Pustynia i rajski ogród Zawsze będą dla mnie miejscem pokusy By zająć miejsce Pana Boga By samemu dla siebie Nim się stać Żeby kamienie chlebem się stały Żeby oczy zamykać i w dół skakać Żeby kłaniać się w zamian Za karierę Za sukces Za wygodne życie Za spełnione marzenia Nieważne komu i nieważne kiedy Kręgosłup mamy giętki - cóż to szkodzi Mały dyg Głębszy skłon Całkiem niskie chapeau bas Tylko że gdy się z kolan podniesie I oczy otworzy Zobaczy się ze strachem Że jestem nagi
>
Napisane jest, powiedziane jest…
I co z tego Życie, Panie Boże Nie jest takie proste, jak napisałeś, powiedziałeś
Nie dziw się więc Że na pustyni, w ogrodzie Ulegamy złudzeniom W które wierzymy bardziej niż w Ciebie Tobie wystarczy nasze „kłaniamy Ci się i błogosławimy Ciebie” Ty przez Krzyż i Mękę świat odkupiłeś Ale to my go uczynimy piękniejszym Po naszemu Według naszych upodobań Zamiarów I pragnień
Napisane jest, powiedziane jest...
Daj nam to zrozumieć Zanim kolejny raz oczy się nam otworzą Na naszą bolesną nagość Na samotność Na życie bez Ciebie Na beznadziejne za późno Gdy wargi dotkną owocu zakazanego I kamiennego chleba Który w gardle nam stanie Niespełnioną obietnicą „będziecie jak bogowie”
To już prawie połowa naszego pielgrzymowania szlakiem franciszkańskich sanktuariów maryjnych. Zostawiamy za sobą krainy południowej Polski, by udać się na północ, do Brodnicy – miasta, w którym historia krzyżackich murów spotyka się z franciszkańską łagodnością. W samym sercu miasta, w kościele pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, zwanym przez mieszkańców czule „Klasztorkiem”, Maryja od wieków czuwa nad tym regionem. Sanktuarium to, ufundowane w XVIII wieku przez Józefa Pląskowskiego i jego żonę Rozalię, do dziś pozostaje duchową latarnią dla Ziemi Michałowskiej.
Gdy wchodzimy do barokowego wnętrza brodnickiej świątyni, nasze oczy kierują się ku prezbiterium. Na bocznej ścianie odnajdujemy wyjątkowy, siedemnastowieczny obraz Matki Bożej Królowej Aniołów. Maryja z Dzieciątkiem, adorowana przez niebiańskie zastępy, patrzy na nas z wizerunku umieszczonego w ozdobnej, roślinnej ramie. Choć świątynia nosi wezwanie Niepokalanego Poczęcia, to właśnie ten wizerunek przypomina nam o królewskiej godności Maryi, która jako Matka Syna Bożego jest bliska każdemu człowiekowi. Brodnica to także znane w całym regionie Sanktuarium św. Antoniego z Padwy, którego kult – tak silnie franciszkański – nierozerwalnie splata się tu z czcią oddawaną Matce Bożej.
12 maja minęła 91. rocznica śmierci rocznica śmierci Józefa Piłsudskiego, a 16 maja przypada liturgiczne wspomnienie świętego Andrzeja Boboli i 369. rocznica jego śmierci. Bliskość tych dwóch dat to nie jedyny związek między marszałkiem (skądinąd człowiekiem raczej obojętnym religijnie) a jezuickim męczennikiem. Józef Piłsudski w 1919 r. bardzo starał się odzyskać relikwie Boboli z rąk sowieckich w Połocku, a później prosił papieża o jego kanonizację.
16 kwietnia 1938 r., w przeddzień kanonizacji Andrzeja Boboli w Rzymie, papież Pius XI (Achille Ratti), który w latach 1919-1921 był nuncjuszem apostolskim w Polsce, podzielił się z odwiedzającymi go polskimi biskupami ciekawym wspomnieniem z 1919 roku:
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
