Reklama

Ludzie – Miejsca – Wydarzenia

Dobre wakacje w dobrym towarzystwie

2019-07-10 09:42

Ks. Mieczysław Puzewicz
Edycja lubelska 28/2019, str. VI

Ks. Mieczysław Puzewicz
Abp Stanisław Budzik wśród dzieci podczas „Dobrych wakacji”

Cały świat Sandry to ulice Zgodna, Składowa i Parkowa. Przy czym Zgodna jest bardzo niezgodna, co wieczór słychać na niej wrzaski i awantury, dla Sandry rzecz normalna. Najdalej chodzi przez Kąpielową nad Bystrzycę, gdzie może poleżeć na trawniku. W drugą stronę przez Ceglaną idzie z koleżankami pod tory kolejowe, ale nie za blisko, bo tydzień temu pociąg przejechał tam pijanego sąsiada ze Skibińskiej. Takich dzieci jak Sandra na lubelskich Bronowicach jest ponad sto.

Fryzjerka albo kurier

Trzy razy w tygodniu w dzielnicy pojawiają się wolontariusze. W ciągu roku szkolnego pomagają odrabiać lekcje, zwłaszcza z matematyki. Organizują też zabawy i, co najważniejsze, przynoszą soki oraz bułeczki. Tłumaczą też, że łacina podwórkowa, którą dzieci operują świetnie, nie jest językiem polskim; ten język jest dla dzieci raczej obcy, bardziej nawet niż angielski ze szkoły. Sandra marzy, aby zostać fryzjerką, tak jak pani Marzenia i pani Asia, które wykształciły się i robią teraz zygzaki na głowach dorosłych chłopaków w galerii przy dzielnicy. Marzenia Sandry podzielają koleżanki ze Zgodnej i okolic. Koledzy chcieliby jeździć jako kurierzy z paczkami; jak taki zajedzie to pół Bronowic żyje przesyłką. Najgorzej, że na fryzjerkę i kuriera trzeba się uczyć, skończyć gimnazjum, a teraz nawet całą podstawówkę. Wolontariusze to zjawy z innej planety, pokończyli licea i studia i nie wiadomo czemu chce im się przyjeżdżać na Zgodną i Skibińską. Kiedy otwarta jest świetlica, dzieci mają też święto higieniczne, można wejść do toalety i zamknąć się od środka; w wychodkach na dzielnicy trzeba krzyczeć z daleka „zajęte!”, jak ktoś nadchodzi. Lepiej jest tam, gdzie wspólną toaletę ma cała kamienica.

Dzieci na ulicach

Z badań prowadzonych przez Instytut Badania Opinii Homo Homini wynika, że dziecko z co trzeciej rodziny nie wyjedzie w tym roku na przynajmniej tygodniowy wypoczynek poza miejsce zamieszkania. Statystyki te rosną na terenach biedniejszych, w tym na Lubelszczyźnie. Bardzo dużo dzieci pozostaje tam, gdzie mieszka na co dzień. W wielu dzielnicach troska rodziców o dzieci nie jest normą, szczególnie tam, gdzie rodziny są niepełne albo doświadczone przez alkoholizm, przestępstwa czy skrajne ubóstwo. Nie ma wtedy mowy o wychowywaniu dzieci, tę rolę przejmuje podwórko, ulica i dzielnica ze wszystkimi negatywnymi wzorcami. To tutaj dzieci mają pierwsze kontakty z alkoholem, narkotykami, kradzieżami i użyciem przemocy.

Reklama

Ten problem zauważyło 9 lat temu Centrum Wolontariatu w Lublinie i razem z diecezjalną rozgłośnią radiową zainicjowało pierwszą edycję akcji „Dobre wakacje w dobrym towarzystwie”. Każdego dnia grupa wolontariuszy pojawia się w innej dzielnicy miasta i organizuje dla dzieci czas do południa. Do dyspozycji najmłodszych są zabawki i sprzęty do gier zespołowych. Zajęcia mają nie tylko bawić ale i uczyć, że nie wolno przeklinać i bić się, że trzeba rozmawiać i uzgadniać decyzje, że słabsi nie są gorsi i należy im pomagać, że warto sprzątać i zachowywać punktualność.

Inicjatywę pobłogosławił abp Stanisław Budzik. Od początku włączają się w nią lubelskie parafie; w tym roku akcja odbywa się m.in. w parafii Świętej Rodziny na Czubach, Świętej Trójcy na Felinie, św. Andrzeja Boboli na Czechowie i u Marianów na Bazylianówce. Obejmuje ponadto Bronowice Stare i osiedle Za Cukrownią, gdzie procesy degradacji materialnej i społecznej są szczególnie widoczne. „Dobre wakacje” wspierane są finansowo przez urząd miasta oraz sponsorów przekazujących posiłki i napoje dla dzieci. Martyna Głodek z Centrum Wolontariatu, koordynująca tegoroczną akcją, zgromadziła kilkudziesięcioosobową grupę wolontariuszy, nie tylko Polaków lecz także obcokrajowców, co jest dodatkową atrakcją dla dzieci.

Bezpieczne lato

Sandra biegnie na „Dobre wakacje” już o godz. 8.00. Wie, że musi być umyta i zadbana. Najpierw wolontariusze ozdobią buzie jej i koleżanek w ulubione imitacje motyli lub kotków. Potem będą kalambury, w których trzeba wykazać się znajomością przysłów i bajek. Sprawność testowana jest w wyścigach w tunelach. Będzie także rysowała portret swojej rodziny i marzenia o przyszłości. Mądre wolontariuszki nauczą ją podstaw udzielania pierwszej pomocy i opowiedzą o innych krajach na świecie. W tym czasie ona i reszta dzieci nie zapalą papierosa i nie sięgną po piwo. Nie pójdą w okolice niebezpiecznych torów czy niestrzeżonego kąpieliska przy rzeczce. Mają dobre wakacje w dobrym towarzystwie.

Tagi:
pomoc wolontariusze

Reklama

Raport Caritasu z ostatnich 2 lat działalności

2019-10-31 11:45

Oprac. Maria Czerska / Warszawa (KAI)

Blisko 14 tys. ton żywności przekazanych każdego roku ubogim w Polsce, prawie 93 mln. złotych, które trafiły na pomoc dla potrzebujących w Europie, Azji, Afryce i Ameryce Południowej, ok. 1000 ośrodków pomocy na terenie całego kraju i 100 tys. wolontariuszy działających w 44 Caritas diecezjalnych – takie m. in. dane zawarte zostały w raporcie z działalności Caritas Polska od lipca 2017 do sierpnia 2019 r. Raport z działalności instytucji w okresie, gdy funkcję jej dyrektora sprawuje ks. Marcin Iżycki przekazany został polskim biskupom podczas 384. Zebrania Plenarnego KEP.

Archiwum Caritas

Działania Caritas Polska to kilkaset projektów realizowanych każdego dnia w Polsce i na całym świecie, w bardzo wielu obszarach życia społecznego. Za hasłami i liczbami stoi jednak zawsze konkretny człowiek potrzebujący pomocy, którego życie - dzięki innym konkretnym ludziom - ma szanse się zmienić. Bezdomny Pan Marek, niepełnosprawny 4- letni Michałek, uzdolnione muzycznie dziewczynki z niezamożnej wielodzietnej rodziny, czy Salim z Aleppo – to bohaterowie, których historie przedstawione zostały w raporcie Caritas.

Raport zwraca uwagę na jedną z nowopodjętych inicjatyw – ogólnopolską kampanię „Polska Pomaga”, realizowaną razem z TVP po to, by pokazać bogactwo działań pomocowych Caritas i zachęcić Polaków do pomagania. Symbolem pomocowych działań w Polsce stała się od lat Świeca Caritas i Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom – inicjatywy podejmowane przez Caritas w okresie Świąt Bożego Narodzenia. „Polska Pomaga” to również organizowane 2 razy do roku koncerty charytatywne, które są gestem międzynarodowej solidarności wobec kryzysów humanitarnych w świecie a jednocześnie – formą podziękowania dla darczyńców.

Raport systematyzuje obszary zaangażowania Caritas Polska w kraju a także omawia liczne projekty realizowane przez tę instytucję zagranicą.

Działania w Polsce

Walka z ubóstwem

W ramach walki z ubóstwem Caritas Polska jako instytucja partnerska realizuje m. in. unijny Program Operacyjny Pomoc Żywnościowa 2014-2020. Jest to program ogólnopolski, w który włączonych jest 26 Caritas diecezjalnych. W ostatnim roku działania programu wydano niemal 14 tys. ton żywności dla ponad 280 tys. osób.

Dwa razy do roku – przed świętami Bożego Narodzenia i Wielkanocy odbywa się zbiórka żywności. „Tak. Pomagam!”. W wyniku każdej z nich, przy udziale ok. 25 tys. wolontariuszy pomoc żywnościowa trafia średnio do 60 tys. osób.

Pomoc potrzebującym a zarazem przeciwdziałanie marnowaniu żywności to cel programu „Spiżarnia Caritas”, realizowanego od marca 2017 r. Program polega na odbieraniu ze sklepów i dystrybucji pełnowartościowej żywności wśród potrzebujących. Żywność rozprowadzana jest w ok. 500 punktach w całej Polsce. W 2018 r. była to żywność o wartości 40 mln. zł.

Wsparcie dla seniorów i osób zagrożonych wykluczeniem

„Karta na zakupy dla seniorów” – to program Caritas realizowany już od 2 lat we współpracy z Jeronimo Martins Polska SA, właścicielem sieci „Biedronka”. Jest to konkretna pomoc finansowa (150 zł miesięcznie na zakupy w „Biedronce”) skierowana do seniorów w najtrudniejszej sytuacji materialnej. W ciągu 2 lat pomocą objętych zostało ponad 10 tys. osób.

Oprócz tego - również we współpracy z Jeronimo Martins - realizowany jest program aktywizacji społecznej seniorów „Senior Caritas”. W programie zaplanowano ponad 1000 działań i wydarzeń dla ok. 4 tys. seniorów i 1600 wolontariuszy. Polegają one na szeroko rozumianej aktywizacji oraz tworzeniu międzypokoleniowych więzi.

„Kromka chleba dla sąsiada” to doroczna inicjatywa polegająca na organizowanym przez Caritas diecezjalne wspólnym wypiekaniu chleba, który trafia do potrzebujących. Akcji dzielenia się chlebem towarzyszy zbiórka żywności. W 2017 i 2018 r. przygotowano z niej paczki dla 13 tys. potrzebujących seniorów.

Pomoc dzieciom i rodzinom

Programy stypendialne „Skrzydła” i „Dwa talenty” polegają na długoterminowej pomocy dla uczniów w złej sytuacji materialnej oraz dla tych szczególnie uzdolnionych. W roku szkolnym 2018/2019 w ramach programu „Skrzydła” ufundowano 350 stypendiów na kwotę 525 tys. zł. oraz w ramach programu „Dwa talenty” -118 stypendiów na kwotę 236 tys. zł.

Jedną z najstarszych inicjatyw Caritas w Polsce jest Wakacyjna Akcja Caritas – wsparcie wypoczynku letniego dla dzieci, których rodziców na to nie stać. Od kilku lat na kolonie Caritas przyjeżdżają do Polski również dzieci polskie, głównie ze Wschodu. W 2019 r. z akcji skorzystało w sumie ok. 25 tys. dzieci.

Tornister pełen uśmiechów – to zbiórka wyprawek szkolnych. Każdego roku z pomocy korzysta ok. 20 tys. najmłodszych. Od 2 lat wiele tornistrów wędruje do uczniów zza wschodniej granicy. Od początku trwania akcji wyposażono w sumie ok. 170 tys. tornistrów.

Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom to najbardziej rozpoznawalna inicjatywa Caritas w Polsce, o charakterze ekumenicznym. W ubiegłym roku odbyła się jej jubileuszowa, 25. edycja.

Wsparcie dla osób chorych i starszych

W kwietniu 2019 r. wystartował program i serwis crowdfundingowy „Uratuję cię”. Poprzez serwis organizowane są zbiórki internetowe dla osób potrzebujących szybkiego wsparcia. Projekt polega również na aktywizowaniu najbliższego otoczenia beneficjentów. Dotychczas ze wsparcia skorzystało 130 potrzebujących na łączną kwotę 4 635 000 zł.

Caritas realizowała też ekumeniczną akcję charytatywną Jałmużna Wielkopostna. Łączna liczba beneficjentów, którym udzielono wsparcia w ramach tej inicjatywy to 232 tys. osób

Pomoc migrantom i uchodźcom

W okresie, którego dotyczy raport, Caritas Polska realizuje równolegle 4 projekty skierowane do migrantów i uchodźców – na terenie województwa zachodniopomorskiego, w Wielkopolsce, na Mazowszu i na terenie województwa warmińsko – mazurskiego. Polegają one na pomocy oraz wsparciu integracji. Korzysta z nich w sumie prawie 10 tys. osób. Kwota wsparcia to ok 8,5 mln. zł.

Pomoc wykluczonym społecznie

W ramach wsparcia dla wykluczonych Caritas Polska realizuje kilka programów, głównie na terenie stolicy. Program wychodzenia z bezdomności i uzależnień dla mężczyzn „Damy radę!” prowadzony jest w Warszawie. To program 3 – letni, ze wsparcia skorzystało 30 osób. 3 otrzymały już własne mieszkania. Usamodzielnieniu służy też inicjatywa „Kto rano wstaje” - umożliwiająca podjęcie pracy i zarobkowanie osobom bezdomnym. Rowerowy streetworking „Damy radę”, Uliczny Patrol Medyczny oraz „Trochę ciepła dla bezdomnego” to kolejne inicjatywy podejmowane w stolicy w celu docierania do najbardziej potrzebujących, których życie może być zagrożone.

Od kwietnia 2017 r. działa program „Dwa kroki”, pierwszy program kompleksowego wsparcia dla więźniów i ich rodzin. Realizowany jest pilotażowo przez Caritas Diecezji Siedleckiej. Na terenie zakładu karnego w Siedlcach uczestniczyło w nim ok. 100 osadzonych.

Ekologia integralna

Caritas Polska włącza się w promocję proekologicznego nauczania Kościoła. Wśród podjętych w ostatnim czasie inicjatyw raport wymienia m.in. „Mobliną Ambasadę Laudato Si’”, czyli elektryczny bus jeżdżący po całej Polsce i promujący ekologiczne postawy. Caritas podejmuje też współpracę z podmiotami takimi jak Światowy Ruch Katolików na Rzecz Środowiska, organizuje kampanie medialne, konferencje i warsztaty. Warto przypomnieć, że 7 października 2018 w ramach „Niedzieli Świętego Franciszka” równolegle w 4 miastach w Polsce – Toruniu, Gdańsku, Poznaniu i Krakowie – odbyły konferencje pt. „Przebudzenie ekologiczne. Krok pierwszy – nie marnuję żywności”. Konferencje połączone były z warsztatami kulinarnymi food waste oraz kiermaszami zdrowych produktów.

Pozostałe programy

Nie sposób nie wspomnieć o wolontariacie Caritas – 100 tysięcznej rzeszy osób chcących pomagać innym, zgromadzonych wokół Centrów Wolontariatu, Parafialnych Zespołów Caritas i Szkolnych Kół Caritas. We wszystkich diecezjach organizowane są różnorodne spotkania, zjazdy lub rekolekcje, które umożliwiają wolontariuszom integrację, modlitwę oraz pogłębienie religijnego wymiaru ich życia i działania. Caritas Polska stawia też na rozwój wolontariatu młodych poprzez włączenie się w europejską sieć Young Caritas.

Caritas Polska organizuje też szybką pomoc dla ofiar kataklizmów i klęsk żywiołowych a także współpracuje z redakcją programu Telewizji Polskiej S.A. „Sprawa dla reportera”, zbierając środki na rzecz potrzebujących bohaterów programu.

W marcu 2018 r. Caritas Polska zaprosiła Caritas diecezjalne do składania wniosków na realizację projektów w ramach konkursu pod hasłem„100 projektów na 100 –lecie odzyskania niepodległości Polski”. Wybrano 100 projektów, które zostały dofinansowane na kwotę ponad 2 mln. zł.

Działania na rzecz potrzebujących zagranicą

Caritas Polska pomaga potrzebującym na 4 kontynentach poprzez ponad 100 konkretnych projektów.

Afryka

W Afryce Caritas Polska realizuje w ostatnim czasie 38 projektów, każdy o wartości od ok. 4 tys. do 224 tys. zł. Podejmuje m.in. projekty dożywiania, czy zapewnienia wody pitnej. Wiele projektów związanych jest z ochroną zdrowia. Dzięki Caritas Polska rozbudowuje się m.in. ośrodek zdrowia w Kithatu w Kenii, przychodnię zdrowia w Dimako w Kamerunie, hospicjum w Kabuga w Rwandzie, czy ośrodek w Befasy na Madagaskarze. Caritas pomaga też w edukacji dzieci i młodzieży, m.in. wspierające edukację dzieci uchodźców z Erytrei. Część projektów dotyczy wsparcia działalności parafii, zakonów i misjonarzy, pomocy poszkodowanym w klęskach żywiołowych i uchodźcom.

Ameryka Południowa

W Ameryce Południowej Caritas Polska realizuje 17 projektów, każdy o wartości od ok. 5 tys. do ponad 70 tys. zł. Związane są z dożywianiem, ochroną zdrowia, zapewnianiem odpowiedniej infrastruktury dla potrzebujących, edukacją czy pomocą doraźną. W Canoa w Ekwadorze Caritas Polska dofinansowuje budowę laboratorium klinicznego. W Ekwadorze prowadzi też akcję „Tornister pełen uśmiechów”.

Azja

W Azji wsparcie Caritas Polska skoncentrowane jest na Syrii, którą powoli świat przestaje się interesować. Warto przypomnieć, że Caritas Polska jest jedną z niewielu instytucji pomocowych kontynuujących wsparcie dla tego kraju, począwszy od unikalnego programu „Rodzina Rodzinie” docierającego poprzez lokalne parafie do 8700 rodzin w Aleppo. Caritas wspiera też uchodźców syryjskich i ubogich Jordańczyków w Jordanii, pomaga mikroprzedsiębiorcom w Syrii i odpowiada na potrzeby edukacyjne syryjskich dzieci poprzez projekt „Szkoła szkole”.

W sumie raport omawia 69 projektów realizowanych przez Caritas Polska w Azji, z czego 28 to projekty pomocowe dla Syrii. Poza tym pomocą objęci są również potrzebujący w Irackim Kurdystanie, na Filipinach, w Nepalu, na Sri Lance, w Indiach w Strefie Gazy i w rejonie Betlejem, w Kazachstanie, Kirgistanie, Bangladeszu, Iranie, Jemenie, w Indonezji i w syberyjskiej Rosji.

Wartość wsparcia przekazanego w ramach programu „Rodzina Rodzinie” to 47 mln. zł. Wiele projektów realizowanych przez Caritas Polska to projekty o budżecie powyżej 1 mln. zł.

Europa

Pomoc Caritas Polska dla krajów europejskich to przede wszystkim pomoc dla ogarniętej wojną Ukrainy. Z 47 projektów realizowanych w Europie Ukrainy dotyczą 34. To dożywianie osób potrzebujących, dofinansowywanie wypoczynku letniego, czy funkcjonowania świetlic i innych placówek dla dzieci, wsparcie medyczne dla konkretnych osób i kilka programów stypendialnych dla ukraińskich studentów. To również projekty budowlane i modernizacyjne. Warto także wspomnieć o utworzeniu Centrum Wsparcia Rodziny jako modelu integracji osób przesiedlonych i społeczności przyjmujących na Ukrainie.

W Europie Caritas Polska angażuje się m.in. także w pomoc uchodźcom przebywającym na terenie Grecji i Włoch.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bp. Czaja: Chrześcijaństwo zielonoświątkowe jest dziś największym wyznaniem chrześcijańskim na świecie

2019-11-20 19:56

twitter.com/ekumenizmpl, maj / Kamień Śląski (KAI)

- Biorąc pod uwagę liczbę praktykujących wiernych, chrześcijaństwo zielonoświątkowe jest dziś największym wyznaniem chrześcijańskim na świecie. Neopentekostalizm jest też wyzwaniem wewnątrz Kościoła. Przed nami trudne zadanie wypracowania jasnych kryteriów weryfikacji chrześcijańskiej tożsamości w różnych środowiskach i wspólnotach – mówił bp Andrzej Czaja podczas trzeciej sesji międzynarodowej konferencji „Ekumenizm – formacja – integracja. Dekret o ekumenizmie 55 lat od jego promulgacji”. Dwudniowe spotkanie odbywa się w Opolu i w Kamieniu Śląskim. Wydarzenie na bieżąco relacjonowane było na Twitterze portalu ekumenizm.pl.

BP KEP
Bp Andrzej Czaja

O zjawisku pentekostalizacji w kontekście ekumenizmu mówił ordynariusz opolski, bp Andrzej Czaja. Podkreślił, że biorąc pod uwagę liczbę praktykujących wiernych a nie przynależność formalną, chrześcijaństwo zielonoświątkowe jest dziś największym wyznaniem chrześcijańskim na świecie i to w wydaniu neopentekostalnym. - Główną przyczyną wzrostu wspólnot neopentekostaknych są nowe formy działalności podbudowane ofertą tzw. ewangelii sukcesu. Inaczej niż w tradycyjnym ruchu pentekostalnym ważną funkcję pełnią również wierzenia ludowe – mówił.

Zaznaczył, że neopentekostalizm jest też wyzwaniem wewnątrz Kościoła. Ostrzegł, że do Kościoła przenikają rozmaite związane z tym zjawiskiem deformacje wiary na poziomie liturgii, nauki i duchowości. Coraz częściej pojawia się chrześcijaństwo przeżycia a nie wiary i rozumu.

Bp Czaja zadał też pytanie, na ile narastanie tego ruchu jest wołaniem o Ducha. – Gdy my jesteśmy zajęci zebraniami i strategiami, wspólnoty neopentekostalne ewangelizują. Możemy się od nich uczyć spontaniczności i zapału misyjnego – stwierdził. Podkreślił, że zjawisko neopentekostalizmu wymaga rzetelnego rozeznania. Potrzebna jest analiza przyczyn jego szybkiego wzrostu oraz wypracowanie kryteriów jego oceny, aby z cierpliwością ale i skutecznie naprawić powstałe szkody a przy tym „nie wylewać dziecka z kąpielą”. Ważne jest, by uporządkować i rozwinąć rzetelną formację duchową oraz by wskazać drogi właściwego rozwoju konkretnych wspólnot.

Bp Czaja zwrócił uwagę, że to rozeznawanie jest trudne, gdyż zjawisko to jest bardzo zróżnicowane i niełatwe do zdiagnozowania. - Nie chodzi przy tym o to, by kogokolwiek piętnować ani stygmatyzować. Przed nami trudne zadanie wypracowania jasnych kryteriów weryfikacji chrześcijańskiej tożsamości w różnych środowiskach i wspólnotach – podsumował.

- Formacja ekumeniczna powinna być jednym z najważniejszych priorytetów duszpasterskich. Mam jednak wrażenie, że tak nie jest. Przeważa stagnacja, a czasem regres - mówił ks. prof. Zygfryd Glaeser z Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego. Ostrzegł, że brak dostatecznej formacji ekumenicznej młodych pokoleń, zwróci się ostatecznie przeciwko Kościołowi. - Jeśli Kościoły nie będą szukały dróg do wspólnej ewangelizacji, zostaną społecznie zmarginalizowane – podkreślił.

O sakramentalności Kościoła jako pra – problemie ekumenicznym mówił ks. prof. Janusz Królikowski z UPJPII.

Międzynarodowa konferencja „Ekumenizm – formacja – integracja. Dekret o ekumenizmie 55 lat od jego promulgacji” organizowana jest przez Wydział Teologiczny Uniwersytetu Opolskiego. Dwie pierwsze sesje odbyły się w siedzibie Wydziału w Opolu. Trzecia miała miejsce w Centrum Kultury i Nauki Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego w Kamieniu Śląskim.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

USA: tuż przed Bożym Narodzeniem odbędzie się beatyfikacja abp. Fultona J. Sheena

2019-11-21 20:39

kg (KAI) / Peoria

W sobotę 21 grudnia w katedrze pw. Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej w Peorii, stan Illinois w Stanach Zjednoczonych, odbędzie się beatyfikacja abp. Fultona J. Sheena na zakończenie obchodów setnej rocznicy jego święceń kapłańskich. Obrzędowi przewodniczyć będzie w imieniu papieża kard. Angelo Becciu, prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Przyszły błogosławiony żył w latach 1895-1979, zasłynął jako znakomity mówca i kaznodzieja a w latach 1951-69 był czynnym biskupem, w tym przez 3 lata stał na czele diecezji Rochester.

Fred Palumbo / Wikipedia
abp. Fulton J. Sheen w 1952 r.

Wiadomość o beatyfikacji ogłosił 18 listopada „z wielką radością i wdzięcznością” podczas Mszy św. w katedrze w Peorii miejscowy biskup Daniel R. Jenky, powołując się na pismo z Watykanu. Ujawnił, że 6 marca br. dowiedział się, że 7-osobowy zespół ekspertów lekarskich, działający przy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, uznał jednogłośnie cud przypisywany wstawiennictwu sługi Bożego, wymagany do ogłoszenia go błogosławionym. W lipcu br. Franciszek zatwierdził tę decyzję, co bezpośrednio otworzyło drogę do beatyfikacji.

Uroczysta Msza św. beatyfikacyjna rozpocznie się o godz. 10 rano czasu miejscowego w katedrze pw. Niepokalanego Poczęcia Maryi, „w tej samej, w której sto lat temu [przyszły arcybiskup] Sheen przyjął święcenia kapłańskie” – powiedział z zadowoleniem bp Jenky. Tam też, w marmurowym grobowcu spoczywają obecnie doczesne szczątki kandydata na ołtarze.

Wspomniany cud dotyczy niewytłumaczalnego z naukowego punktu widzenia uzdrowienia Jamesa Fultona Engstroma, który urodził się martwy 16 września 2010. Jego rodzice – Bonnie i Travis Engstromowie natychmiast zaczęli się modlić za przyczyną abp. Sheena, zachęcając też innych do szukania wstawiennictwa u niego. Dokładnie w chwili, gdy lekarze ze szpitala św. Franciszka w Peorii mieli ogłosić śmierć chłopca, jego delikatne serce zaczęło bić w rytmie, typowym dla noworodków. Do tego czasu przez 61 minut chłopczyk nie miał tętna. Wzruszona matka opowiedziała o tym w 2011 w katedrze w Peorii przed wielkim portretem abp. Sheena obok ołtarza.

Mimo złych rokowań co do przyszłości malca, łącznie z przewidywaniami, iż prawdopodobnie będzie on niewidomy i nie będzie mógł chodzić, zaczął się on normalnie rozwijać. Obecnie 8-latek lubi zjeść udka kurczaka, oglądać „Gwiezdne wojny” i jeździć na rowerze.

Dekret o uznaniu uzdrowienia ukazał się mniej więcej w tydzień po przeniesieniu prochów arcybiskupa z Nowego Jorku do katedry w Peorii. „To naprawdę wspaniałe, jak Bóg nadal tworzy cuda” – skomentował bp Jenky dokument papieski.

Peter (Fulton) John Sheen urodził się 8 maja 1895 w El Paso w stanie Illinois jako najstarszy z czterech synów w średniozamożnej rodzinie rolniczej. Rodzice byli bardzo pobożni i w tym duchu wychowali swoje dzieci, które odznaczały się dużą inteligencją. Przyszły biskup ukończył studia w St. Paul oraz na uniwersytetach w Waszyngtonie i Lovanium, na którym jako pierwszy Amerykanin uzyskał w 1923 Nagrodę im. Kard. J. Merciera za najlepszą rozprawę filozoficzną. Święcenia kapłańskie przyjął 20 września 1919, po czym pracował duszpastersko w swej rodzimej diecezji Peorii i jako wykładowca w Waszyngtonie.

Szybko zasłynął jako znakomity kaznodzieja, rekolekcjonista, nauczyciel i wychowawca. W latach 1930-50 wygłaszał wieczorne pogadanki religijne w radiu, a w latach 1952-57 w telewizji. W szczytowym okresie jego audycji słuchało i oglądało ponad 30 mln Amerykanów. Pod wpływem jego nauk nawróciło się wiele sławnych osobistości, w tym działacze komunistyczni, agnostycy, aktorzy, np. producent samochodów Henry Ford II czy skrzypek i kompozytor Fritz Kreisler.

W 1948 na ks. Sheena zwrócił uwagę ówczesny arcybiskup Nowego Jorku kard. Francis Spellman. Na jego wniosek Pius XII mianował 28 maja 1951 (sakra – 11 czerwca) 56-letniego kapłana biskupem pomocniczym archidiecezji. Wkrótce potem rozpoczął on cykl cotygodniowych programów telewizyjnych pt. „Life is Worth Living”, cieszących się ogromną popularnością. Biskup mówił na żywo na różne tematy. Cykl ten trwał w latach 1951-57 i 1961-68.

21 października 1966 Paweł VI przeniósł go na stolicę biskupią Rochester, którą kierował prawie 3 lata – do 6 października 1969. Gdy hierarcha na własną prośbę ustąpił z tego urzędu, papież Montini obdarzył go godnością arcybiskupa. Mimo przejścia na emeryturę był nadal bardzo aktywny, pozostał znakomitym mówcą, którego nauki i kazania przyciągały tłumy. Zachowało się wiele nagrań z jego wystąpień. Napisał 66 książek, z których co najmniej 9 ukazało się też po polsku, i wiele artykułów. Tempa życia nie zwolnił nawet wtedy, gdy okazało się, że jest chory na serce. Podczas swej wizyty w Nowym Jorku w październiku 1979 św. Jan Paweł II nazwał arcybiskupa Sheena „wiernym synem Kościoła”. Zmarł on 9 grudnia tegoż roku w swej nowojorskiej kaplicy przed Najświętszym Sakramentem.

Jego zwłoki złożono w krypcie pod głównym ołtarzem katedry św. Patryka w Nowym Jorku, skąd 27 czerwca br., na prośbę jego bratanicy Joan Sheen Cunningham przewieziono je do nowego grobowca w katedrze w Peorii.

W 2002 rozpoczął się jego proces beatyfikacyjny. 28 czerwca 2012 roku Benedykt XVI zatwierdził dekret o heroiczności cnót arcybiskupa, a 5 lipca 2019 Franciszek podpisał wspomniany dekret uznający cud za wstawiennictwem sługi Bożego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem