Reklama

Edukacja

Kierunek lekarski na UKSW!

Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wydał pozytywną decyzję dot. wniosku UKSW o nadanie Wydziałowi Medycznemu Collegium Medicum uprawnień do prowadzenia kształcenia na kierunku lekarskim.

[ TEMATY ]

UKSW

Kierunek ruszy w październiku 2019 r. Przewidywany termin rozpoczęcia rekrutacji to 7 czerwca. Postępowaniem kwalifikacyjnym będą objęte trzy przedmioty: biologia, chemia i matematyka. Na kandydatów czeka sto miejsc. Zgoda MNiSzW wydana na podstawie opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej dotyczy kształcenia na poziomie studiów jednolitych magisterskich o profilu ogólnoakademickim i otwiera również możliwość prowadzenia studiów na kierunku lekarskim w języku angielskim. Obecnie na Wydziale Medycznym UKSW prowadzony jest kierunek pielęgniarstwo I stopnia o profilu praktycznym – po polsku i po angielsku zarówno dla obywateli Polski, jak i obcokrajowców. Absolwenci uzyskują tytułu licencjata pielęgniarstwa.

Program studiów na kierunku pielęgniarskim oraz lekarskim został przygotowany zgodnie z wytycznymi Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Ministerstwa Zdrowia. Bazę kliniczną dla studiów WM CM na UKSW stanowią instytuty naukowo-badawcze, w tym: Wojskowy Instytut Medyczny (WIM), Instytut Kardiologii im. Prymasa Tysiąclecia Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Instytut Matki i Dziecka, a także szpitale publiczne i instytucje, świadczące działalność komercyjną w zakresie świadczeń medycznych: Centralny Szpital Kliniczny Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, Szpital Specjalistyczny „INFLANCKA” im. Krysi Niżyńskiej „Zakurzonej”, Szpital Bielański, Mazowiecki Szpital Wojewódzki Drewnica Sp. z o.o., Międzyleski Szpital Specjalistyczny w Warszawie (MSSW) Grupa LUX MED. Sp. z o.o. Enel-Med, S.A. Magodent Sp. z o.o. Hospicjum Onkologiczne św. Krzysztofa w Warszawie. W realizację programu kształcenia na kierunkach medycznych zaangażowany jest również Narodowy Instytut Leków.

Reklama

UKSW podjął współpracę również z jednostkami zagranicznymi: Katolickim Uniwersytetem Najświętszego Serca w Mediolanie (Università Cattolica del Sacro Cuore). Bazę dydaktyczną i naukową tego uniwersytetu dla studiów i badań w obszarze nauk medycznych stanowi poliklinika Gemelli w Rzymie, która jest oficjalnym szpitalem papieża. UKSW podpisał również list intencyjny z Isarklinik w Monachium, która specjalizuje się w badaniach nad zastosowaniem komórek macierzystych.

2019-05-09 09:23

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nowy rektor UKSW: chcemy być uniwersytetem o szerokim profilu kształcenia

2020-06-18 12:56

[ TEMATY ]

UKSW

youtube.com

Chcemy być uniwersytetem o szerokim profilu kształcenia. Rozwój polega na tym, że wchodzimy w te przestrzenie, które dotychczas u nas nie funkcjonowały - mówi KAI ks. prof. dr hab. Ryszard Czekalski, nowo wybrany rektor Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. W wywiadzie przedstawia m.in. dotychczasowe osiągnięcia uczelni oraz plany na najbliższą przyszłość związane z rozwojem medycznego kierunku studiów, nowych technologii i współpracy międzynarodowej.

Ks. prof. dr hab. Ryszard Czekalski został wybrany 4 czerwca nowym rektorem Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie na kadencję 2020-2024. Swoje obowiązki oficjalnie obejmie 1 września, zastępując ks. prof. Stanisława Dziekońskiego.

Poniżej tekst wywiadu:

KAI: Dlaczego Ksiądz Profesor zdecydował się kandydować na stanowisko rektora Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego?

Ks. prof. dr hab. Ryszard Czekalski: Nie była to łatwa decyzja. Czuję się i jestem bardzo związany z Uczelnią. Spędziłem na niej tak naprawdę całe swoje dorosłe życie: odbyłem tu studia, zdobyłem wszystkie stopnie i tytuły naukowe, pełniłem też funkcje organizacyjne. Przez sześć lat (2010-2016) byłem prodziekanem ds. naukowych i finansowych Wydziału Teologicznego, a przez cztery ostatnie lata - prorektorem ds. nauki i współpracy międzynarodowej. Dokonało się to kandydowanie zatem trochę siłą rozpędu. W duchu odpowiedzialności uznałem, że lata pracy, mój integralny związek z uczelnią oraz doświadczenie i wiedza, którą tu uzyskałem, pozwolą mi – jeśli środowisko akademickie mi to powierzy - na zarządzanie Uniwersytetem. Nie traktuję tego zadania inaczej, jak służbę wobec pracowników, studentów i doktorantów.

KAI: Jaka jest generalna wizja uczelni, którą Ksiądz Rektor będzie kierował w latach 2020-2024?

- Mam świadomość dziedzictwa obecnego w murach naszej Uczelni. Będzie to pielęgnowanie tej spuścizny, jaka do tej pory została wypracowana zarówno pod szyldem Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, jak i tego co jest związane z osobą samego Prymasa Tysiąclecia, naszego Patrona. Pod tym względem nic się więc nie zaczyna i nic się nie kończy. Każda kolejna kadencja rektorska wpisuje się w ciąg działalności Uczelni, kontynuacji tego, co zostało zapoczątkowane w przeszłości. Nie chciałbym oczywiście jednak, abyśmy się zatrzymali tu i teraz, ale żebyśmy się rozwijali i szli ku przyszłości.

KAI: Jakie są, zdaniem Księdza Rektora, najbliższe w czasie kierunki rozwoju UKSW?

- Jest ich kilka. Począwszy od nowych kierunków, zapoczątkowanych w ostatnich latach, jak Wydział Medyczny czy Centrum Interdyscyplinarne, które tworzymy w kampusie w Dziekanowie Leśnym. Ta ostatnia duża inwestycja będzie realizowana właśnie w najbliższej kadencji rektorskiej. Nie chodzi tylko o wybudowanie samego budynku, ale też stworzenie całego zaplecza: wyposażenia i zespołu naukowego, który będzie realizował wielkie projekty badawcze, nie tylko na użytek regionu, ale i całego państwa. To jest ogromne wyzwanie.

KAI: UKSW postanowił otworzyć nowe kierunki kształcenia i pracy badawczej w dziedzinie medycyny.

- Collegium Medicum to kolejna ogromna i prestiżowa inwestycja. Powstaje budynek poświęcony wyłącznie pracy tego Wydziału. Dobiega końca pierwszy rok jego funkcjonowania. Dalszy rozwój Collegium Medicum także spadnie na nowe władze uczelni. Kształcenie medyków będzie również wielkim wyzwaniem w najbliższych latach. Póki co, zwiększyliśmy limity przyjęć na studia. Rozwijamy też kontakty ze szpitalami związane z klinikami, dydaktyką i badaniami naukowymi. Być może kiedyś, jeśli pozwolą na to odpowiednie środki finansowe, będziemy mogli mówić o budowie własnego szpitala uniwersyteckiego.

KAI: Skąd w ogóle pomysł, aby uczelnia, kojarzona do tej pory z profilem teologicznym, czy szerzej – humanistycznym, zaczęła snuć plany utworzenia wydziału kształcącego lekarzy i pielęgniarki?

- Na pewnym etapie postanowiliśmy, że chcemy się stać uniwersytetem o szerokim profilu kształcenia, i że nie zamykamy się w przestrzeni byłej Akademii Teologii Katolickiej [poprzedniczki UKSW – przyp. KAI]. Chcemy i musimy się rozwijać. Rozwój polega m.in. na tym, że wchodzimy w te przestrzenie, które dotychczas u nas nie funkcjonowały. W zasadzie na wszystkich największych uniwersytetach działają wydziały medyczne, a medycyna jest jednym z pięciu klasycznych kierunków kształcenia, brakowało jej zatem w naszej przestrzeni dydaktycznej. Zachęcał nas do tego zresztą św. Jan Paweł II, gdy odbierał tytuł doktora honoris causa naszego Uniwersytetu (15 grudnia 2001). Byliśmy wtedy razem z obecnym rektorem ks. prof. Stanisławem Dziekońskim jako młodzi pracownicy Uczelni. W przemówieniu Ojciec Święty zwracał uwagę, że młodość naszego Uniwersytetu, predestynuje nas do tego, aby rozwijać się i wchodzić w takie przestrzenie, w których do tej pory jeszcze nie funkcjonowaliśmy. Od tego momentu dojrzewaliśmy z tą koncepcją przez lata. Wiedzieliśmy, że kiedyś medycyna zaistnieje na UKSW.

Dziś jestem przekonany, że uruchomienie tego kierunku, nie bez przeszkód, to była słuszna decyzja. Podejmujemy tym samym służbę wobec Kościoła, państwa i całego społeczeństwa. Żyjemy bowiem w czasach, gdy w kraju bardzo potrzeba personelu medycznego. Liczymy, w tym dopiero rozpoczętym procesie kształcenia, na wsparcie państwa i społeczeństwa. Chcemy kształcić ludzi, którzy w przyszłości będą patrzeć na pacjenta bardziej podmiotowo. To wynika z holistycznej wizji człowieka, która realizuje się w traktowaniu go z należytą godnością. Podkreślałem to w swoim programie przed wyborami na rektora. Nie chodzi o to, by to byli lekarze pobożni, a przy tym niekompetentni. Lekarz musi jednak dostrzegać w chorym nie tylko jednostkę chorobową, ale także duchową sferę jego człowieczeństwa. Traktujemy stworzenie tego kierunku studiów jako swego rodzaju trampolinę w rozwoju całej naszej Uczelni. Tylko bowiem w zderzaniu różnych rzeczywistości – tu nauk humanistycznych i medycyny – realizuje się ów nieustanny rozwój.

KAI: Jak postępuje rozwój samego kierunku medycznego?

- Już na początku rozpoczęliśmy współpracę z renomowanymi szpitalami i ich najlepszym personelem medycznym z terenu Warszawy, wymienić mogę Wojskowy Instytut Medyczny przy ul. Szaserów, Centralny Szpital Kliniczny MSWiA przy ul. Wołoskiej oraz nasz bratni pod względem patrona Narodowy Instytut Kardiologii Stefana Kardynała Wyszyńskiego – Państwowy Instytut Badawczy w Aninie. Z powodu braku zajęć praktycznych z anatomii (odbywają się na I roku studiów), podjęliśmy współpracę z Warszawskim Uniwersytetem Medycznym i tamtejsi specjaliści kształcą już naszych studentów. Spotkaliśmy się z dużą otwartością medycznego środowiska naukowego. Być może dlatego, że nie jesteśmy jeszcze dla tego środowiska żadną konkurencją. Rynek medyczny jest jednak tak chłonny, że według przewidywań Polska może kształcić medyków jeszcze przez 30 lat i dopiero wtedy dojdziemy do poziomu równego krajom Europy Zachodniej. W jeszcze większy stopniu istnieje potrzeba kształcenia nowych kadr pielęgniarskich z powodu zapaści w tym zawodzie. Myślę zatem, że to bardzo dobrze, iż otwieramy się na nowe przestrzenie nauczania, tak potrzebne całemu społeczeństwu, a przy tym nie zapominamy o humanistycznych podstawach kształcenia. Skorzystają na tym wszyscy, także Kościół, bo myślimy na przykład, aby na kierunku pielęgniarskim kształciły się m.in. polskie misjonarki.

KAI: UKSW w ostatnich latach bardzo się rozwija. Powstają kolejne budynki na kampusach, zwłaszcza przy ul. Wójcickiego, a w nich nowoczesne sale wykładowe i konferencyjne, laboratoria, pomieszczenia administracyjne. Uczelnia dokonała swoistego skoku technologicznego.

- Pamiętajmy, że to wszystko dokonuje się w krótkim czasie. Gdy podziwiamy infrastrukturę innych uczelni, to na ich powstanie złożyły się dziesięciolecia czy nawet stulecia. UKSW istnieje natomiast jako uniwersytet od 1999 roku. Przecież 20 lat temu wspomnianego kampusu przy ul. Wóycickiego w ogóle jeszcze nie było. Dziś wciąż jeszcze odzyskujemy tamtejszy teren, nie bez trudności w porozumieniu z kilkoma właścicielami jednej małej działki. Na tym kampusie powstaje właśnie budynek poświęcony specjalnie kierunkowi medycznemu. Wybudowaliśmy ponadto halę sportową i przedszkole publiczne, które jest świetnym laboratorium dla nauk pedagogicznych i służy społeczności lokalnej. Udoskonalamy też infrastrukturę starszych budynków. Chciałbym także, aby to wciąż powstające zaplecze infrastrukturalne posłużyło do otwarcia Uczelni na nowe technologie, przede wszystkim na ucyfrowienie nauki, dydaktyki i administracji.

KAI: Już ustępującemu rektorowi ks. prof. Stanisławowi Dziekońskiemu bardzo zależało na połączeniu humanistycznych zadań uniwersytetu z wizją uczelni sprawnej technologicznie. A dziś wciąż trwająca pandemia wymusiła na uniwersytetach przyspieszone wejście w tę zdalną rzeczywistość.

- Zgadzam się. Pandemia paradoksalnie wymusiła pewne procesy. Jestem przekonany, że w normalnej rzeczywistości pewnie nawet zderzylibyśmy się z ludzką niechęcią, a tymczasem obecna sytuacja nam pomogła. Widziałem, że niektórzy profesorowie mieli z początku kłopoty w zdalnym prowadzeniu zajęć, ale każdy z nich zrozumiał, że inaczej się nie da i szybko się podkształcił. Dziś jestem przekonany, że w ciągu tych trzech miesięcy zrobiliśmy spory skok technologiczny. Nauczyliśmy się, że w ten sposób można zarządzać Uczelnią. Nawet kolegia rektorskie w trybie zdalnym odbywały się chyba częściej niż normalnie. I niby można było od czasu do czasu tak się zorganizować, ale do tej pory raczej preferowaliśmy spotkania bezpośrednie. Nie twierdzę przy tym, że ów zdalny tryb jest już jedynym możliwym, bo przecież z czasem powrócimy do tradycyjnych spotkań, ale już bym z niego nie zrezygnował. Skoro wszyscy nauczyliśmy się tego nowego sposobu komunikacji, to warto go podtrzymać m.in. na poziomie kształcenia. W tygodniu część wykładów, głównie tych z zakresu nauk humanistycznych, może się odbywać online. Na pewno pomogłoby to w bardziej nowoczesnym zarządzaniu. To samo dotyczy pracy administracyjnej w formie „home office”. Wszystko zależy jednak od dobrej organizacji i zarządzania kapitałem ludzkim oraz infrastrukturą, ale także przearanżowania własnego myślenia.

KAI: Jaka będzie rola powstającego Centrum Badań Interdyscyplinarnych?

- Nie będzie to miejsce realizujące cele dydaktyczne. W ramach Centrum Badań Interdyscyplinarnych UKSW powstają laboratoria i zespół naukowców pod kierownictwem prof. Marka Niezgódki, którego celem będzie prowadzenie badań i aplikowanie ich wyników do działań w sferze biznesu. Chcemy spróbować połączyć obszary nauki i biznesu, czyli tam gdzie się uda, skomercjalizować efekty tej współpracy z korzyścią dla samej Uczelni i jej społeczności. Głównym obszarem działania będzie realizacja grantów na polu szeroko pojętej cyfryzacji, pod kątem określonych potrzeb np. przemysłu medycznego lub farmaceutycznego. Ma to być miejsce dalszego rozwoju naukowego naszego Uniwersytetu, zarówno w naszych tradycyjnych jak i nowych dyscyplinach.

KAI: Jakie konkretnie będą to projekty badawcze?

- Mamy kilka pomysłów, ale na razie nie mogę zdradzić, o co chodzi. Będzie mógł z nich skorzystać zarówno biznes, jak i struktury samorządowe i państwowe.

KAI: Badania nad wykorzystaniem sztucznej inteligencji?

- Na przykład. Chcemy wchodzić w nowe przestrzenie rozwoju naukowego, bo jeśli się zasklepimy w dotychczasowej sytuacji, to za rok, dwa lub trzy znikniemy z rynku akademickiego. Przy czym jest oczywiste, że nauka zawsze odgrywała kluczową rolę w rozwoju Uczelni, natomiast nie można zmniejszać roli samego kształcenia. W swoim programie wyborczym nawiązałem do słów św. Jana Pawła II, który nauczał, że nauka i dydaktyka to dwa skrzydła, które mogą nas wznieść ku prawdzie. W tych pięknych słowach kryje się wszystko. Pofrunąć można tylko na dwóch skrzydłach. Rozwijamy się zatem, ale i kształcimy przyszłe elity dla społeczeństwa, państwa i Kościoła. Jesteśmy też społecznością różnorodną, nie tylko pod kątem rozmaitych zainteresowań naukowych, ale i poglądów czy osobowości. Uniwersytet powinien być właśnie „uniwersalny” i otwierać się mądrze na każdą różnorodność, jaka istnieje w świecie.

KAI: W jaki sposób chce Ksiądz Rektor rozwijać międzynarodowy wymiar działalności uczelni? Wymiana studencka, współpraca kadry naukowej, wspólne projekty naukowe z innymi uczelniami w Europie i na świecie, dalsze pozyskiwanie grantów?

- Wszystkiego po trochu. W ostatnich latach podwoiliśmy liczbę przyjazdów i wyjazdów studentów, doktorantów, pracowników naukowych i administracyjnych. Co roku uczestniczy w wymianie akademickiej w różnych krajach około stu naszych studentów. Mamy w tym celu podpisanych kilkaset umów w ramach programów „Erasmus+”. Współpracujemy coraz silniej z Narodową Agencją Wymiany Akademickiej. Nie ograniczamy się jednak tylko do Europy Zachodniej. Uczelnia współpracuje także z ośrodkami naukowymi Ameryki Północnej i Południowej, a także z Afryki. Poszczególne umowy na współpracę wynikają często z osobistych kontaktów naszych pracowników. Wymiana akademicka jest zatem na pewno kluczowa. Obecnie przygotowujemy tzw. Kartę Erasmusa, która pozwoli otworzyć naszą Uczelnię w perspektywie długoletniej, aż do 2027 roku. Chcemy zatem na polu wymiany osobowej z różnymi częściami świata budować naszą międzynarodową pozycje. Pod nazwą „Erasmus” kryje się wszystko to, co dotyczy mobilności międzynarodowej, uczestniczymy w wielu programach, otwierając się także na ośrodki akademickie znajdujące się w Europie Wschodniej.

Co do kontaktów naukowych to uważam, że powinniśmy nawiązywać większą niż do tej pory współpracę z uczelniami katolickimi, szczególnie z takimi, w których funkcjonują kierunki medyczne. Takie uniwersytety istnieją przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych, dla przykładu słynny Catholic University of America w Waszyngtonie. Medycyna, jak już wspomniałem, może być zarówno znaczącym przyczynkiem rozwoju badań naukowych, jak i w zakresie współpracy międzynarodowej. Dzisiaj medycyna jest jedną z najprężniej rozwijających się dyscyplin naukowych, dlatego moim zdaniem bez kontaktów międzynarodowych nie będzie rozwoju naszego kierunku medycznego. Jeśli zatrudniamy wykładowców na tym kierunku, to zwracamy uwagę na ich dorobek naukowy, ale też – jakie mają relacje ze światem akademickim. W tym kontekście istotne są granty badawcze, nauka nie może niestety rozwijać się bez solidnego finansowania. Myślę zatem, że przyjdzie w końcu czas na pierwszy wniosek grantowy złożony do Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych. To nasze cele.

KAI: W swoim programie wyborczym postulował Ksiądz Rektor podjęcie misji UKSW na rzecz Polonii, w tym współpracy z naukowcami i badaczami pochodzenia polskiego oraz dążenie do założenia Akademii Polonijnej. Na czym to miałoby polegać?

- Moim zdaniem Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego mógłby podjąć zdecydowanie większą misję wobec Polonii. Predestynuje do tego specyfika naszej Uczelni, reprezentującej wartości chrześcijańskie i posiadającej dobre kontakty z zagranicą poprzez polskie misje katolickie. Oczywiście, istnieją różne instytucje polonijne, ale nie utrzymują one aktywnego kontaktu z polskimi parafiami czy misjami katolickimi. My natomiast możemy dotrzeć do środowisk polonijnych właśnie poprzez instytucje kościelne. Każdy, kto choć jakiś czas mieszkał zagranicą, wie, że centrum życia religijnego i kulturalnego Polonii stanowią parafie. Ludzie przychodzą do kościoła – nawet jeśli są z nim średnio związani – i tam znajdują polskość, której potrzebują i za którą tęsknią. Tam się gromadzą i spotykają. Mam kontakty z kilkoma takimi misjami katolickimi i dostrzegłem w nich niejednokrotnie potrzebę kontaktu ze światem nauki. Poza granicami naszego kraju żyje około 20 mln Polaków. Na pewno jest w niej znaczna grupa osób, które chciałyby podjąć dalszą edukację. W systemie oświaty danego kraju tego nie robią, bo pojechali głównie w poszukiwaniu pracy. I tu wracamy do rozmowy o potrzebie cyfryzacji systemu nauczania. Bo przecież tacy potencjalni chętni nie muszą już przyjeżdżać do kraju, aby podjąć studia lub inne formy dokształcania się, jak studia podyplomowe czy kursy. Mogą uczestniczyć w zajęciach online. Dostrzegam w tym pewne novum dla naszej Uczelni. W tym celu pierwszym zadaniem byłoby założenie nowej Fundacji o nazwie „Pro Polonia”. Akademia Polonijna byłaby natomiast owocem tej współpracy z misjami katolickimi rozsianymi po świecie i Stowarzyszeniem „Wspólnota Polska”. Sądzę, że nasz Uniwersytet ma do tego potencjał i mógłby wyjść z ciekawą ofertą edukacyjną dla Polaków mieszkających zagranicą.

KAI: Jak uczelnia i jej społeczność akademicka funkcjonuje w czasie pandemii?

- Jak wszyscy, zostaliśmy nią zaskoczeni, ale musieliśmy podjąć odpowiednie decyzje. Uczelnia musiała przecież kontynuować swoją działalność. Jesteśmy uczelnią państwową, czekaliśmy zatem na odpowiednie wytyczne ze strony władz i jak tylko się one pojawiły, zareagowaliśmy wdrożeniem procedur. Ten czas, o czym już wspominałem, wyzwolił natomiast energię do działania w nowych warunkach. Wykładowcy rozpoczęli naukę w trybie zdalnym, choć nie było łatwo od razu się na to przestawić. Dostrzegam pilną potrzebę zorganizowania permanentnego doszkolenia w tym zakresie. Po wakacjach dla naszych naukowców dostępnych będzie wiele form dokształcenia się w pracy zdalnej. Planujemy otworzyć specjalne studio nagrań, gdzie każdy wykładowca będzie mógł przygotować się metodycznie do pracy ze studentami. Ci ostatni nie mogą przecież tracić na jakości kształcenia. Wydaliśmy zarządzenie dotyczące egzaminów w trybie zdalnym, w tej formie niedawno odbyła się także obrona pracy doktorskiej, pracują także komisje habilitacyjne i profesorskie. Całą infrastrukturę informatyczną musimy jeszcze wzmocnić, jeśli chcemy skutecznie rozwijać się za pośrednictwem nowych technologii. Mówiąc najogólniej, uważam, że poradziliśmy sobie dość dobrze w tym trudnym czasie.

KAI: Z powodu pandemii odłożona została beatyfikacja kard. Stefana Wyszyńskiego. Jak uczelnia przygotowuje się do tej uroczystości?

- Prymas Tysiąclecia jest naszym Patronem. Oczekiwaliśmy na uroczystości beatyfikacyjne od dłuższego czasu i bardzo się cieszyliśmy, że do nich dojdzie, tym bardziej, że były one wpisane w 20-lecie istnienia uniwersytetu. Czerpaliśmy, czerpiemy i nadal będziemy czerpać pełnymi garściami nie tylko z nauczania kard. S. Wyszyńskiego, ale i Jego nietuzinkowej osobowości. Nasze przygotowania do beatyfikacji były różnorakie. Zaplanowanych było kilka konferencji naukowych o wymiarze krajowym i międzynarodowym, poświęconych osobie i nauczaniu Prymasa. Odbyła się tylko część z nich, w tym ta, która zastała nas właśnie w momencie ogłaszania obostrzeń, jakie doprowadziły do zamknięcia na czas pandemii naszej i innych uczelni. Oprócz tego różnego rodzaju odczyty czy wystawy. Ponadto, byliśmy włączeni przez Metropolitę Warszawskiego Kazimierza kard. Nycza, a przy tym Wielkiego Kanclerza UKSW, w przygotowanie centralnych obchodów beatyfikacyjnych.

Z historii pamiętamy, że Akademia Teologii Katolickiej w Warszawie, poprzedniczka UKSW, nie powstała z woli Prymasa Tysiąclecia, ale później, dzięki swojej mądrości, zaakceptował On istnienie uczelni pomimo początkowo trudnych z nią relacji. Kardynał był wielką osobowością. Zostawił nam wielkie dziedzictwo duchowe i naukowe, które mamy niejako obowiązek szanować, sięgać do niego i dzięki niemu się rozwijać.

KAI: To dziedzictwo jest także przekazywane kolejnym pokoleniom studentów, dla których Prymas Tysiąclecia jest coraz bardziej postacią z historii?

- Oczywiście, że tak. Dlatego chciałbym, aby studenci na I roku zapoznawali się ze swoim Patronem. Tak, aby nie była to postać z przeszłości, ale człowiek, który wyznacza nam kierunek działania na dziś i na jutro.

KAI: Dziękuję za rozmowę.

CZYTAJ DALEJ

Ze św. Michałem Archaniołem na Jasną Górę - peregrynacja figury największego z aniołów

2020-07-04 16:15

[ TEMATY ]

Jasna Góra

św. Michał Archanioł

BPJG

„Ze św. Michałem Archaniołem na Jasną Górę”. Po raz piąty do sanktuarium przybyła pielgrzymka czcicieli tego największego z aniołów. Towarzyszy jej figura Dowódcy Wojsk Niebieskich z groty w Gargano, gdzie objawił się czterokrotnie.

- Św. Michał to Boży ochroniarz – zauważył ks. Piotr Prusakiewicz, michalita. Przekonuje, że „jest on wyjątkowym aniołem, zaufanym Pana Boga, wtajemniczonym, pierwszym spośród innych posłańców, bo on ze względu na swą wierność Bogu został ustanowiony Księciem Wojska Niebieskiego”. - On nie tylko umacnia nas, ale działa jak dobry Boży ochroniarz, uprzedzająco, na zapleczu, dzięki niemu mamy mniej pokus, on stawia na naszej drodze dobrych ludzi, osłabia siłę działania złego - podkreśla zakonnik.

Michalita dodaje, że św. Michał Archanioł to patron szczególnie na obecne czasy. - On jest patronem dobrego wyboru, on także podczas czwartego swojego objawienia przyniósł uzdrowienie mieszkańcom Monte Sant’Angelo Gargano kiedy trwała epidemia dżumy - podkreśla.

Figura św. Michała Archanioła z Gargano od siedmiu lat peregrynuje po Polsce. Zawsze najważniejszym miejscem pielgrzymkowym dla jego czcicieli jest Jasna Góra.

Któż jak Bóg! - wołają setki osób, które przybyły do Sanktuarium. - Jeżeli szukamy ratunku dla Polski to tutaj i jeżeli szukamy z kim, to ze św. Michałem, największym wojownikiem. Lepszego duetu niż Maryja i św. Michał nie ma - uważa Luiza z Lublina.

W Polsce, i nie tylko, wciąż odżywa kult św. Michała, największego spośród aniołów. Coraz więcej parafii wraca do modlitwy - egzorcyzmu papieża Leona XIII na zakończenie Mszy św. i woła: „św. Michale Archaniele wspomagaj nas w walce ze złem”.

Karol Wojteczek z redakcji dwumiesięcznika „Któż jak Bóg” zauważa, że kult św. Michała obecny jest także na Jasnej Górze. Przypomina, że przed laty działało tu bractwo anielskie, które w różny sposób wspierało pielgrzymów. - Dając im chleb, opatrując nogi - mówi.

Na Jasnej Górze, z jednej i z drugiej strony wejścia, św. Michał Archanioł wita pielgrzymów. Widać go nad bramą główną i w niszy bramy papieskiej, gdzie jest jego mozaika.

Kult aniołów to jeden z ważnych elementów duchowości paulińskiej. Jest to wyraz wdzięczności zakonników za opiekę na pustyni nad św. Pawłem Pustelnikiem – Patriarchą Zakonu Paulinów. W Polsce kult Aniołów Stróżów rozpowszechnił się właśnie dzięki paulinom, którzy w XVII w. założyli na Jasnej Górze pierwsze Bractwo Aniołów Stróżów.

Pielgrzymka zgromadziła wiernych z parafii pw. św. Michała Archanioła w całej Polsce, ruchu Rycerzy św. Michała Archanioła i Czcicieli św. Michała Archanioła, osoby noszące szkaplerz św. Michała Archanioła, czytelników dwumiesięcznika „Któż jak Bóg”, tych, którzy uczestniczyli w Polsce w nawiedzeniu figury oraz tych, którzy biorą udział w pielgrzymkach na Górę Gargano.

W programie całodniowego spotkania na Jasnej Górze znalazły się: Msza św. w Kaplicy Matki Bożej o godz. 13.30 pod przewodnictwem wikariusza generalnego księży michalitów ks. Rafała Kamińskiego, nabożeństwo o uzdrowienie duszy i ciała i uwolnienie z nałogów, spotkanie z egzorcystą ks. Zbigniewem Baranem oraz Apel Jasnogórski.

Rzeźba nawiedzająca Jasną Górę jest kopią figury św. Michała Archanioła z Sanktuarium na Górze Gargano, w mieście Monte Sant’Angelo we Włoszech.

To jedyna świątynia na świecie, która nie została nigdy poświęcona ludzką ręką. Dokonał tego sam Wódz Niebieskich Zastępów wraz ze swoimi aniołami. Od czasu objawień św. Michała Archanioła z 29 września 493 r. miejsce to nazywane jest Niebiańską Bazyliką.

Wielu pielgrzymów nazywa to miejsce również Bramą do Niebios. Wynika to z tego, iż św. Michał zapowiedział w nim: „Tam, gdzie otwiera się skała, będą przebaczone grzechy ludzkie”.

Święty Michał dowodził wojskami anielskimi, które w proch i pył roztrzaskały buntownicze szeregi szatana. Dlatego od początku ludzkości jest niezrównanym sojusznikiem w walce z pokusami. Świętego Michała Archanioła przedstawia się jako wojownika z białymi skrzydłami, w tunice i paliuszu, w szacie władcy, gromiącego smoka-szatana.

CZYTAJ DALEJ

Powróciły koncerty u jezuitów

2020-07-06 00:23

Fot. archiwum prywatne Jakuba Zawadzkiego

W parafii św. Ignacego Loyoli przy ul. Stysia po dłuższej przerwie odbył się kolejny koncert organowy. Spotkanie przyciągnęło wielu melomanów.

W niedzielne popołudnie na organach zagrał Jakub Zawadzki, który w tej parafii pracuje jako organista; z sukcesami występuje także w różnych miejscach w Polsce. Zaprezentował on muzykę m. in. Pachelbela, J.S. Bacha oraz jego synów.

To wrocławskie wydarzenie wpisuje się w cykl koncertów, które nie tylko są gratką dla miłośników muzyki organowej, ale także pomagają zebrać fundusze na remont instrumentu. Parafia jezuicka może szczycić się jednymi z najlepszych organów we Wrocławiu, które wykonała firma Józefa Cynara w 1979 r.

- Instrument został doprowadzony do bardzo dobrego stanu, teraz będziemy go uzupełniać. Ostateczny projekt przewiduje trzy klawiatury ręczne, klawiaturę nożną i 44 głosy, czyli rzędy piszczałek. Dziś instrument dysponuje 26. głosami, dwoma klawiaturami ręcznymi i klawiaturą nożną – opowiada Jakub Zawadzki.

Organy kościoła oo. jezuitów cieszą się znakomitą opinią wśród cenionych artystów, a "Wieczory organowe" na stałe wpisały się w krajobraz kulturalny Wrocławia. Kolejne spotkanie już w sierpniu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję