Odkąd istnieje w Jaworzni osobne duszpasterstwo, czyli od początku lat 80. ub.w., parafianie korzystają kaplicy, którą utworzyli dużym wysiłkiem w budynku po dawnej świetlicy ludowej.

Czy św. Marta im pomoże?

Obok prezbiterium wisi obraz św. Marty – patronki parafii, który podarowali parafianie. Ufnie zwracają się do niej w modlitwie, wierząc że pomoże im zrealizować wielkie marzenie.

Duszpasterstwo w Jaworzni kształtowało się w trudnych czasach komunizmu i stanu wojennego, ale i powstałej „Solidarności” i nadziei na wolność. Z myślą o mieszkańcach Jaworzni i Janowa, którzy musieli pokonywać duże odległości do kościoła w Piekoszowie i Białogonie, ks. J. Budziosz, dziekan Piekoszowa, zorganizował w dawnej ludowej świetlicy w Jaworzni kaplicę, w której 29 lipca, czyli w liturgiczne wspomnienie św. Marty, odprawił pierwszą Mszę św. w intencji parafian. Święta została wybrana na patronkę parafii w Jaworzni. Opiekę duszpasterską sprawowali prefekci z Piekoszowa: ks. Zygmunt Pawlik, ks. Jan Rudecki, ks. Edward Kupis, ks. Zenon Stępień, ks. Stanisław Gil, ks. Andrzej Orlikowski i ks. Jerzy Ostrowski.

W części odnowionego budynku po świetlicy zorganizowano salki katechetyczne, z których korzystali uczniowie uczący się w szkole w Jaworzni. – Czasy były wyjątkowe. Tworzeniu nowego ośrodka duszpasterskiego tutaj, w Jaworzni i w innych miejscach, towarzyszył duży entuzjazm społeczny. Władza po latach czynienia trudności w końcu dawała jakieś zgody na tworzenie nowych kaplic, parafii – opowiada ks. dr Mirosław Cisowski, dyr. duszpasterstwa ogólnego w Kurii Kieleckiej.

W 1987 r. bp Stanisław Szymecki mianował duszpasterzem w Jaworzni ks. Zbigniewa Faclera. A następnie zezwolił dekretem na prowadzenie ksiąg metrykalnych. Parafię w Jaworzni erygował 25 kwietnia 1998 r. biskup kielecki Kazimierz Ryczan.

Kaplica tylko tymczasowa

Pracujący w Jaworzni przez te lata duszpasterze, począwszy od ks. Henryka Makuły, przez później posługujących: ks. Jana Będkowskiego, ks. Jana Pietraszewskiego, ks. Mariana Fatygę, ks. Tadeusza Bieleckiego, dokładali starań, aby parafia mogła się rozwijać duchowo i materialnie. Każdy z nich zostawił tutaj cząstkę własnej pracy, modlitwy. Od początku zdawali sobie sprawę z konieczności budowy kościoła. Kaplica zorganizowana w starym budynku, miała być tymczasowym rozwiązaniem, służy do dziś. Ale jej stan jest zły.

Grunt na rzecz parafii, z myślą o budowie kościoła, przekazali w darze państwo Kubicowie 7 maja 2001 r. To był krok przybliżający do celu. Okazało się jednak, że lokalizacja przyszłego kościoła może budzić wątpliwości – jest w pobliżu kurzej fermy, na obniżonym terenie. Obecny proboszcz ks. Stanisław Strycharczyk, który pracuje w parafii od 2001 r., razem z Radą Parafialną podjął się zamiany działek i uregulowania związanych z tym trudnych i żmudnych formalności prawno-sądowych (obecna działka leży na terenie rezerwatu Chelosiowej Jamy, konieczna była również ekspertyza geologiczna). Po nabyciu działki, powstał projekt nowego kościoła. Na placu posadowiono krzyż.

Może skromniejsza?

Z pewnością trzeba liczyć siły na zamiary, może należało pomyśleć o mniejszej świątyni w pierwotnym miejscu? – mówią niektórzy. – Kościół to dom Boży, budowany nie na kilkadziesiąt lat, ale na pokolenia, powinien być wzniesiony w godnym miejscu i nie półśrodkami – argumentuje proboszcz ks. Stanisław.

Aktualnej lokalizacji broni architekt Maria Głowacka, żona twórcy projektu śp. Andrzeja Głowackiego, który przygotował go przy współpracy z arch. Anną Kuchniak. Kibicuje parafii Jaworznia. Podstawą założenia projektowego było wyeksponowanie bryły kościoła na szczycie wzniesienia – mówi.

Wskazuje także na starania obecnego proboszcza, który podjął odważną i żmudną drogę zmiany działek, których właścicielem była parafia. Działka sąsiadująca z kurzą fermą została zamieniona na działki na wzgórzu, mające – jak podkreśla – niepowtarzalne otoczenie.

Rada Parafialna w akcji

Wszelkie sprawy związane z budową konsultowane są z Radą Parafialną, która jest wielkim wsparciem dla proboszcza. Krystyna Szerlowska działa razem z mężem w Radzie Parafialnej. – Wiele udało się zrobić wspólnie. Wykonano kosztowne i trudne ze względu na teren (skała) przyłącza do działki. Pierwszy element projektu został zrealizowany – to plebania. Nawiązuje do przyszłego kościoła, bo według projektu stanowi oparcie dla murów fundamentowych świątyni. Jako kolejny etap miały ruszyć prace ziemne przy fundamentach. Czy ruszą w najbliższym roku? Trudno dziś powiedzieć. Ta idea łączy parafian. Koło św. Marty organizuje od lat festyny i różne inicjatywy. Pomysłów na pozyskiwanie funduszy i determinacji nigdy nie brakowało parafianom. Rozprowadzano cegiełki, były również drukowane kalendarze parafialne. W okolicznych miejscowościach (Janów Górny, Dolny, Jaworznia, Piekoszów, Szczukowice) był zbierany złom na ten cel. Przyjął się również zwyczaj kiermaszu palm wielkanocnych, które parafianie nabywają, by wesprzeć budowę. Solidarnie i regularnie raz w miesiącu w niedzielę przekazują na budowę swoją ofiarę na tacę. Trzeba podkreślić, że na kościół oczekuje wielu starszych parafian, którzy ofiarami, modlitwą pracą angażują się. Często słyszę pytanie zwłaszcza od starszych: – Czy ja doczekam tego kościoła?

Niełatwe czasy

Sytuacja jest trudna, ponieważ kaplica już nie spełnia warunków jako godny obiekt sakralny. Eternitowy dach jest do wymiany, wnętrze wymaga remontu.

Środków potrzebnych na tę inwestycję sama niewielka parafia nie zabezpieczy. Obecnie w diecezji jest kilka kościołów w budowie. Diecezja w miarę możliwości stara się pomagać na różne sposoby parafiom, m.in. przez utworzony przez bp. Jana Piotrowskiego fundusz budowlano-remontowy. Jaworzni – jak informuje ks. Strycharczyk również solidarnie pomogły parafie, z którymi był związany z racji pracy, m.in. Rykoszyn, Piekoszów, Strawczyn, Wierna Rzeka, parafia św. Jadwigi Królowej w Kielcach. Wszyscy zaangażowani zdają sobie sprawę że nie są to łatwe czasy na takie inwestycje – drożejące ceny materiałów, pracy budzą obawy – mówi ks. Mirosław Cisowski, dostrzegając jednocześnie wysiłek i determinację proboszcza i parafian.

Klucz do dziejów świątyń

Śp. bp K. Ryczan często powtarzał, że „kościołów nie budują ludzie bogaci, tylko wierzący”. I na pewno jest to klucz do powstania wielu świątyń na przestrzeni dziejów, wznoszonych na przekór wszelkim przeciwnościom.

– Jest pewne zawieszenie. Ale nie możemy teraz zrezygnować. Wszyscy – proboszcz, rada, parafianie włożyliśmy w to wiele wysiłku i serca. Chociaż nie wiemy, co będzie dalej, czy ruszą prace w najbliższym czasie, to iskra nie gaśnie. Nie poddajemy się. Wciąż mam nadzieję, ze doczekam widoku wzrastających murów naszego kościoła. Choć wiem, że mogą upłynąć jeszcze lata – mówi Krystyna Szerlowska.