Początek listopadowych dni, w których Kościół zachęca do wielkiej modlitwy za swoich wiernych zmarłych, przywołuje w pamięci głosy, twarze, spojrzenia ważnych i bliskich ludzi, którzy swoją dobrocią, pracą, ofiarą naznaczyli nasze życie. Bagaż tej obecności staje się często swoistym testamentem do wypełnienia, aby błogosławiona pamięć niosła dalej w przyszłość dobro serc, czynów, zamiarów niezrealizowanych, pragnień szlachetnych, na które czasu zabrakło. 12 listopada minie dwa lata od dnia śmierci bp. Mariana Zimałka - „dobrego Biskupa”, takie określenie słychać było często w czasie pogrzebowych dni, ostatnich pożegnań; biskupa, który swoim pasterskim zawołaniem „ożywiał nadzieję” - Spem alere!
Pośród wielkich postaci, piszących dzieje sandomierskiej diecezji, Biskup Marian należy bez wątpienia do twórców ciekawych jej kart, które zapisywał swoim szczerym i przyjaznym dla wszystkich uśmiechem. Otaczając jego życie, które jak każde za szybko odchodzi, modlitewną pamięcią, co prośbą o wieczne zbawienie się staje, pragniemy przypomnieć na początku miesiąca modlitwy za bliskich zmarłych jego osobę.
Bp Marian Zimałek urodził się 9 maja 1931 r. we wsi Maków, parafia Skaryszew. W 1948 r. wstąpił do Niższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu, a po jego ukończeniu rozpoczął studia seminaryjne. Święcenia kapłańskie przyjął 29 maja 1955 r. z rąk bp. Jana Kantego Lorka. Jako neoprezbiter został skierowany na studia prawa kanonicznego w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie uzyskał doktorat w 1959 r. Następnie mianowano go notariuszem Sądu Biskupiego i prefektem młodzieży szkół średnich w Sandomierzu. Był również dyrektorem Wydziału Duszpasterstwa i rektorem kościoła świętego Ducha. Od 1972 r. pełni funkcję profesora, w 1973 r. mianowany wicerektorem, a trzy lata później rektorem WSD w Sandomierzu. 30 kwietnia 1987 r. ks. dr Marian Zimałek został ogłoszony biskupem pomocniczym diecezji sandomiersko-radomskiej ze stolicą tytularną Isola. Konsekracji dokonał prymas Polski kard. Józef Glemp, w Radomiu 8 maja 1987 r. 25 marca 1992 r. przeniesiony do diecezji sandomierskiej na stanowisko biskupa pomocniczego. Od 25 marca do 28 kwietnia 1992 r. pełnił obowiązki administratora apostolskiego diecezji sandomierskiej. Po przekazaniu rządów diecezji bp. Wacławowi Świerzawskiemu podjął obowiązki biskupa pomocniczego diecezji sandomierskiej. Od 29 grudnia 2007 r. przebywał na emeryturze.
Nazywał siebie świnią, gdy kolejny raz się upił. Potem był odwyk i wyjście na prostą. Gdy podczas wspólnego składania świadectwa ks. Mirosław przedstawił go jako boksera, on określił siebie jako pięściarz, bo „bokser to pies”, a on wreszcie zrozumiał, że jest wartościowym człowiekiem. To w skrócie historia Sylwka, jednego z domowników wspólnoty „Betlejem”, którą w 1996 r. założył ks. Mirosław Tosza. To miejsce, gdzie wielu byłych bezdomnych, podobnie jak Sylwek, odkrywa swoją wartość i ludzką godność. 14 kwietnia w Polsce obchodzimy Dzień Ludzi Bezdomnych. Trwamy też w Tygodniu Miłosierdzia.
Ks. Mirosław Tosza jako 19-latek świadomie nawrócił się dzięki Wspólnotom „Wiara i Światło”, które posługują ludziom ubogim, niepełnosprawnym intelektualnie, a w których prace się zaangażował. „Mój pierwszy kontakt z Ewangelią to nie była Ewangelia czytana i medytowana, tylko odgrywana w scenkach rodzajowych, w których graliśmy z niepełnosprawnymi na obozach. Poznawałem Ewangelię w ten sposób, że musiałem się wcielić w jakąś z ról, na przykład sługi na weselu w Kanie Galilejskiej, więc dla mnie poniekąd to środowisko ubogich było środowiskiem naturalnym” - opowiedział ks. Tosza, mówiąc o początkach swojej pasji do pracy z bezdomnymi i ubogimi.
„Bóg jest Miłością, jest Ojcem wszystkich mężczyzn i wszystkich kobiet” - powiedział Leon XIV na zakończenie Mszy św., jaką odprawił w Bazylice św. Augustyna w Annabie.
Dziękuję, Ekscelencjo, za uczucia, które wyraził Ksiądz Biskup w imieniu całej wspólnoty! Dziękuję również wszystkim za przyjęcie, jakiego doznałem w tych dniach.
W sobotę, 11 kwietnia, w obecności rodziny oraz licznych przyjaciół i współpracowników, odbył się pogrzeb Vittoria Messoriego, wybitnego katolickiego dziennikarza i pisarza, który zmarł w swoim domu w Desenzano sul Garda w Wielki Piątek, 3 kwietnia. Pogrzeb, w opactwie Maguzzano w Desenzano del Garda, odprawił biskup Werony, Domenico Pompili, który wygłosił homilię. Obecny był również włoski minister turystyki, Gianmarco Mazzi.
Jak zauważył na początku bp Pompili, sam Messori zalecił skromną celebrację, ponieważ Eucharystia, szczyt życia chrześcijańskiego, musi górować nad wszystkim. «Sprawowanie Eucharystii ku pamięci Vittorio Messoriego – powiedział arcybiskup – pomaga nam nie zapomnieć nigdy tego, co napisał na ostatnich stronach swojej książki ‘Wyzwanie wobec śmierci’: „To przede wszystkim wtedy, gdy mówi nam o Eucharystii, Ewangelia zderza się z małością naszego intelektu i ciasnotą naszych serc, skrępowanych lękiem przed zbytnią wiarą”».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
