Reklama

Uroczystości jakubowe w Kotuszowie


Edycja sandomierska 32/2011

Na tegoroczny odpust św. Jakuba w Kotuszowie zjechało się wielu mieszkańców naszej Ojczyzny, a same uroczystości miały świadków na całym świecie. Stało się to za sprawą Radia Maryja i Telewizji Trwam, których do Kotuszowa zaprosił ks. kan. Jerzy Sobczyk

Parafia św. Jakuba Apostoła należy do jednej z najstarszych w tym rejonie. Osadnictwo musiało sięgać tutaj początków XIII wieku skoro już koło połowy owego stulecia powstała tutaj parafia.

Dzieje parafii

Pierwsze zapiski dotyczą już 1326 r. i mówiąc o kotuszowskiej parafii wymieniają imię ówczesnego proboszcza Pawła. Parafia posiadała drewniany kościół i swoim zasięgiem obejmowała wiele okolicznych miejscowości. W czasach Reformacji kościół został ograbiony i spalony przez Krzysztofa Lanckorońskiego - innowiercę i kasztelana radomskiego. Odbudowany kościół również spłonął a obecna murowana świątynia - trzecia w tym miejscu - została ufundowana przez wnuka Krzysztofa Lanckorońskiego, jako ekspiacja za czyny dziada. Konsekrował ją 11 listopada 1681 r. sufragan krakowski bp Mikołaj Oborski. Przy kościele, jak podają kroniki, działał mały szpital i istniało kilka bractw. Wiekowe uposażenie kościoła zostało doszczętnie zniszczone w czasie wojennych działań na przyczółku sandomierskim. Ludność miejscową wysiedlono a kościół zniszczono.
Wiosną 1945 r. na ruiny i zgliszcza przybył ks. Antoni Sobczyk: jego obecność ośmieliła wielu mieszkańców do powrotu, do odbudowy domów i kościoła. Do ołtarza powrócił obraz Matki Bożej Łaskawej Kotuszowskiej, czczonej na tym terenie od niepamiętnych lat. Ks. Antoni Sobczyk z kotuszowską parafią związał całe swoje kapłańskie życie: pracował tutaj przez 57 lat, po śmierci 9 kwietnia 2002 r. został pochowany na miejscowym cmentarzu.

Dziś parafii

Kotuszów obecnie liczy ponad 1200 mieszkańców, którzy utrzymują się z rolnictwa, sadownictwa i pracy w zakładach okolicznych miejscowości. Z parafii pochodzą ks. Adolf Lipiec pracujący na misjach w Brazylii i ks. Leszek Karuzel - administrator z Przędzela.
Od początku parafia i kościół noszą tytuł św. Jakuba Apostoła i znajduje się na Małopolskim Szlaku Jakubowym. Dzięki staraniom kilku osób - co podkreśla ks. kan. Jerzy Sobczyk - z Tarnobrzega, Sandomierza, Kontuszowa, Kielc i Więcławie udało się ożywić Sandomiersko - Kielecki odcinek pątniczego szlaku, prowadzącego z Sandomierza poprzez Klimontów, Kotuszów, Szczaworyż, Więcławice aż do Krakowa. Odcinek ten liczy 200 km i został uroczyście otwarty 25 lipca 2009 r. Jak z dumą dodaje ks. proboszcz Sobczyk „choć jest tu jeszcze wiele do zrobienia, to pielgrzym znajdzie na tej drodze piękna przyrodę, wiele zabytków, nocleg, posiłek i życzliwych ludzi”.

Reklama

Odpust św. Jakuba

Tegoroczny odpust św. Jakuba w Kotuszowie miał niezwykle rzadki charakter. Nie tylko dlatego, że świętowanie rozpoczęło się już w sobotę 23 lipca otwarciem labiryntu kukurydzianego nawiązującego swoim kształtem do osoby św. Jakuba Apostoła. I nie poprzez niedzielny fakt uczczenia osoby bł. Jana Pawła II zasadzeniem papieskiej jodły czy pokazem sztucznych ogni. Na tegoroczny odpust do Kontuszowa, jak nigdy wcześniej, zjechało się wielu mieszkańców naszej Ojczyzny a same uroczystości miały świadków na całym świecie. Stało się to za sprawą obecności Radia Maryja i Telewizji Trwam, których do Kontuszowa zaprosił ks. kan. Jerzy Sobczyk. Poniedziałkowe świętowanie, pomimo mało sprzyjającej pogody, rozpoczęło się już w popołudniowych godzinach spotkaniem przedstawicieli Kół Radia Maryja a swój moment kulminacyjny osiągnęło w wieczornych godzinach wspólnej modlitwy.

