała przydano akcentów patriotycznych. Była to wówczas jedna z nielicznych okazji do zademonstrowania zaborcom żywej wiary. W procesjach niesiono prastare emblematy i proporce z polskimi godłami, świadczące o narodowej tożsamości.
Najpiękniej jednak Boże Ciało obchodzono na polskiej wsi, gdzie dekoracją są łąki, pola i zagajniki leśne. Procesje imponowały wspaniałością strojów asyst i wielką pobożnością prostego ludu, wyrażającego na swój sposób uwielbienie dla Eucharystii. Do dziś przetrwał zwyczaj zdobienia ołtarzy zielonymi drzewami brzóz i polnymi kwiatami. Kiedyś nawet drogi wyścielano tatarakiem. Do dziś bielanki sypią też przed kroczącym z monstrancją kapłanem kolorowe płatki róż i innych kwiatów.
Boże Ciało to również dzień święcenia wianków z wonnych ziół, młodych gałązek drzew i kwiatów polnych. Wieniec w starych pojęciach Słowian był godłem cnoty, symbolem dziewictwa i plonu. Wianki z ruty i kwiatów mogły nosić na głowach tylko dziewczęta.
Na wsiach wierzono, że poświęcone wianki, powieszone na ścianie chaty, odpędzają pioruny, chronią przed gradem, powodzią i ogniem. Dymem ze spalonych wianków okadzano krowy, wyganiane po raz pierwszy na pastwisko. Zioła z wianków stosowano też jako lekarstwo na różne choroby.
Gdzieniegdzie do poświęconych wianków dodawano paski papieru, z wypisanymi słowami czterech Ewangelii. Paski te zakopywano następnie w czterech rogach pola, dla zabezpieczenia przed wszelkim złem.
Dziś Boże Ciało to jedna z niewielu już okazji, aby przyodziać najpiękniejszy strój świąteczny - strój ludowy. W Łowickiem tego dnia robi się tęczowo od łowickich pasiaków. Kto wie, czy stroje ludowe zachowałyby się do dziś, gdyby nie możliwość ich zaprezentowania podczas uroczystości kościelnych. Chwała zatem i wielkie dzięki tym duszpasterzom, którzy kładą nacisk, aby asysty procesyjne występowały w regionalnych strojach. Dzięki temu procesje Bożego Ciała są jeszcze wspanialsze, okazalsze, barwniejsze. Ukazują różnorodność bogactwa sztuki ludowej i oby tak było jak najdłużej.
W ostatni czwartek oktawy Bożego Ciała, oprócz święcenia wianków z ziół i kwiatów, szczególnym ceremoniałem w naszych świątyniach jest błogosławieństwo małych dzieci. Kościoły wypełniają się najmłodszymi, często także niemowlętami, by i na nich spłynęło błogosławieństwo Boże. Wszak sam Pan Jezus mówił: „Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie przeszkadzajcie im, do takich bowiem należy królestwo Boże. Zaprawdę, powiadam wam: Kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, ten nie wejdzie do niego” (Mk 10, 13-15).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Zaproszenie na pielgrzymkę

2019-06-26 23:44

Anna Majowicz

W ostatnią sobotę sierpnia odbędzie się jubileuszowa, 10. Pielgrzymka Osób Niepełnosprawnych, ich Rodzin i Przyjaciół do Henrykowa.

mat. prasowe

Każdego roku do Opactwa Cystersów przybywa ok. 1000 pątników. Pielgrzymka umożliwia integrację osób starszych i niepełnosprawnych, zwłaszcza tych przebywających na co dzień w Warsztatach Terapii Zajęciowej, Domach Pomocy Społecznej, ośrodkach Caritas i szkołach integracyjnych. Podobnie jak w latach ubiegłych w trakcie pikniku po Mszy św. na scenie wystąpią niepełnosprawni artyści oraz zespoły muzyczne i teatralne. Występy przed licznym gronem uczestników są zawsze dla artystów powodem do dumy oraz okazją do wspólnej zabawy, jednocześnie przypominając wszystkim, jak produktywne może być życie mimo choroby. Podobne wydarzenia są organizowane również w innych diecezjach, ale jedynie w Archidiecezji Wrocławskiej chęć udział zgłasza ponad setka wolontariuszy z Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, która dzieli się uśmiechem i radością z uczestnikami pielgrzymki. 

Serdecznie zachęcamy do uczestnictwa w jubileuszowej 10. Pielgrzymce Osób Niepełnosprawnych Archidiecezji Wrocławskiej. 

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem