Wacław Koźmiński urodził się 16 października 1829 r. w Białej Podlaskiej. Będąc w gimnazjum zaniechał praktyk religijnych, a w czasie studiów zupełnie stracił wiarę. 23 kwietnia 1846 r. został aresztowany. Wówczas ciężko zachorował, ale powracając do zdrowia nawrócił się. Uwolniony z więzienia podjął dalsze studia. 8 grudnia 1848 r. wstąpił do klasztoru kapucynów i otrzymał imię Honorat. Chociaż pragnął być bratem zakonnym, przełożeni polecili mu, aby przygotowywał się do kapłaństwa. Święcenia kapłańskie otrzymał 27 listopada 1852 r.
Znakomity rekolekcjonista
Został mianowany profesorem retoryki oraz sekretarzem prowincjała, nadzwyczajnym rekolekcjonistą i spowiednikiem. Zasłynął jako znakomity rekolekcjonista i misjonarz ludowy. W 1861 roku, po kasacie zakonów przez władze carskie, o. Honorat został przewieziony do Zakroczymia pod Warszawą.
Założyciel zgromadzeń bezhabitowych
Około 1889 r. zwrócił się do Stolicy Świętej o zatwierdzenie zgromadzeń bezhabitowych. Dzięki temu powstało 26 stowarzyszeń tercjarskich, z których na przestrzeni lat uformowało się 16 zgromadzeń zakonnych. Poprzez swoje duchowe córki i synów starał się docierać do wszystkich środowisk. Kierował tymi wspólnotami przez konfesjonał i korespondencję. Do dziś istnieją trzy zgromadzenia habitowe: felicjanki, serafitki, kapucynki, i czternaście bezhabitowych. Zgromadzenia o. Honorata podejmowały prace charytatywne i apostolskie m. in. wśród młodzieży szkolnej, w fabrykach, wśród ludu wiejskiego, w przytułkach dla ludzi starych i upośledzonych. Powstały w 1893 r. na terenie Królestwa ruch mariawitów zaszkodził opinii o. Honorata. Wówczas Watykan zalecił o. Honoratowi powstrzymanie się od dalszego kierowania nimi. Przyjął to z pokorą i posłuszeństwem. Pozbawiony słuchu i cierpiący fizycznie resztę lat spędził na modlitwie i kontemplacji. Zmarł 16 grudnia 1916 r. Beatyfikował go Jan Paweł II 16 października 1988 r.
Ojciec Święty przyjął wczoraj na audiencji prefekta Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, kard. Angelo Amato, SDB i upoważnił tę dykasterię do opublikowania jednego dekretu o męczeństwie oraz 6 o heroiczności cnót. Oznacza to, że niebawem odbędzie się beatyfikacja Teresio Olivelliego, Włocha zamordowanego 17 stycznia 1945 roku w niemieckim obozie koncentracyjnym w Hersbruck, w pobliżu Norymbergii.
Teresio Olivelli urodził się 7 stycznia 1916 roku w rodzinie głęboko religijnej. Studiował, następnie rozpoczął studia na uniwersytecie w Pawii w Kolegium Ghislieri, a także brał udział w działalności organizacyjnej w Akcji Katolickiej oraz stowarzyszenia św. Wincentego. Po ukończeniu studiów był profesorem prawa administracyjnego w Turynie. W czasie II wojny światowej jako wolontariusz wspomagał duszpasterstwo w wojsku włoskim walczącym na terenie Związku Sowieckiego. W 1943 roku powrócił do ojczyzny i zaangażował się w katolicki ruch oporu wobec reżimu Mussoliniego. 27 kwietnia 1944 roku został aresztowany w Mediolanie i trafił do więzienia, gdzie był torturowany. Przez kolejne etapy trafił ostatecznie do obozu koncentracyjnego w Hersbruck, w pobliżu Norymbergii, gdzie 17 stycznia 1945 roku został brutalnie pobity przez strażnika i zmarł. W więzieniu inicjował modlitwy więźniów. Jego proces beatyfikacyjny trwał od 1996 roku.
Leon XIV: Modlę się o rozejm na Wielkanoc. Apel do Trumpa i przywódców
2026-03-31 21:59
Vatican News
Vatican Media
Zbliża się święto Wielkanocy, powinien to być czas pokoju i głębokiej refleksji. Niestety wiele osób chce szerzyć nienawiść przemoc i wojnę – mówił Leon XIV do dziennikarzy w Castel Gandolfo. Zapewnił, że modli się o rozejm na Wielkanoc i ma nadzieję, że wojna się zakończy. Ma nadzieję, że prezydent Trump szuka dróg wyjścia z sytuacji konfliktu na Bliskim Wschodzie.
„Szerokie pole apostolatu świeckich nie ogranicza się do przestrzeni Kościoła, lecz rozciąga się na cały świat. Kościół jest bowiem obecny wszędzie tam, gdzie jego dzieci wyznają Ewangelię i dają o niej świadectwo” - powiedział Ojciec Święty podczas dzisiejszej audiencji ogólnej. Kontynuując cykl katechez na temat dokumentów II Soboru Watykańskiego papież mówił o roli świeckich w Ludzie Bożym nawiązując do Konstytucji dogmatycznej Lumen gentium.
Kontynuujemy naszą drogę refleksji na temat Kościoła, tak jak nam go ukazuje soborowa Konstytucja Lumen gentium (LG). Dzisiaj zajmujemy się jej czwartym rozdziałem, który mówi o świeckich. Pamiętamy wszyscy o tym, co lubił powtarzać Papież Franciszek: „Świeccy stanowią olbrzymią większość Ludu Bożego. W ich służbie pozostaje mniejszość: wyświęceni szafarze” (Adhort. apost. Evangelii gaudium, 102).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
