Od czasu do czasu słyszymy informację, że obradowała właśnie Konferencja Episkopatu Polski (KEP). Otóż kanon 447 Kodeksu Prawa Kanonicznego mówi, że: „Konferencja Episkopatu, będąca stałą instytucją, jest zebraniem biskupów jakiegoś kraju lub określonego terytorium, wypełniających wspólnie pewne zadania pasterskie dla wiernych jej terytorium, w celu pomnożenia dobra udzielanego ludziom przez Kościół, głównie przez odpowiednio przystosowane do bieżących okoliczności czasu i miejsca formy i sposoby apostolatu, z zachowaniem przepisów prawa”. Dalsze kanony mówią, że Konferencja Episkopatu obejmuje zwierzchników wszystkich Kościołów partykularnych, czyli lokalnych. Należą więc do niej biskupi diecezjalni i ci, którzy są z nimi prawnie zrównani, biskupi koadiutorzy, biskupi pomocniczy i biskupi tytularni, pełniący szczególne zadania zlecone im przez Stolicę Apostolską lub Konferencję Episkopatu. W obradach Konferencji mogą też brać udział inni biskupi zaproszeni przez Episkopat, lecz nie mają oni prawa głosu, ewentualnie głos doradczy. Konferencja Episkopatu ma swój statut. W jego ramach działa Stała Rada Episkopatu, Sekretariat Generalny Konferencji, a także inne urzędy i komisje. Konferencja wybiera przewodniczącego oraz wiceprzewodniczącego, a także swojego sekretarza generalnego.
Jest więc Konferencja ciałem bardzo dobrze zorganizowanym, odpowiedzialnym i decydującym o programie pracy duszpasterskiej w kraju. Jej zebrania plenarne mają odbywać się przynajmniej raz w roku, ale wiemy, że w naszym kraju tych spotkań w ciągu roku jest więcej. W Częstochowie mamy ten przywilej, że przynajmniej raz w roku, a bywa, że i więcej, KEP obraduje na Jasnej Górze.
Konferencja Episkopatu Polski może wydawać pewne ogólne dekrety zgodne z prawem powszechnym albo polecone przez Stolicę Apostolską lub takie, na których treść Stolica Apostolska wydała zgodę. Kodeks Prawa Kanonicznego przewiduje zasadniczo jednak działania pastoralne Konferencji, czyli ma ona wymiar i charakter przede wszystkim duszpasterski. Jest to bardzo ważny głos duszpasterski.
Opinii księży biskupów poddawane są też sprawy związane z życiem w kraju, z mediami, ze sposobami funkcjonowania różnych instytucji itp. Tematy te są przygotowywane wcześniej przez Stałą Radę i Sekretariat Generalny Konferencji, który ustala biskupów prelegentów i czuwa nad przebiegiem zebrań. Wnioski z obrad są przekazywane wiernym w kościołach poprzez specjalne komunikaty, za pośrednictwem Katolickiej Agencji Informacyjnej albo przez bezpośrednie zalecenia duszpasterskie biskupów lokalnych, którzy w swoich diecezjach realizują uchwały Konferencji.
Dobrze, żebyśmy znali tę strukturę działającą w Kościele polskim. Odgrywała ona nieocenioną rolę nie tylko w czasach komunistycznych, ale i obecnie. Episkopat, kierowany przez kard. Stefana Wyszyńskiego, w sposób zdecydowany i budzący podziw umiał przeprowadzić Kościół nieraz przez bardzo trudne sytuacje.
Dzisiaj są inne czasy i inne problemy, także niełatwe. Księża biskupi zawsze podejmują decyzje, które są świadectwem rozumienia problemów społecznych i świadczą o jedności Kościoła w Polsce. Niewątpliwą siłą naszego Kościoła jest Ojciec Święty Jan Paweł II - Papież Polak, z którym Konferencja Episkopatu Polski jest bardzo związana, niejednokrotnie osobistymi więzami przyjaźni. Częsty kontakt z Papieżem sprawia także, iż Kościół polski, chociaż jak każdy nosi znamiona lokalne, uczestniczy mocniej w życiu Kościoła powszechnego.