2 maja br. do sanktuarium maryjnego w archikatedrze lubelskiej pielgrzymowali księża jubilaci, którzy w bieżącym roku obchodzą 50-lecie święceń kapłańskich. W pielgrzymce tej wzięli udział: ks. kan. Kazimierz Bender, były proboszcz w Świerszczowie, rezydujący obecnie w parafii Cyców, ks. kan. Tadeusz Brzyski z Księżomierzy, ks. kan. Jan Chudzik, były proboszcz w Rogóźnie i były dziekan łęczyński, rezydujący w Rozpłuciu Grabowie, ks. kan. Jan Mackiewicz z Tereszpola i ks. prał. Władysław Zakrzewski z Lublina. Ze względów zdrowotnych nie przyjechał ks. kan. Eugeniusz Kołtuniak ze Świerż. Nie przybył też ks. kan. Edward Kaszak, duszpasterz Polonii mieszkający w Detroit w USA.
Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył arcybiskup senior Bolesław Pylak, jedyny żyjący z grona profesorów i wychowawców z okresu studiów w Lubelskim Seminarium Duchownym (1949-55). Do obchodzących uroczystość jubilatów dołączył ich kolega seminaryjny, ks. prał. Adam Igielski z Opola, który na trzecim roku musiał się przenieść do Seminarium Duchownego w Nysie, prześladowany w Lublinie przez Urząd Bezpieczeństwa PRL. Dostojnych jubilatów przywitał kustosz sanktuarium i proboszcz archikatedry - ks. kan. Adam Lewandowski. Miłym akcentem powitania była - jak zaznaczył - jego osobista radość z tego, że wśród jubilatów jest ks. kan. Jan Mackiewicz, wieloletni proboszcz jego rodzinnej parafii w Tereszpolu (diecezja zamojsko-lubaczowska). Witając obecnych, Ksiądz Kustosz przypomniał, że spośród 12 kapłanów, którzy 20 lutego 1955 r. w tej katedrze przyjęli święcenia z rąk ówczesnego biskupa lubelskiego Piotra Kałwy, niektórzy już odeszli do wieczności. Są to: ks. kan. Kazimierz Maścibroda (+1987), ks. kan. Franciszek Szczerbik (+1994), ks. kan. Henryk Franecki (+1998), ks. kan. Stanisław Szczuka (+2002) i ks. kan. Wacław Daruk (+2005). Dziękując Bogu za dar kapłaństwa, Bożemu Miłosierdziu polecano nie tylko zmarłych rodziców i kolegów, ale także zmarłych biskupów, wychowawców, profesorów i przyjaciół.
W homilii Arcybiskup Senior nawiązał do trudnych czasów, w jakich wypadło jubilatom pełnić kapłańską służbę. Podkreślił, że mimo wielu przeszkód zdali oni pomyślnie życiowy egzamin. Po skończonej Mszy św. księża jubilaci zeszli do podziemi katedry, gdzie znajdują się groby biskupów lubelskich i modlili się przy sarkofagu śp. bp. Piotra Kałwy. Następnie udali się przed obraz Matki Bożej Płaczącej na dziękczynną modlitwę.
Podczas lotu z Metzu do Rzymu, w rozmowie z dziennikarzami, Leon XIV mówił o konfliktach i interesach ekonomicznych, które je podtrzymują: Kościół nadal podnosi głos, głosząc Ewangelię. Nieliczni wzbogacają się na przemyśle zbrojeniowym; za te miliardy można by rozwiązać takie problemy jak głód na świecie.
Leon XIV: Zacznę mówić po angielsku. A jeśli będzie potrzebne tłumaczenie, możemy w tym pomóc. Przede wszystkim jeszcze raz dziękuję za pracę, którą wykonaliście. Myślę, że przez ostatnie cztery dni byliście dość zajęci, a program był w pewnym sensie bardzo intensywny.
Papież stosuje to, czego wymaga od innych: łagodzi ostrość słów. Nie zamienia ich w agresywne hasła. Wyraża swoje poglądy jasno i odwołuje się do sumienia. Tak o nauczanie Leona XIV dla Francji mówi metropolita jej stolicy. Dodaje, że papież powiedział tamtejszemu Kościołowi, iż jest na drodze prawdziwej przemiany i wezwał go, by nie lękał się iść dalej, odważnie ukazując swą chrześcijańską tożsamość.
W rozmowie z katolickim dziennikiem „La Croix”, abp Laurent Ulrich wskazuje, że dla niego najbardziej poruszającym momentem pielgrzymki był przejazd przez Pola Elizejskie, gdy towarzyszył papieżowi w papamobile. Na trasie zgromadziło się 800 tys. wiernych. Arcybiskup Paryża wyznaje, że każdy zwracał się do papieża z prośbą o modlitwę czy słowo otuchy. Padały też słowa: „kocham Cię”, „proszę nas wspierać”. „Każdy przychodzi, by coś mu powierzyć. Poruszyła mnie jego uwaga. Oczywiście nie może usłyszeć wszystkiego, co się do niego mówi, ale jest tym wszystkim przepełniony. Myślę, że to wzbogaca jego modlitwę” - wyznaje abp Ulrich.
Podczas audiencji w 1934 roku Pius XI polecił Sheenowi, aby studiował Karola Marksa i komunizm, obnażając jego zwodnicze twierdzenia w wykładach i wystąpieniach. „Mów o komunizmie przy każdej sposobności i nigdy nie przestawaj ostrzegać Amerykanów o jego niebezpieczeństwach” – miał usłyszeć wtedy od Ojca Świętego. Ten wierny duchowny zastosował się sumiennie do życzenia papieskiego. Podjął studia nad Marksem, Leninem, Stalinem oraz innymi komunistami i bolszewikami. Czytał i mówił w różnych językach, toteż w mniej znanych pismach Marksa znajdował najróżniejsze nieprzetłumaczone jeszcze rodzynki i udostępniał je światu. Dla przykładu, wydobył z pism twórcy marksizmu znamienne zdanie napisane po francusku: „Komunizm zaczyna się tam, gdzie zaczyna się ateizm”.
Marks „tak samo jak nienawidził Boga, nienawidził tych, którzy posiadali jakąś własność” – tłumaczył Sheen. „Aby zrozumieć komunistyczną ideę prawdy, musimy zastąpić Boga filozofią komunizmu; innymi słowy: ostatecznym źródłem prawdy jest ich Partia, która stanowi owoc filozofii Marksa i Engelsa”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
