Oto krótki życiorys nowej błogosławionej.

Carmen Helena (Carmen Elena) Rendiles Martínez urodziła się 11 sierpnia 1903 w Caracas jako trzecie z siedmiorga dzieci w głęboko religijnej rodzinie. Od urodzenia była niepełnosprawna, nie miała bowiem lewego ramienia i przez całe życie musiała nosić ciężką protezę, co jednak nie przeszkadzało jej ani wykonywać prac domowych, ani studiować, a następnie pełnić różnych zadań w Kościele.

Od dziecka odznaczała się dużą pobożnością i wcześnie poczuła w sobie powołanie zakonne. W wieku 15 lat zainteresowała się bliżej życiem i posługą zgromadzenia, przybyłego niedawno z Francji – służebnic Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Ostatecznie 27 lutego 1927 wstąpiła do niewielkiej wspólnoty, którą otworzyły one w jej mieście rodzinnym. 8 września tegoż roku przywdziała u nich habit zakonny, równo w 2 lata później złożyła swe śluby czasowe a po dalszych 3 latach – śluby wieczyste. W zakonie przyjęła imię Marii z Góry Karmel.

Aby uzupełnić swą formację zakonną, wyjechała do Tuluzy we Francji, gdzie nawiązała kontakt z domem macierzystym zgromadzenia. Po powrocie do Wenezueli została mistrzynią nowicjatu i w 1945 przełożoną wszystkich domów sióstr, jakie powstały w jej kraju. Okres jej rządów był czasem dużego rozwoju zgromadzenia: powstało kilka nowych placówek i przybyło sióstr a cała wspólnota była bardzo obecna i widoczna w kraju. Jednakże w miarę, jak zgromadzenie nabierało rozmachu, zarysowywały się coraz większe różnice w działaniach i duchowości między domem macierzystym we Francji, gdzie siostry zrzuciły habity i stały się instytutem świeckim, a placówkami w Ameryce Południowej.

W tej sytuacji matka Carmen, jak ją powszechnie nazywano, poprosiła w 1965 Stolicę Apostolską o zgodę na oddzielenie wspólnot latynoskich od francuskich a uzyskawszy ją, utworzyła 25 marca 1966 nowe zgromadzenie na prawie diecezjalnym – Służebnice Jezusa. Dla odróżnienia od swego pierwowzoru francuskiego dodają one jeszcze do swej nazwy słowa „z Wenezueli” lub „z Caracas”. W 1969 założycielka została przełożoną generalną nowego zgromadzenia i pełniła ten urząd do końca życia. Siostry były i są obecne nie tylko w stolicy kraju, ale też w wielu innych miastach i regionach Wenezueli, a także w sąsiedniej Kolumbii. Pracują w parafiach, zajmują się katechezą, prowadzą szkoły różnych szczebli oraz opiekują się chorymi i potrzebującymi.

Cała ta intensywna działalność zakonna i charytatywna coraz bardziej osłabiała i tak nie najsilniejszy organizm Matki Carmen, przyspieszając jej zgon 9 maja 1977 w Caracas, wkrótce po obchodach 50-lecia jej posługi zakonnej. Doczesne szczątki zakonnicy spoczywają w kaplicy stołecznego Colegio Belén (Kolegium Betlejemskiego), będącego domem macierzystym zgromadzenia.

Proces beatyfikacyjny założycielki rozpoczął się w 1995. 5 lipca 2012 Benedykt XVI zatwierdził dekret o heroiczności jej cnót, a 18 grudnia 2017 Franciszek podpisał dekret uznający cud za jej wstawiennictwem.

Maria z Góry Karmel Rendiles Martínez będzie trzecią Wenezuelką, ogłoszoną błogosławioną. Dwie pozostałe to matka Maria od św. Józefa (Laura Alvarado Cardozo; 1875-1967) – założycielka Zgromadzenia Sióstr Augustianek Rekolektek Serca Jezusowego, beatyfikowana 7 maja 1995 przez Jana Pawła II w Rzymie i matka Kandelaria od św. Józefa (Susana Paz Castillo Ramírez; 1863-1940) – tercjarka karmelitańska, założycielka Zgromadzenia Sióstr Karmelitanek Wenezuelskich, wyniesiona na ołtarze 27 kwietnia 2008 w Caracas.