W nowej siedzibie przy ul. Modrzewskiego w Bielsku-Białej, 30 stycznia oficjalnie - bo od poświęcenia lokalu, rozpocznie swoją działalność Katolickie Towarzystwo Kulturalne „Arka”. W ten sposób zainauguruje ono kolejny etap w swojej przebogatej prospołecznej działalności.
Pierwotnie klub „Arka” mieścił się w kamienicy na Rynku Starego Miasta. Działał tam nieprzerwanie 14 lat. Po zakończonej rewitalizacji Starówki, podobnie jak większość prywatnych najemców musiał jednak szukać zastępczego miejsca, by dalej móc kontynuować to, z czego jest najbardziej znany, czyli pomoc innym.
Po otrzymaniu od miasta lokalu zastępczego i jego kapitalnym remoncie, co nastąpiło końcem grudnia ubiegłego roku, klub „Arka” znów zaczął funkcjonować normalnym trybem. W nowej siedzibie swoje pierwsze spotkania w nowym roku odbyły już wszystkie działające w „Arce” grupy: wsparcia dla osób współuzależnionych Al-Anon „Motyl”, alkoholicy wychodzący z nałogu z „Początku drogi”, Anonimowi Alkoholicy z „Kręgu”, osoby korzystające z pomocy Towarzystwa św. Brata Alberta, oraz działające przy Wspólnocie Przymierza Miasto na Górze grupy młodzieżowe i studenckie. To, że w ekspresowym tempie udało się zaadoptować niszczejący lokal, było przede wszystkim zasługą członków Wspólnoty i byłych alkoholików z „Kręgu”. Jedni zaangażowali się w prace remontowe, a drudzy w pomoc w przetransportowaniu sprzętów należących do „Arki”.
W porównaniu z pomieszczeniem na Starym Rynku, nowe lokum jest mniejsze o 17 m2. Liczy ono 85 m2. Nie trzeba jednak docierać do niego przez korytarz kamienicy, tylko bezpośrednio od wewnętrznego parkingu przy ul. Modrzewskiego. Trafić tu nie jest trudno. We wnętrzu prowadzonego przez KTK klubu można napić się bezalkoholowych napojów, posłuchać muzyki, przeczytać katolicką prasę, oraz nabyć książki i płyty z muzyką inspirowaną Ewangelią, ale przede wszystkim spotkać się z żyjącymi Bożymi przykazaniami ludźmi.
„Arka” otwarta jest od poniedziałku do piątku w godzinach od 13 do 18. Podobnie jak to miało miejsce w wypadku starej siedziby, również nowa jest własnością ZGM-u. Wypada mieć jednak nadzieję, że tym razem „Arka” zadomowi się tu na stałe i nikt już umowy najmu jej nie wypowie.
Pwt 30 należy do finału mów Mojżesza na stepach Moabu, tuż przed wejściem Izraela do ziemi danej ojcom. Księga ma kształt testamentu i zarazem publicznej umowy ludu z Bogiem, sformułowanej w języku przepisów, błogosławieństw i przekleństw. Powtarza się słowo „dziś” (hajjôm). Ono stawia słuchacza w chwili decyzji, bez odsuwania jej na później. Po ostrych przestrogach o odejściu od Pana pada kolejne zdanie niezwykle mocne. „Kładę dziś przed tobą” dwie drogi. Słownictwo jest parzyste: życie i dobro (hebr. ḥajjîm / ṭôb), śmierć i zło (māwet / rā‘), błogosławieństwo i przekleństwo (bĕrākāh / qĕlālāh). Mojżesz mówi jak świadek w traktacie. Wzywa niebo i ziemię jako świadków. Tak brzmiały formuły dawnych układów, w których kosmos „słyszał” zobowiązania. Wybór życia otrzymuje treść bardzo trzeźwą. Oznacza miłość do Pana rozumianą jako wierność, chodzenie Jego drogami, słuchanie Jego głosu i przylgnięcie do Niego (dābaq). Odwrócenie się rodzi kult obcych bogów i kończy się utratą ziemi oraz rozpadem wspólnoty. Brzmi też zdanie, które streszcza całą duchowość Deuteronomium: „On jest twoim życiem i długim trwaniem”. Wersety łączą moralność z historią rodu. Wierność nie zostaje zamknięta w prywatnym świecie. Ona niesie skutki dla potomstwa i dla przyszłości kraju. Ireneusz z Lyonu, broniąc trwałości Dekalogu, przywołuje te słowa Mojżesza i podkreśla, że przyjście Chrystusa daje „rozszerzenie i wzrost”, bez unieważnienia przykazań (AH IV,16).
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Wielki Post można zacząć nie od wyrzeczenia, lecz od pytania o pragnienie. Jezus nie pyta, czego się boisz ani czego ci brakuje. Pyta, czego szukasz! Pod powierzchnią codziennych spraw kryją się głębsze tęsknoty. To one prowadzą cię przez życie – albo w stronę Boga, albo w stronę pozorów.
W liście skierowanym do kardynała Fernándeza, prefekta Dykasterii Nauki Wiary, przełożony generalny Bractwa św. Piusa X ks. Davide Pagliarani pisze, że nie widzi możliwości rozpoczęcia dialogu teologicznego w formie zaproponowanej przez Stolicę Apostolską, ponieważ „tekstów Soboru nie można korygować ani podważać prawomocności reformy liturgicznej”. Nie mogąc dojść do porozumienia w kwestii doktryny, potwierdzono zatem decyzję o konsekracji nowych biskupów 1 lipca.
List ks. Pagliaraniego do kardynała Víctora Manuela Fernándeza, prefekta Dykasterii Nauki Wiary jest odpowiedzią po spotkaniu, które odbyło się 12 lutego w Watykanie. Spotkanie to kard. Fernández określił w późniejszym komunikacie jako serdeczne i szczere, informując, że zaproponował członkom Bractwa rozpoczęcie „dialogu ściśle teologicznego” z „bardzo precyzyjnie określoną metodologią”, dotyczącego tematów, które „nie zostały jeszcze wystarczająco doprecyzowane” - informuje Vatican News.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.