Reklama

U Matki Życia

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W maju - miesiącu od wieków poświęconym czci Matki Bożej - wspólnota parafii w Rozprzy, gdzie znajduje się sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Rozprzańskiej Matki Życia, zwraca się do Matki, przygotowując się do peregrynacji Krzyża Świętego. Ona, czuwająca nad życiem Jezusa, wskazuje drogę i prowadzi pewnie do Syna, uczy dojrzałej wiary, ufności i miłości, która najpełniej wyraziła się przez śmierć Jezusa na krzyżu.

Rys historyczny

Reklama

Początki Rozprzy sięgają XI wieku. Pierwotny kościół miał być ufundowany przez królów polskich. Na jego miejscu powstał nowy, drewniany, co potwierdza najstarsza wzmianka o tym kościele pochodząca z 1406 r. Murowany wybudowano w latach 1763-67. Świątynia była konsekrowana w 1777 r. przez sufragana gnieźnieńskiego Ignacego Kozierowskiego. Przetrwała do I wojny światowej, kiedy to wzniesiono obecny kościół. Budowę dokończono w 1922 r., a konsekracji dokonał bp Zdzisław Goliński w 1959 r. Obraz Matki Bożej został podarowany w 1676 r. przez Jana Puszkowskiego z Puszkowa za Kłodawą. W 1713 r. proboszcz ks. Wojciech Brzuchański podarował sukienkę dla Maryi. Ważnym wydarzeniem była koronacja obrazu Matki Bożej dokonana 14 listopada 2009 r. przez abp. Stanisława Nowaka, w której uczestniczył abp Józef Życiński, metropolita lubelski, rodak z Rozprzy. Wizerunek znajduje się w głównym ołtarzu, jest czczony pod tytułem Rozprzańskiej Matki Życia i przedstawia Matkę Bożą z Dzieciątkiem śpiącym na Jej kolanach. Do tego wydarzenia proboszcz od kilku lat przygotowywał parafię zarówno od strony duchowej, jak i materialnej. Tak więc od 9 września 2009 r. odbywała się Nowenna Dziewięciu Tygodni, a miesiąc później rozpoczęło się nawiedzenie rodzin dekanatu rozprzańskiego przez obraz Matki Bożej, natomiast 18 października 2009 r. miała miejsce konsekracja ołtarza.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Pobożność maryjna

W sanktuarium maryjnym z koronowanym obrazem Matki Bożej Matki Życia kult tego obrazu jest związany z prawie czterowiekową tradycją - podkreśla proboszcz i kustosz sanktuarium Matki Bożej Rozprzańskiej ks. kan. Wiesław Płomiński. I dalej wyjaśnia: - Ten wymiar maryjny jest dominujący w działalności duszpasterskiej w parafii od wielu lat. W momencie, kiedy abp Nowak nadał Matce Bożej tytuł Matki Życia, koncentrujemy się wokół spraw związanych z ochroną ludzkiego życia, szczególnie z duchową adopcją dziecka poczętego. Stąd każdego 14. dnia miesiąca odbywa się odnowienie przyrzeczeń duchowej adopcji dziecka poczętego, w każdą środę - nowenna do Rozprzańskiej Matki Życia. Te modlitewne spotkania są wyrazem troski o życie i odpowiedzialności za życie od poczęcia aż do naturalnej śmierci na wzór Matki Bożej czuwającej, zatroskanej o życie Jezusa i każde ludzkie życie.
Wyrazem pobożności maryjnej są m.in. liczne wota, paramenty i szaty liturgiczne, które świadczą o zaangażowaniu wiernych w życie parafii, a także pieśń skomponowania ku czci Maryi.
Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny to wielkie duchowe dobro, które od wieków zostało powierzone wiernym i duszpasterzom. Ich zgodne współdziałania sprawiają, że razem dążą do świętości, a kościół pięknieje. Ksiądz Proboszcz otacza troską swoich parafian, przewodząc im na drodze wiary, dokłada także wszelkich starań o piękno świątyni. Ta piecza obejmuje działania duchowe i materialne. Każdy człowiek, który się odnajduje w Kościele, to dla proboszcza radość - mówi ks. kan. Płomiński i wymienia wspólnoty działające w parafii: scholę, Rycerzy Niepokalanej, oazę dziecięcą i młodzieżową, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, Służbę Liturgiczną Ołtarza oraz krąg rodzin Domowego Kościoła, Żywy Różaniec, chór parafialny i grupę modlitewną. Duży zabytkowy kościół był i jest poddawany bieżącym i nadzwyczajnym pracom renowacyjnym. Wśród najważniejszych należy wymienić wymianę elewacji, kapitalny remont wieży kościoła, założenie 9 witraży w oknach świątyni, gruntowaną renowację polichromii kościoła oraz 3 zabytkowych witraży, przed koronacją także obrazu Matki Bożej.

Przed nawiedzeniem relikwii Krzyża

Peregrynacja Krzyża Świętego jest ważnym doświadczeniem. W związku z tym są planowane renowacja jednego z ołtarzy i generalny remont organów, a przede wszystkim najważniejsze jest przygotowanie duchowe. W parafii odbyły się misje przed koronacją obrazu, stąd czas przed nawiedzeniem relikwii krzyża poprzedzi renowacja misji poprowadzona przez ks. kan. Andrzeja Kuliberdę, dyrektora Wydziału Duszpasterskiego Kurii Metropolitalnej, która trwa od 15 maja, a 18 maja parafię nawiedzą relikwie Krzyża. Przygotowywano się do tego wydarzenia przez codzienną modlitwę i postanowienia. Ponadto parafianie udali się do Rzymu na beatyfikację Jana Pawła II także z tą intencją oraz od kilku lat uczestniczą w nocnym czuwaniu archidiecezji częstochowskiej na Jasnej Górze 11. dnia każdego miesiąca.
- Wielki Post, uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego i beatyfikacja to okres wzmożonych działań duszpasterskich - mówi ks. kan. Płomiński. Teraz spotkanie z Krzyżem może dać wiele duchowych efektów, także życiowych. Dlatego jest istotne, by liczni wierni zaangażowali się i korzystali z tego daru, pamiętając, jak kruche jest życie i szybko może być przerwane. Tę prawdę przypomina śmierć abp. Józefa Życińskiego, która została odczytania jako znak dla całej wspólnoty. Peregrynacja Krzyża Świętego jest zatem okazją, by przygotować się do najwyższego spotkania w domu Ojca.

2011-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Niedziela Laetare: radość w środku postu. Skąd róż w liturgii?

2026-03-14 08:57

[ TEMATY ]

Niedziela

Niedziela

Karol Porwich/Niedziela

IV Niedziela Wielkiego Postu, zwana Niedzielą Laetare, przerywa pokutny charakter tego okresu subtelnym znakiem radości. W liturgii pojawia się wówczas rzadko używany kolor różowy, a sama niedziela przypomina o celu wielkopostnej drogi - świętowaniu zmartwychwstania Chrystusa. O teologicznym sensie tej tradycji, jej historii oraz o znakach, które pojawiają się w liturgii tego dnia, opowiada liturgista Dawid Makowski, koordynujący projekt „Z pasji do liturgii”.

IV Niedziela Wielkiego Postu jest jedną z najbardziej charakterystycznych niedziel roku liturgicznego. To właśnie wtedy w liturgii pojawia się rzadki kolor różowy, a sama niedziela nosi nazwę Laetare.
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Ból i profanacja w Niestępowie. Z nekropolii zniknęły dziesiątki krzyży

2026-03-14 18:13

[ TEMATY ]

cmentarz

profanacja

red/gm. Żukowo

Mieszkańcy Niestępowa w gminie Żukowo (woj. pomorskie) przeżyli wstrząsający poranek. Na miejscowym cmentarzu parafialnym doszło do masowej kradzieży i dewastacji. Z blisko 60 nagrobków zniknęły krzyże, mosiężne litery oraz inne elementy zdobne. To bolesny cios nie tylko w pamięć o zmarłych, ale i w symbole naszej wiary.

Do zdarzenia doszło prawdopodobnie w nocy z czwartku na piątek (12/13 marca). Sprawcy działali pod osłoną nocy, skupiając się na kradzieży metalowych elementów. Jak informuje policja z Kartuz, wstępne ustalenia wskazują, że motywem sprawców był prawdopodobnie zysk – kradzież materiałów, które mogą trafić do punktów skupu złomu.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję