Reklama

XIV Ogólnopolska Pielgrzymka Parafii w Ruchu dla lepszego świata

Doświadczanie parafii

Niedziela częstochowska 33/2004

Ks. Marek Szumilas z najmłodszymi parafianami: Agnieszką i Kamilem w Radiu Fiat

Ks. Marek Szumilas z najmłodszymi parafianami: Agnieszką i Kamilem w Radiu Fiat

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Anna Cichobłazińska: - W tym roku będzie Ksiądz gościł w swojej parafii uczestników Ruchu dla Lepszego Świata. Dlaczego właśnie w Witkowicach?

Ks. Marek Szumilas: - Parafia św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Witkowicach zaangażowana jest w pracę Ruchu już od dziecięciu lat. Dotychczas my pielgrzymowaliśmy do parafii należących do Ruchu dla Lepszego Świata. W tym roku parafia w Witkowicach będzie gościć parafie znajdujące się w Ruchu. Spodziewamy się ok. 500 pielgrzymów, nie tylko z Polski, ale także z Białorusi, Czech i Austrii. Dla tak niewielkiej miejscowości będzie to niezwykłe wydarzenie i niezwykłe doświadczenie.

- Ruch dla Lepszego Świata ma już ponad 50 lat, jednak w Polsce jego idee jeszcze nie wszystkim są znane. Proszę przybliżyć naszym Czytelnikom założenia Ruchu.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

- Ruch dla Lepszego Świata jest ruchem międzynarodowym, działającym w 50 krajach świata, w tym także w Polsce (należy do Rady Ruchów Katolickich). W Ruchu zrzeszonych jest ok. 100 diecezji, a ponad 600 parafii na całym świecie realizuje jego charyzmat, czyli Ruch oddziałuje na ok. 50 milionów ludzi. Charyzmatem Ruchu jest odczytywanie znaków czasu, przez które Bóg mówi do nas, oraz ciągła formacja księży i świeckich. Nie tracąc szerokich perspektyw świata i Kościoła, Ruch angażuje się w pracę konkretnych parafii, pomagając im odnowić się w duchu Soboru Watykańskiego II. Działania te podejmowane są w porozumieniu z biskupem miejsca, pod przewodnictwem księdza proboszcza, we współpracy z innymi księżmi, zakonami i osobami świeckimi. W Ruch zaangażowane są osoby młode, rodziny i seniorzy, zakony i diecezje.

- Dlaczego podstawową jednostką Ruchu jest właśnie wspólnota parafialna?

- Parafia spełnia w życiu człowieka wierzącego, ale nie tylko wierzącego - niezwykle istotną funkcję, dlatego ważne jest, jak będzie wypełniać powierzone jej zadania. Pozwoli Pani, że posłużę się cytatem z adhortacji Ojca Świętego Ecclesia in Europa: „Parafia - potrzebuje ciągłej odnowy - nadal ma do spełnienia i spełnia swoje niezbędne, bardzo aktualne posłannictwo w wymiarze duszpasterskim i eklezjalnym. Nadal potrafi ona dawać wiernym możliwość rzeczywistego prowadzenia życia chrześcijańskiego. Jest wciąż miejscem autentycznej humanizacji i socjalizacji - zarówno w bezimiennym i samotnym tłumie wielkich współczesnych miast, jak i na słabo zaludnionych obszarach wiejskich” (nr 15).

- W jaki sposób parafia realizuje charyzmat Ruchu?

- Pragniemy poznawać znaki czasu, dążenia ludzi i kierunki dziejących się zmian. Świat zmienia się wokół nas w takim tempie, że bez jego zrozumienia człowiek łatwo się pogubi. A przecież świat jest ikoną Boga, miejscem, gdzie On działa, i zadaniem, do którego nieustannie nas posyła. Chcemy być świadkami tego, że Kościół jest ze światem i dla świata, choć nie akceptuje go bezkrytycznie. Będąc jednocześnie nie z tego świata, może być w stosunku do niego wolny i lepiej mu służyć. Kościół objawia przyszłość świata, którą jest Królestwo Prawdy i Miłości, i do niego prowadzi. Opowiadamy się za tym, co w świecie dobre i prawdziwe, a przeciw temu, co zakłamane, niesprawiedliwe, depczące ludzką godność.
Jak już wspomniałem, w świecie jest już kilkaset parafii idących drogą Ruchu dla Lepszego Świata, w Polsce kilkanaście. Jest cały zespół ludzi zaangażowanych w tę pracę. Podstawowym przesłaniem Ruchu w parafii jest docieranie do każdego mieszkańca danej wspólnoty, nie jest to więc ruch elitarny, lecz skierowany do wszystkich. Celem pracy jest przemiana wnętrza człowieka i przemiana wspólnoty. Praca odbywa się przez spotkania posłańców zanoszących do każdej rodziny wspólnoty parafialnej pismo i ich formację. Parafialny zespół koordynacyjny omawia z proboszczem strategię duszpasterską na cały rok. W tym modelu wielką rolę odgrywają wspólnoty sąsiedzkie. W dobrze funkcjonujących parafiach właśnie one powinny stawać się najbliższą każdemu katolikowi, najbardziej „rodzinną” - jak czytamy w dokumentach II Synodu Plenarnego - małą wspólnotą kościelną. Spotkania formacyjne odbywają się również w Polsce. Uczestniczyliśmy już w takich spotkaniach w Lublinie, Trzebini, Krakowie i Przemyślu. Materiałami wyjściowymi spotkań są dokumenty Soboru Watykańskiego II i nauczanie Kościoła.
- W tym roku spotkamy się w Witkowicach w dniach 21-22 sierpnia, by dyskutować na temat Parafia środowiskiem wzrastania człowieka w Kościele. Wiemy, że parafie, które wzrastają we wspólnocie, przeżywają radość, dzieląc się swoim doświadczeniem i bogactwem. W tym roku będziemy się dzielić doświadczeniami w Witkowicach. Zapraszam serdecznie na XIV Ogólnopolską Pielgrzymkę Parafii w Ruchu. W programie pielgrzymki będą m.in. prezentacje wspólnot, prowadzone przez dyrektora Ruchu dla Lepszego Świata w Polsce - ks. Mariana Wronę (21 sierpnia), katecheza na temat Doświadczenie parafii w moim życiu prowadzona przez ks. Adama Lewandowskiego, oraz Eucharystia pod przewodnictwem metropolity częstochowskiego abp. Stanisława Nowaka (22 sierpnia godz. 12.00). Ksiądz Arcybiskup napisał specjalnie na tę okazję słowo, zapraszając członków Ruchu do Witkowic, a wcześniej na Jasną Górę. „Ruch dla Lepszego Świata chce być tym ewangelicznym zaczynem przemieniającym ludzkie serca, by świat czynić rzeczywiście lepszym, bardziej ewangelicznym” - czytamy w liście Księdza Arcybiskupa.

- Dziękuję za rozmowę.

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dlaczego cierpią i umierają ci, co zaufali Bogu?

2026-03-19 13:48

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wiara uczy, że Bóg zawsze nas wysłuchuje: jednak nie zawsze spełnia nasze prośby, ale swoje obietnice. Bywa, że nie wiemy, o co prosić. Nie mając pełnej wiedzy – która przychodzi z czasem – modlimy się, ale nasze prośby są połowiczne, zawężone do momentu ich wypowiadania. Bóg tymczasem widzi szerzej, widzi nasze wczoraj, nasze dziś i wie, jakie będzie nasze jutro.

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował. Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: «Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz». Jezus, usłyszawszy to, rzekł: «Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą». A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: «Chodźmy znów do Judei». Rzekli do Niego uczniowie: «Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?» Jezus im odpowiedział: «Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeśli ktoś chodzi za dnia, nie potyka się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła». To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę go obudzić». Uczniowie rzekli do Niego: «Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje». Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego». A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: «Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć». Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów. I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata. Kiedy więc Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga». Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie». Marta Mu odrzekła: «Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym». Powiedział do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?» Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat». Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: «Nauczyciel tu jest i woła cię». Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać. A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł». Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: «Gdzie go położyliście?» Odpowiedzieli Mu: «Panie, chodź i zobacz!» Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: «Oto jak go miłował!» Niektórzy zaś z nich powiedzieli: «Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?» A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus powiedział: «Usuńcie kamień!» Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: «Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie». Jezus rzekł do niej: «Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?» Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: «Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś». To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce przewiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić». Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.
CZYTAJ DALEJ

Silna i przedsiębiorcza kobieta

Niedziela Ogólnopolska 12/2022, str. VIII

pl.wikipedia.org

Św. Benedykta od Bożej Opatrzności Cambiagio Frassinello

Św. Benedykta od Bożej Opatrzności
Cambiagio Frassinello

Ideał, który realizowała św. Benedykta od Bożej Opatrzności stał się fundamentem nowoczesnego podejścia do edukacji i roli kobiety w społeczeństwie.

Już w dzieciństwie Benedykta Cambiagio miała pragnienie życia w zakonie, ale jej rodzice byli temu przeciwni. Dlatego, zgodnie z ich wolą, 7 lutego 1816 r. wyszła za mąż za Giovanniego Battistę Frassinellego. Postanowili jednak żyć w czystości. Za zgodą męża, w lipcu 1825 r., Benedykta wstąpiła do klasztoru sióstr urszulanek w Capriolo. Giovanni natomiast został bratem zakonnym w zgromadzeniu ojców somasków. Po kilku miesiącach pobytu u urszulanek Benedykta zrozumiała, że jej powołaniem nie jest kontemplacja, lecz apostolstwo czynne. Wróciła do domu rodziców w Pawii i, mimo ogromnych trudności – głównie materialnych, opiekowała się młodymi dziewczętami. W 1826 r. założyła dla nich ośrodek pomocy. Tak powstało dzieło apostolskie wspomagane przez licznych dobroczyńców i wolontariuszy. W tej pracy pomagał jej również Giovanni. W 1827 r. oboje odnowili przed biskupem ślub czystości. Pobyt w Pawii przyniósł jednak Benedykcie dużo cierpień. Na skutek pomówień w 1838 r. musiała opuścić miasto i przekazać biskupowi założony przez siebie ośrodek.
CZYTAJ DALEJ

Katowice: Z kaplicy przy centrum handlowym w drogę krzyżową

2026-03-21 16:52

[ TEMATY ]

Katowice

Silesia

Agata Kowalska

W piątek 20 marca o godzinie 21.30 w kaplicy pw. św. Barbary przy centrum handlowym Silesia City Center w Katowicach ksiądz arcybiskup Andrzej Przybylski odprawił Mszę św., która zgromadziła licznych wiernych oraz przedstawicieli wspólnot.

Archidiecezja Katowicka
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję