Czynna od grudnia 2015 r. nowa placówka Caritas dla cierpiących na chorobę na Alzheimera ma już komplet, czyli trzydziestu pacjentów i długą listę oczekujących na przyjęcie. Środowiskowy Dom Samopomocy dla osób z chorobą Alzheimera poświęci 6 marca bp Jan Piotrowski.
Na specjalistyczną opiekę w placówce mogą liczyć chorzy na Alzheimera, osoby z zaburzeniami pamięci czy demencją starczą. Chorymi zajmują się terapeuci zajęciowi, psychologowie, pedagodzy, pracownicy socjalni oraz fizjoterapeuci.
Ośrodek znajduje się w dawnej szkole specjalnej przy ul. Urzędniczej 16a i jest czynny od poniedziałku do piątku w godz. 7-16. Decyzje o skierowaniu uczestników do placówki wydaje Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie.
To druga tego typu placówka w mieście, jedną z nich już prowadzi MOPR, ale potrzeby w tym zakresie, jak podkreśla ks. Krzysztof Banasik, wicedyrektor Caritas kieleckiej – są ogromne.
„Chodzi nie tylko o chorych, ale i o ich najbliższych czy opiekunów, którzy na czas pobytu chorego członka rodziny w placówce mogą zająć się pracą zawodową lub pilnymi obowiązkami. Z kolei chorzy po zajęciach w naszej placówce wsparcia wracają do domu i nie są wyrywani ze swych środowisk rodzinnych” – mówi ks. Banasik.
Placówka została utworzona z myślą o osobach starszych z zaburzeniami pamięci (choroba Alzhaimera, demencja, itp.), aby w ramach zajęć terapeutycznych i w przyjaznej atmosferze mogli walczyć z chorobą. Ośrodek proponuje terapię wspomagającą pamięć, rehabilitację, usługi psychologa oraz indywidualne podejście do każdego uczestnika, które może polepszyć kondycję zdrowotną i spowolnić postęp choroby.
Środowiskowy Dom dla Chorych na Alzheimera prowadzi kilka pracowni, m.in. kulinarną, muzyczną oraz warsztaty asertywności.
Cukrzyca, astma, osteoporoza i wiele innych chorób ma w kalendarzu swoje dni. Chorobie Alzheimera poświęcono cały miesiąc. Jest to wrzesień.
Specjalne „wyróżnienie” ma na celu zwrócenie uwagi na potrzebę badań nad przyczynami choroby i skutecznymi lekami na nią. Z drugiej strony chodzi o zasygnalizowanie wyjątkowych problemów, z którymi borykają się pacjenci i ich opiekunowie.
Melecjusz z Antiochii (zm. 381) – biskup Sebasty (358) oraz patriarcha Antiochii (360), święty Cerkwi prawosławnej i Kościoła katolickiego.
Melecjusz urodził się w ormiańskiej Melitene. Został biskupem Sebasty w 357 lub 358 r., a w rok później (359) brał udział w synodzie w Seleucji. Jego wybór na patriarchę poparł, na synodzie antiocheńskim (ok. 360), św. Euzebiusz z Samosaty, a zatwierdził cesarz Konstancjusz II, sprzyjający arianom. Po objęciu stanowiska Melecjusz spostrzegł, iż arianie, odmiennie interpretujący chrześcijański dogmat o Trójcy Świętej, są w błędzie i zaczął stanowczo występować przeciwko nim. Heretycy wymusili na cesarzu Walensie usunięcie go z katedry i wygnanie (365–367 oraz 371–377), które spędził w odosobnieniu w Berei. Oficjalnie uznano go za odstępcę od prawdziwej wiary. W tym czasie Lucyfer z Cagliari (Lucyferiusz) wyświęcił na biskupa przeciwnika Melecjusza kapłana Paulina. Melecjusz powrócił do Antiochii za cesarza Juliana (362). W tym czasie w Antiochii urzędowało 3 biskupów: Euzojusz dla arian, Paulin dla eustacjan i Melecjusz. Historycy nazywają to schizmą melecjańską. Melecjusz ponownie został wygnany, gdy sam Atanazy Wielki (362) opowiedział się za Paulinem. Ujęli się za nim biskupi kapadoccy, m.in. Bazyli Wielki z Cezarei i gdy na tron cesarski wstąpił Gracjan (378), odwołał Melecjusza z wygnania. W czasie swoich rządów biskup przyczynił się do przywracania pokoju i zgody. W 379 zwołał synod i przygotował wyznanie wiary, zatwierdzone wkrótce przez sobór konstantynopolitański (381), któremu przewodniczył.
Niewierzących najbardziej gorszy to, że Jezus - człowiek, który żył w Palestynie za czasów Augusta i Tyberiusza, ma być Synem Boga, Chrystusem, centrum całej historii ludzkości.
Po biografiach św. Józefa, św. Piotra i Najświętszej Maryi Panny, ks. prof. Andrzej Zwoliński, kierownik katedry Katolickiej Nauki Społecznej, pochylił się nad biografią Zbawiciela. Sięgnął po apokryfy, wielkie objawienia, a także obficie korzystał ze źródeł i książek historycznych. Ksiądz profesor tłumaczy nam zarówno znaczenie teologiczne jak i tło historyczne wydarzeń, naświetla żydowskie obyczaje religijne i społeczne. Narracji towarzyszą liczne dzieła sztuki, dokumentujące ziemską biografię Zbawiciela.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
