Reklama

Sport

Robert Lewandowski najlepszym napastnikiem UEFA sezonu 2019/20

Robert Lewandowski zwycięzcą plebiscytu na Piłkarza Roku UEFA za sezon 2019/20. W finałowej trójce nominowanych byli także niemiecki bramkarz Manuel Neuer i Belg Kevin De Bruyne. Polski zawodnik Bayernu Monachium został uznany również za najlepszego napastnika.

Wyniki plebiscytu ogłoszono podczas ceremonii losowania grup Ligi Mistrzów w Genewie, zorganizowanej w bardzo skromnej wersji z uwagi na pandemię koronawirusa. Lewandowski był jednak obecny i odebrał główną nagrodę z rąk prezydenta UEFA Aleksandra Ceferina.

32-letni piłkarz w poprzednim sezonie sięgnął z Bayernem po triumf w Lidze Mistrzów, niemieckiej ekstraklasie i Pucharze Niemiec, a w każdych z tych rozgrywek był najlepszym strzelcem. W Bundeslidze zdobył 34 bramki, w LM 15, zaś w Pucharze Niemiec sześć. Łącznie trafił 55 razy w 47 meczach.

Reklama

"To wspaniałe uczucie. Dziękuję kolegom z boiska, trenerom, całemu sztabowi, bo codziennie ciężko pracowali, żeby przygotować mnie do meczów, a także mojej rodzinie, która jest dla mnie bardzo ważna" - podkreślił Lewandowski po odebraniu nagrody.

W czwartek otrzymał także wyróżnienie dla najlepszego napastnika sezonu, w tym przypadku brano pod uwagę Champions League.

"Kiedy byłem młodym piłkarzem, marzyłem o grze na dużych stadionach, w dużych klubach. Teraz, tutaj na scenie, muszę powiedzieć, że marzenia się spełniają. Jestem wdzięczny, dumny i szczęśliwy" - przyznał polski napastnik.

Reklama

W sierpniowym finale LM w Lizbonie Bawarczycy pokonali Paris Saint-Germain 1:0, po golu Francuza Kingsleya Comana.

O tym, że Polak znalazł się w czołówce plebiscytu na Piłkarza Roku, wiadomo było już od tygodnia, gdy ogłoszono nazwiska finałowej trójki.

W czwartek ogłoszono ostateczne wyniki. Jak się okazało, Lewandowski zwyciężył z bardzo dużą przewagą. Polak zgromadził aż 477 punktów. Drugi w tym zestawieniu Belg Kevin De Bruyne z Manchesteru City otrzymał 90 pkt, a trzeci Manuel Neuer, bramkarz Bayernu - 66.

Lewandowskiego bardzo komplementował, cytowany na stronie UEFA, trener Bayernu Hansi Flick.

"Pracuje bardzo ciężko dla drużyny. Jest ważny dla naszej obrony, ponieważ zapewnia wsparcie, a nie trzeba nic mówić o tym, jak duże zagrożenie stwarza przed bramką. To wielki profesjonalista. Jest najlepszym środkowym napastnikiem na świecie" - ocenił szkoleniowiec.

W głosowaniu wzięło udział 80 trenerów drużyn, które rywalizowały w sezonie 2019/20 w fazie grupowej Ligi Mistrzów (32) i Ligi Europy (48), a także 55 dziennikarzy z każdego z krajów członkowskich UEFA. Trenerzy nie mogli głosować na zawodników z własnej drużyny.

Nagroda Piłkarza Roku UEFA to najbardziej prestiżowe wyróżnienie w dotychczasowej karierze Lewandowskiego. Te laury nabierają szczególnego znaczenia właśnie w tym roku, gdy nie zostanie przyznana "Złota Piłka". Powodem anulowania tegorocznej edycji najbardziej prestiżowego plebiscytu w futbolu jest pandemia koronawirusa i związane z nią różne perturbacje w futbolowym kalendarzu.

Trenerem Roku UEFA został szkoleniowiec Bayernu Hansi Flick. Zresztą Bawarczykom przypadły także inne nagrody - Neuera wybrano najlepszym bramkarzem sezonu, a Joshuę Kimmicha - najlepszym obrońcą.

Tytuł Piłkarki Roku otrzymała Dunka Pernille Harder, która w poprzednim sezonie występowała jeszcze w VfL Wolfsburg, a od września gra w Chelsea Londyn.

Zwycięzcy w poszczególnych kategoriach UEFA za sezon 2019/20:

Piłkarz Roku - Robert Lewandowski (Polska/Bayern Monachium)

Piłkarka Roku - Pernille Harder (Dania/Wolfsburg, Chelsea Londyn)

Najlepszy trener w męskim futbolu - Hansi Flick (Niemcy/Bayern Monachium)

Najlepszy trener w żeńskim futbolu - Jean-Luc Vasseur (Francja/Olympique Lyon)

Bramkarz sezonu - Manuel Neuer (Niemcy/Bayern Monachium)

Obrońca sezonu - Joshua Kimmich (Niemcy/Bayern Monachium)

Pomocnik sezonu - Kevin De Bruyne (Belgia/Manchester City)

Napastnik sezonu - Robert Lewandowski (Polska/Bayern Monachium)

Bramkarka sezonu - Sarah Bouhaddi (Francja/Olympique Lyon)

Obrończyni sezonu - Wendie Renard (Francja/Olympique Lyon)

Pomocniczka sezonu - Dzsenifer Marozsan (Niemcy/Olympique Lyon)

Napastniczka sezonu - Pernille Harder (Dania/Wolfsburg, Chelsea Londyn)

Nagroda prezydenta UEFA - Didier Drogba (Wybrzeże Kości Słoniowej)

2020-10-01 18:30

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Piłkarska LN - ostatni trening przed wylotem do Włoch bez Szczęsnego i Klicha

2020-11-13 19:48

[ TEMATY ]

piłka nożna

Włochy

piłkarze

PAP

Bez Mateusza Klicha i Wojciecha Szczęsnego odbył się trening piłkarskiej reprezentacji Polski, przygotowującej się do niedzielnego meczu z Włochami w Lidze Narodów. Pierwszy pauzuje za kartki, a drugi ma niegroźny uraz. Drużyna wyleci z Katowic w sobotnie przedpołudnie.

Piątkowe zajęcia w Chorzowie trwały ponad półtorej godziny. Uczestniczyło 23 piłkarzy, nie było dwóch zawodników.

"Mateusz Klich nie zagra z Włochami z powodu żółtych kartek. Rozegrał całe spotkanie w środę z Ukrainą i dzisiaj sztab trenerski dał mu odpocząć. Jeżeli chodzi o Wojtka Szczęsnego, ma lekki, niegroźny uraz mięśniowy. Profilaktycznie postanowiono, żeby dzisiaj nie trenował. Jutro powinien już normalnie ćwiczyć i będzie do dyspozycji selekcjonera w meczu z Włochami" - powiedział PAP rzecznik prasowy PZPN i team menedżer reprezentacji Jakub Kwiatkowski.

W piątek rano piłkarze i sztab przeszli testy na koronawirusa. Wyniki powinny być znane późnym wieczorem. Do Italii kadrowicze wylecą w sobotę o godz. 10 z lotniska Katowice-Pyrzowice.

"Zgodnie z protokołem UEFA, przed wylotem na mecz do innego kraju musimy mieć aktualne wyniki badań" - przypomniał Kwiatkowski.

Niedzielne spotkanie z Włochami odbędzie się w Reggio Emilia, a na zakończenie zmagań w Lidze Narodów biało-czerwoni podejmą 18 listopada w Chorzowie Holandię. Początek obu meczów o godz. 20.45.

Po czterech kolejkach grupy A1 Ligi Narodów Polska jest liderem. Ma siedem punktów i o jeden wyprzedza Włochy, a o dwa Holandię. Tabelę zamykają pozostający bez zwycięstwa Bośniacy - 2 pkt.

W minioną środę podopieczni Jerzego Brzęczka wygrali w Chorzowie towarzyski mecz z Ukrainą 2:0 po golach Krzysztofa Piątka i Jakuba Modera. Gospodarze wystąpili wówczas bez kilku czołowych zawodników, m.in. Roberta Lewandowskiego, Grzegorza Krychowiaka, Kamila Glika i Kamila Grosickiego.

CZYTAJ DALEJ

Abp Jędraszewski: Kościół istnieje dla ołtarza, a nie ołtarz dla kościoła

2020-11-23 09:56

[ TEMATY ]

abp Marek Jędraszewski

Karol Porwich /Niedziela

– Ołtarz stanowi centralny punkt każdego chrześcijańskiego kościoła. Kościół istnieje dla ołtarza, a nie ołtarz dla kościoła. Kościół stanowi szkatułę, w której znajduje się najwspanialszy klejnot – ołtarz – mówił abp Marek Jędraszewski, który w sobotę konsekrował nowy ołtarz w kościele Bożego Ciała na krakowskim Kazimierzu.

Chcemy Bogu dziękować za dar tej świątyni i jej tytuł – Bożego Ciała – mówił ks. Przemysław Soboń CRL przypominając, że w tym roku mija 700 lat od wprowadzenia uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej w Krakowie. – Dziś, jako dar wdzięczności za tę uroczystość, pragniemy Bogu ofiarować ołtarz. Niech on będzie wyrazem wdzięczności Panu Bogu za to, co daje nam każdego dnia w tej świątyni przez sprawowane sakramenty i modlitwy – mówił proboszcz parafii Bożego Ciała na krakowskim Kazimierzu.

W czasie uroczystości abp Marek Jędraszewski dokonał konsekracji nowej mensy ołtarzowej w bazylice Bożego Ciała a także poświęcił odrestaurowane w ostatnim czasie ołtarze boczne.

Na początku homilii arcybiskup przywołał historię Jozuego, który dopełnił dzieła Mojżesza wprowadzając lud izraelski do Ziemi Obiecanej. Jako wyraz dziękczynienia Bogu Jozue wybudował ołtarz (z 12 nieociosanych kamieni symbolizujących 12 pokoleń Izraela), na którym złożono ofiarę, a także nakazał odczytanie wszystkich słów Prawa Mojżeszowego. Metropolita zwrócił uwagę, że to zapowiedź podstawowej struktury Mszy świętej: czytanie Bożego słowa i złożenie ofiary eucharystycznej.

Odwołując się do Listu do Hebrajczyków a także do V Prefacji wielkanocnej arcybiskup podkreślał, że Chrystus jest Kapłanem, Ołtarzem i Barankiem ofiarnym. – Ołtarz stanowi centralny punkt każdego chrześcijańskiego kościoła. Kościół istnieje dla ołtarza, a nie ołtarz dla kościoła. Kościół stanowi szkatułę, w której znajduje się najwspanialszy klejnot – ołtarz – mówił arcybiskup zwracając uwagę, że ołtarz wykonany jest z kamienia, bo wskazuje na Chrystusa, który jest opoką i skałą. – To Chrystus, jako duchowy fundament kościoła zapewnia całemu kościołowi niezniszczalność i trwałość. On jest Żywym kamieniem, odrzuconym wprawdzie przez niektórych, ale „u Boga – jak pisze św. Piotr – jest kamieniem wybranym i drogocennym” – mówił abp Jędraszewski zaznaczając, że ołtarz wyniesiony jest ponad poziom kościoła, bo wskazuje na wzgórze, na którym umarł Chrystus oddając swoje życie za zbawienie świata.

Nawiązując do słów Jezusa do Samarytanki metropolita zaznaczył, że czciciele Boga powinni oddawać Mu cześć „w Duchu i prawdzie”. – Człowiek wierzący, który chce oddawać cześć Bogu w Duchu wznosi się ponad materialny świat i łączy się z życiem duchowym, które jest nam dane w Chrystusie i przez Chrystusa – mówił arcybiskup. W kulcie odzwierciedla się całe Boże objawienie – to, co Bóg powiedział o sobie przez Swojego jednorodzonego syna Jezusa Chrystusa. Metropolita zwrócił uwagę, że oddając Bogu cześć w prawdzie, to wejść w tę cześć, jaką Bogu Ojcu oddaje Jezus Chrystus. – Syn oddaje chwałę Ojcu przez wypełnienie Jego woli aż do końca. Ojciec oddaje chwałę Synowi, którą był otoczony od momentu zrodzenia przez Ojca. My w tę wymianę czci wchodzimy wtedy, kiedy poznajemy Boga i wierzymy w Jezusa Chrystusa i kiedy przyjmujemy z całą powagą to, co o sobie powiedział – „ja jestem Prawdą, ja jestem Drogą, ja jestem Życiem” – mówił abp Jędraszewski.

Kończąc homilię arcybiskup przywołał słowa hymnu św. Tomasza z Akwinu „Sław języku tajemnicę”. Zwrócił uwagę, że na konsekrowanym ołtarzu widnieje wizerunek Bożego Baranka – symbol Chrystusa składającego na krzyżu ofiarę z siebie. Z przebitego boku Jezusa wypłynęły sakramenty Kościoła – chrztu i Eucharystii. – Na tym ołtarzu będzie dokonywał się ten eucharystyczny cud przemiany chleba w Ciało Chrystusa i wina w Jego przenajświętszą Krew, abyśmy mogli składać Bogu z Chrystusem, przez Chrystusa i w Chrystusie najwyższą cześć i chwałę, i abyśmy mogli karmić się tym Przenajświętszym Pokarmem, abyśmy życie mieli i abyśmy mogli padać na twarz przed Tym, Który jest, Który był i będzie zawsze taki sam na wieki – zakończył metropolita.

Kościół Bożego Ciała pełnił rolę kościoła farnego w mieście ulokowanym pod Krakowem w 1335 r., które król Kazimierz Wielki nazwał swoim imieniem. Pierwsze zapisy na temat parafii Bożego Ciała pojawiają się w dokumentach Stolicy Apostolskiej już w 1343 r. Od XV w. opiekę nad świątynię sprawują kapłani z Zakonu Kanoników Regularnych Laterańskich. Jednym z nich był św. Stanisław Kazimierczyk – kaznodzieja i spowiednik w kościele Bożego Ciała, a także profesor filozofii, mistrz nowicjatu oraz podprzeor tutejszego klasztoru. To jego relikwie umieszczono w mensie konsekrowanego dziś ołtarza.

CZYTAJ DALEJ

List działaczy "Solidarności" w sprawie kardynała Gulbinowicza

2020-11-23 23:00

Episkopat.pl

“Domagamy się przedstawienia dowodów, opartych o jednoznaczne fakty a nie domniemania czy pomówienia. Dopiero wówczas będziemy w stanie przekonać się o zasadności wyroku – powziętego zaocznie i wydanego bez uzasadnienia – gdy dowiemy się, jaka była jego podstawa prawna w świetle prawa kościelnego, a także czy Kardynał Gulbinowicz miał możliwość odniesienia się do stawianych mu zarzutów i skorzystania z procedury odwoławczej - czytamy w liście otwartym skierowanym m.in. do Nuncjusza Apostolskiego w Polsce.

Działacze “Solidarności” związani z Wrocławiem napisali list w obronie kardynała Henryka Gulbinowicza. Kierują go m.in. do abp. Salvatore, Nuncjusza Apostolskiego w Polsce, Prymasa Polski, abp. Wojciecha Polaka, Przewodniczącego KEP - abp. Stanisława Gądeckiego oraz Metropolity Wrocławskiego - abp. Józefa Kupnego.

Autorzy listu uważają, że uznanie kardynała Gulbinowicza za współpracownika SB jest “kłamliwym nonsensem”. Ponadto przypominają o zasługach hierarchy i jego działalności w latach 80-tych, kiedy rodziła się i rozwijała “Solidarność”. Zauważając, że stanowisko Stolicy Apostolskiej było “lakoniczne” i “ogólnikowe”, sygnatariusze listu domagają się dokładnych wyjaśnień w sprawie oskarżonego kardynała Gulbinowicza.

Treść listu:

Ekscelencje, Czcigodni Księża Arcybiskupi,

20 listopada 2020 roku Kardynał Henryk Gulbinowicz mocą decyzji radnych pozbawiony został tytułu Honorowego Obywatela Wrocławia. Decyzja ta była efektem stanowiska Stolicy Apostolskiej, wyrażonego w lakonicznym i ogólnikowym komunikacie. Na Księdza Kardynała nałożone zostały surowe, bezprecedensowe kary. Sformułowano też niezwykle ciężkie oskarżenia o czyny niegodne i o współpracę z byłą Służbą Bezpieczeństwa.

Stwierdzenie o współpracy z SB jest kłamliwym nonsensem.

W takim kształcie, w jakim funkcjonuje ono w przestrzeni medialnej, nie znajduje żadnego potwierdzenia w stanie badań.

W przypadku kwestii o charakterze obyczajowym w przestrzeni publicznej, poza jednostkowym świadectwem o wątpliwej wiarygodności, brak jest jakichkolwiek konkretów.

Domagamy się zatem przedstawienia dowodów, opartych o jednoznaczne fakty a nie domniemania czy pomówienia. Dopiero wówczas będziemy w stanie przekonać się o zasadności wyroku – powziętego zaocznie i wydanego bez uzasadnienia – gdy dowiemy się, jaka była jego podstawa prawna w świetle prawa kościelnego, a także czy Kardynał Gulbinowicz miał możliwość odniesienia się do stawianych mu zarzutów i skorzystania z procedury odwoławczej.

Nasz stanowczy sprzeciw budzi zarzut o współpracę śp. Księdza Kardynała z SB. Ze zgromadzonej i dostępnej w zasobach IPN dokumentacji wynika tylko i wyłącznie, że z księdzem, biskupem, a następnie arcybiskupem Henrykiem Gulbinowiczem prowadzony był jedynie tzw. dialog operacyjny, zaś On sam nigdy nie był „osobowym

źródłem informacji”. Wszelkie oparte o tę dokumentację sugestie, pojawiające się głównie w mediach, a wskazujące na delatorski charakter tych kontaktów czy osiąganie dzięki nim osobistych korzyści (z nominacją na wrocławską stolicę arcybiskupią włącznie) nie są zatem niczym innym, jak niedopuszczalnym przekroczeniem obowiązujących w nauce granic dowolności interpretacyjnej i nadużyciem propagandowym.

Dzisiaj, gdy z zadziwiającą łatwością formułuje się gołosłowne oskarżenia i feruje „kapturowe”, jak w czasach komunistycznych, wyroki, warto zatem przypomnieć raz jeszcze kwestie oczywiste.

Czujemy się zobowiązani, jako uczestnicy, a zarazem świadkowie tamtych czasów, przypomnieć to, co wiąże się z wrocławskim Kardynałem – jego ogromne, wymierne wsparcie dla idei „Solidarności” i ludzi „Solidarności”. Był z nami od początku ruchu, od sierpniowego strajku. To On udzielił błogosławieństwa strajkującym w sierpniu 1980 roku, a potem poświęcił lokal związkowy przy ówczesnym pl. Czerwonym, wspierając dobrą radą ludzi kierujących „Solidarnością”. To On, nie ograniczając się do symbolicznych gestów, jednoznacznie wspierał niezależny Związek podczas obrad Episkopatu. To Jego postawa przenosiła się na dolnośląskich proboszczów i wikarych, biorących udział w formowaniu niezależnych postaw. To u Niego, jako rzeczywistej opoki, znalazły schronienie fundusze związkowe, owe słynne „80 milionów”. To On otoczył troską internowanych oraz ich rodziny, wspierając, również materialnie, represjonowanych. To On, poprzez tradycyjny, wigilijny opłatek, integrował środowisko akademickie. To On był protektorem Arcybiskupiego Komitetu Charytatywnego, inspiratorem „Tygodni Kultury Chrześcijańskiej”, opiekunem najrozmaitszych niezależnych inicjatyw – od społecznych po artystyczne.

Domagamy się wyjaśnień, i mamy do nich prawo, bo nie kierują nami, sygnującymi to przypomnienie, doraźne, utylitarne względy. Jedynie poczucie, że w chwilach trudnych należy dać świadectwo prawdzie. Pozostać przyzwoitym. Bo choć reprezentujemy dzisiaj różne, czasami odległe, polityczne i światopoglądowe opcje, to doskonale wiemy, kim był dla nas Kardynał Henryk Gulbinowicz.

List podpisali:

Władysław Frasyniuk, przywódca dolnośląskiej „Solidarności”, przewodniczący ZR, RKS i RKW (1981–1989), pseud. więzienny Maolat

Bogdan Zdrojewski, działacz NZS (1980–1985), przewodniczący NZS Uniwersytetu Wrocławskiego (1982–1984), Prezydent Wrocławia (1990–2001), Minister Kultury (2007–2014), senator RP

Stanisław Huskowski, rzecznik Zarządu Regionu Dolnośląskiego NSZZ Solidarność (1981), Prezydent Wrocławia (2001–2002)

Dr Rafał Dutkiewicz, współpracownik RKS w stanie wojennym, pseud. Borys, sekretarz a następnie przewodniczący Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” we Wrocławiu, prezydent m. Wrocławia (2002–2018)

Dr inż. prof. hc Wojciech Myślecki, współzałożyciel Solidarności Walczącej, członek Komitetu Wykonawczego, pseud. Jerzy Lubicz

Barbara Zdrojewska, działaczka „Solidarności” Uniwersytetu Wrocławskiego, przewodnicząca Rady Miejskiej Wrocławia (2006–2010) i Sejmiku Województwa Dolnośląskiego (2014–2015), senator RP

Anna Janicka (secundo voto Dutkiewicz), kierowała pracami Arcybiskupiego Komitetu Charytatywnego we Wrocławiu w stanie wojennym

Józef Pinior, przewodniczący RKS „Solidarność” (1982–1983), pseud. Tezeusz

Prof. Roman Duda, OKNO (Dolnośląskie Porozumienie Społecznych Komitetów Nauki, Kultury, Oświaty i Zdrowia), współpracownik „Biuletynu Dolnośląskiego”, pseud. Światowid

Prof. Włodzimierz Suleja, współpracownik RKS i RKW „Solidarność” (1982–1989), pseud. Stanisław Stefański, dyr. Oddziału IPN we Wrocławiu (2000–2013), dyr. BBH IPN (2018–IX. 2020)

Prof. Krzysztof Kawalec, współpracownik „Solidarności” podziemnej, publicysta (1982–1989), pseud. K.M-ski, naczelnik Delegatury IPN Opole (2007–2016), dyr. Oddziału IPN we Wrocławiu (2016–2018)

Prof. Tadeusz Wolsza, współorganizator NZS w Instytucie Nauk Politycznych Uniwersytetu Wrocławskiego (1980–1981), red. nacz. „Dziejów Najnowszych” (od 2007), członek Rady i Kolegium IPN (od 2011)

Dr Kazimierz Jerie, skarbnik RKS „Solidarność” (1982–1983), pseud. Kajetan Maria Wanke-Jerie, współpracownik RKS „Solidarność” (1982–1983)

Prof. Aleksander Labuda, członek prezydium ZR Dolny Śląsk NSZZ „Solidarność”, delegat na I KZD, współpracownik RKS i RKW (1983–1989)

Prof. Ludwik Turko, przewodniczący „Solidarności” Uniwersytetu Wrocławskiego (1980–1991), członek Ogólnopolskiej Sekcji Nauki „S” (1981–1989).

Jerzy Dul, przewodniczący TKZ „Solidarność” Kolejarzy Węzła Wrocław (1984–1989)

Rafał Bubnicki, dziennikarz „Z Dnia na Dzień” (1982) i „Obecności” (1986–1989), pseud. Marek Zaborowski

Jerzy Malinowski, członek RKS Dolny Śląsk, Przew. MKK Grabiszynek (1983-1990), red. naczelny „Victorii”, pseud. Czarny, Grzegorz

Kazimierz Kimso, uczestnik strajku sierpniowego 1980 roku, koordynator zakładowych struktur podziemnych, przew. ZR NSZZ „Solidarność” Dolny Śląsk (od 2010)

Przemysław Bogusławski, przewodniczący TKZ NSZZ „Solidarność” w „Polarze” (1981–1989), członek RKS (1983)

Tadeusz Świerczewski, członek RKS (1981–1982), współzałożyciel Solidarności Walczącej, organizator Komisji Zakładowych na Dolnym Śląsku odpowiedzialny za kolportaż prasy, aprowizację, bezpieczeństwo głównych drukarń RKS, pseud. Rustejko

Prof. dr. hc multi. Andrzej Wiszniewski, doradca szefa RKS „Solidarność” (1983–1989), pseud. Stanisław El

Jan Winnik, wiceprzewodniczący ZR NSZZ „Solidarność”(1981), członek Solidarności Walczącej, pseud. Bronek

Prof. Jan Sobczyk, red. naczelny „Z Dnia na Dzień” (do 13 XII 1981)

Stanisław Skotny, członek „Solidarności”, internowany (XII 1981–VII 1982), kolporter pism podziemnych, autor tekstów

Prof. Andrzej Kisielewicz, działacz Solidarności Walczącej (1982–1989) i współpracownik RKS „Solidarność” (1986–1987), pseud. Jan Mak.

Maria Peisert-Kisielewicz, współpracownik Solidarności Walczącej (1982–1989) i RKS „Solidarność” (1986–1987)

Dr Tadeusz Kozar, współpracownik podziemnej „Solidarności”, szef podziemnego Radia RKS „Solidarność” (1982–1984), pseud. Leon, Ignacy

Małgorzata Calińska-Mayer, wieloletnia przewodnicząca NSZZ „Solidarność” Polar Wrocław, działacz zakładowych struktur podziemnych

Jan Brandenburg, przewodniczący „Solidarności” w Pilmecie, internowany, współpracownik RKS „Solidarność”

Barbara Tomaszewska, NSZZ „Solidarność” Polar, internowana (XII 1981 – VII 1982), współpracownik RKS „Solidarność”

dr Paweł Tomaszewski, członek NSZZ „Solidarność” Instytutu Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych PAN, współpracownik RKS, wolontariusz w Arcybiskupim Komitecie Charytatywnym

Jerzy Langer, wiceprzewodniczący RKW „Solidarność” Województwa Wałbrzyskiego (1988–1989)

Jan Koziar, założyciel Rady Oświaty Niezależnej przy RKS NSZZ “Solidarność” Regionu Dolny Śląsk, pomysłodawca „Biblioteczki Ucznia” i „Biblioteczki Pracownika”, doradca RKW “Solidarność” Dolny Śląsk i Wrocławskiego Forum Samorządów Pracowniczych, pseud. Andrzej Sadowski

Dr Maria Elżbieta Dębowska, członek Tajnej Kancelarii RKS „Solidarność” (XII 1981–X 1982), pseud. Puma, Ela

Dr inż. Antoni Goraz, doradca ZR RKS i RKW „Solidarność”, współautor „wrocławskiego” programu gospodarczego I Zjazdu NSZZ „Solidarność”, pseud. ABC, Baca, Ekonomista

Marek Jakubiec, członek Komisji Interwencji i Praworządności NSZZ „Solidarność”, pseud. Czarny

Ewa Bartkowiak-Jakubiec, członek Komisji Interwencji i Praworządności NSZZ „Solidarność” Krzysztof Tenerowicz, członek Solidarności Walczącej, pseud. Korek

Zbigniew Razik, członek NSZZ „Solidarność” zakładów Zbożowych Bolesławiec, więziony za działalność związkową (II 1982 – IV 1982), współpracownik RKS

Zbigniew Jakubiec, członek Arcybiskupiego Komitetu Charytatywnego we Wrocławiu

Włodzimierz Mękarski, więzień polityczny (1981–1984), członek RKW NSZZ „Solidarność” Dolny Śląsk (1987–1989), pseud. Wowa

Jarosław Broda, redaktor naczelny tygodnika „Solidarność Dolnośląska” (1980–1981) w stanie wojennym działacz „Solidarności” i Solidarności Walczącej

Anna Morawiecka, działaczka „Solidarności” i Solidarności Walczącej, dziennikarka Wschodnioeuropejskiej Agencji Informacyjnej

Mieczysław Perlak, członek Solidarności Walczącej, kolporter i drukarz (Robotnicze Wydawnictwo „Feniks”)

Joanna Turkowska z domu Szlachta, rzecznik SKS Wrocław, współpracownik KOR, internowana (1981–1982)

Krzysztof Turkowski, współpracownik KSS KOR, członek KSS, współorganizator strajku w sierpniu 1980 roku we Wrocławiu, wiceprzewodniczący MKZ NSZZ „Solidarność” działacz Duszpasterstw Ludzi Pracy, publicysta pism podziemnych, wiceprezydent Wrocławia (1990–1994)

Małgorzata Dobrowolska, współpracownik RKS, redaktor „Z Dnia na Dzień” (1988–1989)

Jacek Ossowski, członek „Solidarności”, przewodniczący Rady Miejskiej m. Wrocławia (2014–2018)

Jan Rogala, członek „Solidarności” (1980–1989), internowany, represjonowany

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję