Budowanie królestwa Bożego na ziemi będzie w pełni owocne wtedy, gdy będą się w to dzieło angażować czynnie katolicy świeccy, świadomi swego powołania, wyrastającego z sakramentu chrztu i bierzmowania. Chodzi o takich katolików, o jakich mówił Ojciec Święty Benedykt XVI podczas beatyfikacji Johna Henry’ego Newmana, XIX-wiecznego teologa i filozofa, 19 września br., przywołując jego słowa: „Chcę świeckich, nie aroganckich, nie nierozważnych w mowie, nie dyskutujących, ale ludzi znających swą religię, wchodzących w nią, wiedzących dokładnie, gdzie się znajdują, wiedzących, czego się trzymać, a czego nie, znających swe credo tak dobrze, że mogą zdawać z niego rachunek, znających tak dobrze historię, że mogą jej bronić” (KAI, 19 września 2010 r.).
Dziś - dodał Benedykt XVI w innym swoim przemówieniu - szczególnie ważna jest ewangelizacja kultury, gdyż „istnieje zagrożenie, że «dyktatura relatywizmu» usunie w cień niezmienną prawdę o naturze człowieka, jego przeznaczeniu i jego ostatecznym dobru”. Wyraźnym znakiem tego są próby wykluczania religii ze społecznego dyskursu i sprowadzania jej do sfery prywatności. Dlatego Papież wezwał katolików, aby „nie tylko otwarcie dawali przykład wiary, lecz także szerzyli na forum publicznym religijną mądrość i wizję świata i ich bronili” (Przemówienie w Glasgow, 16 września 2010 r., „L’Osservatore Romano”, 2010, nr 10, s. 16).
Takich właśnie ludzi świeckich stara się przygotowywać do dzieła ewangelizacji Akcja Katolicka w Polsce, która w bieżącym roku obchodzi 80-lecie swego istnienia (24 listopada 1930 r.). Ta rocznica daje jej wyjątkową okazję do podsumowania dotychczasowej działalności i wytyczenia kierunków pracy na przyszłość, w oparciu o nauczanie papieży i program duszpasterski Kościoła w Polsce. Inspiracją do tego jest zawsze dla Akcji Katolickiej jej patronalne święto, które przypada w uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata. W tym to dniu jej członkowie oddają w sposób szczególny cześć Chrystusowi Królowi i ponownie deklarują wolę układania życia ludzkiego zgodnie z Dekalogiem, Ewangelią i nauką Kościoła, w myśl swej dewizy: Odnowić wszystko w Chrystusie!
Kierunki pracy formacyjnej i apostolskiej Akcji Katolickiej wyznacza hasło programu duszpasterskiego Kościoła w Polsce na rok 2010/11, które brzmi: „W komunii z Bogiem”. Akcja Katolicka będzie starała się budować tę komunię przez pogłębianie wśród swoich członków znajomości zasad wiary i kształtowanie cnót osobistych; będzie usilnie pracowała nad tym, aby wierzących w Chrystusa uwrażliwiać na troskę o każde ludzkie życie, o małżeństwo i rodzinę, zgodnie z nauczaniem Kościoła; będzie też pracować nad tym, by katolicy świeccy, jeszcze bardziej niż dotąd, angażowali się czynnie w życie społeczno-polityczne kraju, wnosząc w tę sferę zasady Ewangelii, i dając w niej przykład niezłomnego świadectwa wiary. Chodzi o to, „by wyrosło nowe pokolenie uczniów Jezusa, wewnętrznie odnowionych, którzy zaangażują się w działalność polityczną bez kompleksu niższości” (Przesłanie Benedykta XVI na katolicki Tydzień Społeczny we Włoszech, KAI, 15 października 2010 r.).
Problematyka rodzinna i społeczna zawsze zajmowała ważne miejsce w działalności Akcji Katolickiej. W 20-leciu międzywojennym starała się ją popularyzować m.in. przez „Intronizację, czyli poświęcenie Najświętszemu Sercu Pana Jezusa na Króla rodziny”. Właśnie w niej widziała „szczególnie skuteczną tamę na świętokradzkie wysiłki bezbożności, która posuwa się do zbezczeszczenia ogniska domowego i chce zamiast wiary wprowadzić w życie rodzin praktyki pogańskie” („Głos Akcji Katolickiej Archidiecezji Lwowskiej”, 1937, nr 3, s. 41).
„Intronizację” łączono często z misjami parafialnymi bądź z renowacją misji. W jej programie były: nauki, spowiedź i Komunia św. oraz wspólna modlitwa poświęcenia Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Po jej zakończeniu stawiano obok kościoła krzyż. Stąd wyruszała procesja do różnych instytucji, np. do szkół, ochronek, czytelni ludowych, itp., które poświęcano Sercu Jezusa. Następnie odbywała się intronizacja w rodzinach, gdzie pozostawiano okolicznościowy obraz - „Pamiątkę poświęcenia się rodziny Sercu Jezusa”. Taki właśnie obraz zachował się w kościele filialnym w Liskach, na terenie parafii Horodło (miejscowości znanej z unii horodelskiej, 2 października 1413 r., pomiędzy Polską i Litwą). Przedstawia on Chrystusa Króla, z rękami wyciągniętymi nad światem oraz z sercem zwieńczonym krzyżem i otoczonym koroną z cierni. Nad głową Chrystusa widnieje Duch Święty w postaci gołębicy. U dołu obrazu zaś znajduje się napis: „Serce Jezusa, rządź, błogosław i opiekuj się nami!”, a poniżej słowa: „Przyjdź Królestwo Twoje!”.
Niech zatem Akcja Katolicka propaguje dziś w swych parafiach tę piękną praktykę „Intronizacji” - w duchu wskazań Konferencji Episkopatu Polski (zob. m.in. Komunikat z 353. zebrania plenarnego KEP, Warszawa, 29 września 2010 r., p. 5). Niech to nabożeństwo ożywia wiarę uczniów Jezusa, pobudza ich do szacunku dla życia ludzkiego i troski o rodzinę; niech ich zachęca do czynnej aktywności na polu społeczno-politycznym, dla dobra Kościoła i Ojczyzny. Niech wezwaniem do tego będą także słowa kard. Augusta Hlonda, prymasa Polski i twórcy Akcji Katolickiej w Polsce: „Chryste, Boże nasz i Zbawicielu, nasz Królu wiekuisty, któryś Swą męką i śmiercią wybawił nas z niewoli grzechu (…), oczyść serca polskie gorzkością Twej męki, wybierzmuj dusze polskie mocą Ducha Świętego, myśl polską oświeć błyskawicami prawdy Twojej, by dziełem rąk i serc naszych było Twoje Królestwo, a Polska Twym dziedzictwem, a Naród ten radością Twego Serca, a nowe czasy polskie wiosną wiary” (A. Hlond, „Kościół katolicki w Polsce wobec zagadnień chwili”. Przemówienie podczas akademii ku czci Chrystusa Króla w Poznaniu, 28 października 1945 r., w: „Dzieła”, t. 1, red. J. Konieczny, Toruń 2003, s. 790).

Bp Mariusz Leszczyński jest asystentem krajowym Akcji Katolickiej.