Zanim zabrzmiały dźwięki wspólnie śpiewanych kolęd i w atmosferze bożonarodzeniowej nocy, wśród słów pełnych życzliwości dzielono się opłatkiem, ks. prof. Andrzej Szostek (rektor KUL), jednocząc się z nieobecnymi tego dnia w auli KUL pracownikami i studentami, podkreślił uroczysty charakter tego spotkania i zasugerował: „w dniu dzisiejszym trzeba zdjąć z siebie stanowiska, pozycje i tytuły, bo kiedy Bóg przyjmuje postać dziecka i ma zwykłą ludzką twarz bez żadnej maski, bez żadnych ozdób, trzeba i nam zdjąć skądinąd ważne i potrzebne tytuły i odsłonić twarz”. Rektor zwrócił uwagę, że Bóg bardziej nie mógł zbliżyć się do człowieka jak przez to, że przyjął ludzką postać. Stąd „tak, jak wtedy Bóg przybliżył i wokół siebie zgromadził tak różne towarzystwo, tak zachęca nas, abyśmy dzisiaj do siebie się nawzajem zbliżyli”. Przytaczając list i życzenia bożonarodzeniowe, jakie studenci napisali w imieniu całej społeczności akademickiej do Ojca Świętego, Rektor wyraził radość z licznych inicjatyw podejmowanych w Uniwersytecie oraz ze studentów, którzy poza systematyczną nauką podejmują różnorodną działalność.
Ks. prof. Stanisław Wilk (prorektor KUL) wręczył dyplomy przedstawicielom studentów z różnych wydziałów szczególnie wyróżniających się w środowisku akademickim działalnością społeczną oraz promowaniem Uniwersytetu. Ponadto studentka socjologii otrzymała stypendium przyznane przez dr Krystynę Łybacką, Minister Edukacji Narodowej i Sportu.
Po zaprezentowanej przez Teatr „ITP” Balladzie o trzech królach oraz występie Chóru KUL, abp Józef Życiński, zapraszając na II Kongres Kultury Chrześcijańskiej planowany na 24-26 września 2004 r. w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, podkreślił, że „grzechem zaniedbania byłoby gdybyśmy tym gościom, którzy przyjadą z kraju i zza granicy nie udostępnili tego promieniowania piękna, jakie wniosła grupa teatralna oraz piękna śpiewu chórzystów”. „Tajemnica Wcielenia znajduje przedłużenie w naszym życiu, w zdawaniu egzaminów, marzeniach, przyjaźniach, miłości. Wcielony Bóg prowadzi dalej swoje dzieło obecności, a społeczność KUL w szczególny sposób powinna uzewnętrzniać tę prawdę o bliskości wcielonego Boga” - mówił Metropolita. Zwracając się do studentów wyrażał nadzieję: „to z wami wiązane są nadzieje, że katolickie elity otrzymają wsparcie, dzięki waszym studiom i dojrzałej osobowości, a to światło, którego wy będziecie świadkami, będzie widoczne w polskich realiach”. Natomiast, jeszcze raz dziękując wyróżnionym studentom za zaangażowanie, abp Życiński podkreślał, że „ośrodkiem systematycznego kształtowania naszego poczucia więzi z Chrystusem jest duszpasterstwo akademickie” i zachęcał do włączenia się w jego struktury.
Najpiękniejsza część tego spotkania rozpoczęła się jednak wówczas, kiedy miejsce oficjalnych życzeń zajęły indywidualne spotkania studentów, profesorów, pracowników i przyjaciół, a po raz kolejny udziałem społeczności zgromadzonej w wielkiej auli uniwersyteckiej stał się cud jedności, serdeczności i życzliwości wyrastającej ponad codzienne kolokwia, egzaminy, tytuły i stanowiska.