Reklama

Giełczew

Wielkie wydarzenia zbawcze

2019-02-25 10:25

Grzegorz Jacek Pelica

Grzegorz Jacek Pelica

Po krótkiej przerwie, na szlak peregrynacji wróciła kopia Krzyża Trybunalskiego.

Rekolekcje „Źródło” przeżyła parafia pw. Matki Bożej Częstochowskiej w Giełczwi. - Nasza parafia przeżywa wielkie wydarzenia zbawcze - mówił proboszcz ks. Krzysztof Stanicki, witając 9 lutego abp. Stanisława Budzika. - Rekolekcje „Źródło” przygotowały nas do nawiedzenia Krzyża Trybunalskiego i do dzisiejszej uroczystości. To czas głębokiej modlitwy, refleksji nad życiem, w które zawsze wpisany jest krzyż - podkreślał. Przybywającego do parafii po raz pierwszy abp. Budzika powitali rodzice kandydatów do bierzmowania, podkreślając, że ta obecność przypomina apostolski fundament wiary „In virtute Crucis” i dalsze czuwanie nad wiarą dzieci. W imieniu duchowieństwa dekanatu turobińskiego o pasterskie błogosławieństwo prosił dziekan ks. Władysław Trubicki.

Przy gościńcu aniołów

Z nadzieją o przygotowanej przez Księdza Proboszcza młodzieży opowiada dyrektor szkoły. - Zauważyłam, iż kandydaci bardzo poważnie podeszli do tego ważnego dla każdego wierzącego człowieka wydarzenia. Młodzież zdawała sobie sprawę, iż przez ten sakrament jeszcze ściślej zwiąże się z Kościołem. Uczniowie oraz ich najbliżsi byli bardzo przejęci w tym niezwykle istotnym dla nich oraz całych rodzin i szkoły dniu. Jako dyrektor, nie mogłam nie uczestniczyć w tym momencie ich życia. Staram się być zawsze z nimi. Pamiętam jeszcze, z jak wielkim przejęciem zostali przyprowadzeni przez rodziców do kościoła, aby przyjąć do swego serca po raz pierwszy w życiu Komunię św. Minęło kilka lat, a oni nadal, kierowani przez najbliższych, duszpasterzy, nauczycieli i wychowawców, nie odwrócili się od Boga. Wręcz przeciwnie, bo uważam, że ich wiara się umocniła. Dowodem jest dzisiejsza obecność na Mszy św. i pragnienie przyjęcia sakramentu bierzmowania - mówiła Agnieszka Bartnik-Zając, dyrektor Szkoły Podstawowej im. Stanisława Mikołajczyka w Giełczwi.

Reklama

- Z Chrystusowego Krzyża płynie łaska miłosierdzia i moc Ducha Świętego, którego dzisiaj szczególnie wzywamy dla naszych kandydatów drogi dojrzałości chrześcijańskiej. Niech uroczyste pożegnanie Krzyża będzie drogą do radości Zmartwychwstania! - życzył Ksiądz Arcybiskup, przypominając o godnym przygotowaniu do Wielkiego Postu i świąt wielkanocnych.

Pasterz przypomniał rangę relikwiarza „żywej cząstki Ołtarza naszego odkupienia i znaku radykalnego miłości Boga do człowieka; krzyża, który jest wołaniem o miłość oraz drzewem pulsującym pełnią życia i zbawienia”. O krzyżu, który dla starożytnego psalmisty był jak drabina Jakuba i gościniec aniołów, mówi wierność naszych praojców i tysiącletnie dzieje polskiej kultury. Metropolita podkreślał aspekty dziękczynienia, które związane są integralnie z Eucharystią i wszystkimi siedmioma sakramentami.

Dar Wieczernika

- Chcemy dziękować za dar Ducha Świętego, który jest szczególnym darem Wieczernika i Chrystusa Zmartwychwstałego. Duch Święty uczy nas modlitwy i zapewnia jej skuteczność. Jest wielkim budowniczym wspólnoty Kościoła: umacnia naszą jedność i rozlewa Bożą miłość w sercach wiernych - mówił Ksiądz Arcybiskup, podkreślając jak fundamentalnym spoiwem Kościoła jest Duch Święty.

- Obecność Ducha Świętego poznajemy w dziełach, które czyni. Porównujemy Go do wichru: niewidzialny, ale wieje a taką mocą, że potrafi wyrywać drzewa z korzeniami. Jak oddech, którego nie widać, ale bez niego możemy przeżyć jedynie chwilę. Obrazem może być przeniknięty Nim do głębi człowiek: uduchowiony i uświęcony tak, że promieniejący Duchem Świętym. Każdy ochrzczony i bierzmowany może być nazwany znakiem Ducha Świętego, który w nim mieszka jak w świątyni - powiedział abp Budzik, życząc konfirmowanym, aby Zmartwychwstały uczynił z nich chrześcijan dojrzałych, odpowiedzialnych i konsekwentnych.

Widzialnym znakiem tej woli były dary ołtarza: świeca jak Jego światło, siedem róż jak dary Ducha, stuła - symbol władzy kapłańskiej oraz chleb, wino i woda. Na zakończenie bierzmowani poprosili o poświęcenie pamiątkowych krzyżyków, „błogosławionych śladów na drodze dojrzałego życia wiary, która prowadzi do zachwytu odkrywania Jezusa Chrystusa”.

Tagi:
krzyż peregrynacja

Reklama

Dzieje szczególnego krzyża

2019-12-04 07:37

Aleksander Waberski
Edycja zielonogórsko-gorzowska (Aspekty) 49/2019, str. VI

Podczas ostatniego remontu babimojskiego kościoła parafialnego odkryto dwie daty z historii tej świątyni. Jedna – na co dzień jest niewidoczna – ujrzała światło dzienne dopiero podczas prac restauracyjnych zabytkowego krzyża

Kazimierz Furman
Zagadką okazuje się zidentyfikowanie fundatora krzyża

Krzyż zdobi zewnętrzną ścianę prawej bocznej nawy kościoła. W tym roku mija 275 lat od jego ufundowania. W celu odnowienia zabytku zdjęto krzyż ze ściany i rozebrano go na części, by odrestaurować polichromię. Oczywiście zdjęto też tabliczkę z napisem „INRI” z drzewca krzyża.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Potrzebne noclegi dla uczestników Taizé

2019-12-12 08:49

Nadal szukamy 7.100 miejsc, aby ugościć uczestników Europejskiego Spotkania Młodych

Maciej Biłas / photo on flickr

Nie jest za późno, żeby przeżyć koniec roku solidarnie i radośnie z młodymi ludźmi z całej Europy i z innych kontynentów. Międzynarodowy zespół, który od trzech miesięcy przygotowuje 42. Europejskie Spotkanie, zwraca się do osób dobrej woli z Wrocławia i okolic z pilnym apelem o ugoszczenie u siebie dwóch, trzech lub większej liczby osób.

28 grudnia około 15.000 młodych ludzi z całej Europy przyjedzie do Wrocławia na pięć dni i cztery noce. Wszystkim chcielibyśmy dać możliwość zamieszkania, nawet w najskromniejszych warunkach, u mieszkańców Wrocławia i okolic, tak jak to było podczas poprzednich spotkań europejskich w Polsce. Nawet przy pomocy bardzo prostych środków można tworzyć więzi przyjaźni.

Już ponad 1500 rodzin lub samotnych osób starszych i młodszych postanowiło otworzyć swoje domy. Gdyby każdy mógł przekonać przynajmniej jednego sąsiada czy znajomego, by zrobił podobnie, wszystkich udałoby się ugościć w domach.

Warunki udzielenia gościny są bardzo proste: rano śniadanie a wieczorem 2 m2 na podłodze, żeby rozłożyć śpiwór i karimatę. Przez cały dzień uczestnicy będą brać udział w programie w mieście, do domów będą wracać dopiero wieczorem ok. godz. 22.00.

Do Bożego Narodzenia i jeszcze po Świętach będziemy przyjmować zgłoszenia zakwaterowania. Osoby gotowe przyjąć młodych ludzi u siebie prosimy o jak najszybsze skontaktowanie się z najbliższą parafią. Można to również zrobić w naszym Centrum Przygotowań (ul. Piastowska 1a) lub za pomocą formularza na stronie internetowej:

Zobacz

Sami nie zdołamy znaleźć tylu miejsc. Potrzebujemy Twojej pomocy!

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Sympozjum „Ogrody przykościelne – teoria i praktyka”.

2019-12-14 16:41

ks. Wojciech Kania

W Diecezjalnym Centrum Kultury, Edukacji i Formacji Chrześcijańskiej „Quo Vadis” w Sandomierzu odbyło się sympozjum pt. „Ogrody przykościelne – teoria i praktyka”. Organizatorem spotkania była Kuria Diecezjalna oraz Instytut Matematyki Informatyki i Architektury Krajobrazu KUL w Lublinie.

ks. Wojciech Kania

Jak powiedział ks. dr hab. Jacek Łapiński, jeden z współorganizatorów sympozjum: – Cały czas jesteśmy w dyskusji na temat przestrzeni sacrum. Okazuje się, że teren przykościelny to jest takie przedłużenie sacrum. Zdarza się często, że teren poza świątynią jest na pograniczu sacrum profanum. A on tak naprawdę jest przedłużeniem sacrum. Dobre zaaranżowanie tego terenu, to jest wprowadzenie do właściwego sacrum. Ktoś idąc do świątyni, jeśli przechodzi przez ładnie zaprojektowany teren, to jest to dalsze przygotowanie do spotkania z sacrum. Sympozjum ma na celu pokazanie, co według sztuki ogrodów powinno być robione, aby było też zgodne z sacrum.

ks. Wojciech Kania

Pierwszy z zaplanowanych wykładów wygłosiła dr hab. Ewa Trzaskowska pt. „Kształtowanie terenów przykościelnych”. – Przestrzeń przy kościołach włączona jest w życie społeczne i gospodarcze poprzez takie formy jak parking i garaże. Powoduje to nieświadomą, przypadkową, ale zwykle szkodliwą ingerencję w sferę sacrum. Często rodzi to zagrożenia dla wartości estetycznych i symboliczno – emocjonalnych – podkreśliła dr Ewa. Wskazała również na brak lub pomijanie symboliki. Na zakończenie prelekcji udzieliła kilku wskazówek odnośnie projektowania ogrodów przykościelnych. – Ważne jest uwzględnienie otoczenia czyli kontekstu miejsca, dlatego należy inwentaryzować wszystko, co należy do terenu kościelnego: budowle, gatunki roślinności oraz ich stan zachowania. Dopiero na podstawie analiz można podjąć decyzje dotyczące zachowania, rewitalizacji lub ewentualnego usunięcia konkretnych elementów.

ks. Wojciech Kania

Kolejnym prelegentem był dr inż. Piotr Kulesza, który wygłosił prelekcje pt. „Aranżacja współczesnej przestrzeni sakralnej. Wybrane elementy przestrzenne i kompozycyjne”. W swoim wystąpieniu odwołał się do symboliki chrześcijańskiej, wskazując takie elementy jak: ogrodzenie, brama, woda. Ogrodzenie jest symboliczną granicą miedzy sacrum a profanum. Jak mówił: – Mur w znaczeniu alegorycznym utożsamiano z Chrystusem ze względu na moc jego opieki nad ludźmi. Jezus Chrystus uczył jak godzić i spajać odmienne światy. Mur ma chronić, oddzielać, a z drugiej strony wyznaczać przestrzeń o cechach sakralnych. Brama z kolei jest symbolem wejścia do Królestwa Bożego.

Dodał, że symbol wody można uzyskać stawiając w ogrodzie imitację studni z cembrowiną, instalując tzw. suchy potok albo ekologiczny ogród deszczowy napełniany wodą podczas opadów. Potem ta woda stopniowo opada, następuje jej retencja, jest więc połączenie symboliki z ekologią – stwierdził prelegent.

Natomiast o chrześcijańskiej symbolice roślin mówiła dr hab. Magdalena Lubiarz. – Wielką stratą ogrodów przykościelnych jest niedocenianie drzew, a trzeba pamiętać, że chrześcijaństwo przejęło od wcześniejszych kultur postrzeganie drzew jako miejsca przebywania Boga. Grusza jest symbolem objawień Matki Bożej, a we współczesnych ogrodach przykościelnych raczej trudno jest znaleźć gruszę. Swój wymiar świętości w toku rozwoju chrześcijaństwa stracił także dąb. To dlatego, że dawniej w lasach pod dębami wypasano świnie, które jadły żołędzie. To wystarczyło, aby dąb stracił swoją symbolikę. Tymczasem warto do niego wrócić w ogrodach przykościelnych, ponieważ jest on długowieczny, potężny, o przepięknym pokroju – mówiła prelegentka.

Na zakończenie spotkania zostały poprowadzone warsztaty z projektowania przykościelnych ogrodów. Jak mówił ks. dr hab. Jacek Łapiński: – Chcemy pokazać księżom na konkretnych przykładach, jak powinny być projektowane ogrody przykościelne oraz dać pewne wskazówki.

ks. Wojciech Kania
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem