Reklama

Dał nam przykład, jak zwyciężać mamy

Niedziela Ogólnopolska 41/2016, str. 38-39

Pamiątkowe zdjęcie pracowników i niektórych współpracowników redakcji „Głosu” z okazji wydania 150. numeru pisma, opublikowane wówczas na pierwszej stronie (nr 29 [150] z 8-10 marca 1996 r.). Od lewej: Dariusz Andruk, Aleksandra Zielińska, Jerzy Rachows

Równo 40 lat temu zakładał Komitet Obrony Robotników (KOR), pomagał bitym i na inne sposoby represjonowanym, redagował słynne podziemne czasopismo „Głos”, drukowane początkowo na powielaczu. Wtedy już potrafił świetnym piórem i z wielką przenikliwością umysłu analizować nie tylko bieżącą sytuację, ale też prognozować, wyciągać wnioski, szukać rozwiązań na przyszłość. Mowa o Antonim Macierewiczu.

Działalność publicystyczna

Celność wielu ówczesnych przemyśleń obecnego ministra obrony narodowej sprawdziła się po latach, wiele przemyśleń miało charakter wręcz proroczy, wiele jest aktualnych do dzisiaj. Skąd to wiem? Przeczytałam właśnie najnowszą książkę Białego Kruka „Głos niepodległości”, w której zamieszczono aż 24 jego eseje i artykuły.

Warto tu podkreślić, że teksty te powstały w czasie, kiedy Macierewicz nie miał jeszcze żadnego wpływu na kierunek i kształt polskiej polityki. Wielka księga „Głos niepodległości” to wybór publicystyki środowiska miesięcznika „Głos” z lat 1977-89; teksty Antoniego Macierewicza uzupełnione są m.in. o artykuły Jarosława Kaczyńskiego, Jana Olszewskiego, Ludwika Dorna, Piotra Naimskiego czy spośród nieżyjących już autorów Jakuba Karpińskiego i Jerzego Łojka. Dodatkowym walorem tej pięknie wydanej książki jest blisko 90 zdjęć archiwalnych ukazujących realia, w których działał KOR i redagowane było pismo jego środowiska. Na wyklejkach zaprezentowano wiele mówiący kolaż z dawnych okładek „Głosu”.

Reklama

Oto dla przykładu fragment przemyśleń młodego historyka Antoniego Macierewicza sprzed 40 lat na temat rządów dyktatury, także tzw. dyktatury proletariatu: „Totalitaryzm likwiduje wartości. Czyni to ze skutecznością w dziejach nowożytnych nieznaną. (...) Wszelkie wartości zostają rozmyte, przemielone, przekształcone w swe przeciwieństwo. Każda z nich postawiona w obliczu historii rozpada się, niknie, relatywizuje. W takim stanie zostają one włączone w kanon ideologii. W ten sposób socjalistyczna ideologia totalitarna jest najbardziej elastyczna z dotąd znanych. Nie zagraża jej ani demokracja, ani wolność, ani szacunek dla życia ludzkiego. Zawłaszczono wszystkie najszczytniejsze hasła ludzkości”.

Nieugięty opozycjonista

Należy w tym miejscu przypomnieć niezszarganą kartę opozycyjną Antoniego Macierewicza, tak bardzo przeszkadzającą wielu, którzy przeszli na drugą stronę, wdali się w przeróżne mariaże, dali się uwieść postkomunistom i starym komunistycznym lisom. Macierewicz już wtedy stał mocno na gruncie chrześcijańskich wartości – o czym można się przekonać, czytając właśnie „Głos niepodległości” – bronił roli Kościoła w życiu państwa i społeczeństwa, propagował nauczanie Jana Pawła II. Kto bystrzejszy, dostrzeże, że konsekwentnie czyni to do dzisiaj, nie ulegając wizerunkowym modom i trendom. Nie zyskuje tym sobie wielu przyjaciół nie tylko w mainstreamie, ale i pośród dawnej opozycji, która, jak wiemy, nie jest jednorodna.

Manipulacje polityczno-medialne

Nie tylko przecież obchody narodzin Solidarności są od wielu lat wykorzystywane do obrzydliwych celów propagandowych i manipulacji polityczno-medialnych. Tak samo jest z tegoroczną 40. rocznicą powstania KOR-u. Im dalej od tamtych wydarzeń, tym chętniej kreowani są nowi założyciele i bohaterowie, a nawet już spadkobiercy, i wypaczane są pierwotne idee. Dość powiedzieć, że pierwsza fala „michnikowych” obchodów 40. rocznicy powstania KOR-u przebiegała pod zakłamanym i jakże wrednym hasłem „Od KOR-u do KOD-u”, a nazwisko Antoniego Macierewicza zostało w nich zupełnie pominięte.

Reklama

„Głos niepodległości” wyjaśnia i prostuje wiele spraw. Trzeba bowiem wiedzieć, że wśród 14 nazwisk prawdziwych, rzeczywistych założycieli KOR-u (wszystkie figurują pod listem otwartym do marszałka Sejmu oraz pod apelem do społeczeństwa wystosowanym 23 września 1976 r. w związku z wydarzeniami 25 czerwca 1976 r.) znajduje się nazwisko obecnego ministra obrony, a brak tam ewidentnie nazwiska redaktora naczelnego „Wyborczej”.

Rozłam

Kiedy po wystąpieniach robotniczych w Radomiu i Ursusie komunistyczne władze rozpoczęły przeciwko ich uczestnikom kampanię brutalnych represji, w warszawskich środowiskach opozycyjnych zrodziła się myśl o udzieleniu konkretnej pomocy prześladowanym robotnikom i ich rodzinom. Zaczęto zbierać pieniądze dla represjonowanych, organizować dla nich pomoc prawną i lekarską, wspierać ich podczas procesów sądowych, tworzyć niepodległościowo-demokratyczny nurt polskiej opozycji. W takiej też atmosferze zrodził się „Głos” – niezależne pismo społeczno-polityczne. Fakty są takie, że Adam Michnik doszlusował później, już do innej, powstałej rok później, bardziej masowej organizacji, nazwanej Komitet Samoobrony Społecznej „KOR” – tam zaś pojawiły się i z czasem zaczęły przeważać głosy sprzyjające kolaboracji z komunistami, ponieważ zakładano naiwnie, że ci się zreformują i poddadzą kontroli społecznej.

Już podczas redagowania pierwszego numeru pisma „Głos” wyrosła między Macierewiczem a Michnikiem bariera nie do pokonania – ten drugi bowiem nie zgodził się na opublikowanie w tymże numerze polemiki Macierewicza z tezami jego artykułu wstępnego, w którym pozytywnie wyrażał się o I sekretarzu KC PZPR Edwardzie Gierku. Michnik ostatecznie wycofał swój tekst i zrezygnował z pracy przy redagowaniu „Głosu”. Z upływem lat różnice w myśleniu i postępowaniu między obu publicystami miały się tylko pogłębiać, ale już wtedy widać było, że stoją oni na zupełnie innych pozycjach światopoglądowych.

Wizje niepodległości Ojczyzny

Niektórzy z autorów książki „Głos niepodległości” sprawują dziś bardzo wysokie funkcje w państwie. Zaczynali działalność społeczną i pisarską w kraju znajdującym się w sowieckich okowach, ale rozważali sposoby wybicia się na niepodległość oraz metody rządzenia, gdy Ojczyzna odzyska wolność. W publicystyce „Głosu” ścierają się dwa zasadnicze systemy pojmowania polskiej państwowości i polskiego patriotyzmu. Pierwszy – jak osiągnąć i utrzymać prawdziwą suwerenność Ojczyzny – to były rozważania obozu w pełni niezależnego. Druga opcja zakładała poddanie się jakiemuś mniej lub bardziej łaskawemu dla nas hegemonowi, o ile będzie on skłonny do respektowania ograniczonych swobód. Poglądy na te kwestie ścierają się na łamach „Głosu niepodległości”, a ich silnym echem są dzisiejsze dysputy medialne i koncepcje polityczne. Gdy czyta się te teksty, trudno uciec od pytania: dokąd takie osoby, jak Jarosław Kaczyński czy Antoni Macierewicz, chcą poprowadzić nasz kraj? Książka daje chyba na to odpowiedź.

„Głos niepodległości”, praca zbiorowa, wydawnictwo Biały Kruk, 432 str., 20,5 x 25 cm, papier 140 g, twarda oprawa

* * *

Oferta specjalna dla Czytelników „Niedzieli”

Zamiast 69 zł (cena detaliczna) Czytelnicy tygodnika „Niedziela” zapłacą 59 zł za 1 egzemplarz + 12 zł (koszty wysyłki) lub 99 zł za 2 egz. (wysyłka gratis). Ponadto każdy Czytelnik, który zamówi „Głos niepodległości”, może zakupić książkę „Dialogi o naprawie Rzeczypospolitej” Krzysztofa Szczerskiego ze zniżką 30 zł (! ), czyli w cenie 29 zł/egz.
Uwaga: oferta aktualna do wyczerpania nakładu.

2016-10-05 08:29

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Paradyski kościół staje się sanktuarium diecezjalnym

2020-08-11 15:33

[ TEMATY ]

seminarium

sanktuarium

Paradyż

Archiwum Aspektów

Przed nami kolejne ważne prace remontowe kompleksu klasztornego w Paradyżu. Pocysterski klasztor jest dla diecezji zielonogórsko-gorzowskiej miejscem niezmiernie ważnym nie tylko ze względu na estetyczne i historyczne walory. Od 15 sierpnia miejsce to stanie się sanktuarium maryjnym!


Pierwotny kościół w Paradyżu wzniesiony został w drugiej połowie XIII w. Zbudowany został – jak nakazywały reguły gotyckiej architektury - na planie krzyża łacińskiego. Świątynia była budowlą bazylikową, trójnawową, orientowaną. Wzniósł ją najprawdopodobniej zespół budowniczych z macierzystego klasztoru w Brandenburgii. Zbudowana została z cegły palonej na fundamentach z kamienia polnego powiązanego wapnem. Części konstrukcyjne i detale dekoracyjne wykonano z formowanej cegły.

Już pierwsza połowa XIV w. przyniosła zmiany w kształcie świątyni. Bliżej nieokreślona katastrofa budowlana spowodowała zniszczenie wschodniej części kościoła z transeptem, chórem i kaplicami. Podczas odbudowy nie powrócono już do pierwotnego charakteru kościoła - nie odbudowano już np. transeptu ani partii chóru. Po przebudowie kościół – pierwotnie zbudowany na planie krzyża łacińskiego – miał już rzut prostokąta.

Pożary w latach 1633 i 1722 stały się przyczyną kolejnych przemian. Ostatecznie odnawianie kościoła klasztornego zakończyło się w 1793 r. - właśnie XVIII w. jest czasem, kiedy budowle pocysterskiego opactwa zyskały obecny barokowy charakter. Mimo licznych zmian do dziś zachowały się wczesnogotyckie mury i sklepienia krzyżowo-żebrowe z ok. połowy XIII w.

Cystersi opuścili klasztor w XIX w. po tym, jak nastąpiła jego kasacja. Do rąk Kościoła wrócił dopiero w 1947 r. W latach 1964 - 1969 dokonany został generalny remont obiektu, który znajdował się w stanie poważnego zaniedbania i dewastacji. Wtedy też wnętrze kościoła przemalowane zostało na kolor biały.

W lutym 2007 roku rozpoczęły się poprzednie prace restauracyjne. Prace konserwatorskie, architektoniczne i technologiczne objęły najważniejsze elementy wystroju wraz z organami. Nie zajmowano się natomiast ołtarzem głównym ani bocznymi ołtarzami św. Walentego, św. Stanisława, św. Jana Kantego i św. Bernarda., zostawiono również konfesjonały, ambony i Kaplicę Matki Bożej Paradyskiej.

Badaniom podległy m.in. tynki i polichromie na ścianach i sklepieniach. Przeanalizowano również układ warstw dekoracyjnych m.in. na stallach, ławkach i bocznych ołtarzach. Pozwoliło to na jeszcze dokładniejsze zapoznanie się z wyglądem kościoła na przestrzeni wieków.

Okazało się, że przetrwały fragmenty gotyckich i manierystycznych polichromii, jednak to barokowy splendor był tym, co dominowało zarówno we wnętrzu kościoła, jak i na zewnątrz. Dzięki tym odkryciom konserwatorzy byli w stanie stwierdzić, jak wyglądało i zmieniało się przez stulecia wnętrze świątyni. Z tego też powodu zdecydowano się na wydobycie i odrestaurowanie XVIII-wiecznej kolorystyki - było to główne konserwatorskie zadanie projektu.

Podczas konserwacji ścian i sklepień nie tylko wyszły na jaw interesujące odkrycia – okazało się również, że sklepienia w nawie głównej i ściany w nawie północnej wymagają natychmiastowych napraw konstrukcyjnych. Zaniedbanie groziłoby katastrofą budowlaną – mogło dojść do zawalenia całego przęsła nawy głównej.

Swoiste odrodzenie przeszły też prawie wszystkie obrazy stanowiące wystrój świątyni. Nie mogły zostać pominięte, gdyż w większości powstały w XVIII w. jako przemyślane uzupełnienie wystroju kościoła – zarówno pod względem ikonograficznym, jak i estetycznym. Po szeregu zabiegów z płócien zniknęły zabrudzenia i przemalowania. Podobrazia płócienne przeszły techniczną konserwację (m.in. wymieniono lite deski na krosna drewniane). Również ramy doczekały się nowego wizerunku – a właściwie wróciły do swego wyglądu sprzed wieków, bowiem przywrócono im ich barokową kolorystykę.

CZYTAJ DALEJ

Kard. Burke: odmowa udzielenia komunii niektórym katolickim politykom jest dla nich przysługą

2020-08-11 21:08

[ TEMATY ]

Kard. Raymond Burke

BP KEP

Kard. Raymond Burke zwrócił uwagę, że wielu czołowych amerykańskich polityków z Partii Demokratycznej, którzy deklarują, że są katolikami, otwarcie zaprzecza nauce Kościoła w takich kwestiach jak aborcja czy tzw. jednopłciowe małżeństwa. Komentarzy życia politycznego w USA przypominają przed listopadowymi wyborami, że kluczem do sukcesu dla kandydata do prezydenckiego fotela jest przekonanie do siebie większości katolików.

Były metropolita Saint Louis przyznał w rozmowie z FoxNews, że to skandal, iż tak wielu katolików na Kapitolu regularnie wspiera prawodawstwo stojące w sprzeczności z nauczaniem Kościoła. W ten sposób, jak zaznacza, źle reprezentują katolickie wyznanie, przedstawiając je w fałszywym świetle.

Były prefekt Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej zaznaczył, że prezydenccy kandydaci wyznający kontrowersyjne z katolickiego punktu widzenia poglądy nie powinni otrzymywać komunii świętej, gdyż nie są w jedności z Chrystusem. Zdaniem purpurata, brak zgody na udzielenie im komunii jest w ich największym interesie, gdyż w innym przypadku politycy ci popełniają świętokradztwo. „To nie jest kara. To tak naprawdę przysługa czyniona tym ludziom” – dodał kard. Burke.

W szczególności wskazał na ubiegającego się o Biały Dom Joe Bidena – często podkreślającego swój katolicyzm – który rok temu zmienił zdanie w kwestii poparcia tzw. poprawki Hyde’a, ograniczającej aborcję z kieszeni podatnika. Choć przez wiele lat twierdził, że wiara nie pozwala mu być za aborcją finansowaną przez państwo, teraz powtarza za swymi kolegami partyjnymi, że jest za nieograniczonym zabijaniem dzieci nienarodzonych.

Kardynał wezwał również demokratyczną senator z Kalifornii Kamalę Harris do przeprosin za to, że podczas przesłuchania zarzuciła sędziemu federalnemu Brianowi Buescherowi, iż należy do Rycerzy Kolumba. Zdaniem tej prawniczki pochodzenia hinduskiego i jamajskiego, dyskredytujące dla tej świeckiej organizacji katolików jest to, że składa się tylko z mężczyzn, sprzeciwia się prawu kobiet do aborcji oraz potępia jednopłciowe małżeństwa.

„To jest całkowicie nie do przyjęcia. Bez względu na to, czy jesteś katolikiem czy nie, jako obywatel musisz spojrzeć na tego rodzaju oświadczenie i powiedzieć, że nie jest to osoba, którą chcesz, by była przywódcą twojego kraju” – dodał hierarcha, który przy okazji podkreślił, że choć wielu postrzega go jako wroga papieża Franciszka, jest to bardzo dalekie od prawdy. Przypomniał, że nigdy nie powiedział nic, co byłoby pozbawione szacunku dla Ojca Świętego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję