Reklama

Wywiady

Rok Wiary trwa

W Watykanie opublikowano 17 października 2011 r. list apostolski w formie motu proprio „Porta fidei”, na mocy którego Benedykt XVI ogłosił Rok Wiary, który rozpoczął się 11 października 2012 r., w 50. rocznicę otwarcia Soboru Watykańskiego II, a zakończy - w uroczystość naszego Pana Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, 24 listopada 2013 r. Papież, świadom przeżywanego we współczesnym świecie głębokiego kryzysu wiary, pragnął, by rok ten był czasem ponownego odkrycia wiary i stał się okazją do dawania świadectwa chrześcijańskiego miłosierdzia. Nikt nie mógł wówczas przewidzieć, że w czasie trwającego Roku Wiary zostanie podjęta decyzja Benedykta XVI o rezygnacji z urzędu. Czy papieska decyzja spowodowała zmiany w programie Roku Wiary? Rozmawiałem o tym z abp. Rino Fisichellą, przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji, jednym z głównych organizatorów obchodów Roku Wiary. (W.R.)

Niedziela Ogólnopolska 23/2013, str. 4-5

[ TEMATY ]

wywiad

Kościół

ewangelizacja

Włodzimierz Rędzioch

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

WŁODZIMIERZ RĘDZIOCH: - W ubiegłym roku Benedykt XVI ogłosił Rok Wiary. Jakie były motywy tej ważnej papieskiej decyzji?

ABP RINO FISICHELLA: - Papieska decyzja ogłoszenia Roku Wiary to próba dania odpowiedzi na kryzys wiary, którego jesteśmy świadkami, głównie na Zachodzie. Nie możemy ukrywać, że chrześcijanie przeżywają kryzys, który ma wiele aspektów. Mam na myśli przede wszystkim panujący analfabetyzm religijny i nieznajomość podstawowych prawd wiary. Są dzieci, które nie potrafią uczynić znaku krzyża. Wszystko to oznacza, że doszło do dramatycznego zjawiska przerwy w przekazywaniu wiary. Nieznajomość prawd wiary prowadzi natomiast do zachowań, które nie są do pogodzenia z naszą wiarą. Oczywiście, jeden Rok Wiary nie rozwiąże problemu, ale może być pierwszą odpowiedzią na kryzys. Poza tym w 2013 r. mija 20 lat od opublikowania Katechizmu Kościoła Katolickiego, do którego Benedykt XVI przykładał wielką wagę.

- Jakie zadania w organizacji Roku Wiary powierzył Papież dykasterii, której przewodniczy Ksiądz Arcybiskup?

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

- Naszym zadaniem jest organizacja całego Roku Wiary, czyli wszystkich wielkich uroczystości, które mają miejsce w Rzymie z udziałem rzesz wiernych. Mieliśmy już pierwsze trzy papieskie uroczystości: Msza św. z udzieleniem sakramentu bierzmowania (28 kwietnia), Dzień Bractw (5 maja) i Dzień Ruchów Kościelnych (niedziela Zesłania Ducha Świętego, 19 maja).

- Rok Wiary jest organizowany na dwóch poziomach: diecezjalnym i watykańskim. Jak, według Księdza Arcybiskupa, ten szczególny rok powinien być przeżywany w diecezjach?

- W wielu diecezjach biskupi przygotowali listy duszpasterskie na Rok Wiary. Chciałbym zachęcić polskich biskupów, którzy taki list wystosowali, aby przesłali go do naszej Rady, gdyż na zakończenie Roku chcielibyśmy zebrać to całe wielkie bogactwo nauczania. W listach na Rok Wiary biskupi dają wskazówki, jak należy go przeżywać. Uważam, że w tym czasie należałoby przeprowadzić refleksję nad naszym „Credo”, a więc katechezę o wyznaniu wiary. Byłoby bardzo dobrze, gdyby wierni nauczyli się na pamięć wyznania wiary i aby stało się ono elementem codziennej modlitwy. Podejmowanych jest również wiele inicjatyw mających na celu poznanie Katechizmu Kościoła Katolickiego i dokumentów II Soboru Watykańskiego.

- Rok Wiary został zaprogramowany przez Benedykta XVI, lecz nikt nie mógł przewidzieć, że w czasie jego trwania Papież zrezygnuje z urzędu i że zostanie wybrany nowy Biskup Rzymu. Czy miał Ksiądz Arcybiskup okazję rozmawiać z papieżem Franciszkiem na temat inicjatywy podjętej przez jego poprzednika?

Reklama

- Papież Franciszek udzielił mi długiej audiencji, w czasie której został poinformowany o programie całego Roku Wiary. Zaaprobował wszystkie przewidziane uroczystości, co jest ważne tym bardziej, że w Watykanie to właśnie on im przewodniczy. Papież powiedział mi również, że jest naprawdę zadowolony z dotychczasowego przebiegu Roku Wiary.

- Co przewiduje program papieski w następnych miesiącach?

- Wielkim wydarzeniem jest uroczysta adoracja eucharystyczna pod przewodnictwem Ojca Świętego Franciszka, która 2 czerwca odbywa się jednocześnie na całym świecie. 16 czerwca mamy Dzień „Evangelium vitae” - na ten dzień do Rzymu przybędą dziesiątki tysięcy ludzi, którzy dadzą świadectwo, jak wiara może stać się stylem życia poświęconego najsłabszym. „Evangelium vitae” dotyczy życia od jego początku aż do naturalnej śmierci, dlatego na Placu św. Piotra będą wszystkie ruchy, którym leży na sercu obrona życia, oraz organizacje zajmujące się chorymi i osobami dotkniętymi różnorodnymi formami kalectwa. To bardzo pocieszające, że ten wielki lud obrońców życia zamanifestuje raz jeszcze swoją wiarę.

- Następnie przewidziany jest Dzień Seminarzystów, Nowicjuszy i Nowicjuszek (7 lipca), Dzień Katechetek i Katechetów (29 września) oraz Dzień Maryjny (13 października). Dlaczego zaplanowano w Watykanie właśnie tego rodzaju spotkania?

Reklama

- Powody są oczywiste. W przypadku Dnia Seminarzystów, Nowicjuszy i Nowicjuszek chcieliśmy pokazać, że w Kościele jest wielu młodych, którzy z entuzjazmem i radością przeżywają swe powołanie i chcą to zademonstrować. Oceniamy, że na rzymskie dni modlitwy, świadectwa, kultury i celebracji, również z Papieżem, przybędzie ok. 5 tys. osób reprezentujących tę właśnie kategorię wiernych.
W Roku Wiary nie mogło zabraknąć uroczystości maryjnych. W Rzymie będziemy gościć oryginalną figurę Matki Bożej Fatimskiej i uważam, że będzie to bardzo wymowny znak. W czasie Mszy św. Papież dokona aktu modlitewnego zawierzenia Matce Bożej.
Będą dni poświęcone katechetom - poprosiliśmy wszystkie Episkopaty, aby przysłały przedstawicieli do Rzymu. Dla Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji to bardzo ważne spotkanie, gdyż w styczniu Benedykt XVI powierzył naszej dykasterii odpowiedzialność za całą katechezę. Będzie to więc pierwsze oficjalne spotkanie Rady ze światem katechetek i katechetów, odgrywających niezastąpioną rolę w Kościele. Podobnie jak niezastąpiona jest rola rodziny, której będą poświęcone końcowe uroczystości Roku Wiary. Chcemy w ten sposób ukazać, że rodzina ma centralną rolę w przekazywaniu wiary.

- Kard. Stanisław Dziwisz w udzielonym ostatnio wywiadzie powiedział, że „byłoby pożądane, aby Rok Wiary zakończył się kanonizacją bł. Jana Pawła II”. Co Ekscelencja o tym myśli?

- Mam nadzieję, że to pragnienie kard. Dziwisza będzie mogło się zrealizować. To jest także pragnienie moje i wszystkich ludzi, którzy kochali Jana Pawła II.

2013-06-03 14:51

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Polacy Ukrainy

Niedziela szczecińsko-kamieńska 43/2016, str. 6-7

[ TEMATY ]

wywiad

Ukraina

Polacy

Archiwum

Polacy z rejonu borodjańskiegio pod Kijowem

Polacy z rejonu borodjańskiegio pod Kijowem

Z Antonim Stefanowiczem, prezesem Związku Polaków Ukrainy, rozmawia Leszek Wątróbski

LESZEK WĄTRÓBSKI: – Jesienią mija kolejna kadencja władz naczelnych ZPU. Czy znany jest termin zebrania sprawozdawczo-wyborczego?
CZYTAJ DALEJ

Nie potępiać znaczy zostawić Bogu ostatnie słowo

2026-02-12 11:35

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Modlitwa z Dn 9 należy do klasycznych modlitw pokutnych Biblii. Powstaje w realiach wygnania, gdy utrata ziemi i świątyni rodzi pytania o winę i o sens historii. W tej części księgi autor wraca do hebrajskiego, aby modlitwa brzmiała językiem Pisma. Pierwsze zdanie przywołuje formułę z Tory: „Panie, Boże wielki i straszliwy”, wierny wobec tych, którzy Go miłują. Daniel nie zatrzymuje się na pochwałach. Wprowadza serię czasowników: „zgrzeszyliśmy, popełniliśmy nieprawość, zbłądziliśmy, zbuntowaliśmy się, odstąpiliśmy”. W hebrajskim stoją tu różne rdzenie, aby nazwać winę bez zmiękczania. Uderza liczba mnoga. Modlący się włącza siebie w odpowiedzialność ludu, także elit: królów, książąt i ojców. Zdanie „Tobie, Panie, sprawiedliwość, a nam wstyd na twarzy” oddaje hebrajskie bōšet pānîm i opisuje sytuację publicznej kompromitacji. „Sprawiedliwość” Boga oznacza tu Jego prawość także w sądzie. Daniel nie przerzuca winy na Babilon ani na okoliczności. Nazywa główną przyczynę klęski. Jest nią brak słuchania proroków i nieposłuszeństwo wobec Prawa. Zwraca uwagę określenie proroków jako „Twoich sług”. Słowo Boga przychodzi przez konkretne osoby, a odrzucenie ich nauki rani wspólnotę. Potem wypowiada zdanie kluczowe: „do Pana Boga naszego należy miłosierdzie i przebaczenie”. W hebrajskim stoją tu liczby mnogie: ha-raḥamîm i ha-seliḥot, jakby tekst mówił o obfitości daru. Dzisiejsza modlitwa nie buduje argumentu z własnych zasług. Ona opiera się na tym, kim jest Bóg. Tekst uczy modlitwy, która łączy prawdę o grzechu z ufnością w przebaczenie.
CZYTAJ DALEJ

Kino z "Niedzielą": Najświętsze Serce

2026-03-02 20:54

Karol Porwich

Projekcja filmu "Najświętsze Serce"

Projekcja filmu Najświętsze Serce

To już kolejny raz, kiedy Instytut Niedziela, wydawca Tygodnika Katolickiego Niedziela, zaprasza do kina. W seans filmowy wprowadził widzów Mariusz Książek, wiceprezes Instytutu NIEDZIELA, przedstawiając meandry towarzyszące powstawaniu produkcji. – Jak wielu problemów doświadczyli autorzy podczas realizacji tego obrazu, od braku zrozumienia po osobiste dramaty i problemy finansowe, a nawet odwoływania już zaplanowanych seansów we Francji – zaznaczył Książek. Następnie metropolita częstochowski abp Wacław Depo, poproszony o komentarz, zauważył, że „konkretnie 22 lutego 1931 r. w płockim klasztorze Sióstr Miłosierdzia objawił się Jezus Miłosierny”. – I w tym filmie dzisiaj też doświadczymy Jego dotknięcia w naszych sercach – podkreślił pasterz.

Fabuła filmu opowiada o wydarzeniach sprzed 350 lat, które miały miejsce w Paray-le-Monial we Francji. To właśnie tam, w klasztorze Sióstr Wizytek, Jezus objawił swoje płonące z miłości Serce zakonnicy Małgorzacie Marii Alacoque. Skierowane do zakonnicy orędzie stało się kanwą filmu, który w opinii wielu „obudził” duchowość Francji i podbił francuskie kina, wywołując tym samym ostrą rekcję środowisk antyreligijnych. Najświętsze Serce to filmowa rekonstrukcja historyczna połączona ze świadectwami bohaterów filmu, którzy doświadczają największych problemów współczesnego świata: samotności, zmęczenia i braku sensu życia. Tym samym opowiadają oni o odnalezieniu „lekarstwa”, które pomogło stworzyć im relację z Jezusem w Jego Najświętszym Sercu. Krótkie komentarze kapłanów stanowią swoistą katechezą i pomagają zrozumieć przed-stawianą rzeczywistość.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję