Biskupi otrzymali mapy z istniejącymi w Polsce szlakami św. Jakuba
28 czerwca w sanktuarium w Jakubowie odbyły się jubileuszowe uroczystości związane z 10. rocznicą otwarcia pierwszego w Polsce szlaku św. Jakuba Starszego Apostoła oraz sprowadzenia z Rzymu relikwii tego świętego. Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył bp Paweł Socha
Wszystkich przybyłych na jubileusz gości, wśród nich przedstawicieli Bractwa św. Jakuba ze Szczyrku, Ośna Lubuskiego oraz Żabna k. Poznania, powitał kustosz sanktuarium św. Jakuba Starszego Apostoła w Jakubowie ks. kan. Stanisław Czerwiński. – Gdyby nie Boża łaska, Boża moc z nieba, gdyby nie wstawiennictwo św. Jakuba i Jego wola, to pewnie by nas tutaj nie było i nie byłoby tego wielkiego dzieła, jakie wspólnie razem czynimy – powiedział. Uroczystej Eucharystii w intencji wszystkich członków Bractwa św. Jakuba w Polsce przewodniczył bp Paweł Socha, a homilię wygłosił biskup pomocniczy diecezji legnickiej Marek Mendyk. – Jakubów to miejsce szczególne. Gdybyśmy chcieli parafrazować słowa św. Jana Pawła II, moglibyśmy powiedzieć, że gdyby to miejsce mogło mówić, przemawiać, ileż powiedziałoby ono o pielgrzymach, którzy podejmują trud wędrowania szlakami św. Jakuba, ileż mogłoby powiedzieć, o tych, którzy tutaj przybywają, ileż ich dobrych intencji, pragnień, zaparcia się siebie, podejmowanych prób pokonywania swoich słabości – powiedział Ksiądz Biskup. Zwrócił także uwagę, że każdego roku wzrasta liczba tych, którzy chcą i idą szlakiem do grobu św. Jakuba w Santiago de Compostela. – Rozpoczynając od progu własnego domu, przemierzają kilka tysięcy kilometrów. Mimo różnic kulturowych, wyznaniowych, także barier językowych, pielgrzymi nawiązują wspaniałe znajomości i przyjaźnie. Uśmiech, dobre słowo, życzliwość, wzajemna pomoc i wspólna modlitwa podczas pokonywania kolejnych etapów trudnej drogi łączą się w jedną wspólnotę pielgrzymkową – dodał. Ksiądz Biskup podkreślił, że podejmowana droga to przypomnienie drogi, jaką jest życie człowieka, która prowadzi ku wieczności, ku życiu wiecznemu. Z kolei ludzkie życie nie jest tylko dziełem biochemicznego przypadku, ale przede wszystkim darem Boga.
W 2024 r. liczba dorosłych wstępujących do Kościoła katolickiego w Holandii wzrosła o prawie 40 proc. Według danych opublikowanych przez Katolicki Instytut Statystyki Kościelnej, znany pod holenderskim skrótem Kaski, liczba dorosłych wstępujących do Kościoła wzrosła z 455 w 2023 r. do 630 w 2024 r., czyli w ostatnim roku, dla którego dostępne są dane statystyczne.
Obejmują one zarówno osoby dorosłe, które przyjęły chrzest, jak i osoby dorosłe ochrzczone w innych wspólnotach chrześcijańskich, które zostały przyjęte do Kościoła katolickiego. Wskazuje to, że Holandia jest jednym z coraz większej liczby krajów europejskich, w których obserwuje się znaczny wzrost liczby nowych dorosłych katolików. Tendencja ta jest najbardziej widoczna we Francji, ale zaobserwowano ją również w Belgii i Wielkiej Brytanii.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
