Termin „polikryzys” przywołuje dramatyzm historycznego momentu, który obecnie przeżywamy, a w którym zbiegają się wojny, zmiany klimatyczne, problemy energetyczne, epidemie, zjawiska migracyjne, innowacje technologiczne. Splot tych krytycznych zjawisk skłania nas do zadawania pytań o losy świata i o nasze jego pojmowanie. Pierwszym krokiem, jaki należy podjąć, jest dokładniejsze zbadanie, jakie jest nasze wyobrażenie o świecie i o kosmosie. Jeśli tego nie zrobimy i jeśli nie przeanalizujemy poważnie naszych głęboko zakorzenionych oporów wobec zmian, zarówno jako pojedyncze osoby, jak i jako społeczeństwo, będziemy nadal postępować tak samo jak w przypadku innych kryzysów, także tych najnowszych.

Kolejnym ważnym krokiem, aby uniknąć zatrzymania się, zakotwiczenia w naszych pewnikach, przyzwyczajeniach i lękach, jest uważne słuchanie wkładu wiedzy naukowej. (...) W spotkaniach z ludźmi i ich historiami, a także wsłuchując się w wiedzę naukową, zdajemy sobie sprawę, jak bardzo nasze kryteria dotyczące antropologii i kultur wymagają głębokiej rewizji. (...)

Wsłuchiwanie się w głos nauki nieustannie dostarcza nam nowych odkryć. Weźmy pod uwagę to, co przekazują nam badania dotyczące struktury materii i ewolucji organizmów żywych: wyłania się z nich obraz natury o wiele bardziej dynamiczny, niż przypuszczano w czasach Newtona. Nasz sposób pojmowania „ciągłego stwarzania” wymaga ponownego przemyślenia, wiedząc, że to nie technokracja nas zbawi (por. Laudato si’, 101): podtrzymywanie utylitarystycznej i neoliberalnej deregulacji globalnej, oznacza narzucenie prawa silniejszego jako jedynej reguły; a jest to prawo, które dehumanizuje. (...)

Nadzieja to fundamentalna postawa, która wspiera nas w drodze. Nie polega ona na czekaniu z rezygnacją, ale w dążeniu z zapałem do prawdziwego życia, które wykracza daleko poza wąskie ramy jednostki. (...)

To także z powodu tego wspólnotowego wymiaru nadziei, w obliczu złożonego i globalnego kryzysu, jesteśmy przynaglani do docenienia narzędzi o zasięgu światowym. (...) musimy nadal z determinacją angażować się na rzecz „skuteczniejszych organizacji światowych, obdarzonych autorytetem, aby zapewnić globalne dobro wspólne, eliminację głodu i ubóstwa oraz pewną obronę podstawowych praw człowieka” (Fratelli tutti, 172). Jest to pilne zadanie, które dotyczy całej ludzkości.

Przesłanie do uczestników Zgromadzenia Ogólnego Papieskiej Akademii Życia – Rzym, z Kliniki Gemelli, 26 lutego 2025 r.

W sercu odczuwam błogosławieństwo, które kryje się w słabości, ponieważ to właśnie w takich chwilach uczymy się jeszcze bardziej ufać Panu. Jednocześnie dziękuję Bogu za to, że dał mi możliwość dzielenia się, w ciele i duchu, losem tak wielu chorych i cierpiących.

Rozważanie podczas modlitwy Anioł Pański, 2 marca 2025 r.

Dziękuję z całego serca za modlitwy w intencji mojego zdrowia płynące z placu [św. Piotra]. Stąd wam towarzyszę. Niech Bóg wam błogosławi, a Matka Boża ma was w swojej opiece. Dziękuję.

Nagranie audio wyemitowane podczas wieczornej modlitwy różańcowej w intencji chorego papieża na placu św. Piotra, 6 marca 2025 r.