Reklama

Koniec z bezpłatnym leczeniem

Oprac. Bea
Edycja łomżyńska 41/2003

Leczenie jest kosztowne. Przekonujemy się o tym, jeśli zdarzy nam się nagle zachorować i udajemy się do lekarza. Ten często stawia diagnozę, nie kierując nas na podstawowe badania, uznając, że są one zbędne. Jeśli zaś skieruje nas na badania specjalistyczne, to okazuje się, że musimy oczekiwać w długiej kolejce na przyjęcie. Okres oczekiwania na badania USG, rezonansu magnetycznego, tomografię czy inne wynosi kilka miesięcy. Jednakże jeśli mamy kilkadziesiąt złotych w kieszeni, to będziemy załatwieni od ręki - w gabinecie prywatnym albo w szpitalu po tzw. godzinach, na szpitalnym, czyli państwowym sprzęcie. Niektórzy borykają się z dylematem: pożyczyć, zapłacić te 50-80 zł (przykładowa cena badań USG i USG Dopplera) prywatnie czy czekać np. pół roku. A jeśli choroba jest na tyle poważna, że każdy dzień zwłoki grozi tragedią?
Czy poprawi się stan zdrowia polskiej służby medycznej? Zdaniem rządu: tak. A stać się to ma za przyczyną kilku zmian. Jedną z nich jest wprowadzenie odpłatności za usługi medyczne. Mamy zapewnione bezpłatne leczenie stomatologiczne na książeczkę RUM. Niestety, zakres świadczeń jest tak ograniczony, że często zmuszeni jesteśmy korzystać z usług prywatnych gabinetów stomatologicznych. Tak robi aż 70% społeczeństwa. Od lat 90. działa w Polsce kilkanaście firm oferujących leczenie abonamentowe, czyli za stałą miesięczną opłatą: pakiet podstawowy kosztuje od 20 do 100 zł (szczepienia przeciw grypie, częściowe badania profilaktyczne w tym tomografia komputerowa, EKG, USG i mammografia), pakiet lux od 600 do 1000 zł (dla tych, którzy mają specjalne wymagania). Ci, którzy się na ten sposób decydują, płacą podwójnie - na podatek zdrowotny (7,75 % dochodów), mimo że nie korzystają z publicznej zdrowia oraz za abonament medyczny. No, ale nie każdego na taki luksus stać.
Najnowszy projekt rządowy przewiduje częściową odpłatność na usługi medyczne: 3 zł za wizytę u lekarza pierwszego kontaktu, 5 zł za wizytę u lekarza specjalisty, za wypisanie recepty - 2 zł. Opłaty te mają nie tyle zasilić budżet, co mają odstraszyć starszych pacjentów, którzy traktują lekarza jak psychologa „partnera do rozmowy, a przychodnię jak kawiarnią albo czytelnię” (jak wynika z wypowiedzi Michała Boniego dla Wprost, nr 40, jednego z autorów projektu wprowadzenia częściowej odpłatności za usługi medyczne). Podobny system sprawdził się już na Słowacji (tej samej, która nie tak dawno witała owacyjnie Ojca Świętego), gdzie liczba starszych osób uczęszczających do lekarza zmniejszyła się o 20%. Pojawia się tu pytanie: jaki jest zasadniczy cel wprowadzenia projektu Boniego w życie i komu ma on służyć? Czy z wypowiedzi byłego ministra pracy nie wynika, że starsi ludzie, którzy wymagają nie tylko opieki medycznej, ale i zrozumienia ze strony lekarzy, przeszkadzają tym ostatnim w wykonywaniu swoich obowiązków? A może jest to wstęp do programu uśmiercania starszych ludzi, którzy zdaniem niektórych lekarzy są zbyt absorbujący i wymagają zbyt często kosztownej opieki?
Istnieje w Polsce ogromny rozdźwięk między możliwością uratowania czyjegoś życia, a możliwościami ekonomicznymi, z czego zdaje sobie sprawę wybitny kardiolog prof. Religia: „W Polsce są setki tysięcy ludzi, dla których pożywieniem jest chleb z cukrem”. To oznacza, że setki tysięcy ludzi nie stać na luksus bycia zdrowym, bo to wiąże się z płatnymi wizytami u lekarza specjalisty, płaceniem za operacje czy za kosztowne leki ratujące życie.
Ale czy to ma oznaczać, że w Polsce trzeba dokonywać wyborów, że ktoś musi umrzeć, bo nie stać go na leczenie? Od czasów PRL-u do tej pory wmawiano nam, że państwo jako zbiorowy ubezpieczyciel jest w stanie zagwarantować każdemu obywatelowi bezpłatne usługi medyczne. Nagle z dnia na dzień okazuje się, że to nieprawda i szuka się rozwiązań drastycznych dla ciągle ubożejącego społeczeństwa. Czy ma dojść do sytuacji, kiedy pacjent będzie umierał w poczekalni, bo go nie stać na leczenie? Oby nie spełnił się najczarniejszy ze scenariuszy...

Reklama

Sejm uchwalił nowelizację ws. rozszerzenia programu "Rodzina 500 plus" na pierwsze dziecko

2019-04-26 07:52

wpolityce.pl

W nocy z czwartku na piątek Sejm uchwalił rządową nowelizację w sprawie rozszerzenia programu "Rodzina 500 plus". Zgodnie z nią prawo do świadczenia 500 plus będą miały wszystkie dzieci i nastolatkowie do 18 lat, również jedynacy, bez względu na dochody rodziny.

Bożena Sztajner/Niedziela

Za ustawą głosowało 379 posłów, 20 było przeciw, a 8 wstrzymało się od głosu.

Rozszerzenie programu "Rodzina 500 plus" także na pierwsze i jedyne dziecko to jeden z punktów tzw. nowej piątki PiS.

Obecnie świadczenie jest przyznawane na drugie i kolejne dziecko. Na pierwsze jest wypłacane tylko po spełnieniu kryteriów dochodowych - 800 zł netto miesięcznie na osobę w rodzinie lub 1200 zł netto w rodzinie, której członkiem jest dziecko z niepełnosprawnością.

Po rozszerzeniu programu 500 plus będzie przysługiwać na wszystkie dzieci do 18 lat. Prawo do świadczenia zyskają również dzieci umieszczone w placówkach opiekuńczo-wychowawczych (do 18. roku życia).

Wnioski o przyznanie świadczenia na nowych zasadach, czyli bez kryterium dochodowego, będzie można składać w dwóch formach: w wersji papierowej - od 1 sierpnia 2019 r., a w wersji elektronicznej - od 1 lipca 2019 r.

W przypadku złożenia wniosku w okresie lipiec-wrzesień 2019 r. świadczenie zostanie przyznane z wyrównaniem od 1 lipca 2019 r. Złożenie wniosku po 30 września 2019 r. oznaczać będzie przyznanie świadczenia od miesiąca złożenia wniosku, czyli bez wyrównania za miesiące minione, tj. lipiec i sierpień.

Znowelizowana ustawa wprowadza trzymiesięczny termin - liczony od dnia urodzenia dziecka - na złożenie wniosku o świadczenie wychowawcze na nowo narodzone dziecko. Złożenie wniosku w tym terminie będzie skutkowało przyznaniem tego świadczenia z wyrównaniem od dnia narodzin dziecka. Obecnie świadczenie 500 plus przysługuje - co do zasady - od miesiąca, w którym złożono wniosek.

Projekt umożliwi także przyznanie - z zachowaniem ciągłości - świadczenia wychowawczego drugiemu rodzicowi dziecka w razie śmierci rodzica, któremu świadczenie zostało przyznane na dany okres lub który zmarł przed rozpatrzeniem wniosku. Obecnie w takiej sytuacji drugi rodzic musi złożyć "swój" wniosek o świadczenie.

Jak wynika z danych Centrum Informacyjnego Rządu, od 1 kwietnia 2016 r., czyli od uruchomienia programu, przeznaczono na niego ok. 70 mld zł (stan na marzec 2019 r.). Obecnie z programu korzysta ponad 3,6 mln dzieci, czyli 52 proc. wszystkich dzieci do 18. roku życia. Szacuje się, że po rozszerzeniu programu skorzysta z niego 6,8 mln dzieci. Po zmianach w 2019 r. na program trzeba będzie przeznaczyć ok. 31 mld zł, a w 2020 r. - ok. 41 mld zł.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Twarze Zielonej Góry

2019-04-26 11:49

Krystyna Dolczewska

Czy spacer ze śpiącym w wózku dzieckiem może zainspirować do napisania książki ? Tak, jeżeli tym spacerującym jest historyk, zielonogórzanin i miłośnik tego miasta.

Krystyna Dolczewska
dr Grzegorz Biszczanik i prowadząca spotkanie dr Izabela Korniluk

Właśnie dr nauk humanistycznych Grzegorz Biszczanik spacerując po mieście z córeczką, zaczął się uważnie przypatrywać mijanym kamienicom i kościołom. Zobaczył, że są na nich różne twarze - świętych, kobiece, maszkarony i te symboliczne np. nasze słoneczko. Przecież widział je od dzieciństwa, ale tu trzeba podkreślić słowo „uważnie”. Zaczął więc patrzeć ina-czej i notować sobie adresy mijanych obiektów, bo zakiełkowała w nim myśl o napisaniu książki. Postanowił ją zrealizować. Zaprosił do współpracy profesjonalnego fotografa Włady-sława Czulaka, pracownika Gazety Wyborczej. Otrzymaliśmy w rezultacie książkę „ Niezna-ne twarze Zielonej Góry”, którą zaprezentował nam w Muzeum Ziemi Lubuskie 17 kwietnia br. Nieznane, bo niezauważane przez nas.

Odpowiadając na pytania prowadzącej spotkanie p. Izabeli Korniluk opowiedział, ile przygód i trudności mieli autorzy książki - piszący i fotograf - jak musieli wchodzić na stry-chy i inne zakątki kamienic, jak często nie byli wpuszczani, musieli mieć pozwolenia albo fizycznie wejście było niemożliwe. Były też trudności z dokumentacją, z wyszukiwaniem planów obiektów, bo w Grünbergu w miarę rozbudowy zmieniano numerację kamienic. Cza-sami planów nie było. Wielkie ukłony autorów dla wielu osób m.in. Ks. Proboszcza parafii Najświętszego Zbawiciela Mirosława Maciejewskiego za udostępnienie archiwum zielono-górskich kościołów parafialnych i p. Izabeli Korniluk za udostępnienie zasobów MZL.

Autorzy byli często zaskoczeni, tym co znaleźli np. schronem przeciwlotniczym w kamienicy lub przebudowaną na mieszkanie bramą wjazdową.

Publiczność dopisała. Tak samo było podczas wystawy o kościele pw. N. Zbawiciela i o Zastalu. Jak zawsze, gdy chodzi o nasze miasto.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem