Reklama

Niedziela Legnicka

Studium św. Hildegardy

Blisko 60 osób z kraju uczestniczyło w kolejnej edycji Studium św. Hildegardy z Bingen. Obecne studium posiada – w odróżnieniu od poprzedniej edycji – charakter akademickiego kursu teologicznego. Działa pod patronatem Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu.

Niedziela legnicka 43/2020, str. VIII

[ TEMATY ]

św. Hildegarda

studium

Monika Łukaszów

Uczestnicy wykładu na temat św. Hildegardy

Uczestnicy wykładu na temat św. Hildegardy

Wykłady odbyły się w dniach 3-4 października w Centrum Spotkań Jana Pawła II w Legnicy. Nauka w studium trwa 2 semestry (5 zjazdów weekendowych), które kończy egzamin wewnętrzny. Absolwenci otrzymują tytuł „Specjalista nauk św. Hildegardy” pierwszego stopnia. Jest przewidywana kontynuacja nauki i możliwość zdobycia tytułu „Specjalista nauk św. Hildegardy” drugiego i trzeciego stopnia.

– Celem studium jest pełna aplikacja hildegardowej nauki o człowieku, systemie diagnozowania i całościowego leczenia chorób, z uwzględnieniem promowanej przez świętą z Bingen duchowości. Ramy programowe obejmują część teoretyczną: filozofia, teologia, medycyna Hildegardy oraz praktyczną: program zdrowia według św. Hildegardy – mówi dr Alfreda Walkowska, dyrektor studium i założycielka Polskiego Centrum św. Hildegardy.

Reklama

Uczestnikami studium są ludzie różnego wykształcenia i zawodu. Nie tylko osoby z wykształceniem medycznym, jak lekarze, pielęgniarki czy farmaceuci, ale są też muzycy, inżynierowie i pedagodzy. Jednym słowem: ludzie różnych profesji. Przyjechali do Legnicy z całego kraju, aby poznawać dzieło św. Hildegardy i umiejętnie je zastosować w praktyce, w tym celu, aby poprawić jakość swego życia, poziom zdrowia i pogłębić wiedzę religijną.

W Legnicy, ale też i w innych miastach, od przeszło 30 lat propagowany jest kult, sposób życia i leczenia według świętej z Bingen. Jej promocję w naszej Ojczyźnie rozpoczęła p. Alfreda Walkowska, znawczyni jej dzieła i twórczyni Polskiego Centrum św. Hildegardy.

– Trzeba przyznać, że św. Hildegarda jest coraz bardziej znana i jej sposób życia i leczenia cieszy się coraz większym zainteresowaniem. Pojawiają się zatem różne osoby, a nawet firmy, które żywo zajmują się tym tematem. Widzimy wszelkiego rodzaju przekazy, publikacje, opracowania czy też produkty orkiszowe. Jednak muszę powiedzieć, że w wielu tych przekazach zaburzona jest czystość hildegardowego przesłania. Ujawnia się jakieś niewłaściwe dopasowywanie do potrzeb świata i naszych czasów. To dopasowywanie przesłania samą Hildegardę, jej świętość i przekaz. Jednak ludzie wierzący w mądrość Kościoła, potrafią już to zauważyć. Skoro Hildegarda została ogłoszona przez papieża Benedykta XVI doktorem Kościoła, to oznacza, że trzeba rzetelnie i kompetentnie wczytywać się w jej naukę. Stąd nasze studium. Dlatego poszukujący przyjeżdżają do nas i widzą w nas środowisko, które porządkuje hildegardowe dziedzictwo – dodaje pani Walkowska.

Właśnie w Legnicy, wiele lat temu powstało Polskie Centrum św. Hildegardy. Św. Hildegardę, a raczej jej nauki i dietę, przywiozła z Niemiec do Legnicy pani Alfreda, która od niemal 30 już lat jest jej wierną czcicielką. W legnickim kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa znajduje się, znany już hildegardowemu środowisku w Polsce, obraz świętej mniszki, a czciciele i przyjaciele św. Hildegardy oraz jej sympatycy od lat w dzień jej śmierci, tj. 17 września, wspólnie modlą się, dziękując Bogu za otrzymane łaski za pośrednictwem świętej.

2020-10-20 21:56

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Uroczystości ku czci św. Hildegardy

Niedziela legnicka 41/2020, str. VI

[ TEMATY ]

św. Hildegarda

Monika Łukaszów

Przewodniczący liturgii udzielił błogosławieństwa relikwiami świętej z Bingen

Przewodniczący liturgii udzielił błogosławieństwa relikwiami świętej z Bingen

W liturgiczne wspomnienie św. Hildegardy z Bingen jej czciciele oraz członkowie Centrum Stowarzyszenia św. Hildegardy modlili się przy relikwiach w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Legnicy.

Uroczystej Eucharystii przewodniczył ks. Piotr Kruczyk, który wraz z miejscowymi duszpasterzami oraz licznie zgromadzonymi wiernymi wypraszał potrzebne łaski poprzez wstawiennictwo świętej mniszki.

To właśnie w świątyni na Osiedlu Piekary znajduje się znany już hildegardowemu środowisku w Polsce obraz świętej, a członkowie Kręgu Przyjaciół Świętej Hildegardy oraz jej sympatycy, od kilku już lat w dzień jej śmierci, tj. 17 września, wspólnie modlą się, dziękując Bogu za otrzymane łaski za pośrednictwem świętej.

Na coroczne Msze św. zapraszani są również kapłani, którzy w homiliach przybliżają wiernym osobę i dzieło św. Hildegardy. Trzeba również wspomnieć, że 17 dnia każdego miesiąca odmawiana jest przed obrazem litania ku jej czci. To właśnie w Legnicy, ale też i w całej Polsce, od wielu już lat propagowany jest kult, sposób życia i leczenia według świętej z Bingen, który rozpoczęła p. Alfreda Walkowska, znawczyni dzieła świętej i twórczyni Polskiego Centrum św. Hildegardy. To również w Legnicy mieści się Sklep Hildegardowy, Polskie Centrum św. Hildegardy, Stowarzyszenie św. Hildegardy a nawet Studium św. Hildegardy.

Warto przypomnieć, że św. Hildegarda to średniowieczna mniszka, misjonarka, wizjonerka, mistyczka, prorokini, poetka, kompozytorka, farmaceutka, lekarka, administratorka, kosmolog, biolog, botanik, geolog, prawoznawca, filozof i teolog. Ta święta zakonnica twierdziła, że wszelkie choroby duszy i ciała mogą być uleczone i, co ważniejsze, „pozostają w zasięgu znakomitej większości istot ludzkich”. Opracowała setki leków, składających się wyłącznie z „darów ofiarowanych nam przez naturę” oraz dietę, opartą na ogólnie dostępnych i prostych składnikach. „Bóg zostawił nam na ziemi wszystko, co potrzebne, aby zachować zdrowie ciała i piękno duszy” – tak pisała w swoich pismach. Dzisiaj zaliczana jest do największych geniuszy średniowiecza, a z pewnością do wąskiej grupy najwybitniejszych kobiet wszechczasów. Decyzją papieża Benedykta XVI zaliczona została do grona Doktorów Kościoła, a więc stała się wytrawną nauczycielką wiary i moralności dla całego chrześcijańskiego świata.

CZYTAJ DALEJ

Ukraina: obchody rocznicy Wielkiego Głodu

2020-11-26 13:20

[ TEMATY ]

Ukraina

Wielki Głód

wikipedia.org

Zmarli z głodu na ulicy w Charkowie w 1932 r.

Zmarli z głodu na ulicy w Charkowie w 1932 r.

Od kilku lat czwarta sobota listopada, w tym roku 28 listopada, jest na Ukrainie obchodzona jako Dzień Pamięci Ofiar Wielkiego Głodu.

Upamiętnia on trudną dokładnie do ustalenia, ale wiadomo, że sięgającą kilku milionów rzeszę mieszkańców sowieckiej Ukrainy, którzy zmarli wskutek strasznego głodu, wywołanego nie tylko, a nawet nie tyle nieurodzajem, ile przede wszystkim ludobójczą polityką ówczesnych władz sowieckich z Josifem Stalinem na czele wobec Ukrainy. Głównym jej celem było złamanie oporu miejscowej ludności, w pierwszej kolejności wiejskiej, wobec przymusowej kolektywizacji tamtejszego rolnictwa.

W XX wieku Ukraina, uważana od wieków – ze względu na swe niezwykle urodzajne ziemie – za "spichlerz Europy" przeżywała trzy wielkie klęski głodu: w latach 1921-23, 1932-33 i 1946-1947, z których najdotkliwszy był okres 1932-33. W owym czasie nieurodzaj objął kilka rejonów Sowietów, w największym stopniu właśnie Ukrainę, a także Kubań – na południu Europejskiej Części Rosji i częściowo Kazachstan. Z różnych powodów, głównie braku zachowanych dokumentów i dostępu do tych, które przetrwały, trudno jest ustalić dokładną liczbę ofiar tamtej tragedii, ale według niektórych ocen można mówić o ok. 4 mln zmarłych, przy czym w większość z nich stanowili Ukraińcy.

W ich przypadku jeszcze większą rolę niż nieurodzaj odegrała jednak świadoma polityka bolszewików, którzy – dążąc do skolektywizowania tamtejszego rolnictwa, co wywoływało wielki opór miejscowych chłopów – zarządzili powszechną konfiskatę wszelkich zapasów zboża i żywności.

Ale była też jeszcze jedna, w pewnym sensie niezależna od władz przyczyna tej tragedii. Otóż na początku lat trzydziestych na Zachodzie wybuchł wielki kryzys gospodarczy i finansowy, który wprawdzie nie dotknął bezpośrednio Rosji sowieckiej, ale odbił się na jej kontaktach ze światem. Rosja, choć była w istocie izolowana od świata (sama zresztą też zamykała się na niego), potrzebowała gwałtownie dewiz, a nie mogąc liczyć na pożyczki i kredyty międzynarodowe, musiała zwiększyć eksport. A ponieważ głównym jej produktem eksportowym były surowce i zboże, postanowiła zwiększyć wywóz właśnie zboża. I niemal z dnia na dzień rząd na Kremlu podniósł już i tak bardzo wysokie wskaźniki obowiązkowych dostaw płodów rolnych dla państwa.

Masowe represje przeciw Ukraińcom rozpoczęły się na wiosnę 1932. Postawione przed tą republiką żądania dostaw były od początku nierealistyczne i niewykonalne. A jednak władze z całą bezwzględnością zaczęły wcielać je w życie. Konfiskowano wszystkie plony, nie pozwalając ludności na robienie jakichkolwiek zapasów. Restrykcje były bardzo surowe. Za zerwanie pięciu kłosów z pola kołchozu groziła śmierć lub 10 lat łagru. Bardzo szybko ludzie zaczęli masowo umierać, których nawet nie miał kto chować. Dochodziło też do różnych wynaturzeń, włącznie z kanibalizmem. Władze zabroniły chłopom wyjazdu ze swoich miejscowości bez paszportu wewnętrznego.

Szacuje się, że w tym czasie zmarło bezpośrednio z głodu ok. 4 milionów osób, do czego trzeba dodać dalszych 2-3 mln ofiar chorób, wywołanych głodem oraz trudną do określenia liczbę poczętych dzieci, które umierały w łonach swych wycieńczonych matek. Łącznie niektórzy badacze ukraińscy oceniają demograficzne straty swego narodu na ok. 10 milionów.

Przez całe dziesięciolecia o tej wielkiej tragedii ukraińskiej w ówczesnym ZSRR nie wolno było mówić i pisać, a i za granicą nie był to temat zbyt często poruszany m.in. w wyniku działania propagandy sowieckiej, która wszelkimi sposobami usiłowała zaprzeczać temu zjawisku. Właściwie dopiero pod koniec lat osiemdziesiątych XX w. zaczęto o tym szerzej mówić. Najpierw (zaraz po wojnie) diaspora ukraińska, a później władze niepodległej (od 1991) Ukrainy podjęły to zagadnienie, nazywając Wielki Głód (Hołodomor po ukraińsku) ludobójstwem.

15 maja 2003 Rada Najwyższa Ukraina uznała „Wielki Głód” za akt ludobójstwa, a 28 listopada 2006 – za ludobójstwo narodu ukraińskiego. W ślad za tymi postanowieniami podobne uchwały podjęły w latach 2003-17 rządy lub parlamenty 16 innych państw, m.in. Polska (w 2006).

Za zbrodnię przeciw ludzkości uznały Wielki Głód: zgromadzenie ogólne ONZ (na swej 58. sesji w listopadzie 2003), Parlament Europejski (23 X 2008) i Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy (28 V 2010). 20 września 2017 prezydent Ukrainy Petro Poroszenko zaapelował na 72. sesji zgromadzenia ogólnego ONZ w Nowym Jorku o powszechne, ogólnoświatowe uznanie „Hołodomoru” za ludobójstwo dokonane na narodzie ukraińskim.

CZYTAJ DALEJ

Wizyta duszpasterska w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej

2020-11-26 21:42

[ TEMATY ]

diecezja zielonogórsko ‑ gorzowska

Archiwum Aspektów

Wizyta duszpasterska w roku 2020/21

Ze względu na stan pandemii tegoroczną wizytę duszpasterską zwaną „kolędową” należy zorganizować w następujący sposób:

A. Zamiast odwiedzin duszpasterzy w domach należy zaprosić wiernych w mniejszych grupach (mieszkańców poszczególnych ulic lub rejonów parafii) na spotkanie kolędowe przy żłóbku po wieczornej Mszy św. z zachowaniem przepisów sanitarnych.

B. Spotkanie kolędowe będzie obejmować następujące elementy: śpiew kolęd, czytanie Ewangelii, słowo duszpasterza (homilia i informacje o życiu parafii), modlitwa powszechna, błogosławieństwo wody, błogosławieństwo wiernych z rozdaniem pamiątkowych obrazków, zachęta uczestników do wspólnej modlitwy po powrocie do domu i pokropienia mieszkania wodą święcona zabraną z kościoła. Podczas spotkania wierni będą mogli także złożyć ofiarę na utrzymanie parafii. Propozycja scenariusza zostanie nadesłana w późniejszym czasie.

C. Nowa forma kolędy zostanie zapowiedziana wiernym w liście biskupa diecezjalnego na IV Niedzielę Adwentu.

D. Proboszcz może również zaproponować parafianom, że w szczególnych przypadkach, takich jak błogosławieństwo nowego mieszkania czy odwiedziny osoby chorej, niepełnosprawnej, istnieje możliwość krótkiej indywidualnej wizyty duszpasterskiej na wyraźne zaproszenie przez wiernych.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję