Reklama

Święci i błogosławieni

Św. Jacek i bł. Czesław

Niedziela Ogólnopolska 28/2013, str. 30

[ TEMATY ]

bł. Czesław

Archiwum Ojców Dominikanów, Wrocław

Kaplica bł. Czesława we wrocławskim kościele Ojców Dominikanów

Kaplica bł. Czesława we wrocławskim kościele Ojców Dominikanów

Pochodzili z opolskiej gałęzi rodu Odrowążów. Ich krewnym był Iwo Odrowąż, człowiek o szerokich horyzontach, którego indywidualność i znakomita pozycja w ówczesnym Kościele zaważyły na życiowych drogach pochodzących z Kamienia Śląskiego k. Opola braci: Czesława i młodszego o 8 lat Jacka. Wuj kolejno ściągał ich do Krakowa, gdzie był prepozytem kapituły, by w przykatedralnej szkole pobierali wykształcenie. Następnie Iwo wysłał Czesława do Bolonii na studium prawa kanonicznego. Po powrocie i przyjęciu święceń kapłańskich Czesław został kanonikiem i kustoszem kolegiaty sandomierskiej. Jacka, począwszy od roku 1200, uczył rektor katedralnej szkoły Wincenty Kadłubek, dopóki nie został mianowany w 1208 r. biskupem krakowskim. Potem wuj Iwo wysłał Jacka na kilkuletnie studia do Pragi, Paryża i Bolonii, skąd wrócił z doktoratem z filozofii, prawa i teologii; następnie przyjął święcenia kapłańskie i został kanonikiem kapituły krakowskiej.

Podróż do Rzymu

W 1218 r. Iwo Odrowąż został następcą zmarłego Kadłubka. W tym samym roku wybrał się z wizytą ad limina do papieża. Zabrał ze sobą 33-letniego Czesława i 25-letniego Jacka oraz Hermana, Niemca, i Gerarda z Wrocławia. W Rzymie doszło do spotkania bp. Iwo z Dominikiem Guzmanem - założycielem zakonu kaznodziejskiego. Biskup zwrócił się do niego z prośbą o przysłanie zakonników do Polski. Wtedy Jacek, Czesław i Gerard zgłosili się do Dominika i po kilkumiesięcznej formacji zostali przyjęci w roku 1221 do zakonu. Byli ostatnimi, których w kościele św. Sabiny na Awentynie obłóczył osobiście św. Dominik. Jacek miał wtedy 27 lat.

W Krakowie, Pradze, Wrocławiu

Jesienią 1222 r. polscy dominikanie wyruszyli do Krakowa, bp Iwo osadził ich przy kościele farnym Świętej Trójcy. Niebawem, dzięki napływowi licznych kandydatów do zakonu, zaczęli myśleć o otwarciu klasztorów w innych miastach. Zaczęto od Sandomierza, w którym już w 1224 r. otwarto drugi dominikański klasztor na ziemiach piastowskich.

Reklama

W 1225 r. biskup Pragi zaprosił ich do stolicy Czech. Po założeniu klasztoru Czesław jeszcze w tym samym roku udał się do Wrocławia. O przychylności panującego tam księcia Henryka Brodatego i jego żony Jadwigi świadczy powierzenie mu posługi duszpasterskiej w kaplicy zamkowej na Ostrowie Tumskim. Po kilku miesiącach otrzymał od biskupa Wrocławia kościół św. Wojciecha, przy którym w 1226 r. założył klasztor. Sprawował w nim urząd przeora przez 5 lat, w 1231 r. został prowincjałem polskich Dominikanów.

Wyprawy misyjne Jacka

Jacek pod koniec 1226 r. wyruszył na Pomorze. Po drodze założył klasztor w Płocku, dotarł do Gdańska, gdzie witany przychylnie przez księcia Świętopełka i bp. Michała założył w 1227 r. kolejny klasztor. Zdecydowało to o utworzeniu - na kapitule generalnej w Paryżu w 1228 r., w której Jacek brał udział - polskiej prowincji Dominikanów. Po powrocie z Francji Jacek w latach 1231-38 założył klasztory w Poznaniu, Chełmnie, Sochaczewie, Elblągu, Królewcu i Oświęcimiu. W tym czasie Czesław, wybrany w 1231 r. na prowincjała, uczestniczył w 1234 r. w kapitule generalnej w Bolonii oraz w kanonizacji św. Dominika w Rzymie.

W 1238 r. Jacek wyruszył na Ruś Kijowską. Zakładał kolejne klasztory w Czortkowie, Dudakowiczach i Lwowie. Wędrując od miasta do miasta i głosząc kazania, uczył miłości do Jezusa i Jego Matki zarówno możnych, jak i prosty lud. Dotarł do Kijowa, gdzie zatrzymał się na 4 lata, podejmując misyjne wyprawy i zakładając nowe klasztory. W 1242 r. ledwie uszedł z życiem z Kijowa w czasie najazdu Tatarów.

Ostatnie lata

Od 1236 r. Czesław przebywał stale we Wrocławiu. Kiedy w 1241 r. Tatarzy zaatakowali miasto, podtrzymywał duchowo Henryka Pobożnego i obrońców zamku wrocławskiego i legnickiego - w czym wspierała go Jadwiga, matka poległego pod Legnicą księcia, której był spowiednikiem. Czesław zmarł 15 lipca 1242 r. Pochowany został w kościele Dominikanów pw. św. Wojciecha. Kult lokalny zatwierdził papież Klemens XI w 1713 r., a w 1735 r. Klemens XII zezwolił na jego kult w całej Polsce.

Reklama

Jacek po powrocie z wyprawy kijowskiej udał się ponownie na północ. Tym razem dotarł do Rygi, gdzie założył klasztor. Pod koniec życia założył je także w Lublinie i Przemyślu. Wreszcie osiadł w krakowskim klasztorze, gdzie zmarł 15 sierpnia 1257 r. Został pochowany w kościele dominikańskim.

W poczet świętych zaliczył go w 1594 r. Klemens VIII. 31 sierpnia 1686 r. papież Innocenty XI ustanowił św. Jacka patronem Królestwa Polskiego - na równi z bł. Stanisławem Kostką. Obecnie jest głównym patronem archidiecezji katowickiej i diecezji opolskiej oraz Wrocławia. W krajach hiszpańskojęzycznych Ameryki Płd. znany jest jako San Jacinto i uważany za chroniącego przed kradzieżą i utonięciem. Jego wspomnienie obchodzone jest 17 sierpnia.

2013-07-08 14:16

Ocena: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Obrońca Wrocławia

Habit zakonny przyjął z rąk samego św. Dominika. Był krewnym św. Jacka Odrowąża. Modlitwą uratował Wrocław od najazdu Tatarów i całkowitego zniszczenia w 1241 r.

Błogosławiony Czesław obok św. Jacka Odrowąża należał do księży z otoczenia biskupa krakowskiego Iwona Odrowąża. Prawdopodobnie pełnił funkcję kustosza kolegiaty sandomierskiej. Jako kapłan diecezjalny w 1220 lub 1221 r. wstąpił do dominikanów, a w 1222 r. przybył wraz z innymi współbraćmi, w tym ze św. Jackiem Odrowążem, do Krakowa. Pierwsi dominikanie zamieszkali tam i oddali się pracy kaznodziejskiej i duszpasterskiej. W 1225 r. Czesław udał się do Pragi na prośbę biskupa stolicy Czech. Pracując na terenie tego kraju, stał się założycielem rodziny dominikańskiej na ziemi czeskiej. Po założeniu w 1225 r. klasztoru w Pradze udał się do Wrocławia. Właśnie w stolicy Dolnego Śląska Czesław dał się poznać jako wybitny kaznodzieja. Biskup wrocławski Wawrzyniec przekazał dominikanom kościół św. Wojciecha. Rektorem świątyni, założycielem i pierwszym przeorem wspólnoty zakonnej i prowincjałem został bł. Czesław. W 1241 r. uratował Wrocław od najazdu Tatarów i całkowitego zniszczenia miasta. Tak opisuje jego zasługi dzieło Tutelaris Silesiae: „On to właśnie około 1241 roku, kiedy nawała Tatarów grasowała po Polsce i Śląsku, znajdując się w grodzie sławetnego miasta Wrocławia, razem z innymi wierzącymi w Chrystusa swoimi modlitwami wspaniale obronił miasto przed szaleństwem wrogów”. Również ks. Piotr Skarga w swoich Żywotach świętych pańskich narodu polskiego napisał: „Modlitwą święty Czesław nieprzyjaciół zwojował, miasto w całości zachował. Na ten cud niektórzy z Tatarów nawrócili się do Chrystusa i zakonny habit z ręku błogosławionego Czesława przyjęli, przez których wielu innych Tatarów do wiary świętej nawrócił”.

CZYTAJ DALEJ

Prezydent Duda gratuluje zwycięstwa Pavlowi i zaprasza do złożenia wizyty w Polsce

2023-01-28 18:27

[ TEMATY ]

Andrzej Duda

Jakub Szymczuk/KPRP

Prezydent RP Andrzej Duda

Prezydent RP Andrzej Duda

Prezydent Andrzej Duda w sobotę na Twitterze pogratulował zwycięstwa nowemu prezydentowi Czech Petrowi Pavlowi i zaprosił go do złożenia wizyty w Warszawie.

"Dziś zakończyły się wybory prezydenckie u naszych sąsiadów Czechów. Nowym Prezydentem Republiki Czeskiej został wybrany Gen. Petr Pavel! Szanowny Panie Prezydencie, serdeczne gratulacje i pozdrowienia z Polski! Zapraszamy z wizytą do Warszawy!" - napisał prezydent Andrzej Duda w sobotę na Twitterze.

CZYTAJ DALEJ

Prymas Polski: imiona Boga to nie sukces i władza, ale pokora i służba

2023-01-29 16:46

[ TEMATY ]

prymas Polski

abp Wojciech Polak

archidiecezja.pl

„Wśród imion Boga nie należy szukać tych z napisem sukces i władza, ale pokora i służba” - mówił w niedzielę 29 stycznia w Inowrocławiu abp Wojciech Polak. Prymas Polski przewodniczył Mszy św. za śp. kard. Józefa Glempa przypominając jego słowa, że „chrześcijanin to człowiek, który żyjąc na świecie, nie da się opanować światu całkowicie”.

Eucharystia celebrowana była w inowrocławskim kościele pw. Zwiastowania NMP, w którym śp. kard. Józef Glemp został ochrzczony 18 grudnia 1929 roku. Po latach tak o sobie pisał: „Urodzony chłopiec był tak wątły, że tego samego dnia chrztu udzielił ksiądz wikariusz Ludwik Sobieszczyk, później zesłany do Dachau. I tak z życiem doczesnym zaczęło się życie łaski w Chrystusie”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję