„Wielu ludzi młodych w mojej ojczyźnie uważa życie kapłańskie i zakonne za dość atrakcyjne, ale nie zawsze z właściwych powodów” - powiedział emerytowany arcybiskup Abudży podczas spotkania poświęconego przyszłości kapłaństwa w Nigerii.

Potrzeba dokładniejszego rozeznania

Kardynał zwrócił uwagę na luki w procesie rozeznawania powołań oraz rosnącą liczbę seminarzystów. Jego zdaniem formatorzy powinni dokładniej badać zarówno intencje kandydatów, jak i ich predyspozycje do kapłaństwa. „Musimy zintensyfikować proces rozeznania intencji i predyspozycji” - podkreślił.

Kard. Onaiyekan zaapelował również o zapewnienie kandydatom odpowiednich warunków formacji. Wskazał na potrzebę dostatecznej liczby kompetentnych formatorów oraz unikania nadmiernego zagęszczenia seminariów.

„Może to wiązać się z pewnymi kosztami finansowymi, ale lepiej zainwestować w dobre formowanie niż później borykać się z poważniejszymi problemami” - zaznaczył.

Nigeryjscy księża na misjach

Kardynał odniósł się także do rosnącego udziału nigeryjskich księży w posłudze poza granicami kraju. Wielu z nich pracuje na misjach w Afryce, część jako kapłani fidei donum, inni obejmują parafie w różnych państwach.

Purpurat podkreślił, że Kościoły lokalne posiadające liczne powołania powinny być gotowe dzielić się kapłanami z tymi wspólnotami, które odczuwają ich brak. Jednocześnie wymiana duchowieństwa musi odbywać się w sposób przejrzysty i z poszanowaniem wszystkich zainteresowanych. „Musimy jednak nadal czuwać, aby nasza wymiana personelu przebiegała w duchu przejrzystości i wzajemnego szacunku dla wszystkich zainteresowanych oraz zgodnie z podstawowymi zasadami prawa kanonicznego” - powiedział.

Kapłan jako pasterz

Wystąpienie kardynała, zatytułowane „Pasterze, których potrzebuje Kościół w Nigerii”, odbyło się 9 września w Abudży podczas cyklu spotkań „Palaver”, organizowanego przez Panafrykańską Sieć Teologii i Duszpasterstwa Katolickiego (PACTPAN). Sześciotygodniowy program rozpoczął się 26 sierpnia i poświęcony jest życiu kapłańskiemu w Nigerii, w tym problemom związanym ze zdrowiem psychicznym duchowieństwa.

Kard. Onaiyekan skoncentrował się na biblijnym obrazie pasterza. Zwrócił uwagę na historię Kaina i Abla, wskazując, że opowieść o rolniku i pasterzu nabiera szczególnego znaczenia w Nigerii, gdzie utrzymują się napięcia między społecznościami rolniczymi i pasterskimi.

„Słyszymy o tym bardzo często w naszym kraju, Nigerii, nawet dzisiaj” - zauważył kardynał, odnosząc się do konfliktów, w które zaangażowani są m.in. pasterze z grupy Fulani oraz chrześcijańskie społeczności rolnicze.

Podkreślił, że biblijny pasterz prowadzi swoje stado, zapewnia mu pożywienie i wodę, chroni przed zagrożeniami oraz troszczy się o jego bezpieczeństwo. Ten obraz - jak wskazał - pomaga zrozumieć istotę posługi kapłańskiej.

Na wzór Chrystusa, Dobrego Pasterza

Kardynał przypomniał, że motyw pasterza pojawia się zarówno w Starym, jak i Nowym Testamencie. Jezus przedstawia siebie jako Dobrego Pasterza, który zna swoje owce, prowadzi je, chroni i oddaje za nie życie.

Do tego obrazu kapłaństwa nawiązują również dokumenty Soboru Watykańskiego II, przede wszystkim konstytucja Lumen gentium oraz dekret Presbyterorum ordinis. Kard. Onaiyekan wskazał, że Presbyterorum ordinis pozostaje ważnym punktem odniesienia dla zrozumienia natury, posługi i życia kapłanów.

Przypomniał także adhortację apostolską św. Jana Pawła II Pastores dabo vobis z 1992 roku, poświęconą formacji kapłańskiej. Dokument podkreśla fundamentalną więź kapłana z Chrystusem jako Głową i Pasterzem.

Zdaniem purpurata kapłan jest powołany nie tylko do sprawowania władzy, lecz przede wszystkim do naśladowania Chrystusa poprzez prowadzenie, służenie, ochronę i całkowite oddanie się ludziom powierzonym jego opiece.

Na zakończenie kard. Onaiyekan modlił się, aby formacja kapłanów prowadziła do kształtowania „pasterzy według serca Jezusa”, troszczących się o lud Boży, pełniących prorocką misję i osiągających dojrzałość duszpasterską.