Parafia w Sulistrowicach położona jest na terenie Ślężańskiego Parku Narodowego.
Ślęża i jej okolice w swej historii sięgają okresu paleolitu i mezolitu, czyli ok. 12-10 tys. lat przed Chrystusem. Do dzisiaj na Ślęży są ślady pobytu ludzi z epoki kamiennej, czyli z lat 4500-1900 przed Chrystusem. Znajdziemy tu kamienne rzeźby z III i II wieku przed Chrystusem wykonane - zdaniem naukowców - przez Celtów. Czczono tu bóstwo słoneczne.
W XIII w. Piotr Włostowic, zwany także Włastem, który w ramach zadanej mu pokuty miał wybudować 77 kościołów, kaplic i klasztorów, umieścił na Ślęży sprowadzonych z Francji augustianów. Cel był religijny. Włast chciał zlikwidować tu resztki kultu pogańskiego. Jednak kanonicy francuscy, przyzwyczajeni do łagodniejszego klimatu, rychło przenieśli się do Sobótki Górki. Później Włast podarował im posiadłość we Wrocławiu na Piasku. Tam żona Własta, piękna Maria w imieniu własnym i syna Świętosława, ufundowała im kościół i klasztor, bowiem Piotr, jeden z najbogatszych możnowładców nie tylko Śląska, lecz Polski, został z polecenia księcia Władysława II Wygnańca oślepiony i pozbawiony języka. Nie mógł więc podziwiać dzieła, które sam rozpoczął. Pod Ślężą tymczasem rozwijał się handel, powstała osada, a potem miasto Sobótka. Według starej tradycji Włast posiadał na Ślęży zamek, zburzony w czasie wojen husyckich, czego dowodem były znajdowane w murach ostrza i groty średniowieczne.
Opactwo bogato zostało uposażone przez Piotra - a były to wsie wokół Ślęży, jak Górka, Wino, Strzegomiany, Sobótka, Chwałków, Strzelce, Biała, Zebrzydów, Mysłaków, Wiry, Strzeblów, Tupadły. Prof. Wacław Korta nazwał Piotra Włostowica „czołowym przedstawicielem najpotężniejszego rodu magnatów śląskich w średniowieczu”, nie było bowiem drugiego człowieka w tym czasie o takich zdolnościach, inteligencji i energii. Niestety, intrygi księżnej Agnieszki, żony księcia Władysława II, doprowadziły do tragedii i uczyniły z niego kalekę. Tym bardziej cieszy nas, ludzi współczesnych, że u stóp góry Ślęży powstało piękne sanktuarium w Sulistrowiczkach.
Sulistrowice, wieś położona na stokach Gór Olszańskich od roku 1503 stała się własnością Zakonu Augustianów. Pierwszy kościół został prawdopodobnie zniszczony w czasie wojny trzydziestoletniej, obecny zaś pochodzi z 1932 r.
W 1992 r. z inicjatywy proboszcza ks. Ryszarda Staszaka zrodziła się idea budowy kościoła w Sulistrowiczkach, zakupiono więc teren pod budowę i w 1994 r. rozpoczęto kłaść fundamenty. 7 maja 2000 r. kard. Henryk Gulbinowicz dokonał konsekracji kościoła w Sulistrowiczkach. W 2002 r. przed wejściem do kościoła stanęła rzeźba Matki Bożej Dobrej Rady Wędrującej. Kościół nieduży, ale uroczy, w stylu góralskim, pw. Matki Bożej Dobrej Rady, upodobały sobie pary nowożeńców na miejsce zaślubin. Chętnie pielgrzymują tu młode małżeństwa oraz młodzież maturalna. Szczególny jest w kościele ołtarz, oparty na kamiennych kopiach ślężańskiego niedźwiedzia, oryginalne witraże przedstawiające rośliny z łąki sulistrowickiej oraz piękne rzeźby w stylu góralskim.
Przy parafii działa też ośrodek rekolekcyjny, do którego co roku przyjeżdżają grupy dzieci, młodzieży, dorosłych z różnych ruchów i wspólnot kościelnych. W Sulistrowiczkach jest też dom należący do wrocławskiej Caritas, również wykorzystywany do celów rekolekcyjnych.
Jest w Sulistrowiczkach źródełko, do którego z daleka ściągają ludzie po krystalicznie czystą wodę. W 1999 r. przy współpracy nadleśnictwa Miękinia i tutejszego duszpasterstwa ustawiono przy nim na wysokim cokole figurę Matki Bożej.
Warto zobaczyć piękne sanktuarium Matki Bożej Dobrej Rady w Sulistrowiczkach. W niedziele i święta sprawowane są tu Msze św. o godz. 12.00 i 19.00, a w pierwsze soboty miesiąca o godz. 19.00 Msza św. o uzdrowienie, natomiast w Sulistrowicach w niedziele i święta o godz. 10.30, a w dni powszednie o godz. 18.00. W Strzegomianach Msza św. w niedziele o godz. 9.00 i w każdy piątek o godz. 19.00. Przy okazji warto zwiedzić wieś Będkowice z XIII w., niedaleki skansen, dworek renesansowy w Sulistrowicach z XVI w. A przede wszystkim nacieszyć się widokiem przepięknego kościoła i ślicznej twarzyczki Matki Bożej.

Korzystałam z książek Sanktuarium Matki Bożej Dobrej Rady w Sulistrowiczkach, Wacław Korta, Tajemnice Góry Ślęży, Katowice 1988, Karol Maleczyński, Zagadnienia Góry Ślęży, Wrocław 1950.