Dzień 12 stycznia 2008 r. bez wątpienia przejdzie do historii Szczecina. Tego dnia o godz. 12.40 rozpoczęto operację wciągania ważącego 26 ton hełmu na wieżę szczecińskiej katedry. Do operacji użyto jednego z największych w Polsce dźwigów samobieżnych Liebherr LTM 1500-8.1
Pierwotnie planowanym terminem wciągnięcia hełmu wieży był piątek 11 stycznia, ale z powodu zbyt silnego wiatru przekładano klika razy rozpoczęcie operacji. Wobec korzystnych sobotnich prognoz pogody zdecydowano się na przełożenie operacji o jeden dzień. Wreszcie o godz. 12.40 kopuła drgnęła i zaczęła powoli wznosić się do góry tak, aby o 13.10 stanąć na wieży katedralnej. Od soboty wysokość katedry liczy 110, 18 m (wysokość mierzona od poziomu posadzki; a od poziomu morza do posadzki jest 19,8 m). Wpisuje się ona zatem w orbitę wysokich obiektów, dla przykładu: wieża Eiffla z anteną TV w Paryżu wynosi 324 m, Pałac Kultury i Nauki w Warszawie - 230,67 m, wieża katedry w Ulm 162 m, a katedry kolońskiej - 157 m, kopuła Bazyliki św. Piotra na Watykanie - 132, 5 m, a wieża bazyliki licheńskiej - 128 m, wieża hejnałowa w kościele Mariackim w Krakowie - 80 m, a dawna wieża szczecińskiego kościoła NMP - 108 m.
Z drugiej zaś strony szczecińska świątynia katedralna otrzymała znowu pierwotny wygląd. Przyglądając się historii tego kościoła, wiemy, że pierwsze bliźniacze wieże powstały pod koniec XIII wieku. W 1456 r. zawaliła się wieża południowa. Podczas jej odbudowy zmieniono nieco koncepcję i w miejsce dwu odrębnych wież, usytuowano jedną centralnie. Wieżę zwieńczono wysmukłym, stożkowym hełmem. Budowę zakończono w 1503 r. Osiągnęła ona wysokość 300 stóp, czyli maksymalnie ok. 90 m. W 1603 r. podwyższono hełm wieży. Niestety, 14 sierpnia 1677 r. podczas ostrzeliwania Szczecina (wojna szwedzko-pruska) wieża runęła. Odbudowę zakończono w 1694 r., z tym jednak, że wieżę zamknięto niskim czterospadowym dachem; jako urozmaicenie dodano cztery niewielkie wieżyczko narożnikowe. Prace związane z rekonstrukcją wieży podjęto dopiero w 1892 r. 11 listopada 1893 r. ośmioboczny hełm wieży był ukończony. Jego wysokość wynosiła 117 m (C. Fredrich podaje, że wysokość wieży wynosiła 118 m). Trzy miesiące później - 12 lutego 1894 r. - w wyniku złego zakotwienia, pod naporem wiatru, drewniana konstrukcja hełmu runęła na kościół. Budowę nowego hełmu, ukończono w październiku 1894 r. Wieża łącznie z hełmem uzyskała wówczas wysokość 109 m. Kolejny raz wieża runęła w wyniku bombardowania z 16/17 sierpnia 1944 r. Do 1971 r. kościół stał w ruinie. Dopiero 27 kwietnia tegoż roku władze komunistyczne wraziły zgodę na odbudowę kościoła.
Proces odbudowy i renowacji trwa po dzień dzisiejszy. Dlatego należą się słowa wielkiego uznania dla ks. kan. Jana Kazieczki za odwagę w podjęciu tego ambitnego przedsięwzięcia.