„Katyń - pamiętamy” - te dwa słowa znalazły się na papierowej opasce rozdawanej wszystkim uczestnikom spotkania zorganizowanego 12 stycznia przez Lubuską Rodzinę Katyńską. Zawierają streszczenie tego, czym zajmuje się to stowarzyszenie, czyli przypominaniem społeczeństwu zbrodni katyńskiej i kształtowaniem w nim patriotyzmu.
Lubuska Rodzina Katyńska, która powstała w 1993 r. z inicjatywy Włodzimierza Boguckiego, pomaga także rodzinom pomordowanych, organizuje rocznicowe zgromadzenia patriotyczne, buduje i ochrania pomniki pamięci o martyrologii Polaków. Realizując wszystkie te cele, współpracuje z Kościołem, wojskiem, lokalnymi władzami i innymi organizacjami - szczególnie kombatanckimi. Na spotkaniu opłatkowym LRK obecni byli także: bp Adam Dyczkowski, ks. prał. Konrad Herrmann, prof. Jan Stawiarski z zielonogórskiego oddziału Związku Sybiraków, członek Zarządu Województwa Andrzej Szablewski, gen. Paweł Lamla - dowódca 11. Lubuskiej Dywizji Kawalerów Pancernych z Żagania oraz przedstawiciele sybiraków, harcerzy i innych organizacji.
Prezes LRK Włodzimierz Bogucki powitał wszystkich, podziękował za współpracę i obecność. Szczególnie dziękował ks. prał. Herrmannowi za umieszczenie w kościele pw. Najświętszego Zbawiciela relikwii katyńskich zawierających szczątki mundurów.
Po zakończeniu części oficjalnej wszyscy udali się do sali klubu „Skryba”, gdzie w czasie posiłku wysłuchali nieznanej do tej pory opowieści o odkryciu grobów katyńskich przez tajną polską organizację wywiadowczą AB POLSKA - zanim odkryli je Niemcy. Zaraz po rozstrzelaniu oficerów w Lesie Katyńskim przebywający w tych stronach oficer tej organizacji Edward Koziński odkrył, co się stało, i zawiadomił swych przełożonych. Po weryfikacji tej wiadomości przez wywiad zawiadomiono o zbrodni katyńskiej gen. Władysława Sikorskiego i Winstona Churchilla. Dalej już wiemy. Sprawę utrzymano w tajemnicy, aby mieć w Związku Radzieckim sojusznika przeciwko Niemcom.
Spotkanie zakończono wspólnym śpiewaniem kolęd.
Lubuska Rodzina Katyńska jest jedną z najprężniej działających organizacji tego typu w kraju.
Jak poinformował portal Catholic News Agency, dziś papieżowi Leonowi XIV zaprezentowano okrągłą mozaikę przedstawiającą jego oficjalny portret papieski.
Zostanie on umieszczony w Bazylice św. Pawła za Murami na końcu prawej nawy świątyni. Będzie to już 267. taki portret.
Wczoraj, 13 stycznia, kard. Rolandas Makrickas, archiprezbiter papieskiej Bazyliki Matki Bożej Większej przewodniczył obrzędowi zamurowania Drzwi Świętych, znajdujących się w świątyni. Pozostaną one zamknięte do kolejnego Roku Świętego. W obrzędzie, który miał charakter prywatny, uczestniczył m.in. mistrz papieskich ceremonii liturgicznych, abp Diego Ravelli oraz członkowie kapituły.
Obrzęd zamurowania Drzwi Świętych w Bazylice Santa Maria Maggiore (Matki Bożej Większej) odbył się we wtorek wieczorem, jako prywatna uroczystość. Przewodniczył jej archiprezbiter tej świątyni, kard. Rolandas Makrickas, archiprezbiter bazyliki, a sam obrzęd został poprowadzony przez jednego z papieskich ceremoniarzy, ks. prał. Lubomir Welnitz, w obecności Mistrza Papieskich Celebracji Liturgicznych, abp. Diega Ravelliego.
Słowo Pana przychodzi do Natana nocą. Prorok przedtem zachęcał Dawida do budowy, a teraz słucha korekty Boga. Dawid pragnie zbudować Bogu dom z cedru. Pan odpowiada pytaniem: «Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie?» i przypomina swoją drogę z Izraelem. Od wyjścia z Egiptu mieszkał w namiocie i w przybytku. W ten sposób objawia Boga bliskiego, idącego razem z ludem. Pan wspomina czas sędziów i pasterzy, którym powierzał Izraela. Nie domagał się wtedy domu z cedru. Potem Bóg wraca do początku powołania Dawida. Wziął go z pastwiska, spod owiec, uczynił wodzem i był z nim wszędzie. Wyciął wrogów i uczynił jego imię wielkim. Obiecuje też miejsce i bezpieczeństwo dla Izraela, aby nie drżał pod przemocą. Ten sam Bóg zapowiada coś większego niż budowla. «Pan zbuduje ci dom» (bajt) oznacza dynastię. Tu splatają się dwa znaczenia: syn Dawida buduje dom dla Imienia, a Pan buduje dom Dawidowi. Po dopełnieniu dni Dawida Pan wzbudzi potomka z jego wnętrza i utwierdzi jego królestwo. Tron zostaje utwierdzony «na wieki» (’olam), co w Biblii opisuje trwałość Bożej wierności bardziej niż długość ludzkich rządów. Pojawia się język ojcostwa: «Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem». Król reprezentuje lud wobec Boga i uczy lud zaufania. Tekst mówi o karceniu „rózgą ludzką”, więc przymierze obejmuje odpowiedzialność i nie usuwa konsekwencji zła. Miłosierdzie Boga nie odchodzi jak od Saula. Słowo o trwałości podtrzymuje Izraela w chwilach klęski i wygnania, kiedy tron Dawida znika z oczu. Obietnica prowadzi ku Mesjaszowi z rodu Dawida i uczy serce, że Pan sam buduje to, co naprawdę trwa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