Pielgrzymowanie jednoczy ludzi

O godz. 18.00 rozpoczęła się transmisja telewizyjna, w czasie której na początku o. Dariusz z Torunia spotkał się z przybyłymi do świątyni a potem młodzież zaprezentowała niezwykle ciekawy i na wysokim poziomie artystycznym program „Pielgrzymowanie jednoczy ludy” przygotowany przez Krystynę Semrau i Anetę Urbanowicz. Nawiązano w nim do pielgrzymek na szlaku Jakubowym i osoby Pielgrzyma nadziei - bł. Jana Pawła II, pokazując w recytowanych tekstach i piosenkach wartości chrześcijańskiej Europy. Dzięki falom Radia Maryja i wizji katolickiej telewizji Polska i świat mogły poznać historię parafii w Kotuszowie zaprezentowaną przez ks. kan. Jerzego Sobczyka, a po niej wspólnie uczestniczyć we Mszy św. „Cieszę się bardzo, że naszym Wieczerniku obok Jezusa, Jego Matki, naszego Patrona św. Jakuba jesteście tutaj wy, drodzy uczestnicy Eucharystii, których serdecznie witam - mówił ks. Sobczyk. Witam kapłanów, siostry zakonne, parlamentarzystów, przedstawicieli władz samorządowych, słuchaczy i telewidzów, witam moich parafian z Chańczy, Jabłonicy, Jasienia, Korytnicy, Kontuszowa”. Serdeczne słowa powitania padły pod adresem ojców redemptorystów z ojcem Dyrektorem na czele i bp. Edwarda Frankowskiego, który przewodniczył wieczornej Eucharystii.

Życzenia imieninowe

Nawiązując do drugiego patrona dnia św. Krzysztofa Biskup Edward za pośrednictwem Radia Maryja i TW Trwam złożył życzenia imieninowe biskupowi ordynariuszowi Krzysztofowi Nitkiewiczowi i przypomniał o akcji MIWA, która w Tygodniu św. Krzysztofa wspiera polskich misjonarzy, przekazując zebrane pieniądze - 1 grosz za każdy km bezpiecznej jazdy - na zakup samochodów dla naszych rodaków, pracujących na misjach, w wielu zakatkach świata.
Po Mszy św. rozważania różańcowych tajemnic radosnych poprowadził wraz z młodzieżą z Kontuszowa ks. Marian Jędrek a tematem Rozmów niedokończonych była „Tożsamość europejska na drogach jakubowach wczoraj i dziś. Jan Paweł II o jedności i tożsamości Europy”. Wzięli w niej udział ks. kan. Krzysztof Rusiecki z Sandomierza, ks. kan Jerzy Sobczyk - gospodarz spotkania, dr Tadeusz Sakowicz - adiunkt Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach i Marcin Popiel - właściciel pałacu w Kurozwękach.
Wprawdzie niewielka świątynia kotuszowska nie mogła pomieścić wszystkich przybyłych, ale wzruszający był widok otoczonego wielką liczbą uczestników Mszy św. kościoła, którzy pod parasolami cierpliwie trwali na modlitwie. Nie sposób też nie wspomnieć, że spotkanie Rodziny Radia Maryja w Kotuszowie ubogacały śpiewem i muzyką zespół „Kasztelan” i Staszowska Orkiestra Huty Szkła Gospodarczego Tadeusza Wrześniaka.

Jakub Kowalski

Reklama

Kraków: ks. Franciszek Ślusarczyk nie jest już kustoszem Sanktuarium Bożego Miłosierdzia

2019-06-19 14:28

md / Kraków (KAI)

Ks. prałat Franciszek Ślusarczyk został zwolniony z funkcji rektora Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach i mianowany proboszczem w parafii NMP Matki Kościoła na Prądniku Białym w Krakowie. Listę zmian personalnych duchowieństwa opublikowano dziś na stronie internetowej Archidiecezji Krakowskiej.

diecezja.pl
ks. Franciszek Ślusarczyk

Dotychczasowego kustosza zastąpi go ks. kanonik dr Zbigniew Bielas, proboszcz parafii Matki Bożej Dobrej Rady w Krakowie-Prokocimiu.

Z łagiewnickim sanktuarium ks. F. Ślusarczyk był związany od 2002 r. Posługę kustosza i rektora pełnił pięć lat. Rektorem świątyni został w 2014 r. po tym, jak dotychczasowy kustosz - bp Jan Zając - przeszedł na emeryturę.

W Roku Miłosierdzia znalazł się w gronie powołanych przez papieża Franciszka misjonarzy miłosierdzia. Jako gospodarz sanktuarium Bożego Miłosierdzia przyjmował podczas Światowych Dni Młodzieży Ojca Świętego, który w łagiewnickiej bazylice wyspowiadał grupę młodzieży i na krótko spotkał się z chorymi. Był również odpowiedzialny za przygotowanie przyjęcia w Łagiewnikach młodych pielgrzymów z całego świata, którzy w trakcie ŚDM odbywali tam Pielgrzymkę Miłosierdzia.

Ksiądz Ślusarczyk jest również autorem Drogi Miłosierdzia - nabożeństwa, które po raz pierwszy zostało odprawione wieczorem 2 kwietnia 2016 r., w wigilię Niedzieli Miłosierdzia.

Franciszek Ślusarczyk urodził się 26 lipca 1958 r. w Dobczycach. Święcenia kapłańskie przyjął 20 maja 1984 roku z rąk kard. Franciszka Macharskiego. Przez pierwsze lata kapłaństwa posługiwał jako wikariusz najpierw w Żywcu-Zabłociu (1984-1988), a następnie w Wieliczce (1988-1989). Rok później zamieszkał w parafii w Gaju. Od 1990 r. pełnił funkcję prefekta w krakowskim Seminarium Duchownym, a w latach 1997-2002 był jego wicerektorem.

Był pracownikiem Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II, wieloletnim adiunktem w Katedrze Homiletyki, jest doktorem teologii.

W grudniu ub. roku został mianowany biskupem pomocniczym Archidiecezji Krakowskiej. Kilka dni później "po refleksji i modlitwie zdecydował o nieprzyjmowaniu święceń biskupich i złożył na ręce Ojca Świętego dymisję z tego urzędu", jak poinformował w swoim komunikacie abp Marek Jędraszewski.

Ks. dr kanonik Zbigniew Bielas przyjął święcenia kapłańskie w 1992 r. Od 2012 r. do dnia nominacji na kustosza łagiewnickiego sanktuarium pełnił posługę proboszcza parafii Matki Bożej Dobrej Rady w Krakowie-Prokocimiu Starym. Jest członkiem Rady Duszpasterskiej Archidiecezji Krakowskiej oraz Komisji Nadzorującej Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się!”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Nowa publikacja Towarzystwa Naukowego KUL

2019-06-19 20:00

Łukasz Krzysztofka

W Sekretariacie Konferencji Episkopatu Polski zaprezentowano książkę „Konkordaty Polskie. Historia i teraźniejszość”, pod redakcją ks. prof. Józefa Krukowskiego.

Łukasz Krzysztofka

Publikacja poświęcona jest kwestiom regulacji stosunków między państwem polskim a Kościołem katolickim przy użyciu konkordatu, czyli dwustronnej umowy pomiędzy Stolicą Apostolską a najwyższymi organami władzy państwa, która rodzi skutki prawne dla obu stron. Jej głównym celem jest całościowe ujęcie problematyki w aspekcie historycznym i współczesnym. Książka jest nowością na rynku wydawniczym.

- Napawa mnie ogromną radością fakt, że prezentacja tej wyjątkowej książki odbywa się w roku jubileuszu stulecia nawiązania stosunków dyplomatycznych między Polską a Watykanem oraz bliskości zakończonego niedawno świętowania setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości – powiedział bp Artur Miziński, sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski.

Publikacja składa się z rozdziału wstępnego, wyjaśniającego pojęcie i rodzaje konkordatów – i dwóch części odpowiadających informacjom zawartym w tytule: historia i teraźniejszość.

W spotkaniu, które prowadził ks. dr Jarosław Mrówczyński, zastępca sekretarza generalnego KEP, uczestniczyli także ks. prof. Józef Krukowski z KUL, redaktor książki ks. prof. Wojciech Góralski z UKSW, współautor publikacji oraz ks. prof. Augustyn Eckmann, prezes Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II.

Ks. prof. Góralski wyjaśnił czemu ma służyć konkordat. – Ta instytucja służy ułożeniu poprawnych, a czasem przyjaznych wręcz wzajemnych relacji między Stolicą Apostolską a konkretnym państwem – mówił kanonista. Ks. prof. Góralski naświetlił kwestie genezy i historii konkordatów. Zwrócił też uwagę na podział konkordatów na całościowe i parcjalne, czyli poświęcone tylko pewnym obszarom. – Zawierane są także konkordaty częściowe pod nazwą „Protokół z przeprowadzonych rozmów”, „Konwencja”, m.in. „Protokół do układu Stolicy Apostolskiej z Republiką Austrii” z 1972 r. – podkreślił wykładowca UKSW.

O historii i teraźniejszości konkordatów opowiedział ks. prof. Józef Krukowski. Pierwsza część książki zawiera analizę regulacji stosunków między państwem polskim a Stolicą Apostolską od Mieszka I do czasów współczesnych. Rozdział pierwszy zatytułowany „Dagome iudex prototypem konkordatu”, autorstwa ks. dr. hab. Krzysztofa Burczaka, zawiera analizę dokumentu wskazującego na fakt nawiązania stosunków ze Stolica Apostolską. Na mocy tego dokumentu Mieszko I powierzył całe swoje państwo pod opiekę Stolicy Apostolskiej, wskazując zarazem kierunek jego dalszego rozwoju we wspólnocie chrześcijańskich państw Europy. Rozdział drugi – „Konkordaty nienazwane i nazwane w Polsce przedrozbiorowej” – autorstwa prof. Wacława Uruszczuka zawiera pierwsze całościowe opracowanie wielu umów zawartych między państwem polskim a Kościołem Katolickim od X wieku do drugiej połowy XVIII wieku – okresu rozbiorów. Tylko jedna, zawarta w XVIII wieku, umowa była konkordatem w ścisłym tego słowa znaczeniu. Na zaliczenie do konkordatów wcześniejszych umów wskazuje zatwierdzenie ich przez papieży w formie bulli. Rozdział trzeci zawiera opracowanie „Konkordatu polskiego z 1925 r.” autorstwa ks. prof. Wojciecha Góralskiego. Przedmiotem analizy jest konkordat zawarty przez państwo polskie po odzyskaniu niepodległości.

Jest to konkordat w ścisłym tego słowa znaczeniu, regulujący całokształt stosunków między państwem a kościołem. Autor omówił w nim genezę zawarcia tego konkordatu oraz przeprowadził systematyzację zawartych w nich norm z uwzględnieniem gwarancji, jakie uzyskał Kościół katolicki ze strony państwa oraz państwo ze strony Kościoła. Autorem czwartego rozdziału – „Porozumienia między przedstawicielami Episkopatu Polski i Rządu komunistycznego z 1950 i 1956 r.” – jest ks. prof. Józef Krukowski. Przedmiotem analizy są umowy zawarte, po zerwaniu w 1945 r. konkordatu, pomiędzy przedstawicielami Episkopatu Polski a Rządem komunistycznym. Przy braku stosunków dyplomatycznych ze Stolicą Apostolską Episkopat Polski podejmował próby zawarcia „modus vivendi” z Rządem komunistycznym w celu uzyskania gwarancji pełnienia przez Kościół swojej misji. Porozumienia te nie były konkordatami, jednak Stolica Apostolska nigdy ich nie zanegowała. Druga część zawiera wyjaśnienie genezy i obszerny komentarz norm zawartych w obowiązującym Konkordacie.

W opracowaniu genezy Konkordatu zostały uwzględnione informacje zawarte w monografii abpa Józefa Kowalczyka, nuncjusza apostolskiego w Polsce i przewodniczącego delegacji Stolicy Apostolskiej, która z upoważnienia papieża Jana Pawła II wynegocjowała Konkordat. Konkordat ten jako umowa międzynarodowa ratyfikowana za zgodą parlamentu, wyrażona w formie ustawy, jednocześnie stanowi integralny element dwóch systemów prawa: systemu prawa III Rzeczypospolitej i systemu prawa kanonicznego Kościoła katolickiego. W zakończeniu autor stawia tezę, że zawarcie tego Konkordatu oznacza zerwanie z modelem wrogiej separacji – narzuconym przez reżim komunistyczny – i realizację modelu państwa świeckiego, opartego na zasadzie przyjaznego rozdziału i współdziałania między państwem a Kościołem dla dobra wspólnego.

Wydawcą książki jest Towarzystwo Naukowe KUL, które powstało w 1934 r. z inicjatywy ks. Antoniego Szymańskiego. Obecnie liczy ponad 700 członków czynnych, korespondentów i współpracowników ze wszystkich ośrodków naukowych w Polsce.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem