Reklama

Niedziela Kielecka

Co nam dał Rok Jubileuszowy

Na ile poznaliśmy bł. Wincentego Kadłubka w minionym, jubileuszowym roku, ogłoszonym z racji 800. rocznicy jego śmierci?

Niedziela kielecka 13/2024, str. I

[ TEMATY ]

Jędrzejów

TD

Eucharystią pod przewodnictwem bp. Jana Piotrowskiego zakończono Rok bł. Wincentego Kadłubka

Eucharystią pod przewodnictwem bp. Jana Piotrowskiego zakończono Rok bł. Wincentego Kadłubka

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Błogosławiony Wincenty Kadłubek (1150 – 1223) zmarł 800 lat temu, był biskupiem krakowskim, a potem mnichem, piszącym w zaciszu jędrzejowskiej celi „Kronikę Polski”. We Mszy św. 8 marca licznie uczestniczyli wierni, Rycerze Kolumba, Rycerze św. Jana Pawła II, delegaci władz, pielgrzymi oraz kapłani diecezji kieleckiej. Właśnie 8 marca do Jędrzejowa dotarła, po przebyciu ponad 100 km, grupka pątników, pielgrzymujących po raz siódmy Szlakiem bł. Wincentego Kadłubka.

Bł. Wincenty, módl się za nami

Bp Jan Piotrowski nawiązał faktu sprzed roku, gdy 8 marca 2023 r. ogłosił Rok Jubileuszowy bł. Wincentego Kadłubka.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

– Łaska wiary stała się życiową busolą bł. Wincentego, który we wspólnocie Kościoła odnalazł swe miejsce. Wsłuchując się w słowa Boskiego Mistrza „Pójdźcie za Mną wszyscy…”, podążał za Nim odważnie jako wierny sługa – mówił Ksiądz Biskup. Bł. Kadłubek stał się dla nas wszystkich ewangelicznym nauczycielem wiary, prawdy, miłości, wolności, przykładem umiłowania ojczyzny i szacunku do narodu polskiego.

Bp Piotrowski zaznaczył potrzebę dobrego, owocnego przeżycia czasu Wielkiego Postu, tak ważne, gdy doświadczamy „bałwochwalstwa naszych czasów” – promowania postaw i poglądów nie szanujących praw Bożych i prawa do wewnętrznej wolności człowieka, które obecnie bardzo się nasiliły, propagując m.in. „rynsztok obyczajów”.

Reklama

– Bł. Kadłubka nie pochłonęła niepamięć historii, ale wciąż żyje jako nasz orędownik u Boga, gdyż święci i błogosławieni nie przemijają (…). Z wiarą wołajmy: bł. Wincenty módl się za nami! – zachęcał bp Piotrowski.

Dziękują za każdy dzień

– Chcemy wam podziękować za każdy dzień, za trud czuwania – mówił o. Jakub Zawadzki, proboszcz cysterskiej parafii, bilansując miniony rok. Jak podkreślił, podczas comiesięcznych dekanalnych czuwań, przybyło do sanktuarium bł. Wincentego Kadłubka 4100 wiernych z 98 parafii diecezji kieleckiej, z 116 duszpasterzami. Łącznie 24 tys. pielgrzymów grupowych i indywidualnych nawiedziło sanktuarium.

Wyliczył także liczne pielgrzymki przybywające do sanktuarium, m.in.: templariuszy, róż różańcowych, rowerowe na Jasną Górę, nadzwyczajnych szafarzy Komunii św., kleryków i kapłanów diecezji kieleckiej oraz innych diecezji.

Wyjątkowość minionego roku, szczególnie ze względu na przywilej odpustu zupełnego, udzielanego przez Stolicę Apostolską, podkreśla w rozmowie z „Niedzielą” cysters o. Bruno Paterewicz. – Świadectwa comiesięcznych czuwań w każdy drugi piątek miesiąca, fakt odkrywania przez pielgrzymów postaci Wincentego i naszego sanktuarium, a także szereg zrealizowanych wydarzeń kulturalnych, jak np. tryptyk „Perła” – spektakl pokazany na błoniach, wystawy, koncerty organowe i inne, w które także włączyło się miasto – to wszystko są znaki łaski przeżytego roku – zaznacza.

W Roku Jubileuszowym relikwie błogosławionego trafiły do 15 parafii w Polsce.

Akcent świąteczny związany z błogosławionym. Nie kto inny, tylko Wincenty Kadłubek w XII-wiecznych zapiskach wspomina o zabawie „malowanymi jajami” powszechnej w Polsce piastowskiej i na Rusi, polegającej na tłuczeniu tychże. Zabawa nazywała się „na wybitki” lub „walatką”. Znano ją jeszcze w XIX wieku, a ponoć i dzisiaj w niektórych domach jest praktykowana…

2024-03-26 12:47

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Chór – to brzmi dumnie

Siłę Chóru im. św. Cecylii przy cysterskiej parafii bł. W. Kadłubka w Jędrzejowie stanowi jego trwałość – 90 lat istnienia, ponad stu chórzystów w historii i wykreowane wartości: piękna chóralnego muzykowania i siły wspólnoty.

Już wkrótce, bo w dniu św. Cecylii – ich patronalne jubileuszowe święto z modlitwą, śpiewem, spotkaniem przy chóralnym rodzinnym stole.
CZYTAJ DALEJ

Kolejne bezprawne wykorzystanie wizerunku. Oświadczenie Kapucynów

2026-01-14 21:20

[ TEMATY ]

oświadczenie

kapucyni.pl

Oświadczenie rzecznika prasowego Warszawskiej Prowincji Zakonu Braci Kapucynów dotyczące bezprawnego wykorzystywania wizerunków br. Andrzeja Derdziuka.

Warszawska Prowincja Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów informuje, że wszelkie materiały audiowizualne, w szczególności nagrania reklamowe pojawiające się w przestrzeni internetowej, w których rzekomo występuje br. Andrzej Derdziuk i które promują suplementy diety, lekarstwa lub inne produkty o charakterze komercyjnym, są materiałami fałszywymi.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję