Plac Papieski przy ul. Gwiezdnej, na którym trzy lata temu rozgrywały się historyczne chwile, nie jest miejscem martwym. Wierni przyrzekali wówczas Ojcu Świętemu swoją miłość do Ojczyzny, Kościoła i drugiego człowieka. Biskup Sosnowiecki zapewniał Jana Pawła II o takiej właśnie postawie ludu Zagłębia Dąbrowskiego. Słowa te nie były wypowiadane bezpodstawnie i nie przeminęły wraz z odjazdem Papieża Polaka z ojczystej ziemi. Nasi diecezjanie raz po raz dają dowody swojej wiary, przywiązania do tradycji i miłości do wszystkiego co Boże.

Przykładem jest udział we Mszy św. na krakowskich Błoniach, w której uczestniczyła 10-tysięczna rzesza wiernych z diecezji sosnowieckiej. Innym jest nieustanna modlitwa przy krzyżu na Papieskim placu - modlitwa indywidualnych osób, które bardzo często przychodzą w to miejsce, by się zamyślić, by nabrać sił, by swój los zawierzyć Panu. Pod papieski krzyż przybywają wierniz całej diecezji w rocznicę spotkania z Ojcem Świętym, 14 czerwca. Wtedy też, pod przewodnictwem Ordynariusza Sosnowieckiego, z licznym udziałem kapłanów odbywa się największa uroczystość. Miejsce to ożywa też w każdą środę o godz. 17.00. Od roku bowiem przy krzyżu gromadzą się wierni na modlitwie różańcowej. Inicjatorem tych modlitewnych spotkań jest Parafialny Oddział Akcji Katolickiej działający przy wspólnocie Matki Bożej Fatimskiej w Sosnowcu-Zagórzu. "Pomyśleliśmy, że trzeba w jakiś sposób upamiętnić to uświęcone miejsce, na którym stanął Namiestnik Chrystusa, ożywić je, zapełnić ludźmi, którzy wypraszać będą potrzebne sobie i Ojcu Świętemu łaski" - wyjaśnia prezes parafialnego oddziału Akcji Katolickiej Aleksander Gągalski. Początkowo przychodziło tu kilka osób, z czasem ich liczba wzrastała. Na plac Papieski przybywają głównie ludzie z osiedla, w różnym wieku - od dzieci poprzez młodzież aż do osób w podeszłym wieku - chorych, cierpiących, niepełnosprawnych. Dwa dni po zakończeniu wizyty Papieża w Polsce, w środę, 21 sierpnia miałam okazję uczestniczyć w jednym z takich nabożeństw. Już na kilkanaście minut przed rozpoczęciem Różańca gromadzili się ludzie, którzy w skupieniu wpatrywali się w krzyż. "Nie jestem tutaj przypadkowo, ale co środę przychodzę ze specjalną, osobistą intencją i pewnie każdy z nas modli się za coś, za kogoś. Prawie zawsze jest z nami kapłan, ale zdarza się i tak, że sami prowadzimy Różaniec" - mówi p. Elżbieta, która tym razem przyprowadziła swojego wnuka. "Z mojego okna niejednokrotnie obserwowałem modlących się tutaj, jednak jakoś nigdy nie ciągnęło mnie, aby zejść i być z nimi. Po ostatniej pielgrzymce Ojca Świętego coś we mnie drgnęło. Przyszedłem, bo odczuwałem potrzebę modlitwy o zdrowie i siły dla Jana Pawła II. Jestem teraz pod wielkim wrażeniem papieskiej wizyty, ale mam nadzieję, że wraz z czasem nie zgaśnie we mnie ten duch. Chciałbym przychodzić w to uświęcone miejsce w każdą środę" - wyznał jeden z uczestników różańcowej modlitwy.