Reklama

Niebo otwarte nad światem

2014-04-28 14:24

Elżbieta Krawczyk
Niedziela Ogólnopolska 18/2014, str. 4-5

GRZEGORZ GAŁĄZKA

Cały świat czekał na ten dzień. 27 kwietnia 2014 r. – w Niedzielę Miłosierdzia Bożego w Watykanie papież Franciszek ogłosił świętymi dwóch papieży naszych czasów – Jana XXIII i Jana Pawła II. Była to niespotykana wcześniej w dziejach uroczystość z udziałem czterech papieży: dwóch papieży wynoszonych do chwały ołtarzy, papieża Franciszka, który dokonał kanonizacji, oraz emerytowanego papieża Benedykta XVI, koncelebrującego Mszę św. kanonizacyjną

Przed Mszą św. kanonizacyjną wierni zebrani na Placu św. Piotra odmówili w języku włoskim Koronkę do Miłosierdzia Bożego. Poszczególne części Koronki połączone były z fragmentami homilii Jana Pawła II z kanonizacji s. Faustyny Kowalskiej, z których pierwszy odczytano po polsku, a także z fragmentami przemówień bł. Jana XXIII o miłosierdziu Bożym.

Po odśpiewaniu Litanii do Wszystkich Świętych prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych kard. Angelo Amato oraz postulatorzy: ks. prał. Sławomir Oder, odpowiedzialny za proces kanonizacyjny Jana Pawła II, oraz o. Giovangiuseppe Califano OFM, odpowiedzialny za proces Jana XXIII, podeszli do papieża Franciszka i poprosili o kanonizację. Prośby zostały powtórzone trzykrotnie. Trzecią poprzedzono śpiewem hymnu do Ducha Świętego – „Veni Creator Spiritus”. Ojciec Święty Franciszek wygłosił formułę kanonizacyjną, brzmiącą: „Na chwałę Świętej i Nierozdzielnej Trójcy, dla wywyższenia katolickiej wiary i wzrostu chrześcijańskiego życia, na mocy władzy naszego Pana Jezusa Chrystusa i Świętych Apostołów Piotra i Pawła, a także naszej, po uprzednim dojrzałym namyśle, po licznych modlitwach i za radą wielu naszych Braci w biskupstwie orzekamy i stwierdzamy, że błogosławieni Jan XXIII i Jan Paweł II są świętymi, i wpisujemy ich do katalogu świętych, polecając, aby odbierali oni cześć jako święci w całym Kościele”. Po tych słowach rozległy się brawa.

Następnie na ołtarz wniesiono relikwie obydwu świętych. Relikwie św. Jana XXIII przynieśli członkowie jego rodziny. Natomiast relikwie krwi św. Jana Pawła II niosła Floribeth Mora Díaz z Kostaryki, której uzdrowienie z tętniaka mózgu zostało uznane za cud za wstawiennictwem Jana Pawła II. W procesji z relikwiami nowych świętych wzięła udział Julka Lipińska, dziewczynka z Polski, która trzymała kwiaty. Kolejny polski akcent był podczas Liturgii Słowa – drugie czytanie miał Polak z Krakowa.

Reklama

W homilii papież Franciszek przypomniał, że obaj Papieże realizowali w Kościele niezwykle istotne misje. Dziełem pontyfikatu Jana XXIII był Sobór Watykański II. Zwrócił uwagę, że Jan XXIII okazał posłuszeństwo Duchowi Świętemu, któremu dał się prowadzić. Był dla Kościoła pasterzem, przewodnikiem, który sam był prowadzony. Nazwał go papieżem posłuszeństwa Duchowi Świętemu. Jana Pawła II natomiast nazwał papieżem rodziny, podkreślając, że on sam chciał być tak właśnie zapamiętany.

Papież Franciszek wyraził nadzieję, że obaj święci papieże duchowo towarzyszą toczącemu się procesowi synodalnemu dotyczącemu rodziny i wspierają go. (Tekst homilii drukujemy w całości.)

Wezwania Modlitwy wiernych wypowiedziano w pięciu językach: hiszpańskim, arabskim, angielskim, chińskim i francuskim. Modlono się o pokój i ustanie nienawiści na świecie, za grzeszników i błądzących, w obronie życia oraz za ludzi kultury, nauki i rządzących. Po francusku modlitwę odczytała s. Marie Simon-Pierre Normand, uzdrowiona za wstawiennictwem Jana Pawła II z choroby Parkinsona. Ten cud przyczynił się do jego beatyfikacji.

Podczas Mszy św. kanonizacyjnej wśród koncelebransów był papież senior Benedykt XVI. Eucharystię sprawowało ok. 150 kardynałów, 1000 biskupów i 6000 księży. Benedykt XVI dyskretnie przybył na Plac św. Piotra na pół godziny przed rozpoczęciem uroczystości. Papież Franciszek bardzo serdecznie go pozdrowił. Benedykt XVI przywitał się również z s. Tobianą Sobotką, przełożoną sióstr sercanek, które należały do watykańskiej rodziny Papieża Polaka.

Bardzo spontanicznie, burzą oklasków, zgromadzeni przyjęli kolejny serdeczny uścisk papieży Franciszka i Benedykta XVI na koniec uroczystości. Była to wyjątkowa sytuacja, bowiem Papież senior, tak jak zapowiedział, żyje i modli się w ukryciu.

Na frontonie Bazyliki św. Piotra podczas uroczystości widniały portrety świętych papieży. Wizerunek Jana Pawła II przygotowano na podstawie fotografii wykonanej przez współpracującego z „Niedzielą” polskiego fotoreportera Grzegorza Gałązkę – wizerunek ten w 2011 r. był portretem beatyfikacyjnym. Portret kanonizacyjny Jana XXIII dostosowano graficznie do portretu Jana Pawła II.

W uroczystości uczestniczyło ok. 800 tys. wiernych, wśród nich były 93 oficjalne delegacje państwowe z 24 głowami państw. Ołtarz kanonizacyjny został ozdobiony przywiezionymi z Ekwadoru 30 tys. róż w kolorze białym, żółtym, pomarańczowym i czerwonym Za pośrednictwem mediów kanonizację śledziło ok. 2 mld ludzi na całym świecie. Uroczystość zakończyła się długim przejazdem Papieża pomiędzy sektorami wiernych, którzy wznosili na jego cześć okrzyki: „Viva il Papa!” – Niech żyje Papież!

Tagi:
kanonizacja

Reklama

Watykan: 13 października kanonizacja kard. Newmana

2019-07-01 11:55

st, tom, kg (KAI) / Watykan

13 października w Rzymie odbędzie się kanonizacja pięciorga błogosławionych, z których najbardziej znaną postacią jest konwertyta z anglikanizmu, kardynał i wybitny myśliciel - bł. John Henry Newman (1801-1809). Decyzję tę Ojciec Święty ogłosił dzisiaj w obecności kardynałów podczas konsystorza publicznego.

Emmeline Deane - National Portrait Gallery
Bł. John Henry Newman

Poza nim kanonizowane zostaną: Włoszka, bł. Józefina Vannini (1859-1911), założycielka zgromadzenia Córek świętego Kamila; pochodząca z Indii, z Kościoła katolicko-syromalabarskiego bł. Maria Teresa Chiramel Mankidiyan (1876-1926); Brazylijka, bł. siostra Dulce (Maria Rita do Sousa Brito Lopes Pontes) żyjąca w latach 1914 -1992 oraz Szwajcarka bł. Małgorzata Bays, z III Zakonu św. Franciszka (1815-1879).

Jan Henryk Newman urodził się 21 lutego 1801 r. w Londynie. Studiował w Oksfordzie teologię anglikańską, a 13 czerwca 1824 r. został ordynowany na pastora w Kościele anglikańskim. Z katolicyzmem zetknął się przy okazji podróży do Włoch. Po powrocie do Anglii założył w 1833 r. ruch oksfordzki – anglikański ruch odnowy, którego głównym celem było odkrywanie na nowo dziedzictwa katolickiego w liturgii, teologii i strukturze kościelnej.

Po kilku latach studiów nad pismami Ojców Kościoła, rozmyślaniach i modlitwie Newman doszedł do przekonania, że to nie Kościół katolicki pobłądził w swym nauczaniu, ale przeciwnie - angielski Kościół narodowy daleko odszedł od pierwotnego depozytu wiary. Na jesieni 1845 r. zdecydował się przejść na katolicyzm. 9 października tego roku Newman został oficjalnie przyjęty do Kościoła katolickiego.

Po studiach w Rzymie przyjął katolickie święcenia kapłańskie w październiku 1846 r. W rok później założył w Birmingham oratorium filipinów. Z tym zgromadzeniem księży, założonym w XVI w. przez św. Filipa Nereusza, spotkał się w czasie swoich studiów w Rzymie i sam do niego wstąpił. W okresie ostrych konfliktów między Kościołem a ruchami mieszczańskimi w XIX w. ks. Newman został pomówiony o nadmierny liberalizm i musiał się usunąć z życia kościelnego. W tym czasie pisał dzieła, które z czasem weszły do klasyki teologii duchowości.

Leon XIII w pełni rehabilitował dawnego konwertytę i 12 maja 1879 r. obdarzył go godnością kardynalską. John Henry Newman zmarł 11 sierpnia 1890 r. w Birmingham.

W teologii katolickiej przyczynił się do ugruntowania koncepcji rozwoju dogmatów. Jego myśl, ukształtowana głównie przez Ojców Kościoła, wywarła duży wpływ na teologię katolicką. Napisał wiele dzieł teologicznych, m.in.: "O rozwoju doktryny chrześcijańskiej" (1845, wyd. pol. 1957), "Apologia pro vita sua" (1864; 1948), powieść "Kaliksta" (1859; 1871). Dla wielu teologów nazwisko kard. Newmana kojarzy się często z jego słynnym stwierdzeniem z listu do księcia Norfolk: "Jeśli – co wydaje mi się całkiem nieprawdopodobne – musiałbym wznieść toast za religię, wypiłbym zdrowie papieża. Ale wcześniej wypiłbym za sumienie, a potem dopiero za papieża".

Spuściznę duchową i intelektualną kard. Newmana pielęgnuje międzynarodowe katolicka wspólnota "Dzieło" (Das Werk), której centrala mieści się w Thalbach (Austria), gdzie żyła i zmarła jego założycielka pochodząca z Belgii matka Julia Verhaegne. W ośrodkach im. kard. Newmana utrzymywanych przez "Dzieło" w Rzymie, Oksfordzie, Thalbach i Jerozolimie znajdują się licznie odwiedzane przez naukowców i studentów biblioteki, zawierające dorobek literacki brytyjskiego kardynała i teologa.

Proces beatyfikacyjny kard. Newmana rozpoczęto w archidiecezji Birmingham w 1986 r. 19 września 2010 roku beatyfikował go w tym mieście Benedykt XVI.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Watykan: nowy biskup pomocniczy kijowsko-żytomierski

2019-09-18 13:54

st (KAI) / Watykan

Ojciec Święty mianował dotychczasowego kanclerza diecezji kijowsko-żytomierskiej, 40-letniego ks. Aleksandra Jazłowieckiego biskupem pomocniczym tej diecezji, przydzielając mu jednocześnie stolicę tytularną Tulana.

programkatolicki.org

Biskup nominat urodził się 2 marca 1979 roku w Szarogrodzie w obwodzie winnickim, na wschodnim Podolu.

Przygotowywał się do kapłaństwa w Wyższym Seminarium Duchownym p.w. Ducha Świętego w Gródku Podolskim. 26 czerwca 2004 roku przyjął święcenia kapłańskie i został włączony do prezbiterium diecezji Kamieniecko-Podolskiej. W latach 2004-2006 był wikariuszem w Murafie, a jednocześnie pracował jako formator w Wyższym Seminarium Duchownym w Gródku Podolskim.

W latach 2006-2013 ks. Jazłowiecki studiował na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie, uzyskując doktorat z prawa kanonicznego. Następnie był wicerektorem i ekonomem Wyższego Seminarium Duchownego p.w. Ducha Świętego w Gródku Podolskim, zaś w 2014 roku został jego rektorem. W roku 2018 został kanclerzem diecezji kijowsko-żytomierskiej.

Moja nominacja to wyraz ogromnego zaufania Ojca Świętego do mnie – powiedział biskup-nominat Aleksander Jazłowiecki w rozmowie z ukraińskim portalem katolickim "Credo". Franciszek mianował go 18 września biskupem pomocniczym diecezji kijowsko-żytomierskiej, której ordynariuszem jest bp Witalij Krywicki. Biskup-nominat jest drugim pod względem wieku najmłodszym hierarchą Kościoła katolickiego.

O swym mianowaniu nominacji nominat dowiedział się dwa tygodnie temu. "Rozumiem, że jest to ogromna odpowiedzialność i duże wyzwanie, dlatego pojechałem do sióstr karmelitanek, które posługują w Kijowie, by spędzić tam dzień w ciszy i skupieniu, po czym wyraziłem zgodę. Pomogło mi także wsparcie i słowo mojego ojca duchownego, który zna mnie, szczególnie moje ludzkie słabości. W najbliższym czasie pojadę na parę dni na ćwiczenia duchowne w ciszy do klasztoru Wspólnoty Niepokalanej Matki Wielkiego Zawierzenia, (zawierzanek) w Częstochowie" – powiedział biskup-nominat. Jednocześnie poprosił krewnych, przyjaciół, bliskich i wszystkich wiernych Kościoła katolickiego o modlitwę w jego intencji. "Bardzo liczę na wsparcie moich świętych patronów, zwłaszcza Tomasza More'a i dusz w Czyśćcu cierpiących" – oświadczył rozmówca agencji "Credo".

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Prof. Nalaskowski wraca do pracy akademickiej

2019-09-18 18:53

UMK, maj / Toruń (KAI)

Rektor UMK w Toruniu, prof. dr hab. Andrzej Tretyn, spotkał się dziś z zawieszonym w swych obowiązkach prof. dr. hab. Aleksandrem Nalaskowskim. Rektor przywrócił prof. Nalaskowskiego do pracy akademickiej, polecając mu jednocześnie większą roztropność w formułowaniu tekstów publicystycznych.

Praca własna / Wikipedia
prof. dr hab. Aleksander Nalaskowski

Rektor prof. dr hab. Andrzej Tretyn spotkał się w środę 18 września 2019 roku z prof. dr. hab. Aleksandrem Nalaskowskim - czytamy w komunikacie na stronie Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Rozmowa koncentrowała się na kwestiach dotyczących dobra Uniwersytetu i jego pracowników. Prof. dr hab. Aleksander Nalaskowski wyraził poparcie dla odwołania, złożonego przez swojego pełnomocnika, od decyzji z dnia 11 września 2019 roku o zawieszeniu w obowiązkach nauczyciela akademickiego na trzy miesiące.

Rektor podjął decyzję o uwzględnieniu odwołania, jednocześnie polecając prof. Nalaskowskiemu większą roztropność w formułowaniu swoich tekstów publicystycznych.

Postępowanie wyjaśniające w sprawie będzie kontynuowane.

Przypomnijmy, że 11 września br. prof. Aleksander Nalaskowski został przez rektora zawieszony na 3 miesiące w obowiązkach nauczycela akademickiego za felieton zatytułowany „Wędrowni gwałciciele”, który ukazał się w tygodniku „Sieci” 26 sierpnia br. Tekst wyraża ostre, krytyczne opinie o działaniach środowisk LGBT+.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem