Przypomina swoim kształtem stare, średniowieczne relikwiarze skrzynkowe. Prostopadłościenny, z lekko podwyższoną pokrywą z okapem. Ustawiony na czterech nóżkach, zamykany prostym skoblem. Na dłuższych ściankach bocznych ukazane są sceny z życia św. Wojciecha, skopiowane z drzwi gnieźnieńskich. Obydwie zostały „wyjęte” z drzwi gnieźnieńskich w nawiązaniu do listu apostolskiego Mane nobiscum Domine, wydanego na obchodzony obecnie Rok Eucharystii. W zamiarze Biskupa łowickiego jest zatem, aby ten relikwiarz przypominał nam o obecności Chrystusa w świecie i zobowiązywał nas do bycia prawdziwymi świadkami tej obecności, świadkami wiary na wzór św. Wojciecha. Chronologicznie więc pierwsza scena przedstawia ostatnią Mszę św., odprawioną przez Świętego, a druga jest sceną męczeństwa św. Wojciecha. Od frontu obydwie sceny spina herb fundatora - ks. Andrzeja Franciszka Dziuby, biskupa łowickiego, a na przeciwległej ścianie szczytowej widnieje napis dedykacyjny: Hoc reliqviarium Andreas Franciscus Dziuba Episcopus Lovicensis proprio sumptu paravit ac die XXVI mensie aprilis anno domini MMV venerabilis reliqvias sancti Adalberti ex urbe Gnesna asportatas in eo summa cum devotione collocavit. Pokrywę zdobią dwie wiązki atrybutów św. Wojciecha. W jednej znajdują się: pastorał, krzyż arcybiskupi i wiosło, a w drugiej trzy włócznie. W miejscu przecięcia się obydwu kompozycji znajduje się zmodyfikowana róża herbu „Poraj”, a w jej centrum przeszklony okulus, zawierający partykułę czcigodnych szczątków św. Wojciecha.