W trwające od kwietnia II Dni Wiary na Ziemi Wieluńskiej, obchodzone pod hasłem „Totus Tuus Maryjo”, wpisało się kolejne modlitewne wydarzenie, mianowicie Żywy Różaniec. Modlitwę tę 25 maja wspólnie z abp. Wacławem Depo odmawiali kapłani ziemi wieluńskiej, siostry zakonne, mieszkańcy Wielunia i okolic. Miejscem modlitwy było wieluńskie targowisko. Centralne miejsce na placu modlitwy zajęła figura Matki Bożej Fatimskiej, a wokół Niej uformował się Żywy Różaniec. Paciorkami w Różańcu byli wierni świeccy, łącznikami dzieci pierwszokomunijne, krzyż uformowali Ksiądz Arcybiskup, kapłani, siostry zakonne i inni wierni.

Po zawiązaniu się wspólnoty modlitwę rozpoczął abp Depo. Rozważania na temat ważności tej modlitwy prowadzili członkowie Akcji Katolickiej, współorganizatorzy spotkania. Nie mogło i nie zabrakło rozważań, jak wielką wagę modlitwie różańcowej przypisywał św. Jan Paweł II. Mówił On: „Różaniec jest moją ulubioną modlitwą. Przecudna to modlitwa. Cudowna z racji swej prostoty i głębi. W modlitwie tej powtarzamy wielokrotnie słowa, które Maryja usłyszała od anioła i od swej krewnej Elżbiety (...)”, a w innym miejscu: „Różaniec jest jednocześnie medytacją i prośbą. Wytrwałe błaganie zanoszone do Matki Bożej opiera się na ufności, że macierzyńskie wstawiennictwo wszystko może uzyskać od Serca Syna (List apostolski „Rosarium Virginis Mariae”, 16 października 2002 r). Umiłowanie Różańca i natchnienie Ducha Świętego sprawiły, że Jan Paweł II dodał do Różańca kolejną, czwartą część – tajemnice światła – czyniąc w ten sposób tę maryjną modlitwę pełnym obrazem wydarzeń z życia Jezusa Chrystusa, pokazywanych na kanwie słów „Zdrowaś Maryjo”.

Ważnym fragmentem wieluńskiego spotkania były świadectwa osób, w życiu których modlitwa różańcowa mocno się zapisała. Było też świadectwo Księdza Arcybiskupa, a w nim powierzone Wspólnocie tajemnice kapłańskiego serca, zakończone stwierdzeniem, że nasze Matki, nasi Ojcowie, będący już tam, po drugiej stronie, chodzą z Różańcem, rozmawiają z Maryją o nas i naszych potrzebach. Wierzymy przecież w „Świętych obcowanie”. Jan Paweł II 29 października 1978 r. powiedział: „(...) nasze serce potrafi wpleść w te dziesiątki Różańca wszystkie wydarzenia, które się składają na życie jednostki, rodziny, narodu, Kościoła i ludzkości. A więc koleje życia osobistego, bliźnich, a w szczególności tych, którzy są nam bardziej bliscy, którzy są drożsi naszemu sercu. W ten sposób ta prosta modlitwa różańcowa pulsuje rytmem życia ludzkiego”.

W czasie spotkania nie zabrakło wspólnie zaśpiewanej papieskiej „Barki” i innych pieśni maryjnych. Część pieśni wykonał chór z parafii św. Józefa pod dyrekcją Jakuba Jurdzińskiego i Szymona Blajera. Spotkanie zakończył Apel Jasnogórski i błogosławieństwo Księdza Arcybiskupa. Za przybycie i wspólną modlitwę gościowi podziękował w imieniu ks. dziekana Mariana Mermera ks. prał. Marian Stochniałek.

Widomym znakiem spotkania pozostaną być może nowe „Róże” Żywego Różańca w parafiach wieluńskich i przekazane Fundacji Tulliano do rewitalizacji zniszczone różańce.