W poniedziałek rano, 3 lipca poleciałem samolotem do Rzymu razem z bp. Romanem Andrzejewskim i moim kapelanem -- ks. Sławomirem Kasprzakiem, by wziąć udział w Narodowej Pielgrzymce Roku Jubileuszowego. Na lotnisku czekali na nas nasi księża pracujący w rzymskim szpitalu: ks. Telesfor Kowalski i ks. Lucjan Górniak. Zamieszkaliśmy w Instytucie Polskim przy via Pietro Cavallini.

Po obiedzie i sjeście poszliśmy do o. Konrada Hejmo, dyrektora Duszpasterskiego Ośrodka dla Pielgrzymów Polskich ,,Corda Cordi´´ (,, Serca Sercu´´), i omówiliśmy z nim sprawy związane z obecną pielgrzymką, zwłaszcza z Mszą św. dla pielgrzymów naszej diecezji w Bazylice św. Pawła za Murami. Bp Roman poczynił z o. Hejmo pewne ustalenia co do listopadowej pielgrzymki rolników, a ja przekazałem mu list do Ojca Świętego i album: Twój Kościół. Świątynie Ziemi Kolskiej, opracowany przez Marię Świniarską i Jana Stępińskiego. W liście m.in. pisałem:

W niedzielę 2 lipca tego roku pod przewodnictwem Księdza Prymasa kard. Józefa Glempa, który wygłosił homilię, dziękowaliśmy Bogu za kanonizację św. Faustyny, Heleny Kowalskiej, córki polskiego ludu, apostołki Bożego Miłosierdzia. Uczyniliśmy to w Świnicach Warckich, parafii jej urodzenia i chrztu. Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył abp Władysław Ziółek.

Ojcze Święty! Jeszcze jako Arcybiskup Krakowski przyczyniłeś się do zatwierdzenia nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego, które rozprzestrzeniło się po całym świecie. Dnia 18 kwietnia 1993 r. dokonałeś beatyfikacji s. Faustyny, a 30 kwietnia tego roku ją kanonizowałeś. Wielka to radość dla diecezji włocławskiej, w której św. Faustyna się urodziła i tu w ciągu pierwszych 18 lat jej życia zaczęło kształtować się jej powołanie i tu po raz pierwszy przeżywała objawienia się Jezusa Miłosiernego.

Raz jeszcze gorąco i serdecznie dziękujemy za nawiedzenie w czerwcu ubiegłego roku sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej, za poświęcenie budowy nowej świątyni i za przyjęcie honorowego obywatelstwa miast Konin i Koło, pamiętających czasy Bolesława Chrobrego.

Potem przeszliśmy przez Porta Santa i modliliśmy się u św. Piotra w kaplicy Najświętszego Sakramentu, gdzie po kilku minutach odbyło się błogosławieństwo. O godz. 18.00 odprawiliśmy w trójkę Mszę św. o św. Tomaszu Apostole niedowiarku. Bardzo mnie to przejęło, że naszą pielgrzymkę rozpoczęliśmy słysząc słowa Pana Jezusa: ,,Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli´´ (J 20, 29).

We wtorek, 4 lipca do południa poszedłem z ks. Sławomirem na drobne zakupy do sklepów dla duchowieństwa, a bp Roman szukał nowości w rzymskich księgarniach. Po południu udaliśmy się do cudnego miasteczka Ceri na górze z kościołem Matki Bożej Miłosierdzia, pięknie odrestaurowanym, a potem na spacer nad morze i na kolację do Casa del Clero, specjalnego domu wypoczynkowego dla duchowieństwa.

W środę, 5 lipca braliśmy udział w audiencji papieskiej na Placu św. Piotra. Tuż przed godz. 10.00 przybył Ojciec Święty. Najpierw było -- jak zwykle -- przedstawianie grup pielgrzymów w różnych językach i katecheza o Bogu Ojcu szukającym zagubionych ludzi. Pięknie wypadli Polacy, dużo nas było. Ślicznie śpiewał zespół ,, Śląsk´´. Przedziwne przeżycie powszechności Kościoła, np. z jednej strony ,,Śląsk´´, a z drugiej zespół afrykański z tam-tamami. Po południu pojechaliśmy z księżmi Markiem Sobocińskim i Ryszardem Pospieszyńskim, którzy z Włocławka przybyli samochodem, do Tre Fontane, a potem do Bazyliki św. Pawła za Murami. W homilii nie kryłem wzruszenia. Mówiłem:

Pierwszy raz przewodniczę koncelebrze w jednej z czterech Bazylik Większych Rzymu. Uczestniczyłem już we Mszy św. koncelebrowanej, ale dzisiaj dane mi jest przewodniczyć Wam modlitwie, którą zanosimy do Chrystusa Zbawiciela za przyczyną św. Pawła, a modlimy się za diecezję włocławską i w imieniu diecezji włocławskiej. Słyszeliśmy przed chwilą bardzo ważne słowa Ewangelii. Rozmowa Jezusa z Samarytanką świadczy o tym, że Jezus szukał ludzi. Wybrał właśnie tę niewiastę, która nie była wzorem pięknych cnót, skoro pięciu mężów miała, a ten, którego ma w tej chwili, nie jest jej mężem. A więc kobieta o grzesznym życiu, a Jezus jej właśnie przekazywał orędzie o zbawieniu przez Boga, to orędzie, które później przedstawi św. Paweł w Liście do Rzymian.

(...) ,,Bóg zaś okazuje nam swoją miłość [właśnie] przez to, że Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami. ( ...) Jeżeli bowiem, będąc nieprzyjaciółmi, zostaliśmy pojednani z Bogiem przez śmierć Jego Syna, to tym bardziej, będąc już pojednani, dostąpimy zbawienia przez Jego życie´´ (Rz 5, 8 i 10). To jest nasza sytuacja. Chrześcijanin to grzesznik, ale zbawiony przez Boga to grzesznik, który przyjął odpuszczenie grzechów, który przyjął Dobrą Nowinę o zbawieniu! Największym niebezpieczeństwem współczesnych czasów jest zatracenie rozumienia tego, czym jest grzech.

cdn.