XXIII Dni Skupienia Rzeszowskiego Koła Stowarzyszenia Ruch Kultury Chrześcijańskiej „Odrodzenie” zorganizowane zostały w Roku Eucharystii pod protektoratem bp. Kazimierza Górnego, z udziałem abp. Ignacego Tokarczuka w Domu Rekolekcyjnym w Niechobrzu w dniach 24-26 czerwca br.
Uroczystą Mszę św. w sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Niechobrzu 24 czerwca o godz. 18.00 koncelebrowali: o. Marek Grzelczak - opiekun Młodzieżowych Kół Stowarzyszenia RKCh „Odrodzenie” i o. Cherubin Pająk - moderator rzeszowskiego „Odrodzenia” wraz z miejscowymi kapłanami. Intencją modlitewną objęli bp. Kazimierza Górnego, rekolekcjonistę abp. Ignacego Tokarczuka, obchodzącego święto swego patrona proboszcza ks. Jana Koca oraz całą wspólnotę.
Wieczorne spotkanie, trwające do późnych godzin, wypełniła rozmowa z Księdzem Arcybiskupem, który odpowiadał na stawiane mu pytania i mówił o spuściznie pontyfikatu Jana Pawła II. Trudno zamknąć to dziedzictwo w kilku zdaniach. Jan Paweł II strzegł wierności Ewangelii i był jej misjonarzem na całym świecie. Oddał siebie i Kościół Matce Bożej. Upomniał się o godność człowieka. Zwracał się z troską do społeczeństw biednych, zagrożonych, dyskryminowanych. Każdemu przypominał, że „do wolności wyswobodził nas Pan”. Ewangelizował kraje europejskie i widział możliwość ubogacenia Kościoła wartościami kultur ludów dalekich od cywilizacji europejskiej. Stał się rzecznikiem godności rodziny, wysoko podniósł poprzeczkę wymagań stawianych rodzinie, która winna być dojrzała, wielka i święta.
Prawda, że Bóg jest jeden, nakazywała mu szukać dialogu z religiami monoteistycznymi, protestantyzmem, prawosławiem, a także z judaizmem i islamem.
Pojednanie jest procesem trudnym i długotrwałym. Ekumenizm jest ciągle zadaniem Kościoła.
Jan Paweł II poszerzył zasięg geograficzny i językowy misyjnego oddziaływania Kościoła.
Objechał kulę ziemską kilkakrotnie, pokłonił się każdej ziemi, na której stanął, podnosił tych, którzy byli poniżeni i ugnębieni. Władał wieloma językami, wypowiadał modlitwy, życzenia i pozdrowienia mową wszystkich grup etnicznych świata. W czasie jego pontyfikatu Kościół stał się prawdziwie powszechny, uniwersalny, globalny. To, że Kolegium Kardynalskie powierzyło nawę Piotrową najbliższemu współpracownikowi Jana Pawła II, przewodniczącemu kongregacji ds. wiary, kard. Józefowi Ratzingerowi, świadczy o woli zachowania jego programu.
O Kościół nie musimy się bać - mówił Ksiądz Arcybiskup - będzie trwał, trzeba się lękać o siebie i naszą Ojczyznę, bo są zakusy i poczynania szkodliwe i groźne. Unia, która odrzuca Boga i już się rozpada, utrudnia rozwój naszego państwa, dopiero co wyzwolonego ze szponów hitleryzmu i stalinizmu. Jesteśmy świadkami zmagania się dobra i zła w Polsce i w świecie, w którym nie ma jeszcze prawdziwej demokracji, sprawiedliwości, wolności i deptana jest godność człowieka. Musimy żyć nadzieją - wyzwoliliśmy się z komunizmu, pokonany zostanie ateistyczny liberalizm. Ksiądz Arcybiskup podejmował także aktualne tematy: lustrację, teczki, kolaborację, opór i słabość ludzi Kościoła.
W drugim dniu abp Ignacy Tokarczuk w pierwszej konferencji podjął temat dzieła stworzenia. Bóg stworzył człowieka na swoje podobieństwo, następnie odkupił go i zostawił siebie w Eucharystii, która jest najwyższym wyrazem miłości Bożej. Najważniejsze, by żyć wiarą w Chrystusa Eucharystycznego. Rekolekcjonista rozważał również strukturę życia duchowego opartego o praktykowanie cnót kardynalnych: roztropności, męstwa, sprawiedliwości, umiarkowania.
W drugiej konferencji rozważał istotę cnót teologalnych: wiary, nadziei i miłości. Bez wiary nie rozwija się żadna nauka. Z wiary wypływa potrzeba życia religijnego i modlitwy. Z wiary wreszcie wypływają nadzieja i miłość.
W homilii wygłoszonej w czasie Mszy św. podjął temat modlitwy, która jest nawiązaniem kontaktu z Bogiem. Kaznodzieja przekonywał m.in., że praca w dobrej intencji też może być modlitwą.
Abp Ignacy Tokarczuk uczestniczył też w sobotnich rozmowach wieczornych. Mówił o sytuacji Kościoła na Wschodzie, o dialogu między chrześcijaństwem a judaizmem i o dramatycznej historii Kościoła w PRL-u.
W niedzielę w czasie Mszy św. sprawowanej w kaplicy Domu Rekolekcyjnego Ksiądz Arcybiskup podjął temat kultu Serca Jezusowego, który nakazuje naśladowanie Jezusa. On był „cichy i pokornego serca”. Pokora to nie uniżenie, pokora to prawda. To świadomość, że cokolwiek posiadamy, jest darem od Boga i Bogu jesteśmy winni wdzięczność za wszystko.
Dni skupienia kończyło spotkanie panelowe na temat: Społeczne nauczanie Kościoła w nauczaniu Jana Pawła II.
W dyskusji uczestniczyli: s. Bernadeta Lipian, Andrzej Klimek, Henryk Sobolewski, Jan Chrzanowski, Maria Kalinowska, Robert Kaczmarski i Izabela Mikuła.
Spotkanie ubogaciły modlitwy prowadzone po dróżkach różańcowych, przy stacjach wyrzeźbionych przez ludową rzeźbiarkę.