Francja: zmarł współzałożyciel Instytutu Dobrego Pasterza, były bliski współpracownik arcybiskupa Marcela Lefebvre'a
W Périgueux, w południowo-zachodniej Francji zmarł 6 maja ks. Paul Aulagnier, były bliski współpracownik arcybiskupa Marcela Lefebvre'a, współzałożyciel w 2006 r. Instytutu Dobrego Pasterza, erygowanego przez Benedykta XVI.
Ks. Paul Aulagnier urodził się 25 maja 1943 r. w Ambert w departamencie Puy-de-Dôme. W 1964 roku wstąpił do seminarium francuskiego w Rzymie, gdzie uzyskał licencjat kanoniczny z filozofii i ukończył pierwszy rok teologii na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. Podczas Soboru Watykańskiego II poznał arcybiskupa Marcela Lefebvre'a, za którym w 1969 r. udał się do Fryburga, gdzie ten ostatni utworzył swoje seminarium, które później przekształciło się w Seminarium Ecône. Ostatnie trzy lata teologii ukończył u dominikanów we Fryburgu. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk arcybiskupa Lefebvre'a 17 października 1971 roku i został inkardynowany do diecezji Clermont. Został jednym z pierwszych członków Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X (SSPX). Ks. Aulagnier był przez długi czas prawą ręką arcybiskupa Marcela Lefebvre. Był m.in. wicedyrektorem i wykładowcą w seminarium w Écône. W latach 1976-1994 kierował francuskim okręgiem braterstwa. Pod koniec lat 90. odszedł od Bractwa Piusa X.
Następnie współtworzył Instytut Dobrego Pasterza, erygowany kanonicznie w 2006 roku przez Benedykta XVI - wspólnotę życia apostolskiego, mającą za swój szczególny charyzmat duszpasterstwo w „nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego” (w języku łacińskim, w liturgii „przedsoborowej”). Podlega on kompetencjom Kongregacji Nauki Wiary. Ks. Aulagnier założył seminarium tego Instytutu w Courtalain w diecezji Chartres. W czerwcu 2019 roku, w Périgueux kupił opuszczony klasztor św. Pawła z Thiviers, aby stworzyć dom rekolekcyjny.
Założone przez niego stowarzyszenie życia apostolskiego i stowarzyszenie kapłańskie jest obecne w wielu krajach z około 50 kapłanami i licznymi seminarzystami. Do Instytutu należy również wspólnota sióstr.
Autorstwa Anna Bućwińska-Majer/commons.wikimedia.org
Joanna Kołaczkowska
Joanna Kołaczkowska nie żyje. W czwartek 17 lipca, krótko przed godziną 1 w nocy, kabaret Hrabi poinformował o śmierci swojej wieloletniej członkini, uwielbianej przez publiczność artystki, która w ostatnich miesiącach zmagała się z chorobą nowotworową. "Z ogromnym bólem i smutkiem zawiadamiamy, że odeszła Joanna Kołaczkowska... Nasza Asia" - napisali członkowie kabaretu w poruszającym wpisie opublikowanym w mediach społecznościowych.
Z ogromnym bólem i smutkiem zawiadamiamy, że odeszła Joanna Kołaczkowska...Nasza Asia.
Świat potrzebuje osób konsekrowanych, które żyją autentycznie i wiernie wobec wymagań swojego powołania. Niewierność braci i sióstr zakonnych zawsze rzutuje na życie i misję Kościoła. Natomiast świętość i gorliwość osób konsekrowanych podnoszą wszystkich i przynoszą obfite owoce dobra dla całego świata - powiedział nuncjusz apostolski w Polsce abp Antonio Guido Filipazzi podczas Mszy św. odprawionej w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie podczas 152. Zebrania Plenarnego Konferencji Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych.
Nuncjusz apostolski w Polsce abp Antonio Guido Filipazzi przewodniczył Mszy św. w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie, sprawowanej w ramach 152. Zebrania Plenarnego Konferencji Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych. W homilii hierarcha podkreślił fundamentalne znaczenie życia konsekrowanego dla całego Kościoła i świata, wskazując, że świat pilnie potrzebuje osób konsekrowanych żyjących autentycznie i wiernie swemu powołaniu, gdyż ich niewierność negatywnie wpływa na misję Kościoła, natomiast ich świętość i gorliwość „przynoszą obfite owoce dobra dla całego świata”.
Oficjalny raport Głównego Koronera Ontario oraz Komisji ds. Rewizji Zgonów w Ramach Medycznej Pomocy w Umieraniu (MDRC) ujawnił, że w 2023 roku w tej kanadyjskiej prowincji 65 osób zmarło w ramach programu „pomocy w umieraniu” (MAiD) tego samego dnia, w którym złożyły wniosek. Kolejne 154 osoby zmarły dzień później. Skala tych przypadków wywołała w Kanadzie poważną debatę.
Kanada zalegalizowała „Medyczną Pomoc w Umieraniu” w 2016 roku. Początkowo prawo przewidywało 10-dniowy okres oczekiwania między zatwierdzeniem wniosku, a wykonaniem procedury. W 2021 roku parlament zniósł ten wymóg wobec osób, których śmierć uznano za „rozsądnie przewidywalną”. W praktyce oznacza to, że w niektórych przypadkach nie obowiązuje żaden minimalny czas namysłu. Jeśli dwóch niezależnych lekarzy potwierdzi spełnienie kryteriów, procedura może zostać przeprowadzona nawet tego samego dnia. Raport MDRC pokazuje, że taka sytuacja nie jest marginalna, a w wielu przypadkach eutanazja wykonywana jest niemalże natychmiastowo.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.