Reklama

Niedziela Sandomierska

„Nie samym chlebem…”

Pod takim tytułem otwarto wystawę w Muzeum Diecezjalnym w Sandomierzu, której inspiracją jest trwający w naszej diecezji Kongres Eucharystyczny.

ks. Wojciech Kania

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W wernisażu ekspozycji uczestniczył bp Krzysztof Nitkiewicz, bp pomocniczy senior Edward Frankowski, kapłani siostry zakonne oraz zaproszeni artyści, którzy użyczyli swoich prac na potrzeby wystawy.

Przybyłych gości w Muzeum Diecezjalnym przywitał ks. Andrzej Rusak, dyrektor muzeum oraz Urszula Stępień, kustosz muzeum i autorka wystawy.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

- Obraz stołu, uczty i pokarmu pojawia się w Piśmie Świętym wielokrotnie. Patrząc z perspektywy człowieka, nie powinno to właściwie dziwić. Znamienne jest jednak, że Bóg urzeczywistnia swoje zbawcze dzieło właśnie przez ofiarę, której integralną częścią jest uczta. Tertulian mówi, że kiedy w starożytnym Rzymie właściciel dawał niewolnikowi wolność, finałem aktu prawnego było zaproszenie go na ucztę i wspólne spożywanie posiłku. Przez ofiarę Jezusa Chrystusa, Bóg uczynił nas swoimi dziećmi i zaprasza do wspólnego stołu. „A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem” (Ga 4, 7). Stąd podobieństwo stołu i ołtarza natomiast św. Korneliusz i św. Augustyn, dokonując egzegezy modlitwy Ojcze nasz, mówią, że „chleb powszedni” o który prosimy Boga jest zarazem chlebem ziemskim, jak i Eucharystią. Ważne, aby nie zgubić właściwego kierunku. Wszystko bowiem od Boga pochodzi i do Boga wraca. To od stołu Eucharystii mamy przechodzić do stołów w naszych domach, rodzinach i miejscach pracy. Czerpiąc z Niej natchnienie i siłę, nasze życie dzieło będzie kompletne i piękne – powiedział bp K. Nitkiewicz otwierając wystawę.

Jak zaznaczała pomysłodawca i kurator wystawy Urszula Stępień głównym motywem wystawy jest stół - miejsce spożywania „chleba powszedniego”, symbol domowego ogniska i więzi rodzinnych. - Stół przyciąga ku sobie i jednoczy, stanowi serce domu, ale nie jest to wystawa ani o stole ani o chlebie. Pragniemy zaprezentować wyrażoną językiem sztuki tajemnicę i piękno spotkania Boga i człowieka. Daru miłości który opromienia nasze codzienne i świąteczne stoły, zstępuje do kruchej i ulotnej codzienności, by ją uszlachetnić i uświetnić. Dzieła prezentowane na wystawie w Muzeum Diecezjalnym, wywodzą się z różnych tradycji artystycznych. Wszystkie łączy jednak wewnętrzna siła i czytelna refleksja o charakterze duchowym, a także przywiązanie do wartości trwałych i ponadczasowych. Przedstawienie stołu nabiera w tych dziełach szczególnego, symbolicznego znaczenia – mówiła Urszula Stępień.

Reklama

Wystawa rozmieszczona jest w kilku salach Muzeum Diecezjalnego. Odwiedzający wystawę mają możliwość podziwiać ryciny datowane od XVI do XIX w. nawiązujące tematyką do Eucharystii oraz wybrane przykłady paramentów liturgicznych, na które składają się: welony kielichowe, palki, manipularze, korporały będące w bogatych zbiorach muzeum. Na wystawie nie zabrakło dzieł reprezentujących różne nurty sztuki, także współczesnej, które łączy refleksja o charakterze religijnym. W sali otwierającej ekspozycję zaprezentowany został stół z naczyniami i nakryciem, pochodzący ze zbiorów muzeum. W gablotach wyeksponowane są także narzędzia używane przed wiekami do wypiekania chleba, sprawowania liturgii.

ks. Wojciech Kania

- Bardzo ciekawe eksponaty podarował na wystawę bp Krzysztof Nitkiewicz. Pierwszy to asterysk służący do przykrywania prosfory, chleba używanego do sprawowania liturgii wschodniej. Ma formę dwóch krzyżujących się ramion, ozdobionych w miejscu przecięcia krzyżykiem i gwiazdą. Drugi to pieczęć służąca do oznaczania prosfory. Wyżłobione litery oznaczają: „Chrystus zwycięża”. Te eksponaty skomponują się z przedstawieniami naszych fresków bizantyjskich z katedry sandomierskiej – dodała Urszula Stępień

ks. Wojciech Kania

Wystawa czynna będzie do jesieni. Wstęp na wystawę jest bezpłatny.

2020-06-12 19:02

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Przy jego grobie został cudownie uzdrowiony papież. Św. Feliks z Noli

[ TEMATY ]

wspomnienie

pl.wikipedia.org

Św. Feliks z Noli

Św. Feliks z Noli

Feliks żył w III w., był synem legionisty rzymskiego Hermiasa, który osiedlił się w Noli, na południe od Neapolu.

Kiedy Feliks przyjął święcenia kapłańskie, wybuchło prześladowanie wyznawców Chrystusa za panowania Decjusza. Feliks był torturowany. Jego poranione ciało wleczono po ostrych muszlach i skorupach. Udało mu się jednak ujść z więzienia. Ukrywał się przez pewien czas w wyschniętej studni. Po śmierci Decjusza powrócił. Ponieważ jednak skonfiskowano mu majątek rodzinny, żył z pracy swoich rąk. Po śmierci schorowanego Maksyma został wybrany na biskupa Noli, ale odmówił przyjęcia godności, proponując na to stanowisko Kwintusa.
CZYTAJ DALEJ

Trzy ważne tematy podejmuje dzisiejsza Ewangelia: rozpoznać Jezusa, pójść za Nim i dawać świadectwo

2026-01-14 18:56

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Agata Kowalska

Ewangelia uczy, że nikt nie jest gotów wybrać się w drogę za Jezusem, poddać się Jego wymaganiom czy też poświęcić się dla Niego, jeśli wpierw nie (roz)pozna w Nim swojego Zbawiciela.

Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi». Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».
CZYTAJ DALEJ

Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu

2026-01-14 21:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Arka Przymierza

Arka Przymierza
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję