Reklama

Duchowe rekolekcje

Wyższe Seminarium Duchowne w Łomży zorganizowało rekolekcje dla tegorocznych maturzystów, przed którymi egzamin dojrzałości, a także konieczność dokonania dalszego życiowego wyboru. Rekolekcje cieszą się ogromnym powodzeniem, z samego województwa podlaskiego przybyło 75 maturzystów zainteresowanych nauką w Seminarium. Ci młodzi ludzie szukają odpowiedzi na pytania o znaczeniu fundamentalnym dla każdego chrześcijanina. Na rozmowę z nami zgodzili się: Adam Charubin, Paweł Nocko i Piotr Modzelewski.

Niedziela łomżyńska 8/2005

- Redakcja: Czy Wasza obecność tutaj jest przypadkowa? Czy myśl o powołaniu pojawiła się w Waszych sercach wcześniej?

- Paweł: W rekolekcjach uczestniczę po raz trzeci i jest to dla mnie kolejny krok do utwierdzenia się w podjętej decyzji o kapłaństwie. Rekolekcje przygotowują mnie do duchowego dojrzewania w wierze. Nigdy nie jest się do końca pewnym powodzenia naszych życiowych wyborów, dlatego te rekolekcje mają przynieść pewnego rodzaju wiedzę. Bardzo podoba mi się panująca w Seminarium atmosfera spokoju i wyciszenia, która stanowi pewnego rodzaju ucieczkę od szarości dnia codziennego, skłania do głębszych refleksji i kontemplacji w wierze, a także pozwala być bliżej Chrystusa.
- Piotr: Ja uczestniczę w rekolekcjach po raz pierwszy i tak naprawdę jeszcze nie wiem, czy droga, którą idę, jest drogą powołania. Myśli o powołaniu do życia w kapłaństwie nachodziły mnie już wcześniej, ale nadal odczuwam wątpliwości. Mam nadzieję, że rekolekcje przyniosą mi odpowiedź na pytanie o własną przyszłość. Zgadzam się ze swoim przedmówcą, że w Seminarium rzeczywiście panuje atmosfera, która skłania do refleksji i osobistego dialogu z Panem Bogiem. Codziennie jest Msza św., wspólne śpiewanie, czuwanie, wspólna lektura Pisma Świetego. Jeśli ktoś czuje potrzebę, może porozmawiać z którymś z ojców duchownych lub konsekrowanych. Przebywając tu czuję się silniejszy duchem.
- Adam: Istnieją różne powołania: powołanie do życia w kapłaństwie, do życia w zakonie, a także powołanie do życia w rodzinie. Ja szukam odpowiedzi na pytanie: jak być dobrym chrześcijaninem, jak być dobrym mężem i jak szczerze kochać własną rodzinę. Rekolekcje w Seminarium są przeznaczone nie tylko dla przyszłych seminarzystów, ale dla wszystkich potrzebujących Pana Boga. Jesteśmy maturzystami, stoimy przed koniecznością dokonania wyboru naszej przyszłej drogi życiowej i wiara ma nas przeprowadzić w dorosłość.

- Jak zaczęła się Wasza przygoda z wiarą?

- Piotr: Moja droga rozpoczęła się od spotkań z Oazą, z Ruchem Światło-Życie. Uczęszczałem na spotkania najpierw jako uczestnik, teraz jestem już animatorem błogosławionym. Na Oazie prowadziliśmy rozmowy o Bogu, konferencje, dyskusje o naturze człowieka, duchowości i te refleksje dla mnie, jako dla młodego człowieka, stały się fundamentem, na którym zacząłem budować myśli o umacnianiu się w wierze.
- Paweł: Moja droga z Jezusem Chrystusem rozpoczęła się, kiedy zostałem ministrantem i zacząłem służyć do Mszy św., stało się to w niedalekim czasie, bo cztery lata temu. Ja również związałem się z ruchem religijnym i w tej chwili jestem animatorem i przygotowuję młodzież do sakramentu bierzmowania. Myśli o powołaniu zagościły w moim sercu trzy lata temu, ale nie wiem jeszcze, jaki będzie finał moich postanowień. Czuję, że jestem dalej niż na początku własnej drogi, ale wciąż nie widzę końca. Nie wiem nawet, czy istnieje kres drogi do pełni chrześcijaństwa.
- Adam: Ja również należę do wspólnoty o charakterze religijnym. Mój brat studiuje w Seminarium, jest na IV roku. Rozmowy z nim skłoniły mnie do uczestnictwa w tych rekolekcjach, do głębszych przemyśleń i do żarliwej modlitwy.

- Jak wyobrażacie sobie swoją dalszą drogę?

- Paweł: Ja już właściwie podjąłem decyzję, że chciałbym studiować w Seminarium. Moją przyszłą pracę wyobrażam sobie jako pełną służbę Bogu i poświęcenie się dla drugiego człowieka. Moim zamiarem jest wytrwałe dążenie do ideału kapłaństwa. Chciałbym pójść za przykładem Jezusa Chrystusa i wiernie Go naśladować. Moim największym pragnieniem jest, by u schyłku życia móc powiedzieć o sobie, że jestem człowiekiem spełnionym, obcy mi jest jakikolwiek wymiar tymczasowości. W każdej chwili życia chciałbym mieć świadomość podejmowania słusznych decyzji, takich, które podobałyby się Panu Bogu.
- Piotr: Moja droga kapłańska nie jest przeze mnie jeszcze do końca rozpoznana. Bliższe mi jest bardziej powołanie do życia w rodzinie. Zawarcie sakramentalnego związku małżeńskiego i założenie rodziny nie oznacza, że nie można być dobrym chrześcijaninem oddanym Bogu i Kościołowi. Te dwie role wzajemnie się nie wykluczają.
- Adam: Mam podobne zdanie w tej sprawie. Moim zamiarem w przyszłości jest bezinteresowna służba Panu Bogu i drugiemu człowiekowi w formie wolontariatu.

- Przygotowujecie młodzież do sakramentu bierzmowania. Czy podjęlibyście się nauki religii w szkole?

- Paweł: Wydaje mi się, że mógłbym podjąć się takiego zadania. Pan Jezus niejednokrotnie zachęcał, aby dzielić się świadectwem wiary świętej, każdy z nas powinien być apostołem i przekazywać drugiemu człowiekowi Słowo Boże. Jest to droga, dzięki której człowiek może sprawdzić własną wiarę i dotrzeć do zbawienia.
- Piotr: Dzięki przynależności do Ruchu Światło-Życie zyskałem odwagę, by dzielić się świadectwem wiary, wspólnota rozwinęła we mnie umiejętność komunikowania się z drugim człowiekiem. Dlatego uważam, że mógłbym podjąć się takiego zadania. Zdaję sobie sprawę, że nauka religii w szkole jest ogromnym wyzwaniem. Przedmiot ten jest traktowany przez uczniów instrumentalnie. Niestety, nadal pokutuje w naszym systemie szkolnictwa przekonanie o drugorzędności tego przedmiotu. Uczniowie w trakcie katechezy odrabiają lekcje z innych przedmiotów, jedzą śniadania i rozmawiają. Ocena z religii nie jest liczona do klasowej średniej.
- Adam: Nauka religii, która powinna być najważniejsza dla młodego człowieka, w wielu szkołach uznana jest za najmniej ważną. Moim zdaniem to właśnie tłumaczy fatalną kondycję moralną współczesnej młodzieży.

- Jak ustosunkowujecie się do problemów doby XXI w.? Czy są one według Was wytworem naszej cywilizacji? Z czego według Was wynikają?

- Paweł: Według mnie największym problemem współczesności jest umiejscowienie Jezusa Chrystusa na marginesie życia. Gdyby Chrystus był stale obecny w życiu każdej rodziny, młodzież nie odczuwałaby takiego braku autorytetów i upadku wartości. Winę za panujący stan rzeczy ponoszą według mnie rodzice. Młodzież, aby w pełni dojrzeć emocjonalnie, potrzebuje duchowego wsparcia, które powinna zapewnić rodzina. Rzeczywistość współczesnych dzieci to internet, telewizja, kultura masowa, a także poczucie totalnego chaosu i zagubienia. Problem istnieje nie tylko na płaszczyźnie rodzinnej. Według mnie największym problemem współczesnych rodzin jest brak wspólnej modlitwy, brak wspólnej rozmowy i pielęgnowanie postawy egoizmu, która przyczynia się do zamykania w sobie.
- Piotr: Przyczyna tkwi też w pogoni za pieniądzem, której poddają się coraz większe rzesze ludzi. Materializm i pragnienie posiadania wyzwalają w ludziach najniższe instynkty.
- Adam: Nie można w sposób jednoznaczny oceniać internetu i telewizji. Jeśli ktoś szuka, może znaleźć dobre treści i pozytywne programy, przykładem może być program „Raj”. Rodzice powinni kontrolować odbierane treści i uczulać na propagandę, którą sieją niektóre środki masowego przekazu.

- Czy oskarżenia rzucane w kierunku Kościoła katolickiego przyczyniają się do osłabienia jego autorytetu?

- Adam: Kościół był atakowany od zawsze, rzucanie oszczerstw w kierunku Kościoła nie jest wytworem ostatnich lat. Kościół, aby naprawić swoje zszargane imię powinien bardziej zaangażować się w działalność charytatywną i otoczyć opieką wszystkich potrzebujących.
- Piotr: Media współczesnego świata stale szukają sensacji i kontrowersyjnych historii. Nikt nie zna źródła pochodzenia tych sensacji i tak naprawdę nie wiadomo, czy są na pewno prawdziwe. Dziennikarze są gotowi dopuścić się każdej profanacji, aby przyciągnąć uwagę czytelnika. Problem molestowania, pedofilii wśród kleru pojawia się w prasie niemal każdego dnia. Nie sprzyja to niestety działaniom na rzecz budowy pozytywnego wizerunku kościoła.

- Jak według Was należy interpretować nieszczęścia ostatnich dni?

- Paweł: Człowiek przez cierpienie czegoś doświadcza, uczy się pokory, wytrzymałości. Podobne tragedie, jak ta w Azji, działy się na przestrzeni tysięcy lat i wielką niesprawiedliwością jest obciążanie winą Pana Boga. My, jako świadkowie tego zdarzenia, powinniśmy wyciągnąć wnioski i stosownie do naszej wiary zareagować.

- Jakie działania możemy podjąć, żeby uzdrowić współczesną mentalność?

- Paweł: Zmiany powinniśmy rozpocząć od samych siebie. Znamy doskonale wady drugiego człowieka, jego słabości i grzechy, a nie znamy samych siebie. Jako pierwszy krok radziłbym krytycznie przyjrzeć się samemu sobie. Często spotykam się z ironią, uszczypliwymi komentarzami pod adresem Kościoła, Oazy czy ślubów wstrzemięźliwości, które zawarłem. Wiara daje mi siłę, by bronić dobre imię Kościoła. To, co powiedziałem w jakiś sposób tłumaczy moją obecność tutaj, rekolekcje dają mi pewnego rodzaju światłość umysłu i pomagają mi lepiej poznać samego siebie.
- Adam: Trudno rozpoznawalnym problemem jest według mnie nieumiejętność ustanowienia samemu sobie pewnej granicy. Jedyna granica, którą mają współcześni ludzie łatwo się upłynnia, co powoduje, że coraz trudniej odróżnić dobro od zła. Wszystko jest człowiekowi potrzebne. Nie ma według mnie nic złego w zabawie, chrześcijaństwo jest przecież religią radości. Muzyka rockowa czy hiphopowa wcale nie musi budzić agresji, nienawiści czy apatii. Trzeba starannie dobrać sobie treści, ideologie i nie przyjmować wszystkiego bezmyślnie.
- Paweł: Ja bym radził zacząć od modlitwy we własnym sercu i własnym domu. Zainteresowanie złem świadczy o tym, że jest za mało dobra w pobliżu. Dlatego powinniśmy chronić to dobro w sobie i przekazywać innym tak, jak to robią wszyscy ojcowie duchowni, alumni i wykładowcy Wyższego Seminarium Duchownego, którzy zaprosili nas tutaj, i którym za otrzymaną gościnę i łaskę z serca dziękujemy.

- Dziękujemy za rozmowę.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wystąpienie premiera Morawieckiego w Sejmie to punkt zwrotny tej kampanii

2020-06-04 18:16

[ TEMATY ]

premier

kampania

Eryk Mistewicz

Adam Guz/KPRM

Mateusz Morawiecki odreagował tygodnie partyjnych ataków. Z głowy, bez kartki, przedstawił w Sejmie jasną wizję Polski, porwał energetyczną, z pasją opowieścią i pokazał, ile jeszcze dobrego może zrobić duet Morawiecki-Duda. To było jedno z lepszych wystąpień w polskim Sejmie. Konkretne, stanowcze, ofensywne – mówi Eryk Mistewicz, ekspert kampanii wyborczych, prezes Instytutu Nowych Mediów

ZOBACZ PRZEMÓWIENIE PREMIERA MATEUSZA MORAWIECKIEGO

- W jakim etapie kampanii prezydenckiej jesteśmy?

- Niedługo ostatnia prosta, wówczas już nie można zrobić ani jednego błędu. Tymczasem wszyscy zawodnicy są absolutnie zmęczeni dotychczasowymi zwodami, zmianami, wyborcy oczywiście też.

- Świeże siły prezentuje w tej sytuacji kandydat Platformy, Rafał Trzaskowski.

- Tak. Kandydat PO dysponuje gigantycznym handicapem, ma o wiele łatwiej od wszystkich innych uczestników wyścigu. Jest młody, świeży, niesterany kampanią, nieopatrzony tak, jak opatrzony stał się już Szymon Hołownia, Władysław Kosiniak-Kamysz, nie mówiąc już o urzędującym prezydencie, Andrzeju Dudzie. Trzaskowski jest przy tym „teflonowy”, także za sprawą skali ataków prowadzonych przeciwko niemu, która jest tak duża, tak przewidywalna, że stała się przeciwskuteczna. Jeśli nic zasadniczo wielkiego się nie wydarzy, Rafał Trzaskowski zmierzy się w drugiej turze z Andrzejem Dudą. To będą dwie odmienne wizje Polski, jasne i zrozumiałe odmienne opowieści o Polsce.

- Wielokrotnie mówił Pan o tym, uczestnicząc i obserwując zagraniczne kampanie wyborcze, że urzędujący prezydent zawsze ma trudniejsze zadanie. Niezależnie od tego, ile dobrego by zrobił w trakcie kadencji, zawsze jest już jakoś „opatrzony”, względem świeżych walczących z nim konkurentów - ma trudniej. Jaka to jest kampania dla Andrzeja Dudy?

- Równie trudna jak ta z 2015 r. W pewnych zakresach wręcz trudniejsza. Na pewno nie jest to kampania oczywista, w sposób oczywisty gwarantująca zwycięstwo Andrzejowi Dudzie. Ta kampania zresztą już trwa i trwa, pandemia wydłużyła ją niemiłosiernie. Ten czas zużywa już wszystkich. A ileż może pan prezydent wspominać sukcesy swojej prezydentury, mówić o gigantycznej skali programów redystrybucji środków, o sukcesach w polityce zagranicznej, bezpieczeństwie energetycznym. Ile razy można to powtarzać, ile kółek można robić po Polsce odwiedzając po raz kolejny powiat po powiecie? W kontaktach z ludźmi radzi sobie rzeczywiście dobrze, ale czy to gwarantuje mu zwycięstwo w tych wyborach? Szczególnie przy wejściu na arenę nowego zawodnika i de facto rozpoczęciu kampanii na nowo?

- Co będzie głównym punktem sporu, linią kampanijnego wyścigu?

- Jak już powiedziałem: dwie wizje Polski. Bowiem Andrzej Duda i Rafał Trzaskowski są na antypodach, różnią się właściwie we wszystkim. Różny jest ich stosunek do wiary i wartości, tożsamości narodowej i historii, inną mają wrażliwość społeczną, inna jest ich empatia, inne podejście do słabszych i gorzej sytuowanych w wyniku przemian ostatnich 30 lat. Inne jest ich rozumienie miejsca podległości Polski wobec instytucji europejskich itd. itd.

- Mateusz Morawiecki w Sejmie, prosząc o wotum zaufania dla swojego gabinetu, i opisując tę różnicę użył sformułowania „rozumienie polskich interesów”. Odmienne u niego i Andrzeja Dudy, a odmienne u polityków opozycji.

- Wystąpienie premiera Morawieckiego w Sejmie to był punkt zwrotny tej kampanii. I jedno z lepszych jego wystąpień. Konkretne, stanowcze, ofensywne. Nie spodziewałem się, że wyrwie opozycji datę 4 czerwca i zaproponuje tak silną, z pasją, energią, bez kartki i zdaje się bez specjalnego przygotowania, opowieść o Polsce i dylematach przed którymi wszyscy stoimy. Że poprosi o głos, wejdzie na mównicę i po prostu odreaguje w pełnym pasji wystąpieniu miesiące, a szczególnie ostatnie tygodnie poniewierania przez opozycję, która wyprowadzała przeciwko niemu i jego ministrom właściwie ciągłe ataki, także z atakowaniem Polski z zewnątrz, z użyciem instytucji unijnych. Swoją drogą coś niebywałego, nie do wyobrażenia np. aby politycy francuscy, nawet pozostający w takim zwarciu z rządem jak Marine Le Pen czy Jean-Luc Melenchon zdecydowali się na atakowanie Francji spoza kraju. Wyborcy by ich roznieśli.

- Dlaczego wystąpienie premiera Morawieckiego było punktem zwrotnym kampanii?

- Po pierwsze, pokazało niesłychaną jak na ten etap rządów i po kilku przesileniach jedność, wspólnotę obozu zmiany. Wyniki głosowania o wotum zaufania pokazały, że próby rozbicia tego obozu, choć wciąż będą następowały, na tę chwilę palą na panewce.

Po drugie, nadawało energetyczną nową jakość, ale również intelektualną świeźość. Po tym wystąpieniu wiadomo bardzo dokładnie o co chodzi duetowi Duda-Morawiecki, o jaką Polskę. Wiadomo, z jakimi siłami walczą, kto im i wszystkim Polakom przeszkadza, komu nie w smak ich działanie – zostało to jasno nazwane, bardzo dokładnie i w prostych słowach opowiedziane. Opowiedzieli też, co osiągnęli w ostatnich miesiącach, dzięki jakim działaniom przeprowadzili nas Polaków przez największą katastrofę epidemiologiczną, ale i ze skutkami gospodarczymi, ostatniego pół wieku.

Po trzecie, wreszcie wiadomo dokąd idziemy. Dokąd i po co. Premier Morawiecki nawiązał do wielkich powojennych planów odbudowy, do Planu Marshalla, ale i do Planu Junckera nadania energii Europie. Trudno uprawiać politykę bez wizji. Trudno uprawiać politykę jak sztukę dla sztuki. Plan Dudy czyli postawienie na inwestycje, a co za tym idzie na nowe miejsca pracy, na impuls rozwojowy, na wielkie inwestycje publiczne, na rozruszanie tak wielu branż to plan, na który kontrkandydatom Andrzeja Dudy będzie bardzo trudno odpowiedzieć. To jest właśnie ten moment kampanii, w którym urzędujący prezydent pokazuje wizję i determinację w jej wprowadzaniu. Swoją drogą wyjątkowo trudny moment dla jego kontrkandydatów.

CZYTAJ DALEJ

Angela Merkel: nie zamierzam kandydować na piątą kadencję

Niemiecka kanclerz Angela Merkel potwierdziła w czwartek w wywiadzie dla telewizji ZDF, że nie zamierza kandydować na kolejną, piątą kadencję szefowej rządu Niemiec. Potępiła też brutalność amerykańskiej policji w związku ze śmiercią w Minneapolis George'a Floyda.

Zapytana, czy w obliczu walki ze skutkami pandemii koronawirusa nie odczuwa pokusy dalszego kierowania pracami rządu, Merkel podkreśliła stanowczo, że już wcześniej zdecydowała, że obecna kadencja, która zakończy się w przyszłym roku, jest jej ostatnią.

Kontynuując wątek pandemii, szefowa niemieckiego gabinetu potwierdziła, że ulga podatkowa od towarów i usług, zawarta w pakiecie wsparcia dla gospodarki jej kraju, potrwa do końca roku. „To dla mnie punkt odcięcia tej pomocy” - wyjaśniła, zapytana, czy ta rządowa pomoc może zostać przedłużona. „To ma być krótkotrwały impuls” - zaznaczyła.

W środę Merkel ogłosiła wart 130 mld euro pakiet stymulacyjny dla niemieckiej gospodarki, w ramach którego podatek VAT zostanie obniżony z 19 do 16 proc. przez sześć miesięcy, począwszy od lipca.

Merkel potępiła także „zamordowanie” przez policję Afroamerykanina George'a Floyda i "rasizm", który jej zdaniem uderza w „bardzo spolaryzowane społeczeństwo amerykańskie”. „To zabójstwo George'a Floyda jest okropne. Rasizm jest okropny. Społeczeństwo amerykańskie jest bardzo spolaryzowane” - powiedziała.

"Rasizm zawsze istniał. I niestety tak jest również tutaj (w Niemczech)” - dodała Merkel, która zaznaczyła, że "ma nadzieję”, iż protesty w Stanach Zjednoczonych "będą pokojowe”.

Szefowa niemieckiego rządu określiła także obecną politykę wewnętrzną prezydenta USA Donalda Trumpa jako "bardzo kontrowersyjną". "Moim zdaniem w polityce (zawsze) trzeba próbować zbliżać do siebie ludzi, próbować ich godzić. Myślę, że styl polityczny (prezydenta Trumpa) jest bardzo kontrowersyjny” - powiedziała.

"Pracuję ze wszystkimi wybranymi prezydentami na całym świecie. I oczywiście z amerykańskim prezydentem. Wszystko, co mogę zrobić, to mieć nadzieję, że możemy współpracować" - zakończyła niemiecka kanclerz. (PAP)

zm/ kar/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję