Po raz pierwszy w zamyśle zbawienia, dzięki przygotowaniu przez Ducha Świętego, Ojciec znajduje Mieszkanie, w którym Jego Syn i Jego Duch mogą mieszkać wśród ludzi (KKK 721).
Pewien narzeczony, mimo swego ubóstwa i skromnego pochodzenia, pragnął swą przyszłą żonę i dzieci przyjąć u siebie, w domu, który byłby jego własnością. Włożył w to całe serce, pracował i oszczędzał grosz po groszu. Każdy kamień i belka przyszłego domostwa naznaczone były jego wysiłkiem i niezłomną wolą. Wprawiał w podziw wszystkich dokoła.
Narzeczony ten, choć porównanie dalekie jest od doskonałości, może przypominać Ducha Świętego. Do Niego bowiem należało od początku świata przygotowanie mieszkania dla Boga pomiędzy ludźmi. Jego szczególnej opiece powierzona jest Mądrość - ta odrobina Boskości dana do podziału tym spośród ludzi, którzy gotowi są Ją przyjąć.
Krok po kroku gromadził Duch Święty w narodzie hebrajskim ten majątek, którego nie mierzy się pieniędzmi. Mądrość, tak jak ją rozumieli Sprawiedliwi ze Starego Testamentu, była zapowiedzią tego, co dzięki Duchowi Świętemu ujawni się potem w pełni w Osobie Maryi. To On przygotował Ją, aby cała oddała się woli Ojca i tylko woli Ojca, wdzięczna, kochająca i kochana. Czyli pełna łaski.
Duch Święty sprawił to, czego żadna inna religia nie śmiała nawet sobie wyobrazić, to, co przeróżne sekty są zdolne jedynie sprofanować, mieszając zmysłowość, erotyzm i głupotę - Duch Święty uczynił, że młoda dziewczyna, pozostając Dziewicą, poczyna i wydaje na świat dziecko, które jest Synem samego Boga!
A potem, z miłością nieporównanie większą niż jakikolwiek narzeczony, Duch Święty prowadzi Maryję z Betlejem do Egiptu, z Nazaretu do Kany Galilejskiej i aż do Jerozolimy, najpierw niosąc Jezusa, a potem idąc za Nim.
Narzeczony stawiał mury i kładł stropy z miłością, która miała dom zamienić w ognisko domowe.
Duch Święty sprawił, że w Maryi jednoczy się ludzkość cała, by pozostawać w komunii z Chrystusem. A my mamy o tym nie tylko pamiętać, ale tym żyć. Dlatego prowadząc Maryję pomiędzy Apostołami aż do dnia Zesłania Ducha Świętego, daje ją wtedy Kościołowi za Matkę.