Katolicki Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy Diecezji Łomżyńskiej został powołany przez Biskupa Łomżyńskiego dekretem z 7 października 2002 r. i wpisany do rejestru placówek opiekuńczo-wychowawczych
prowadzonych przez Wojewodę Podlaskiego. Celem Ośrodka jest zapewnienie dziecku, pozbawionemu opieki rodziców, jak najlepszych warunków w rodzinie adopcyjnej, zastępczej lub w placówkach
opiekuńczo-wychowawczych. Ośrodek, realizując swoje zadania, kieruje się dobrem dziecka, poszanowaniem jego praw oraz wartościami chrześcijańskimi.
Do zadań Ośrodka należy m. in.:
pomoc samotnym matkom przed i po urodzeniu dziecka,pozyskiwanie, szkolenie i kwalifikowanie kandydatów na rodziców adopcyjnych lub zastępczych,gromadzenie informacji o dzieciach, które mają być adoptowane lub umieszczone w rodzinie zastępczej,dobór rodziny adopcyjnej właściwej ze względu na potrzeby dziecka,udzielanie pomocy rodzinom w przygotowaniu wniosków o adopcję lub ustanowienie rodziny zastępczej,doradztwo rodzinom naturalnym w zakresie wychowania i opieki nad dzieckiem.
Według obowiązujących przepisów ośrodki adopcyjne mają za zadanie przygotowanie kandydatów do przyjęcia dziecka, uregulowanie sytuacji prawnej dziecka oraz dopełnienie innych formalności wymaganych
przez sąd. W Polsce istnieje kilkadziesiąt ośrodków adopcyjnych publicznych i niepublicznych, w tym osiemnaście katolickich, uprawnionych do przeprowadzania postępowania
przygotowującego rodziców do adopcji. Postanowienie o adopcji, czyli przysposobieniu, wydaje Sąd Rodzinny.
Jakie warunki trzeba spełniać, aby adoptować dziecko?
Katolicki Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy jest placówką reprezentującą interesy dziecka. Ze względu na jego dobro jest ono powierzane tej lub innej rodzinie. Małżonkowie, którzy starają się o to,
by być rodziną adopcyjną lub zastępczą, muszą być poznani przez pracowników Ośrodka, przygotowani do podjęcia nowej roli społecznej oraz zakwalifikowani przez Komisję Kwalifikacyjną Ośrodka.
Wymogi formalne dotyczące rodzin adopcyjnych i zastępczych w Katolickim Ośrodku Adopcyjno-Opiekuńczym w Łomży:
obywatelstwo polskie i miejsce zamieszkania w kraju,niekaralność,dobre zdrowie fizyczne i psychiczne kandydatów (brak chorób społecznych i uzależnień),zawarty związek małżeński (małżeństwo sakramentalne),warunki materialne i mieszkaniowe umożliwiające wychowanie dziecka,różnica wieku między małżonkami a adoptowanym dzieckiem nie większa niż 40 lat,uczestnictwo obojga małżonków w toku kwalifikacyjnym,dojrzałość decyzji o przysposobieniu dziecka u obojga małżonków.
Jak odbywa się przygotowanie kandydatów do zastępczego rodzicielstwa?
W pracy z kandydatami korzystamy z programu „Dziecko czeka...”, który powstał w oparciu o doświadczenia Katolickich Ośrodków Adopcyjnych. Zanim
nastąpi spotkanie z dzieckiem, kandydaci na rodziców adopcyjnych muszą się dobrze zastanowić nad swoją decyzją, umożliwić poznanie siebie, aby pracownicy Ośrodka mieli przekonanie, że małżeństwo,
któremu będzie powierzone osierocone dziecko, stworzy mu kochającą, bezpieczną i mądrą rodzinę.
Nie potrafię dokładnie przypomnieć sobie momentu, w którym podjąłem tę jakże ważną decyzję, aby zostać naśladowcą Jezusa. W każdym razie początkowo wydawało mi się, że osoba licząca się w świecie i będąca ważnym człowiekiem nie może pochodzić z Nazaretu (por. J 1, 46). Niemniej, urzeczony dobrą nowiną o Królestwie Bożym, stałem się uczniem Nauczyciela z Nazaretu. Od tego przełomowego momentu resztę mojego życia poświęciłem głoszeniu Jego nauki o panowaniu Boga. Cóż... stałem się apostołem Pana, ponieważ w Niego uwierzyłem i On mnie wybrał. Uwierzyłem Jego słowom i czynom, których naśladowanie miało mi dać życie wieczne.
Moje hebrajskie imię (Bar-Tholomai) oznacza po prostu „syn Tolmaja” i występuje w katalogach apostołów w tzw. ewangeliach synoptycznych (zob. Mt 10, 3; Mk 3, 18; Łk 6, 14). Ewangelia zaś według św. Jana zna mnie pod imieniem Natanael (zob. J 1, 35-51; 21, 2), które oznacza „Bóg dał”. Dlatego też można mnie nazywać Natanael syn Tolmaja („Bóg dał syna Tolmajowi”).
Bóg obdarzył mnie wielkim zaufaniem, powierzając mi misję ewangelizowania pogan. Charakteryzuje mnie dobroć, uczciwość i pracowitość. Właśnie dzięki tym wrodzonym cechom stałem się osobą powszechnie szanowaną i lubianą. Dlatego też mogłem z powodzeniem głosić dobrą nowinę o Jezusie Synu Bożym, w którym każdy może stać się nowym człowiekiem i jednocześnie uczniem Królestwa.
W ikonografii najczęściej bywam przedstawiany w tunice przepasanej sznurem. Niekiedy też prezentuje się mnie w scenie obdarcia ze skóry. Zgodnie bowiem z kościelną tradycją, właśnie w taki sposób poniosłem śmierć w Armenii ok. 70 r. Na obrazach zwykle trzymam księgę (lub zwój) i nóż. Patronuję zaś przede wszystkim rzeźnikom, garbarzom i introligatorom.
Na koniec życzę wszystkim, aby za moim przykładem nigdy nie odstępowali od Chrystusa i obdarzali innych ludzi wielkim kredytem zaufania.
Sformułowane 70 lat temu przez bł. kard. Stefana Wyszyńskiego Jasnogórskie Śluby Narodu dla wielu współczesnych Polaków brzmią jak podniosły, ale trudny do zrozumienia historyczny dokument. W dobie kryzysu autorytetów, postępującej sekularyzacji oraz dominacji indywidualizmu pojawia się pytanie: czy zobowiązania składane w zupełnie innych realiach społeczno-politycznych mają jeszcze jakąkolwiek wartość dla dzisiejszego człowieka?
W rozmowie z Patrykiem Lubryczyńskim na te pytania odpowiada metropolita częstochowski, abp Wacław Depo. Hierarcha sprowadza skomplikowane pojęcia do konkretu i wyjaśnia, co z jasnogórskiego dziedzictwa jest kluczowe dla nas tu i teraz.
Ponad tysiąc osób na koncertach „Łódzkiego Lata Organowego”
Ponad tysiąc osób uczestniczyło w pięciu koncertach pierwszej edycji „Łódzkiego Lata Organowego 2026”. Finałowy koncert odbył się 23 sierpnia w kościele pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Łodzi. Przy historycznych organach Braci Walter z 1896 roku wystąpił Michał Kocot, znakomity organista i klawesynista, laureat międzynarodowych konkursów oraz wykładowca akademicki.
Artysta zaprezentował program obejmujący dzieła różnych epok i stylów. Publiczność usłyszała m.in. „Koncert włoski” Johanna Sebastiana Bacha, utwory Wolfganga Amadeusa Mozarta i Felixa Mendelssohna, „Dialogue sur le Grand Chœur et les Flûtes” łódzkiego kompozytora Krzysztofa Grzeszczaka, a także „Sortie improvisée” Pierre’a Pincemaille’a.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
