Reklama

Niedziela Lubelska

W trosce o zdrowie

O opiece zdrowotnej z dr Magdaleną Czarkowską, dyrektor Lubelskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, rozmawia Urszula Buglewicz.

Urszula Buglewicz: Z dniem 16 maja minister zdrowia Adam Niedzielski zniósł stan epidemii w Polsce. Jak czas walki z COVID-19 wpłynął na stan opieki medycznej w naszym regionie?

Magdalena Czarkowska: To był bardzo ciężki okres dla opieki zdrowotnej; pandemia spowodowała znaczne zmiany. Przez długi czas na pierwszym miejscu było leczenie osób zarażonych COVID-19, niemniej jednak NFZ starał się tak działać, by na bieżąco monitorować dostęp do świadczeń, kolejki oczekujących czy przyjęcia pozostałych pacjentów. W odniesieniu do ambulatoryjnej opieki specjalistycznej można stwierdzić, że nie odnotowaliśmy poważnych ograniczeń. Jednak poważne ograniczenia dotyczyły hospitalizacji. W szpitalach część oddziałów została przekształcona do leczenia pacjentów z podejrzeniem lub zarażeniem COVID-19; personel lekarski i pielęgniarski został przesunięty do walki z pandemią, co miało związek m.in. z budową i funkcjonowaniem szpitala tymczasowego w Lublinie. Aktualnie organizacja udzielania świadczeń wraca do stanu sprzed pandemii. Ograniczone jest udzielanie wizyt w formie teleporad; dostępne dla pacjentów są przychodnie rehabilitacyjne i leczenie uzdrowiskowe.

Wygraliśmy walkę z pandemią?

Łatwo nie było, ale poradziliśmy sobie. Chylę czoła przed pracownikami NFZ, którzy poza standardowymi zadaniami, wynikającymi ze statutu, podejmowali dodatkowe zadania w walce z pandemią, zabezpieczając funkcjonowanie oddziałów covidowych i punktów szczepień przeciw COVID-19, monitorując dostęp do świadczeń i rozliczając je, czy odpowiadając na pytania świadczeniodawców i pacjentów. Należy się duży szacunek pracownikom opieki zdrowotnej: lekarzom, pielęgniarkom, fizjoterapeutom, salowym i opiekunom medycznym, którzy byli na pierwszej linii frontu. Opiekując się pacjentami, pracowali więcej niż zwykle. Okres pandemii był wielką szkołą życia dla wszystkich; nauczyliśmy się pracy i postępowania w sytuacjach kryzysowych, pod presją czasu. Na początku wszyscy byli przerażeni, ale stanęli na wysokości zadania; potrafili skonsolidować się w walce z niewidzialnym wrogiem. Pandemia wymusiła na nas inną organizację pracy, nauczyła pracy zespołowej, ale też pokory. Jestem przekonana, że jako społeczeństwo, jako pracownicy NFZ oraz podmioty lecznicze, wygraliśmy tę walkę dzięki zjednoczeniu wszystkich sił w starciu z koronawirusem.

Reklama

Na ostatnie miesiące pandemii nałożył się czas wojny w Ukrainie i napływ uchodźców zza wschodniej granicy. Czy ta sytuacja wpłynęła na udzielanie świadczeń obywatelom Polski?

Dostępność do świadczeń opieki zdrowotnej w żaden sposób nie jest ograniczana poprzez obecność uchodźców wojennych z Ukrainy. Na bieżąco monitorujemy liczbę pacjentów hospitalizowanych z Ukrainy, a także liczbę pacjentów, którzy korzystają z porad specjalistycznych i świadczeń stomatologicznych. Jak to zostało przeanalizowane, uchodźcy wojenni w nieznacznym stopniu korzystają z opieki zdrowotnej, chociaż mają do niej pełne prawo na takich samych zasadach jak Polacy. Najczęściej korzystają z opieki położniczej i neonatologicznej (ciąża, porody i opieka nad noworodkiem), ale wśród powodów hospitalizacji są też zaburzenia żołądkowo-jelitowe, gorączki o nieznanych przyczynach, kontynuacja leczenia lub rozpoznanie nowotworów złośliwych, zapalenie płuc, cukrzyca, padaczka czy zakażenie COVID-19. Ponad 70% tych hospitalizacji to przypadki nagłe; pacjenci trafiają do szpitala z oddziałów ratunkowych lub bezpośrednio od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej stwierdzającego zagrożenie zdrowia lub życia. Pojedyncze przypadki, mogące świadczyć o działaniach wojennych, to rany, złamania i oparzenia, z którymi uchodźcy przekraczali granicę. Wśród pacjentów były też osoby ze stresem pourazowym, wymagające opieki psychiatry czy psychologa. Uchodźcy nie wpływają też na dłuższe oczekiwanie na wizytę u lekarza specjalisty. Podejmując ten temat, muszę z wdzięcznością podkreślić, że nasi świadczeniodawcy sprostali i tym wyzwaniom, wykazując się solidarnością z uchodźcami. Lekarze i personel medyczny od pierwszych dni wojny w Ukrainie ofiarnie udzielali pomocy uchodźcom, nie pytając o zapłatę.

Reklama

Co jest największym problemem zdrowotnym naszego regionu?

Problemem zdrowotnym mieszkańców Lubelszczyzny jest choroba niedokrwienna serca; stanowi główną przyczynę zgonów. Należy też wspomnieć o udarach, które są istotnym problemem, znacznie wpływającym na utratę zdrowia. Podobnie jak w innych regionach, nowotwory zajmują drugie miejsce w zestawieniu liczby zgonów w województwie. Najwyższe wartości odnotowano w przypadku nowotworu złośliwego tchawicy, oskrzeli i płuc oraz nowotworu złośliwego jelita grubego. Nie sposób nie wspomnieć o cukrzycy; wszystkie analizy potwierdzają ogromny wzrost zachorowalności i skupiają się na niekorzystnej prognozie w kolejnych latach. Musimy również pamiętać o dobrostanie psychicznym mieszkańców regionu. Pandemia, a teraz wojna w Ukrainie, ma duży wpływ na wzrost liczby zaburzeń i stanów ostrych, szczególnie u dzieci. Wyzwaniem jest organizacja opieki psychologicznej i psychiatrycznej. Jesteśmy na etapie tworzenia centrów zdrowia psychicznego w miastach powiatowych i mniejszych, by zwiększyć dostępność tego typu usług. Priorytetowym wyzwaniem systemu opieki zdrowotnej jest niezaprzeczalnie organizacja dostępności do leczenia dla szybko starzejącej się populacji. Zapotrzebowanie na usługi zdrowotne dla seniorów wciąż wzrasta; brakuje oddziałów i poradni geriatrycznych, a także zakładów opiekuńczo-leczniczych.

Co może wpłynąć na poprawę tego stanu?

Szeroko pojęta profilaktyka. Działania prowadzone w ramach programów profilaktycznych pozwalają na wczesne wykrycie choroby i uniknięcie długotrwałego leczenia, które jest konsekwencją zbyt późnej diagnozy. Wczesne wykrycie choroby daje szansę na pełne wyleczenie, ale jako społeczeństwo wciąż niechętnie korzystamy z badań profilaktycznych. A tych na terenie województwa jest wiele, np. program profilaktyki chorób odtytoniowych, w tym przewlekłej obturacyjnej choroby płuc; program profilaktyki raka szyjki macicy; program profilaktyki raka piersi; program badań prenatalnych. W ramach programów pilotażowych do 30 czerwca 2022 r. realizowany jest program Profilaktyka 40 Plus, która obejmuje diagnostykę w zakresie najczęściej występujących problemów zdrowotnych. Ponadto lubelski oddział NFZ dofinansowuje programy polityki zdrowotnej dla jednostek samorządu terytorialnego. Koncentrujemy się na wzmocnieniu działań profilaktycznych w zakresie chorób układu krążenia, nowotworów, psychiatrii (w szczególności przeciwdziałania uzależnieniom), a także chorób układu oddechowego i neurologicznego. Staramy się w różny sposób promować badania profilaktyczne i zachęcać mieszkańców do korzystania, m.in. poprzez otwarcie w Lublinie i delegaturach sal obsługi klienta, gdzie można uzyskać szczegółowe informacje. W promocji tych badań widzimy wielką rolę lekarzy rodzinnych i mediów, które kształtują świadomość. Starannie zaplanowany proces badań profilaktycznych może w znacznym stopniu ograniczyć następstwa procesów chorobowych.

Reklama

Opieka zdrowotna kojarzy się przede wszystkim z lekarzami i pielęgniarkami; Pani wybrała drogę zarządzania...

Z wykształcenia jestem pielęgniarką, swoją pracę zawodową zaczynałam przy pacjencie. Ponieważ lubię wyzwania, ponad 20 lat temu podjęłam pracę w chełmskim oddziale Lubelskiej Regionalnej Kasy Chorych, która została przekształcona w NFZ; do 2015 r. byłam głównym specjalistą w zespole kontroli wewnętrznej w Lublinie. Następnie przez 7 lat pracowałam w Instytucie Medycyny Wsi. Dwa miesiące temu wróciłam do NFZ jako dyrektor lubelskiego oddziału wojewódzkiego. W opiece zdrowia potrzebni są nie tylko lekarze i pielęgniarki, ale też osoby administrujące i zarządzające; dla dobra pacjenta ważna jest praca całego zespołu. W swojej pracy zawsze stawiam na zespół. Jako dyrektor uważam, że największą wartością są ludzie, z umiejętnościami zawodowymi i interpersonalnymi. Zgrany zespół, a takim jest lubelski oddział NFZ, gotowy do współpracy i do realizacji nowych wyzwań, jest gwarantem prawidłowej realizacji zadań i stanowi o wartości oddziału.

Czy dyrektor wojewódzkiego oddziału NFZ ma czas na hobby?

Bardzo lubię czytać, szczególnie kryminały i thrillery. Jeżeli mam czas wolny, staram się spędzać go aktywnie. Najbardziej lubię piesze wycieczki, którym Lubelszczyzna służy. Oprócz Lublina polecam Chełm i Zamość oraz Roztocze i Polesie, gdzie nie brakuje pieszych ścieżek i tras rowerowych, przepięknych szczególnie wiosną.

Szczegółowe informacje o tym, jak uzyskać pomoc medyczną, lub gdzie zgłosić się na badania profilaktyczne, można znaleźć na stronie https://www.nfz-lublin.pl

Magdalena Czarkowska
Doktor nauk o zdrowiu, od 25 marca br. jest dyrektorem Lubelskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Wcześniej pełniła funkcję zastępcy dyrektora ds. medycznych Instytutu Medycyny Wsi; jest członkiem Rady ds. COVID-19 przy Premierze RP oraz była pełnomocnikiem wojewody lubelskiego ds. organizacji szpitala tymczasowego dla województwa lubelskiego przeznaczonego dla pacjentów zakażonych wirusem SARS-CoV-2.

2022-05-17 08:34

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Prezes NFZ: decyzje o likwidacji szpitali monoprofilowych w ciągu dwóch tygodni

W ciągu najbliższych dwóch tygodni powinny zapaść decyzje o ograniczaniu infrastruktury biorącej udział w walce z COVID-19 - powiedział na czwartkowej konferencji prasowej w Opolu prezes NFZ Adam Niedzielski.

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia przyjechał do Opola na wizytację działającego w nowej siedzibie opolskiego oddziału NFZ. Podczas konferencji prasowej odniósł się m.in. do kwestii związanych z wykorzystaniem infrastruktury szpitalnej w walce z koronawirusem. Zdaniem prezesa Niedzielskiego, w ciągu najbliższych dni powinny zapaść decyzje o stopniowym powrocie szpitali przekształconych w monoprofilowe do zadań wykonywanych przed pandemią.

CZYTAJ DALEJ

Św. Otton z Bambergu, Apostoł Pomorza Zachodniego

Niedziela szczecińsko-kamieńska 27/2002

[ TEMATY ]

patron

pl.wikipedia.org

"Niech jego (św. Ottona) relikwie tu, w tej katedrze, będą otaczane najgłębszą czcią, bo Kościół w Polsce otacza głęboką czcią wszystkich tych, którzy głosili mu Ewangelię, bez względu na to, skąd pochodzili, czy z krajów słowiańskich, czy z Irlandii, czy z krajów germańskich. Przychodzili w imię Chrystusa i przychodzili jako nasi bracia...". Jan Paweł II - Szczecin, 11 czerwca 1987 r.

Św. Otton urodził się ok. 1061 r. w Szwabii. Po raz pierwszy znalazł się w Polsce jako kleryk ok. 1080 r., przebywając na dworze księcia Władysława Hermana w Gnieźnie, w otoczeniu opata wurzburskiego Henryka. Udzielał wtedy nauk młodzieży szlacheckiej w przykatedralnej szkole. Był to okres, kiedy poznawał język Polan, słowiańskie obyczaje i dwór książęcy. Po kilku latach tej posługi powrócił do Niemiec, gdzie otrzymał święcenia kapłańskie, aby w Polsce znaleźć się znów ok. 1088 r. Tym razem powierzono mu misję pertraktowania małżeństwa siostry cesarza Henryka IV, Judyty Marii Salickiej z Władysławem Hermanem. Misja zakończyła się pomyślnie. Do 1090 r. służył jako kapelan księżnej na dworze w Płocku, po czym został ponownie wezwany do Niemiec, gdzie cesarz obdarował go godnością kanclerza. Dzięki poparciu Henryka IV i książąt Rzeszy na Boże Narodzenie 1102 r. został wybrany biskupem Bambergu. Jak wspominają kroniki, w lutym 1103 r. boso wkroczył do swojej katedry, zyskując wielki szacunek i życzliwość powierzonego sobie ludu. Samą sakrę otrzymał z rąk papieża dopiero w 1106 r.

Zwłoka spowodowana była istniejącym konfliktem między cesarzem Henrykiem IV a papieżem Paschalisem II. Aby rozwiązać ów konflikt, cesarz wysłał Ottona do Rzymu (1105 r.), gdzie biskup doprowadził ostatecznie do pojednania obu zwaśnionych stron. Podobną misję sprawował jeszcze w 1121 r. (tym razem konflikt zaistniał między Henrykiem V a Kalikstem II). W dużej mierze Otton przyczynił się też do podpisania konkordatu wormackiego (1122 r.), na mocy którego cesarz zrzekł się inwestytury. Tymczasem w swojej diecezji troszczył się o reformę kleru, karność w klasztorach i o ubogich. Nazywano go "ojcem zakonów", gdyż osobiście założył 15 opactw i 6 mniejszych klasztorów. Największym jednak jego osiągnięciem było schrystianizowanie Pomorza Zachodniego.

Wszystko zaczęło się w 1124 r., kiedy to Otton, w porozumieniu ze Stolicą Apostolską i za zgodą cesarza przybył do kraju Polan na zaproszenie księcia Bolesława Krzywoustego, aby Pomorzan zyskać dla Kościoła. Z księciem spotkał się w Gnieźnie, gdzie omówiono szczegółowo plan misji. Bolesław Krzywousty zabezpieczył misjonarzy w zbrojną eskortę (60 wojów) i we wszelkie potrzebne środki. Także Otton dobrze się do wyprawy przygotował, będąc jeszcze w swojej diecezji. W Stargardzie nastąpiło spotkanie z księciem pomorskim Warcisławem, który przyjął chrzest z rąk biskupa i także zapewnił o wszelkiej pomocy. Wyprawa misyjna rozpoczęła się pod koniec maja 1124 r. od miejscowości - Pyrzyce, gdzie w ciągu niecałych dwóch tygodni wiarę przyjęło ok. 7 tys. Pomorzan. Z Pyrzyc misjonarze udali się do Kamienia Pomorskiego, zyskując dla Chrystusa kolejne 3500 dusz. Pod koniec sierpnia pielgrzymi dotarli do Wolina - założonego według podań przez samego Juliusza Cezara. Tutaj misja spotkała się już z pewnymi trudnościami - misjonarze zostali wypędzeni z grodu. Wolinianie zadecydowali, że przyjmą nową wiarę, jeżeli najpierw uczynią to mieszkańcy Szczecina. Otton zatem podążył w tamtą stronę. W Szczecinie również mieszkańcy nie kwapili się do przyjęcia wiary chrześcijańskiej, jednak wobec grożącej zbrojnej interwencji księcia polskiego odstąpili od pogańskiego kultu i uwierzyli w Chrystusa. W grudniu biskup wkroczył ponownie do Wolina, gdzie tym razem został przyjęty bardzo życzliwie. Następnie Ewangelię głosił jeszcze w Kołobrzegu i Białogardzie, odwiedzając po drodze mniejsze grody (Kłodno, Lubiń, Niekładz). Łącznie podczas całej wyprawy misyjnej wiarę chrześcijańską przyjęło ponad 22 tys. Pomorzan. W lutym 1125 r. Otton powrócił przez Gniezno do swojej diecezji.

Drugi raz Biskup bamberski udał się na Pomorze w 1128 r. Zaistniała wówczas poważna groźba reakcji pogańskiej. Odwiedził wtedy Uznam, Szczecin, Dymno, Wołogoszcz, Choćków, Wolin, Kamień, gdzie umacniał chrześcijan i zachęcał do wytrwania w wierze. Po powrocie do Gniezna poważnie rozpatrywał też sprawę ustanowienia biskupstwa pomorskiego. Wyznaczył już nawet swojego kapelana Wojciecha na ewentualnego biskupa. Sprawa nowego biskupstwa musiała jednak czekać, bowiem do ziem Pomorza roszczenia wnosił zarówno Kościół w Niemczech (Magdeburg), jak i w Polsce (Gniezno). Niestety, śmierć Ottona - 30 czerwca 1139 r. przerwała wszelkie plany erygowania nowej diecezji. Wielki Misjonarz Pomorza Zachodniego został pochowany w klasztorze św. Michała w Bambergu na wzgórzu Michelsberg. A biskupstwo w Wolinie (podlegające bezpośrednio Rzymowi) zostało ostatecznie powołane 1 października 1140 r. Pierwszym biskupem został kapłan Wojciech, towarzysz misji św. Ottona. Pół wieku później, 1 maja 1189 r. papież Klemens III wliczył Ottona w poczet świętych.

Dzieło misyjne św. Ottona z Bambergu to wydarzenie unikalne w dziejach Europy Zachodniej. Jedyna krucjata, gdzie hufce rycerstwa zastąpiła garstka misjonarzy, a krzyż i słowo okazały się bardziej skuteczne od wymowy miecza. Św. Otton jest głównym patronem naszej archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej, a największym ośrodkiem jego kultu w Polsce są dziś Pyrzyce - miasto, gdzie Święty rzucił pierwsze ziarna Bożego Słowa.

CZYTAJ DALEJ

CKE: opublikowano wyniki egzaminu ósmoklasisty

2022-07-01 10:32

[ TEMATY ]

Centralna Komisja Egzaminacyjna

egzamin ósmoklasisty

Magdalena Pijewska/Niedziela

Uczniowie VIII klas szkół podstawowych, którzy w maju przystąpili do obowiązkowego egzaminu ósmoklasisty, za rozwiązanie zadań z języka polskiego uzyskali średnio 60 proc. punktów możliwych do otrzymania, a z matematyki – 57 proc. – podała w piątek Centralna Komisja Egzaminacyjna.

Ósmoklasiści musieli przystąpić także do pisemnego egzaminu z języka obcego. Średni wynik uzyskany przez ósmoklasistów z egzaminu z angielskiego (najczęściej wybieranego języka obcego) to 67 proc. punktów, z niemieckiego – 50 proc., z rosyjskiego – 65 proc., z francuskiego – 80 proc., z hiszpańskiego – 81 proc. i z włoskiego – 89 proc.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję