Katolicki Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy Diecezji Łomżyńskiej został powołany przez Biskupa Łomżyńskiego dekretem z 7 października 2002 r. i wpisany do rejestru placówek opiekuńczo-wychowawczych
prowadzonych przez Wojewodę Podlaskiego. Celem Ośrodka jest zapewnienie dziecku, pozbawionemu opieki rodziców, jak najlepszych warunków w rodzinie adopcyjnej, zastępczej lub w placówkach
opiekuńczo-wychowawczych. Ośrodek, realizując swoje zadania, kieruje się dobrem dziecka, poszanowaniem jego praw oraz wartościami chrześcijańskimi.
Do zadań Ośrodka należy m. in.:
pomoc samotnym matkom przed i po urodzeniu dziecka,pozyskiwanie, szkolenie i kwalifikowanie kandydatów na rodziców adopcyjnych lub zastępczych,gromadzenie informacji o dzieciach, które mają być adoptowane lub umieszczone w rodzinie zastępczej,dobór rodziny adopcyjnej właściwej ze względu na potrzeby dziecka,udzielanie pomocy rodzinom w przygotowaniu wniosków o adopcję lub ustanowienie rodziny zastępczej,doradztwo rodzinom naturalnym w zakresie wychowania i opieki nad dzieckiem.
Według obowiązujących przepisów ośrodki adopcyjne mają za zadanie przygotowanie kandydatów do przyjęcia dziecka, uregulowanie sytuacji prawnej dziecka oraz dopełnienie innych formalności wymaganych
przez sąd. W Polsce istnieje kilkadziesiąt ośrodków adopcyjnych publicznych i niepublicznych, w tym osiemnaście katolickich, uprawnionych do przeprowadzania postępowania
przygotowującego rodziców do adopcji. Postanowienie o adopcji, czyli przysposobieniu, wydaje Sąd Rodzinny.
Jakie warunki trzeba spełniać, aby adoptować dziecko?
Katolicki Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy jest placówką reprezentującą interesy dziecka. Ze względu na jego dobro jest ono powierzane tej lub innej rodzinie. Małżonkowie, którzy starają się o to,
by być rodziną adopcyjną lub zastępczą, muszą być poznani przez pracowników Ośrodka, przygotowani do podjęcia nowej roli społecznej oraz zakwalifikowani przez Komisję Kwalifikacyjną Ośrodka.
Wymogi formalne dotyczące rodzin adopcyjnych i zastępczych w Katolickim Ośrodku Adopcyjno-Opiekuńczym w Łomży:
obywatelstwo polskie i miejsce zamieszkania w kraju,niekaralność,dobre zdrowie fizyczne i psychiczne kandydatów (brak chorób społecznych i uzależnień),zawarty związek małżeński (małżeństwo sakramentalne),warunki materialne i mieszkaniowe umożliwiające wychowanie dziecka,różnica wieku między małżonkami a adoptowanym dzieckiem nie większa niż 40 lat,uczestnictwo obojga małżonków w toku kwalifikacyjnym,dojrzałość decyzji o przysposobieniu dziecka u obojga małżonków.
Jak odbywa się przygotowanie kandydatów do zastępczego rodzicielstwa?
W pracy z kandydatami korzystamy z programu „Dziecko czeka...”, który powstał w oparciu o doświadczenia Katolickich Ośrodków Adopcyjnych. Zanim
nastąpi spotkanie z dzieckiem, kandydaci na rodziców adopcyjnych muszą się dobrze zastanowić nad swoją decyzją, umożliwić poznanie siebie, aby pracownicy Ośrodka mieli przekonanie, że małżeństwo,
któremu będzie powierzone osierocone dziecko, stworzy mu kochającą, bezpieczną i mądrą rodzinę.
Deuteronomium otwiera się mową Mojżesza na stepach Moabu, tuż przed wejściem do ziemi. W Pwt 4 pada wezwanie do słuchania i wprowadzania w czyn „ustaw” i „praw”. Hebrajskie terminy (ḥuqqîm, mišpāṭîm) obejmują normy kultu i zasady życia społecznego. Tekst mówi o mądrości widocznej „w oczach narodów”. W świecie starożytnego Bliskiego Wschodu kodeksy prawne bywały pomnikiem władcy. Tutaj mądrość narodu ujawnia się w posłuszeństwie Bogu i w sposobie życia, który inni potrafią rozpoznać jako „rozumny” (ḥokmâ, bînâ). Mojżesz występuje jako świadek, który „nauczył” i „pokazał”, a nie jako autor prywatnej teorii. W najbliższym kontekście stoi też zakaz dokładania i ujmowania, co chroni naukę przed manipulacją (Pwt 4,2). Wyjątkowość Izraela zostaje opisana przez bliskość Boga. Lud ma Boga, który bywa „przy nim” w chwili wołania. Ten motyw prowadzi do pamięci o wydarzeniach, które „widziały oczy”, i do czujności wobec własnego wnętrza. Hebrajskie „strzec” (šāmar) niesie sens pilnowania i ochrony. Wiara jest przekazywana w opowieści rodziny: „synom i wnukom”. List Barnaby przywołuje Pwt 4,1 w formie parafrazy i na tej podstawie odczytuje przepisy Mojżesza w sensie duchowym, widząc w nich także obraz postaw moralnych. Atanazy w mowie przeciw arianom przytacza Pwt 4,7, aby pokazać różnicę między stworzeniem, do którego Bóg „zbliża się”, a Synem, który trwa „w Ojcu”. Klemens Aleksandryjski cytuje Pwt 4,9 („strzeż się samego siebie”) jako biblijne wzmocnienie wezwania do samopoznania (gnōthi seauton).
W sobotę 21 marca Kraków stanie się miejscem męskiej pielgrzymki do Sanktuarium św. Józefa w Krakowie - Podgórzu.
Z okazji przypadającej dwa dni wcześniej uroczystości odbędzie się Marsz św. Józefa, organizowany przez katolickie organizacje, w tym Rycerzy Kolumba, Mężczyzn św. Józefa i Formację Męskiej Tożsamości. Wydarzenie zgromadzi uczestników, którzy w formule „pielgrzymowania gwiaździstego” wyruszą z różnych części miasta, by spotkać się w Sanktuarium św. Józefa – patrona rodzin i pracy – oraz zawierzyć mu swoje życie wraz z wszelkimi obszarami odpowiedzialności.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1773126488.jpg)
