Kościół św. Stanisława w Czeladzi obok wielu zabytków malarskich, liturgicznych posiada również wiekowe, pochodzące z 1637 r., dziewięciogłosowe organy, bogato zdobione motywami roślinnymi. Jeszcze trzydzieści lat temu w czasie liturgii rozbrzmiewał ich głos, obecnie ten wczesnobarokowy instrument oczekuje na gruntowną renowację.

Organy przeniesiono do kościoła wkrótce po jego zbudowaniu, czyli ok. 1913 r. Pierwotnie instrument był umieszczony centralnie, przy balustradzie chóru. Jednak, kiedy po wojnie zakupiono nowe 41-głosowe organy, stare przeniesiono na boczny chór kościoła, ustawiając je przy tylnej ścianie. Podczas montowania rozety instrument odsunięto, powodując wiele szkód. Organy zostały wykonane dla dawnej świątyni w 1637 r. Świadczy o tym zachowana inskrypcja z tą datą. Obok znajdują się również inicjały "RP" i "AM". Mogą to być monogramy twórcy organów. Instrument ma dwie sekcje dźwiękowe - manualną i pedałową, posiada wiatrownice klapowo-zasuwowe i mechaniczną trakturę. Manuał umieszczony jest w lewej bocznej ścianie organów. Prof. Julian Gembalski, badając czeladzkie organy, napisał m.in., że posiadają prospekt wczesnobarokowy, architektoniczny, zdobiony dekoracją snycerską, ozdabiają je trzy wieżyczki, środkowa zamknięta półkolistym ryzalitem i niższe wieżyczki boczne - zamknięte kątowo.

Pierwotnie instrument był typowym w swej konstrukcji pozytywem bez pedału. Jednak postanowiono dodać sekcje pedałową i stąd widać zmiany w konstrukcji szafy. Zespół brzmieniowy zachowany jest częściowo w stanie oryginalnym. Szczególnie cenne są piszczałki prospektowe, pochodzące z pewnością z okresu budowy organów, wykonane z cyny, z charakterystycznym dla manieryzmu i wczesnego baroku ukształtowaniem górnych labiów. Mechanizm powietrzny jest młodszy od pozostałych części, został zamontowany najprawdopodobniej w XIX w. Składa się z dużego prostokątnego miecha magazynowego oraz kanałów powietrznych. W 1996 r. w pracowni Konserwacji Organów w Krakowie odrestaurowano metalowe piszczałki oraz zniszczoną przez korniki szafę i piszczałki drewniane.

"Cenny zabytek - jak powiedział ks. prał. Mieczysław Oset - wymaga jeszcze wielu konserwatorskich starań, by przywrócić mu dawną świetność". Znajdzie to na pewno swoje odbicie w organizowanym w świątyni festiwalu "Ave Maria". "Czeladzka świątynia - jak się o niej wypowiedział Sławomir Pietras - jest wprost stworzona w swej urodzie architektonicznej i wielkości do organizowania w niej festiwalu muzyki sakralnej. Przestrzeń, wspaniały chór, piękne prezbiterium i niezwykłe warunki akustyczne - wszystko to sprzyja muzyce organowej i wokalnym popisom". Należy przypomnieć, że od przybycia do parafii ks. Mieczysława Oseta świątynia odzyskała swój dawny blask. Zmieniono dach świątyni, pokrywając go miedzianą blachą, wymieniono niszczejące cegły klinkierowe, uszczelniono miejsca narażone na działanie wilgoci, uporządkowano parkany oraz zbudowano małą architekturę. Księdzu Prałatowi udało się wzbogacić świątynię o nowe piękne mozaiki nad wejściami do świątyni i Pietą, wybudować Dom Katechetyczny. Po intronizacji obrazu Matki Bożej Pocieszenia urządzono kolejne kaplice: św. Anny, św. Stanisława, Matki Bożej Częstochowskiej i Miłosierdzia Bożego. Odnowiono także ściany świątyni, podkreślając jej architekturę. Ufundowane zostały stacje drogi krzyżowej, odnowiono prezbiterium, ukazując kunszt najróżniejszych detali architektonicznych, a przede wszystkim ufundowano marmurowy ołtarz z relikwiarzem św. Stanisława oraz ikonami Ewangelistów. Natomiast nową polichromię otrzymały boczne kaplice św. Stanisława i Matki Bożej Pocieszenia oraz Matki Bożej Częstochowskiej. Jak widać, bardzo dużo już uczyniono, jednak czeladzka świątynia kryje jeszcze wiele dzieł sztuki sakralnej, które czekają na odnowę, by znów jaśnieć blaskiem.