Reklama

Niedziela w Warszawie

Solidarność po chrześcijańsku

Już jutro ostatnia debata z cyklu „Re-thinking Solidarity”. Jej uczestnicy pochylą się nad kwestią chrześcijańskiego rozumienia równości, sprawiedliwości społecznej i solidarności.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Cykl „Re-thinking Solidarity” jest próbą spojrzenia na kluczowe z perspektywy społecznej pojęcie solidarności w 40 lat po powstaniu polskiej „Solidarności” - pierwszego niezależnego związku zawodowego w bloku sowieckim i ruchu, który odegrał ogromną rolę w upadku komunizmu i pokojowym przejściu do demokracji w Europie Środkowo-Wschodniej.

W czasie jutrzejszej debaty zaproszeni goście podejmą interpretację pojęć podstawowych dla zrozumienia współczesnych dylematów z zakresu polityki społecznej, przyjmując optykę katolickiej „solidaritas”. - Niewiele jest pojęć o takiej plastyczności ideologicznej jak równość i sprawiedliwość społeczna. Często obarczane znaczeniami oderwanymi od solidarnościowego rdzenia gubią sens, jaki pierwotnie nadaje im tradycja chrześcijańska. Pragniemy przyjrzeć się pomijanym, a przecież istotowym wymiarom tych społecznych zagadnień – mówi Hanna Nowak z „Teologii Politycznej”, jednego z organizatorów debat.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Panel odbędzie się w języku angielskim. Rozpocznie się on-line o godz. 15.00. Wśród dyskutantów znajdą się:

O. Michał Paluch OP - dominikanin, dr teologii dogmatycznej, były dyrektor Instytutu Tomistycznego, wykładowca teologii dogmatycznej w krakowskim Kolegium Ojców Dominikanów. Od 2017 roku rektor Papieskiego Uniwersytetu Świętego Tomasza z Akwinu (Angelicum) w Rzymie.

Reklama

Austen Ivereigh - brytyjski pisarz i dziennikarz. Były zastępca redaktora naczelnego tygodnika „The Tablet” i rzecznik kard. Cormaca Murphy-O’Connora. Autor biografii papieża Franciszka „Prorok. Biografia Franciszka, papieża radykalnego”.

Sally J. Scholz - profesor filozofii na Uniwersytecie Villanova. Pisze na temat przemocy wobec kobiet, opresji, solidarności i pokrewnych zagadnień w etyce i teorii politycznej. Wydała książki: On de Beauvoir, On Rousseau, Political Solidarity oraz Feminism: A Beginner's Guide. Była redaktorką „APA Newsletter on Feminism and Philosophy”, „The Journal of Peace and Justice Studies” oraz „Hypatia: A Journal of Feminist Philosophy”.

Tomasz Żyro - profesor nauk politycznych na Uniwersytecie Warszawskim. Specjalizuje się w historii idei i teorii politycznej. Visiting fellow na Uniwersytecie w Chicago i Yale. Prowadził badania na Uniwersytecie w Trewirze, Wolnym Uniwersytecie Berlińskim, Sorbonie i Uniwersytecie w Ottawie.

Debatę poprowadzi Lord John Alderdice - brytyjski polityk, członek partii Liberalno-Demokratycznej. Z zawodu jest psychiatrą. Jako lider Partii Sojuszu Irlandii Północnej odegrał znaczącą rolę w negocjacjach Porozumienia Wielkopiątkowego z 1998 roku. Prowadzi wykłady i zajęcia na Oxfordzie na temat rozwiązywania konfliktów i rozumienia fundamentalizmu, radykalizacji i terroryzmu. Od 1996 roku zasiada jako dożywotni członek Izby Lordów. Obecnie pełni funkcję wiceprzewodniczącego Komitetu Izby Lordów.

Reklama

- Gromadząc wybitnych myślicieli, pragniemy, aby cykl debat „Re-thinking Solidarity” przyczynił się do ponownego przemyślenia, czym w dzisiejszej dobie jest i powinna być solidarność. W świetle dokonujących się zmian, rosnących nierówności, bezrobocia, fal migracji, geopolitycznych napięć oraz społecznych i ekonomicznych konsekwencji pandemii COVID-19 pytanie o solidarność staje się szczególnie istotne - podkreślają organizatorzy.

Cykl debat solidarnościowych przygotowały wspólnie: Instytut Kultury św. Jana Pawła II na rzymskim Angelicum, St. Benet’s Insititute z Uniwersytetu Oxfordzkiego, Centre for Democracy and Peace Building z Belfastu, Instytut Kultury Polskiej w Londynie oraz środowisko Teologii Politycznej.

Do wydarzenia można dołączyć na Facebooku: https://www.facebook.com/events/161341225783199

Link do transmisji na YouTube: https://youtu.be/d4CMd0U1XPc

Można również zarejestrować się pod poniższym linkiem:

https://us02web.zoom.us/webinar/register/WN_A9-1dEEHT1O1xJyUIgyMTQ

2021-02-18 20:21

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Realizm duchowy św. Teresy od Dzieciątka Jezus

Niedziela Ogólnopolska 28/2005

[ TEMATY ]

święta

pl.wikipedia.org

Wielką zasługą św. Teresy jest powrót do ewangelicznego rozumienia miłości do Boga. Niewłaściwe rozumienie świętości popycha nas w stronę dwóch pokus. Pierwsza - sprowadza się do tego, iż kojarzymy świętość z nadzwyczajnymi przeżyciami. Druga - polega na tym, że pragniemy naśladować jakiegoś świętego, zapominając o tym, kim sami jesteśmy. Można do tego dołączyć jeszcze jedną pokusę - czekanie na szczególną okazję do kochania Boga. Ulegając tym pokusom, często usprawiedliwiamy swój brak dążenia do świętości szczególnie trudnymi okolicznościami, w których przyszło nam żyć, lub zbyt wielkimi - w naszym rozumieniu - normami, jakie należałoby spełnić, sądząc, iż świętość jest czymś innym aniżeli nauką wyrażoną w Ewangelii. Teresa nie znajdowała w sobie dość siły, aby iść drogą wielkich pokutników czy też drogą świętych pełniących wielkie czyny. Teresa odkrywa własną, w pełni ewangeliczną drogę do świętości. Jej pierwsze odkrycie dotyczy czasu: nie powinniśmy odsuwać naszego kochania Boga na jakąś nawet najbliższą przyszłość. Któraś z sióstr w klasztorze w Lisieux „oszczędzała” siły na męczeństwo, które notabene nigdy się nie spełniło. Dla Teresy moment kochania Boga jest tylko teraz. Ona nie zastanawia się nad przyszłością, gdyż może się czasami wydawać zbyt odległa lub zbyt trudna. Teraz jest jej ofiarowane i tylko w tym momencie ma możliwość kochania Boga. Przyszłość może nie nadejść. „Dobry Bóg chce, bym zdała się na Niego jak maleńkie dziecko, które martwi się o to, co z nim będzie jutro”. Czasami myśl o wielu podobnych zmaganiach w przyszłości nie pozwala nam teraz dać całego siebie. Zatem właśnie chwila obecna i tylko ta chwila się liczy. Łaska ofiarowania czegoś Bogu lub przezwyciężenia jakiejś pokusy jest mi dana teraz, na tę chwilę. W chwili wielkiego duchowego cierpienia Teresa pisze: „Cierpię tylko chwilę. Jedynie myśląc o przeszłości i o przyszłości, dochodzi się do zniechęcenia i rozpaczy”. Rozważanie, czy w przyszłości podołam podobnym wyzwaniom, jest brakiem zdania się na Boga, który mnie teraz wspomaga. „By kochać Cię, Panie, tę chwilę mam tylko, ten dzień dzisiejszy jedynie” - pisze Teresa. Jest to pierwsza cecha realizmu jej ducha - realizmu ewangelicznego, gdyż Chrystus mówi nieustannie o gotowości i czuwaniu. Ten, kto zaniedbuje teraźniejszość, nie czuwa, bo nie jest gotowy. Wkłada natomiast energię w marzenia, a nie w to, co teraz jest możliwe do spełnienia. Chrystus przychodzi z miłością teraz. To skoncentrowanie się na teraźniejszości pozwala Teresie dostrzec wszystkie możliwe okazje do kochania oraz wykorzystać je. Do tego jednak potrzebne jest spojrzenie nacechowane wiarą, iż ten moment jest darowany mi przez Boga, aby Go teraz, w tej sytuacji kochać. Nawet gdy sytuacja obecna jawi się w bardzo ciemnych barwach, Teresa nie traci nadziei. „Słowa Hioba: Nawet gdybyś mnie zabił, będę ufał Tobie, zachwycały mnie od dzieciństwa. Trzeba mi jednak było wiele czasu, aby dojść do takiego stopnia zawierzenia. Teraz do niego doszłam” - napisze dopiero pod koniec życia. Teresa poznaje, że wielkość czynu nie zależy od tego, co robimy, ale zależy od tego, ile w nim kochamy. „Nie mając wprawy w praktykowaniu wielkich cnót, przykładałam się w sposób szczególny do tych małych; lubiłam więc składać płaszcze pozostawione przez siostry i oddawać im przeróżne małe usługi, na jakie mnie było stać”. Jeśli spojrzeć na komentarz Chrystusa odnośnie do tych, którzy wrzucali pieniądze do skarbony w świątyni, to właśnie w tym kontekście możemy uchwycić zamysł Teresy. Nie jest ważne, ile wrzucimy do tej skarbony, bo uczynek na zewnątrz może wydawać się wielki, ale cała wartość uczynku zależy od tego, ile on nas kosztuje. Zatem należy przełamywać swoją wolę, gdyż to jest największą ofiarą. Przezwyciężając miłość własną, w całości oddajemy się Bogu. Były chwile, gdy Teresa chciała ofiarować Bogu jakieś fizyczne umartwienia. Taki rodzaj praktyk był w czasach Teresy dość powszechny. Jednak szybko się przekonała, że nie pozwala jej na to zdrowie. Było to dla niej bardzo ważne odkrycie, gdyż utwierdziło ją w przekonaniu, że nie trzeba wiele, aby się Bogu podobać. „Dane mi było również umiłowanie pokuty; nic jednak nie było mi dozwolone, by je zaspokoić. Jedyne umartwienia, na jakie się zgadzano, polegały na umartwianiu mojej miłości własnej, co zresztą było dla mnie bardziej pożyteczne niż umartwienia cielesne”. Teresa nie wymyślała sobie jakichś ofiar. Jej zadaniem było wykorzystanie tego, co życie jej przyniosło. Umiejętność docenienia chwili, odkrycia, że wszystko jest do ofiarowania - tego uczy nas Teresa. My sami albo narzekamy na trudny los i marnujemy okazję do ofiarowania czegoś trudnego Bogu, albo czynimy coś zewnętrznie dobrego, ale tylko z wygody, aby się komuś nie narazić lub dla uniknięcia wyrzutów sumienia. Intencja - to jest cały klucz Teresy do świętości. Jak wyznaje, w swoim życiu niczego Chrystusowi nie odmówiła, tzn. że widziała wszystkie okazje do czynienia dobra jako momenty wyznawania swojej miłości. Inną cechą, która przybliża ją do nas, jest naturalność jej modlitwy. Teresa od Dzieciątka Jezus, która jest córką duchową św. Teresy od Jezusa, jest jej przeciwieństwem odnośnie do szczególnych łask na modlitwie. Złożyła nawet z tych łask ofiarę, bo czuła, że w nich można szukać siebie. Jej życie modlitwy było często bardzo marne, gdyż zdarzało się jej zasypiać na modlitwie. Po przyjęciu Komunii św. zamiast rozmawiać z Bogiem, spała. Nie dlatego, że chciała, ale dlatego, że nie potrafiła inaczej. Ważny jest fakt, iż nie martwiła się za bardzo swoją nieumiejętnością modlenia się. Wierzyła, że i z takiej modlitwy Chrystus jest zadowolony, gdyż ona nie może Mu ofiarować nic więcej poza swoją słabością. Aby się przekonać, jak daleko lub jak blisko jesteśmy przyjmowania Ewangelii w całej jej głębi, zastanówmy się, jak podchodzimy do niechcianych prac, mniej wartościowych funkcji, momentów, gdy nie jesteśmy doceniani, a nawet oskarżani. Czy widzimy w tym okazję, aby to wszystko ofiarować Chrystusowi, czy też walczymy o to, aby postawić na swoim lub zwyczajnie zachować twarz? Jak postępujemy wobec osób, które są dla nas przykre? Czy je obgadujemy, czy też widzimy w tym okazję, aby im pomóc w drodze do Boga? Teresa powie, gdy nie może już przyjmować Komunii św. ze względu na zaawansowaną chorobę, że wszystko jest łaską. Czy każda trudna sytuacja, trudny człowiek jest dla mnie łaską?
CZYTAJ DALEJ

Orędzie Prezydenta RP Karola Nawrockiego: stawiam konkretne oczekiwania wobec rządu

2026-10-01 20:40

[ TEMATY ]

Karol Nawrocki

orędzie prezydenta RP

x.com/prezydentpl

Prezydent RP Karol Nawrocki

Prezydent RP Karol Nawrocki

Prezydent Karol Nawrocki powiedział w orędziu, że zdecydował się podpisać ustawę o nadmiarowych zyskach koncernów paliwowych, która ma sfinansować obniżkę cen paliw. Nawrocki dodał, że oczekuje natychmiastowych obniżek cen na stacjach paliw. 

na progu jesieni w polskich domach, pojawia się pytanie: Czy damy radę? Czy zapłacimy wszystkie rachunki? Czy będzie nas stać, żeby zatankować samochód? Czy wystarczy na prąd? Czy zimą wystarczy na gaz, na węgiel, na pellet? Takie pytania zadaje sobie wielu obywateli: pracownik jadący do pracy i właściciel firmy transportowej, który musi zatankować samochód. Zadaje je mama odwożąca dzieci do szkoły i rolnik, który jest w trakcie jesiennych prac polowych.
CZYTAJ DALEJ

Różaniec dla zabieganych. Czy trzeba mieć czas, żeby się modlić?

2026-10-01 20:50

[ TEMATY ]

różaniec

dla zabieganych

czy trzeba mieć czas

modlić

Adobe Stock

Październik to dla wielu osób czas powrotu do różańca. W kościołach po raz kolejny rozbrzmiewa „Zdrowaś Maryjo”, a wśród wiernych pojawiają się postanowienia, by tej modlitwie poświęcać więcej czasu. Tyle że z czasem bywa różnie. Praca, dom, dzieci, zakupy, nauka, spotkania i dziesiątki drobnych spraw sprawiają, że wieczorem najczęściej marzymy już tylko o chwili odpoczynku. Czy w takim rytmie dnia jest jeszcze miejsce na różaniec?

Podczas objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie w 1877 roku pojawiło się wezwanie do modlitwy różańcowej. Dla wielu osób różaniec stał się odtąd jedną z najważniejszych codziennych modlitw. Tyle że regularność nie zawsze przychodzi łatwo. Nie każdy ma możliwość, by wieczorem spokojnie usiąść i przez kilkadziesiąt minut modlić się bez przerwy. Czasem wystarczy jednak zacząć od jednej tajemnicy.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję