Reklama

Rodzina

Przykład idzie z góry

Najlepszymi nauczycielami maluchów są rodzice. To oni są niezastąpionymi katechetami.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Nauka wiary nie może być sprowadzona tylko do zapamiętywania modlitewnych formułek. Najważniejsze jest, aby mama i tata swoim życiem dawali ewangeliczne świadectwo.

Pismo Święte dla najmłodszych

Wspólna modlitwa rodziców, uczestniczenie we Mszy św., rozmowy o Bogu, a także czytanie Biblii i życie historiami ze Starego i Nowego Testamentu są nieocenioną lekcją religii dla maluchów. – Chodzi nie o wiedzę, ale o nasze codzienne funkcjonowanie. Dla nas Pismo Święte jest rzeczywistością, do której odnosimy się jako rodzice w konkretnych sytuacjach i uczymy dzieci, że jest to księga z żywym słowem Bożym, które jest dla nas drogowskazem – mówią Anna i Michał Sajowie z lubelskiej wspólnoty Armia Dzieci, rodzice Samuela, Glorii, Kaleba, Jozuego i Emmy, a także zmarłej zaraz po narodzeniu Sary. Na rynku jest wiele pozycji biblijnych adekwatnych do wieku dzieci. – Nieważne, którą wybierzemy dla naszych pociech. Istotne jest, aby dzieci miały kontakt z historiami z Pisma Świętego opatrzonymi kolorowymi obrazkami. My mamy prawie wszystkie rodzaje Biblii dla najmłodszych – dodają małżonkowie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Joanna i Kamil, rodzice 3,5-letniego Michasia i 2-letniej Oli, również czytają swoim dzieciom Biblię. – Dzieci wiedzą też, że mamy swoją wersję dla dorosłych. Zapoznajemy także córkę i syna z dziecięcymi opowieściami o świętych i ich patronach – opowiadają. Trudne historie z Biblii maluchom niełatwo będzie zrozumieć, ale te wybrane, dedykowane najmłodszym, gdy są często czytane i opowiadane przez rodziców, w pewnym momencie stają się częścią dziecięcej duchowości. – Syn bawi się np. w uciszanie burzy przez Pana Jezusa czy zadaje niespodziewane pytania np. o powód ukrzyżowania. Gdy zaczynam mu wyjaśniać, często sama dostaję odpowiedzi na różne pojawiające się w moim życiu pytania. Syn wiele też czerpie z obecności naszej rodziny na rekolekcjach, po których organizuje zabawę w księdza i odprawianie Mszy św., a córka go naśladuje – dodaje Joanna. Regularne czytanie Biblii dla dzieci sprawiło, że Michaś potrafi kojarzyć niektóre fragmenty Ewangelii usłyszane w kościele z tymi, które poznał w domu. Razem z Olą obserwuje także modlitwę rodziców w czasie podróży i przed posiłkiem. – Nie zmuszamy dzieci do włączania się, ale zawsze pytamy, czy chcą za coś podziękować Panu Jezusowi – mówi Joanna.

Reklama

Nauka wdzięczności

Dobrze jest już od momentu, kiedy maluch zaczyna mówić i rozumieć otaczającą go rzeczywistość, uczyć go modlitwy właśnie przez wyrażanie wdzięczności. Dziękować można za przeżyty dzień, różne sytuacje, osoby czy proste, ale ważne z punktu widzenia dziecka sprawy. Budowanie poczucia, że to, co się wydarzyło, jest dobre i pochodzi od Boga, to ważny aspekt przekazywania wiary maluchowi.

Także uczenie wrażliwości na piękno stworzenia świata i otaczającą przyrodę ma znaczenie. Przykład? Mój 3-letni syn Franio, gdy wygląda rano przez okno i widzi wschodzące słońce, mówi: „Bóg dał nam ładny dzień, będziemy mogli pójść na spacer”. Jego dziecięca duchowość często zaskakuje w różnych nieoczekiwanych, nawet trudnych momentach. Gdy w wakacje wracaliśmy z rekolekcji rodzinnych i przez 4 godziny towarzyszyły nam ulewny deszcz, grzmoty i pioruny, w pewnej chwili, gdy niebo pojaśniało, niespełna 2,5-letni wówczas synek powiedział: „Bóg wysłuchał naszej modlitwy, zabrał burzę”. Potrafił również dostrzec Bożą interwencję w sytuacjach, w których np. jakaś rzecz wymagała naprawy lub trzeba było kupić nowy sprzęt. „Bóg coś wymyśli, na pewno da nam pieniądze” – słyszałam od syna, który od pierwszych miesięcy swojego życia chętnie słucha uwielbieniowych pieśni.

Modlitwa przez śpiew

Bo kto śpiewa, ten podobno dwa razy się modli. Joanna mówi: Nasze dzieci, zarówno 3-letni syn, jak i roczna córka, nie tylko usypiają przy religijnych pieśniach, ale także je na swój sposób śpiewają. Internet jest pełen piosenek dla małych chrześcijan. Te najbardziej popularne to utwory kultowego dziecięcego zespołu – Arki Noego, ale warto także sięgać po nagrania dziecięcych scholi czy śpiewających kapłanów, np. biskupa seniora archidiecezji częstochowskiej Antoniego Długosza, autora wielu publikacji dla najmłodszych. Niedawno na antenie Telewizji Trwam ksiądz biskup zwracał uwagę na to, że „dziecko formuje swoją postawę wiary do 7. roku życia, a rodzice w sakramencie małżeństwa zapraszają Pana Jezusa, by rodzina stawała się domowym Kościołem, domowym sanktuarium”.

Reklama

Rodzinna szkoła wiary

W byciu zwiastunami wiary w życiu swoich pociech nie pomagają przymusowe uczenie modlitwy czy zabieranie na siłę malucha na Mszę św. Czymś naturalnym dla 2-, 3-, a nawet 4-letniego dziecka jest to, że nie będzie grzecznie siedziało razem z rodzicami w kościelnej ławce. Oczywiście, są i takie dzieci, ale wiele rodzin zmaga się z różnymi kaprysami maluchów. Żeby zachęcać do Eucharystii, warto wybierać te Msze św., które są sprawowane specjalnie dla dzieci. Dobrym pomysłem jest też uczenie elementów Liturgii przez czytanie książek opowiadających o gestach kapłana. Dziecko będzie chętniej uczęszczało do kościoła, jeśli rodzice będą zaangażowani w życie parafii czy jakiejś wspólnoty. Maluchy to mali obserwatorzy. Jeśli np. tata jest lektorem to syn też będzie chciał być blisko ołtarza. Nasze dzieci chętnie uczestniczą we Mszy św., ponieważ wybieramy nie tylko Eucharystie przeznaczone dla nich, ale także należymy do Rodzinnej Wspólnoty „Woda Życia”, w której razem ze swoimi rówieśnikami mogą się bawić, tańczyć czy śpiewać uwielbieniowe pieśni.

W rodzinnej szkole wiary ważnym momentem jest wspólna modlitwa z rodzicami. Aby uczyć maluchy relacji do Boga, dobrze jest w ciągu dnia rozmawiać z dziećmi o Panu Jezusie, zachęcać do spontanicznej modlitwy, np. za czyjeś zdrowie. Oczywiście, nie powinno też zabraknąć modlitwy, w czasie której rodzice klęczą i modlą się razem ze swoimi dziećmi. Trzeba jednak pamiętać, że późnym wieczorem maluchy są zazwyczaj bardzo zmęczone. Warto przymknąć wtedy oko na ich niesforne zachowania. Istotne jest, aby uczyć dzieci, że cała rodzina staje w obecności Kogoś ważnego i choć przez chwilę (chociaż 10 sekund) zachować wówczas ciszę. Nie należy zmuszać maluchów do klęczenia. Jeśli będą chciały, same przyjdą do rodziców i przyjmą taką postawę. Dobrze też, żeby w domowej kapliczce znalazły się krzyż i np. jakiś obrazek z wizerunkiem Matki Bożej, tak aby wzrok modlących nie rozpraszał się na innych przedmiotach. A w jaki sposób modlić się z najmłodszymi? Jak najprościej. Pytać, za co dzieci chciałyby w danym dniu podziękować Panu Jezusowi, za co przeprosić i o co poprosić. Na zakończenie, w zależności od umiejętności dziecka, dobrze jest odmówić Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo czy Aniele Boży.

2024-04-09 14:22

Ocena: +3 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kościół w szkole, szkoła w Kościele

W dzisiejszym świecie, w którym wiedza na tematy materialnej strony rzeczywistości wzrasta z szybkością znacznie przekraczającą możliwości jej przyswojenia, wzrasta również ignorancja i nieznajomość Boga. Dzisiejszy człowiek wie mniej o tym, jaki Bóg jest i co w stosunku do niego zamyśla niż pokolenie jego rodziców. Tymczasem wśród cierpienia i niedoli, które zdają się nie mieć końca, nawet przekonany ateista zaczyna się rozglądać za Bogiem. W skrajnych warunkach agnostyk przestaje być agnostykiem. Strach i ból niweczą wiarę we własne siły i wtedy pojawia się inna wiara. W hospicjach dla nieuleczalnie chorych, na oddziałach intensywnej opieki medycznej, w salach operacyjnych, wśród żołnierzy w przededniu bitwy, żeglarzy miotanych sztormem, pasażerów uszkodzonego samolotu lub statku niewielu jest ateistów, niewielu nawet - przynajmniej w danym momencie - agnostyków. Im celniej ugodzony czy bardziej przerażony człowiek, tym bardziej potrzebuje i głośniej przyzywa Boga. Wątpliwości może i powrócą, ale w chwilach zagrożenia lęk i wiara są nierozłączne. Kim jest więc ów Bóg, który zaszczepia nam sumienie i który w ciężkich chwilach jest naszą ostoją przez sam fakt swego istnienia. Odpowiedzi na te i wiele innych pytań dotyczących Boga udziela choćby szkolna katecheza, co do której rozpętano w naszym kraju jedną z najbardziej rozległych manipulacji po 1989 r. Pamiętamy to? Nie poddaliśmy się tej manipulacji, katecheza od wielu już lat towarzyszy naszym dzieciom i młodzieży w edukacji. Jakie współcześnie wyzwania stoją przed katechetami, zarówno świeckimi, duchownymi czy zakonnymi.

CZYTAJ DALEJ

Duch Święty – kim jest najbardziej tajemnicza Osoba Trójcy Świętej?

2024-05-19 07:08

[ TEMATY ]

Duch Święty

Kard. Grzegorz Ryś

Materiał prasowy

Czy faktycznie jest równy Ojcu i Synowi? Jak działa? Czym są dary Ducha Świętego? Dlaczego tak mało o Nim wiemy? Duch Święty to niezaprzeczalnie najbardziej tajemnicza Osoba Trójcy Świętej. Jest niewidoczny jak wiatr, a jednak działa.

W Starym Testamencie bywa przedstawiany jako potężna moc, którą posługuje się Bóg, a dzisiaj najczęściej kojarzymy Go z obrazem gołębicy, płomienia czy silnego podmuchu. Jego nieoczywista moc, o której mówią te wizerunki, może zdziałać cuda. Wystarczy poznać Go i dać się Mu poprowadzić. Dopiero w Nowym Testamencie ukazuje nam się nie jako jakaś siła, wiatr, tchnienie czy moc, ale Osoba Boża.

CZYTAJ DALEJ

Papież zachęca do codziennego czytania i rozważania słowa Bożego

2024-05-19 12:43

PAP/EPA/CLAUDIO PERI

Do codziennego czytania i rozważania słowa Bożego zachęcił papież Franciszek w rozważaniu poprzedzającym modlitwę „Regina caeli”, jaką odmówił z wiernymi zgromadzonymi na placu św. Piotra w Watykanie w uroczystość Zesłania Ducha Świętego.

Papież przypomniał, że Jezus w Ewangelii mówi nam, że Duch Święty powie nam „o wszystkim, cokolwiek usłyszał”. „Są to słowa wyrażające wspaniałe uczucia, jak miłość, wdzięczność, zawierzenie, miłosierdzie. Słowa, które pozwalają nam poznać piękną, jasną, konkretną i trwałą relację, jaką jest wieczna miłość Boga. Słowa, którymi zwracają się do siebie Ojciec i Syn. Są to właśnie przemieniające słowa miłości, które Duch Święty w nas powtarza, i które dobrze nam czynią, gdy je słuchamy, gdyż powodują, że w naszym sercu rodzą się i wzrastają te same uczucia i te same intencje” - wskazał Franciszek. Dlatego ważne jest, żebyśmy się nimi karmili na co dzień, czytając fragment z kieszonkowej Ewangelii, wykorzystując do tego krótkie dogodne chwile.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję